II GZ 341/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1917/17 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2018 r., odmówił K. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 8 listopada 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1917/17, oddalającego skargę K. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. W motywach Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 14 czerwca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku, wskazując w uzasadnieniu, że brak jego winy w złożeniu wniosku w terminie wynikał z pojawienia się nagłej choroby, która uniemożliwiła mu poruszanie się. Wskutek choroby skarżący nie mógł pracować co wywołało stan depresyjny wynikający z braku możliwości zapewnienia rodzinie środków utrzymania. W chwili składania wniosku skarżący objęty był leczeniem przez lekarza specjalistę neurochirurga i zakwalifikowany do operacji, co zostało poświadczone zaświadczeniem lekarskim z dnia 14 czerwca 2018 r. stwierdzającym, że skarżący - pacjent leczy się z powodu choroby przewlekłej. Sąd I instancji wskazując na przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Wskazał, że strona co prawda przedstawiał zaświadczenie lekarskie jednakże jego ogólny opis nie pozwolił na ustalenie terminu wystąpienia choroby, w tym przesądzenia o jej nagłości, jak również nie pozwoliło stwierdzić, że przebieg choroby wykluczał jakąkolwiek aktywność skarżącego, zwłaszcza w postaci braku kontaktu psychicznego z otoczeniem, w tym rodziną, której członkowie, w sytuacji jedynie schorzenia uniemożliwiającego poruszanie się skarżącemu, mogli go wyręczyć w złożeniu (przesłaniu) wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. K. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji wskazując, że nadal zmagam się z dolegliwościami chorobowymi i nie potrafię przekonać Sądu co do zasadności i słuszności mojego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu. Jak wynika z treści przepisów art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu w dokonaniu czynności procesowej przed sądem administracyjnym jest uprawdopodobnienie okoliczności, iż strona nie ponosiła winy w uchybieniu terminu, a więc że uchybienie było następstwem okoliczności, których strona nie mogła przewidzieć lub im nie mogła im zapobiec. Mając na uwadze treść wniosku strony o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2017 r. oraz przedłożonego wraz z wnioskiem zaświadczenia lekarskiego z dnia 14 czerwca 2018 r., za zasadną należy uznać ocenę wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, jakiej dokonał Sąd I instancji. Fakt wystąpienia u skarżącego nagłego i silnego w przebiegu schorzenia uniemożliwiającego mu poruszanie się oraz wystąpienia w jego konsekwencji silnej depresji negatywnie wpływające na zdolność jego normalnego komunikowania się ze światem zewnętrznym mogło stanowić przesłankę wyłączająca winę strony w uchybieniu terminu do dokonania czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednakże aby dokonać oceny okoliczności skutkujących niezawinionym uchybieniem terminu procesowego istotnym jest ustalenie momentu ich wystąpienia jak i ich ustąpienia oraz ich faktycznego wpływ na możliwość wnioskodawcy do podejmowania szeroko rozumianej aktywności życiowej. Oceniając w tym aspekcie wniosek i objęte zażaleniem postanowienie zgodzić się należy z Sądem I instancji, że przedłożone wraz z nim zaświadczenie lekarskie, nie pozwalało na dokonanie ustaleń jak i oceny podniesionych we wniosku twierdzeń skarżącego. Podkreślenia wymaga, że przedłożone przez stronę zaświadczenie lekarskie ograniczało się w swojej treści wyłącznie do stwierdzenia, że pacjent (skarżący) leczy się z powodu choroby przewlekłej i oczekuje na operację neurochirugiczną. Powyższe nie pozwalało, co trafnie stwierdził Sąd I instancji, na ustalenie daty jak i dokonanie oceny wystąpienia opisanych we wniosku schorzeń skarżącego, które wyłączyły jego mobilność jak i wpłynęły na stan psychiczny. Nie pozwoliło również na dokonanie jakiejkolwiek oceny realnego wpływ tych schorzeń, z uwagi na brak opisu ich przebiegu, co dotyczył w szczególności powołanego stanu depresji, na możliwość strony do podejmowania czynności w sprawie, w tym możliwości skorzystania z pomocy osób najbliższych skarżącemu (rodziny) lub osób trzecich. Wobec powyższego, za prawidłowe uznać należy postanowienie Sąd I instancji, który stwierdził brak podstaw do uwzględnienia wniosku strony z uwagi na nie uprawdopodobnienie okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.