II SA/Bd 865/20
Administrative courts2020-11-17
Case number
II SA/Bd 865/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Judgment date
2020-11-17
Type
Wyrok WSA w Bydgoszczy
Judges
Grzegorz SaniewskiJarosław WichrowskiJoanna Janiszewska-Ziołek
Ruling
uchylono zaskarżoną decyzję
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Joanna Janiszewska – Ziołek sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
Starosta L., na podstawie art. 124 ust. 1 i 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwanej w skrócie "u.g.n."), decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku spółki E. O. S.A. odmówił wydania decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w miejscowości D., będącej własnością A. J. (Skarżącego).
Pismem z [...] lutego 2020 r. (złożonym organowi [...] lutego 2020 r.) P. Ł. wniósł odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że działa jako pełnomocnik E. – O. S.A.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda K. – P. decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji i ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości będącej własnością Skarżącego, oznaczonej jako działki nr [...] położona w miejscowości D. – poprzez zezwolenie E. O. S.A. na wykonanie na przedmiotowej nieruchomości czynności związanych z budową urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w postaci budowy linii kablowej SN-15kV.
Wojewoda wskazał, że spełnione są określone w art. 124 ust. 1 u.g.n. przesłanki wydania decyzji w postaci realizacji celu publicznego przez planowaną inwestycję oraz zgodności planowanego ograniczenia z decyzją o lokalizacji celu publicznego. Przedmiotowa nieruchomość objęta jest bowiem decyzją Wójta Gminy K. z [...] stycznia 2019 r. [...] o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii kablowej SN-15kV pomiędzy stacjami [...] Zgodnie z treścią tej decyzji przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie projektowanej podziemnej linii kablowej średniego napięcia SN-15kV. Budowa elektroenergetycznej linii kablowej jest niewątpliwie budową urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, wymienianych jako cel publiczny w art. 6 pkt 2 u.g.n.
Ponadto, wbrew stanowisku Starosty [...] uznał, że spełniony został także warunek przeprowadzenia rokowań pomiędzy inwestorem a właścicielem nieruchomości (Skarżącym). Zdaniem Wojewody rokowania takie miały miejsce, tyle że strony nie doszły do porozumienia.
W skardze do sądu A. J. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody zarzucając jej naruszenie art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez brak przesłanek do jego zastosowania, w tym nieprzeprowadzenie przed wydaniem decyzji wymaganych czynności zmierzających do udostępnienia nieruchomości. Zdaniem skarżącego przeprowadzone przez inwestora negocjacje były fikcyjne, inwestor nie zaproponował odszkodowania w odpowiedniej wysokości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd z urzędu. tj. nawet w przypadku braku wskazania przez stronę skarżącą, bierze pod uwagę zaistniałe w toku postępowania administracyjnego naruszenia prawa.
Dokonując kontroli w powyższy sposób Sąd uznał, że skarga jest zasadna, aczkolwiek z innego powodu niż wskazuje Skarżący.
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, zwanej w skrócie "k.p.a.") strona może działać przez pełnomocnika. W ten sposób w sprawie działał inwestor – spółka E. O. S.A., w imieniu którego jako pełnomocnik występował P. Ł..
P. Ł. w imieniu E. – O. S.A. wniósł także odwołanie od niekorzystnej dla spółki decyzji organu I instancji.
Uszło jednakże uwadze Wojewody, że w treści udzielonego Pawłowi Łuczakowi pełnomocnictwa (w jej końcowej części) Spółka zastrzegła, iż pełnomocnictwo obowiązuje do [...] stycznia 2020 r. Z upływem tego dnia pełnomocnictwo wygasło.
Jak wynika z treści odwołania, zostało ono sporządzone przez P. Ł. [...] lutego 2020 r. i wniesione [...] lutego 2020 r. a więc po upływie okresu, na jaki udzielono pełnomocnictwa. Wobec wygaśnięcia znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa, stosownie do art. 33 § 3 k.p.a. pełnomocnik winien dołączyć do odwołania nowe pełnomocnictwo – czego nie zrobił. Brak przedłożenia w powyższej sytuacji nowego pełnomocnictwa wraz z odwołaniem oznacza, że odwołanie złożone zostało nieprawidłowo. Nieprawidłowość ta miała charakter formalny, pozwalający na usunięcie nieprawidłowości poprzez wezwanie przez organ osoby wnoszącej pismo (tj. odwołanie) do uzupełnienia braków, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Gdyby brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym przez organ terminie, to wówczas organ odwoławczy nie pozostawia pisma bez rozpoznania, lecz na podstawie art. 134 k.p.a. powinien stwierdzić w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Uzupełnienie braków w wyznaczonym terminie pozwoliłoby organowi na dalsze procedowanie.
Rozpatrzenie w niniejszej sprawie odwołania pomimo jego braków formalnych, tj. przeprowadzenie postępowania odwoławczego z udziałem osoby, która nie przedłożyła stosownego dokumentu pełnomocnictwa jest istotnym naruszeniem ww. przepisów postępowania, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co sprawia, że decyzja wydana przez organ odwoławczy powinna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego.
Sąd w tej sytuacji nie może odnosi się do podniesionego w skardze zarzutu merytorycznego, jest to bowiem przedwczesne.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd uchylił decyzję Wojewody.
W ponownym postępowaniu organ, stosownie do powyższego stanowiska Sądu, winien wezwać odwołującego do uzupełnienia braków odwołania i w zależności od rezultatu tegoż wezwania – albo stwierdzić niedopuszczalność odwołania albo rozpatrzyć sprawę merytorycznie.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. biorąc pod uwagę wysokość uiszczonego przez Skarżącego wpisu.