II GZ 448/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 17/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej dla posiadacza samoistnego lokalu, w którym znajdował się niezarejestrowany automat do gier postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 19 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie M. M. na postanowienie tegoż Sądu z 8 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 17/21, o odrzuceniu skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z [...] października 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej dla posiadacza samoistnego lokalu, w którym znajdował się niezarejestrowany automat do gier. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że odpis postanowienia z 8 lutego 2021 r. wraz z uzasadnieniem został wysłany pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem e-PUAP 9 lutego 2021 r. Z akt sądowych sprawy – Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – wynika, że pierwsze powiadomienie o przesyłce zostało utworzone 9 lutego 2021 r., a powtórne 17 lutego 2021 r. Doręczenie uznano za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia o możliwości odebrania przesyłki, tj. 23 lutego 2021 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął, w myśl art. 194 § 2 p.p.s.a., w dniu 2 marca 2021 r. Tymczasem zażalenie zostało wysłane przez pełnomocnika strony za pośrednictwem Poczty Polskiej 5 marca 2021 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Skutkowało to odrzuceniem zażalenia, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie, zarzucając mu: 1. błąd polegający na niesłusznym przyjęciu za prawidłową daty 23 lutego 2021 r. jako daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej postanowienia z 8 lutego 2021 r. o odrzuceniu skargi, albowiem w skrzynce ePUAP pełnomocnika wystąpił błąd systemowy potwierdzony przez administratora ePUAP Centralny Ośrodek Informatyki ePUAP w oficjalnej korespondencji z pełnomocnikiem, przez który to błąd pełnomocnik nie tylko nie otrzymywał powiadomień o korespondencji przesyłanej mu drogą elektroniczną, ale nie otrzymywał też samej korespondencji, zatem pełnomocnik nie uchybił ze swojej winy terminowi do złożenia skargi na decyzję organu z 27 października 2020 r. 2. naruszenie art. 74a § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez nieprawidłowe doręczenie zaskarżonego postanowienia, albowiem pełnomocnik złożył oświadczenie o rezygnacji z doręczeń drogą elektroniczną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, że postanowieniem z 26 maja 2021 r., sygn. akt II GZ 152/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Szczecinie z 18 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 17/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 8 lutego 2021 r. o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny w tymże postanowieniu odniósł się do zarzutów skarżącej dotyczących wskazanych przez nią problemów z korespondencją elektroniczną i uznał, że zobowiązanie Sądu I instancji do wysyłania korespondencji na adres elektroniczny skrytki użytkownika ePUAP zostało prawidłowo zrealizowane, a wskazane przez skarżącą nieprawidłowości w funkcjonowaniu skrzynki ePUAP nie uzasadniały uznania braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. W związku z prawomocnym oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi jako wniesione po terminie. Odnosząc się zaś do drugiego zarzutu należy wskazać, że w aktach sądowych znajduje się oświadczenie pełnomocnika o rezygnacji z elektronicznej formy doręczeń, a sąd I instancji pomimo tego zaskarżone postanowienie doręczył za pośrednictwem skrzynki ePUAP. Takie nieprawidłowe działanie sądu nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ pełnomocnik skarżącej zażalenie na zaskarżone postanowienie wniósł w terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.