II SA/Rz 944/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 3 czerwca 2022 r. nr I-III.7821.7.2021 w przedmiocie wyrażenia zgody na realizację inwestycji drogowej - skargę oddala – UZASADNIENIE II SA/Rz 944/22 Uzasadnienie Przedmiotem skargi B.P. jest decyzja Wojewody Podkarpackiego z 3 czerwca 2022 r. nr I-III.7821.7.2021 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzją nr 8/2021 z 27 kwietnia 2021 r. znak AR.6740.68.3.2021.BS68 Prezydent Miasta [...] (dalej "Prezydent") zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa ul. [...] na odcinku od ul. [...] do końca zabudowań wraz z przebudową pętli autobusowej". Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia, organ I instancji wskazał, że inwestor spełnił wszystkie wymogi uprawniające do wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej określone w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 176 ze zm., zwanej dalej "specustawą drogową") oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej "Pb"). Organ I instancji wskazał również, że do wniosku o zezwolenie na realizację planowanej inwestycji załączono komplet dokumentów wymaganych na podstawie art. 11 d ust. 1 specustawy drogowej, w tym projekt budowlany z niezbędnymi uzgodnieniami, opracowany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, wpisane na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Wobec spełnienia wymogów ustawowych organ I instancji udzielił zezwolenia na wnioskowaną przez zarządcę drogi inwestycję drogową. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła B.P. kwestionując jej legalność i prawidłowość. Oświadczyła, że nie wyraża zgody na przedstawiony przebieg przebudowy ul. [...] w rejonie stanowiącej jej własność działki nr [...]. Odwołująca oświadczyła: "Odmawiam kategorycznie zagarnięcia części w/w działki oraz planowanego rozebrania ogrodzenia. Dla mnie zagarnięcie każdego metra już ograbionej i niewielkiej posesji jest niedopuszczalne". Wskazała, że nowopowstała droga będzie miała wpływ na jej budynek wskutek zwiększenia ruchu pojazdów, zwiększenia prędkości pojazdów po poszerzeniu drogi oraz zwiększenia tonaż pojazdów, co skutkować będzie zwiększeniem drgań i hałasu. Ponadto, w ocenie odwołującej niepotrzebna jest budowa chodnika bowiem "wszyscy poruszają się samochodami" i w ostatnich latach nie było w tym miejscu wypadku z udziałem pieszych. Dodatkowo odśnieżanie chodnika przy posesji skarżącej będzie skutkowało spychaniem śniegu zanieczyszczonego błotem i solą na jej posesję. To wiąże się z zalewaniem i zanieczyszczeniem zaniżonej działki. Nie mówiąc już o zabrudzeniu białej elewacji budynku. Ponadto rów przy ogrodzeniu stanowi odpływ wody opadowej z budynku i jego likwidacja grozi zalewaniem posesji." Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Podkarpacki działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "kpa") oraz art. 11 g ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej. I. Uchylił załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji, stanowiący mapę w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego załącznika, nowego załącznika, stanowiącego mapę w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, będącą załącznikiem nr 1 do niniejszej decyzji; II. Uchylił załącznik nr 2 do zaskarżonej decyzji, stanowiący mapę zawierającą projekty podziału nieruchomości położonych w obrębie ewidencyjnym nr [...] [...], i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego załącznika, nowego załącznika, stanowiącego mapę zawierającą projekty podziału nieruchomości, będącą załącznikiem nr 2.1 do niniejszej decyzji; III. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 1, w punkcie 1 (wiersze 9 - 23 od dołu) zapis rozpoczynającego się od słów: województwo podkarpackie, powiat m. [...], jednostka ewidencyjna [...], obr. [...] i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia nowego zapisu o treści: województwo podkarpackie, powiat m. [...], jednostka ewidencyjna [...], obr. [...]: [...]"; IV. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 2, punkt 2 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia nowego zapisu o treści: "2. Działki związane z przejściem inwestycji drogowej przez tereny wód płynących (w związku z art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych), oznaczone linią przerywaną koloru niebieskiego na Załączniku nr 1 do niniejszej decyzji: - województwo [...], powiat m. [...], jednostka ewidencyjna [...], obr. [...]: [...]"; V. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 3, punkt II (wiersz 4 - 10 od góry) zapis rozpoczynającego się od słów: "II. Linie rozgraniczające teren ... i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia nowego zapisu o treści: "II. Linie rozgraniczające teren. Na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500 stanowiącej załącznik nr 1 do niniejszej decyzji, oznaczono linią przerywaną w kolorze różowym linie rozgraniczające pas drogowy (linie rozgraniczające teren). Zgodnie z przebiegiem linii rozgraniczających teren (pas drogowy) wykonano podziały nieruchomości, oznaczone linią ciągłą w kolorze czerwonym na mapie stanowiącej załącznik nr 2 (obr. [...]) oraz nr 2.1 (obr. [...]) do decyzji." VI. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 5, wiersz 12 tabeli, licząc od góry strony i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia nowego zapisu; VII. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdującą się na stronie 6 (wszystkie wiersze) tabelę określającą podział nieruchomości i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia nowego zapisu; VIII. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 9, wiersz 17 tabeli, licząc od góry strony i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego zapisu nowego zapisu; IX. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 9, punkt 3 (wiersz 1 i 2 od dołu) o treści: "Dokumentacja związana z podziałem nieruchomości stanowi załącznik nr 2 będący integralną częścią niniejszej decyzji." i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego zapisu nowego zapisu o treści: "Dokumentacja związana z podziałem nieruchomości stanowi załącznik nr 2 (obr. [...]) oraz nr 2.1 (obr. [...]) będący integralną częścią decyzji, odpowiednio Prezydenta Miasta [...] i Wojewody Podkarpackiego." X. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujące się na stronie 11, 12 oraz 13 wiersze tabeli od 32 do 87 dotyczącej oznaczenia nieruchomości według ewidencji gruntów, które stają się własnością jednostki samorządu terytorialnego i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego zapisu nowego zapisu; XI. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 17, w punkcie 4 zapis o treści: "W realizowanej inwestycji, inwestor zobowiązany jest do dokonania budowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy innych dróg publicznych, budowy, przebudowy zjazdów oraz rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania (znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi przedmiotowej drogi), zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, na poniższych działkach:" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowego zapisu o treści: "Ustalam obowiązek: budowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy innych dróg publicznych, budowy, przebudowy zjazdów, przebudowy urządzeń wodnych oraz rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania (znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi przedmiotowej drogi) i zezwalam na wykonanie ww. obowiązków zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, na poniżej wymienionych działkach:" XII. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujące się na stronie 19, wiersze tabeli oznaczone l.p. 39 - 45 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego zapisu nowego zapisu; XIII. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 21 i 22, w punkcie 5 zapis "Dla realizacji obowiązku przebudowy w/w istniejących sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii określam ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości wyszczególnionych poniżej, polegające na wykonaniu wymienionych robót budowlanych na części tych nieruchomości określonej na załączniku nr 1 do niniejszej decyzji granicami terenu niezbędnego i w zakresie wskazanym w zatwierdzonym projekcie budowlanym, zgodnie z załącznikiem nr 4" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia nowego zapisu o treści: "Dla realizacji ww. obowiązków określam ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości wyszczególnionych poniżej, polegające na wykonaniu robót budowlanych na części tych nieruchomości, określonych na Załączniku nr 1 do niniejszej decyzji, granicami terenu niezbędnego (oznaczonego linią przerywaną koloru jasnozielonego) i w zakresie wskazanym w zatwierdzonym projekcie budowlanym:" XIV. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujące się na stronie 24, wiersze tabeli oznaczone l.p. 39 - 43 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylonego zapisu nowego zapisu; XV. W pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Dokonując analizy zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał, iż wniosek inwestora o wydanie przedmiotowej decyzji jest kompletny. Jak wynika z analizy akt sprawy zgodnie z art. 11 b ust. 1 specustawy drogowej przed złożeniem wniosku o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej, która stanowi jedną z kategorii dróg publicznych, zarządca drogi uzyskał pozytywne opinie właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz Burmistrza [...] i Prezydenta. Ponadto, do wniosku inwestor załączył, wymagane art. 11 d ust. 1 pkt 8 specustawy drogowej dokumenty: pozytywną opinię Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w zakresie realizacji planowanej inwestycji i pozytywną opinię Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Z analizy akt sprawy wynika, że do wniosku dołączono mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, a także mapy zawierające projekty podziału nieruchomości oraz określono nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego i nieruchomości lub ich części, z których korzystanie będzie ograniczone. Do wniosku dołączono również cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, wymagane przepisami Pb oraz, stosownie do art. 11 d ust. 1 pkt 9 specustawy drogowej, decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [....] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 7 grudnia 2020 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla realizacji inwestycji i decyzję Prezydenta z 14 sierpnia 2019 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji. W ocenie organu odwoławczego postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji nie narusza przepisów prawa, w stopniu, który uzasadniałby uchylenie kwestionowanej decyzji w całości. Z analizy akt sprawy wynika, że organ I instancji zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji zrid wnioskodawcę oraz właścicieli lub użytkowników wieczystych na adres wskazany w katastrze nieruchomości zgodnie z dyspozycją art. 11 d ust. 5 specustawy drogowej. Pozostałe strony postępowania organ I instancji zawiadomił w drodze obwieszczeń. Brak jest w aktach sprawy potwierdzenia zawiadomienia stron postępowania o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczenia, jednak uchybienie to nie świadczy o wadliwości wydanej przez Prezydenta decyzji w stopniu powodującym jej uchylenie. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, organ I instancji, zgodnie z treścią art. 11 f ust. 3 ww. ustawy, o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji zawiadomił właścicieli lub użytkowników wieczystych na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a także pozostałe strony w drodze obwieszczeń. Dokonana w trybie odwoławczym kontrola przedłożonej przez inwestora dokumentacji wykazała, iż wymaga ona uzupełnienia. Mając powyższe na uwadze pismami z [...] sierpnia 2021 r., [...] listopada 2021 r. i [...] grudnia 2021 r., wezwał zarządcę drogi do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji w zakresie stwierdzonych w niej nieprawidłowości tj. m. in. o: złożenie wyjaśnień i skorygowanie wniosku o wydanie decyzji zrid w zakresie objęcia liniami rozgraniczającymi działek stanowiących teren wód płynących oraz przejęcia ich na własność Gminy Miasto [...] w kontekście art. 20a ust. 1 specustawy drogowej stanowiącego, że w przypadku gdy inwestycja drogowa wymaga przejścia przez tereny wód płynących bądź tereny linii kolejowej, właściwy zarządca drogi jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji tej inwestycji; doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z zapisami § 79 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 124 ze zm.) w zakresie szerokości całkowitej zjazdów indywidualnych, która powinna wynosić nie mniej niż 4,50 m. - przedłożenie porozumienia pomiędzy zarządcami dróg tj. Prezydentem Miasta [...], a Burmistrzem [....], o którym mowa w przepisie art. 19 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych; uzupełnienie wniosku o wydanie decyzji zrid w zakresie spełnienia warunku, o którym mowa w przepisie art. lid ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej poprzez określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; wyjaśnienie występujących rozbieżności w zakresie zgodności przedłożonej dokumentacji z zapisami decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 7 grudnia 2020 r. nr RZ.ZUZ. 1.421.422.2019.Mko co do lokalizacji przepustu nr R3; skorygowanie uzupełnień dokonanych w projekcie budowlanym w dniu 26 sierpnia 2021 r. poprzez opatrzenie ich czytelnym podpisem projektanta (w projekcie zostały zamieszczone nieczytelne parafki) oraz zwymiarowanie skorygowanych szerokości zjazdów w sposób trwały (dokonano uzupełnień za pomocą ołówka); skorygowanie legendy części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu oraz mapy z przebiegiem drogi w zakresie: sposobu opisania linii terenu niezbędnego, które nie stanowią linii rozgraniczających; linii rozgraniczających stanowiących linie podziału (projektowany pas drogowy). - przedłożenie uchwał, o których mowa w § 7 ust. 3 Porozumienia z 13 grudnia 2018 r. zawartego pomiędzy zarządcami dróg tj. Prezydentem, a Burmistrzem [...], a także wykazanie zgodności projektu budowlanego z zapisami § 2 ust. 5 Porozumienia z 13 grudnia 2018 r. zawartego pomiędzy Prezydentem, a Burmistrzem [...] w kontekście lokalizacji chodnika oraz słupów oświetleniowych na terenie Gminy [...]. W odpowiedzi na powyższe [...] września 2021 r., [...] grudnia 2021 r. i [...] stycznia 2022 r. inwestor przedłożył uzupełnioną dokumentację. Organ odwoławczy, rozpatrując ponownie wniosek inwestora oraz uwzględniając dokonane na etapie postępowania odwoławczego uzupełnienia stwierdził, że decyzja wymaga dokonania korekty merytoryczno-reformacyjnej na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Na etapie postępowania odwoławczego inwestor przedłożył skorygowany wniosek o wydanie decyzji zrid, w treści którego uwzględnił nieruchomości związane z przejściem inwestycji drogowej przez tereny wód płynących w związku z art. 20a ust. 1 specustawy drogowej. Ponadto inwestor przedłożył nową kopię mapy zasadniczej w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu oraz skorygował projekt zagospodarowania terenu stanowiący element projektu budowlanego (tom I projektu budowlanego, str. 38). W toku prowadzonego postępowania odwoławczego projektant naniósł zmiany w projekcie budowlanym w ww. zakresie. W tym kontekście stwierdzono, że załącznik nr 1 do decyzji (mapa z przebiegiem drogi) nie korespondowała z decyzją Prezydenta i w konsekwencji dokonanej korekty należało uchylić załącznik nr 1 do wydanej decyzji organu I instancji (mapę z przebiegiem drogi), i orzec w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia nowego załącznika (pkt I decyzji). Powyższe uwzględniono również w zakresie określenia linii rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji, o czym orzeczono w punkcie V niniejszej decyzji. Ponadto, z uwagi na załączenie przez inwestora nowej kopii mapy zasadniczej w skali 1:500 przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, należało uchylić zapis znajdujący się na stronie 17 w punkcie IV zaskarżonej decyzji odnoszący się do zobowiązania inwestora do dokonania budowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy innych dróg publicznych, budowy, przebudowy zjazdów oraz rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania i orzeczono w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowego zapisu dotyczącego ustalenia obowiązku oraz zezwolenia na wykonanie robót (punkt XI decyzji). Doprecyzowując omawiany element decyzji wskazano na roboty budowlane związane z przebudową urządzeń wodnych, które nie zostały wyszczególnione. Co więcej, pomimo, iż organ I instancji w decyzji nałożył obowiązek wykonania robót budowlanych w terenie niezbędnym (punkt IV, str. 17 decyzji) oraz ustalił ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości, w sposób niezupełny wymienił działki położone w terenie niezbędnym, w odniesieniu do których zezwolono na wykonanie robót budowlanych (por. punkt II, str. 2 decyzji organu I instancji). Powyższe skorygowano w punkcie XI niniejszej decyzji. Ponadto zmieniono znajdujące się na stronie 19, wiersze 39 - 45 określające działki objęte ww. obowiązkiem (punkt XII decyzji), stanowiące teren wód płynących. Uchylono zapis znajdujący się na stronie 21 i 22, w punkcie 5 zaskarżonej decyzji odnoszący się do określenia ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości i w tym zakresie orzeczono poprzez ustalenie w miejsce uchylenia nowego zapisu (pkt XIII decyzji) oraz dokonano korekty znajdującej się na stronie 24, wiersze 39 - 43 tabeli określającej działki objęte ograniczeniem w korzystaniu (punkt XIV decyzji). W toku prowadzonego postępowania odwoławczego ustalono również, iż w treści złożonego wniosku inwestor nie uwzględnił dyspozycji przepisu art. 20a specustawy drogowej, a co za tym idzie zawnioskował o objęcie liniami rozgraniczającymi teren inwestycji nieruchomości stanowiących teren wód płynących oraz o dokonanie ich podziału. Z uwagi na dokonane na etapie postępowania odwoławczego uzupełnienia w ww. zakresie, w tym przedłożenie przez inwestora nowych map podziału nieruchomości położonych w obr. [...] stwierdzono, że załącznik nr 2 do decyzji (mapy z podziałem nieruchomości w obr. [...]) nie koresponduje z decyzją Prezydenta i w konsekwencji dokonanej korekty należało uchylić załącznik nr 2 do wydanej decyzji organu I instancji (mapy z podziałem nieruchomości w obr. [...]), i orzec w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia nowego załącznika (pkt II decyzji). Powyższe uwzględniono również w zakresie zatwierdzenia podziału nieruchomości, o czym orzeczono w punkcie VII niniejszej decyzji. Ponadto, dokonano zmian w zakresie określenia działek położonych w liniach rozgraniczających teren inwestycji (punkt III niniejszej decyzji), działek znajdujących się w terenie, w obrębie którego roboty budowlane będą wykonywane na podstawie art. 20a specustawy drogowej. Dokonano również korekty w zakresie oznaczenia nieruchomości według ewidencji gruntów, które stają się własnością jednostki samorządu terytorialnego - Gminy Miasto [...] (punkt X) oraz spostrzeżonych nieprawidłowości w zakresie oznaczenia numerów działek poprzez ich prawidłowe określenie (punkt VI i VIII decyzji). Organ odwoławczy dokonując powyższych rozstrzygnięć uznał, że nie naruszają one zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 kpa, gdyż stanowią w istocie skorygowanie dostrzeżonych nieprawidłowości. Analiza całości przedłożonej dokumentacji wykazała, iż przedłożony projekt budowlany nie narusza w sposób uzasadniający uchylenie kwestionowanej decyzji art. 34 ust. 2 Pb oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935). Projekt sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane oraz zawiera odpowiednie oświadczenie projektantów i sprawdzających o zgodności projektu z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Pomimo dokonania 19 września 2020 r. zmiany specustawy drogowej oraz ustawy Prawo budowlane, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe, stosownie do art. 26 i art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Ponadto projekt budowlany został sporządzony zgodnie z zapisami decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 7 grudnia 2020 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla realizacji inwestycji oraz decyzji Prezydenta z 14 sierpnia 2019 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji. Na etapie prowadzonego postępowania nie mogą zostać uwzględnione zarzuty podniesione we wniesionym przez B.P. w odwołaniu, a w szczególności zarzuty dotyczące zmiany lokalizacji projektowanej drogi przy nieruchomości stanowiącej własność odwołującej. B.P. jest właścicielką działki nr [...], która podlega podziałowi na działki nr [...] i [...]. W wyniku realizacji omawianej inwestycji drogowej działka nr [...] przejdzie na własność Gminy Miasto [...]. W tym kontekście należy zauważyć, że organ administracji prowadzący postępowanie w zakresie złożonego wniosku o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej nie jest uprawniony do oceny zasadności czy celowości zamierzonej inwestycji ani też zmiany jej przebiegu. Wydając decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej organ orzekający dokonuje jedynie oceny formalnoprawnej dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji. Organ rozpoznający wniosek nie może jednak decydować o innym przebiegu budowanej drogi niż to oznaczył zarządca drogi w złożonym wniosku. Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo NSA. Z tych też powodów zarzuty odwołującej uznać należy za chybione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca nie zgodziła się na wywłaszczenie należącej do niej działki nr [...] (9,5 m) pod planowaną przebudowę ulicy [...]. Nieprawdą jest, że inwestycję zaprojektowano tak, aby zminimalizować zarówno uciążliwość dla mieszkańców jak i koszty przyszłej inwestycji. Realizacja inwestycji wiąże się z olbrzymimi stratami na jej posesji w postaci zburzenia ogrodzenia, zniszczenia drzew, krzewów, kwiatów oraz organizmów tam żyjących, w sytuacji gdy istnieje możliwość wykorzystania do tego celu niezagospodarowanego terenu po przeciwnej stronie drogi. Interwencje w tej sprawie w Urzędzie Miasta [...] okazały się bezskuteczne. Ponadto po zniszczeniu 15 metrów ogrodzenia wybudowanego dawno temu brak jest możliwości dokupienia takich elementów, żeby całość wyglądała jednakowo. Realizacja inwestycji spowoduje zwiększenie ruchu pojazdów, gdyż na końcu ul. [...] została wybudowana przez Gminę [...] droga łącząca z N. (obecnie kamienna, a docelowo asfaltowa droga). Już w tej chwili droga jest wykorzystywana przez mieszkańców sąsiednich miejscowości. Podniosła ponadto, że w wyniku realizacji inwestycji zwiększy się tonaż pojazdów, a droga będzie stanowiła trasę przejazdu dwóch linii autobusowych, co będzie źródłem dużego hałasu (także w czasie ciszy nocnej) oraz drgań i wstrząsów, które doprowadzą do zawalenia się należącego do skarżącej budynku gospodarczego. Budynek od jesieni 2021 r. ma popękane ściany, gdyż MZD w [...] wydaje zezwolenia na przejazd. W planach nie została uwzględniona ochrona przed hałasem jej rodziny i działki, co wpłynie negatywnie na jej zdrowie i psychikę. Brak jest w planach obiektów pochłaniających oraz podłoża ograniczającego drgania i wstrząsy, a budynek gospodarczy znajduję się w tuż przy planowanej rozbudowie i zostanie przez te czynniki zniszczony. Obowiązek odśnieżania i usuwania błota z planowanego chodnika, który będzie przylegał do działki skarżącej obciąży skarżącą. Skarżąca, jako osoba starsza, mająca problemy z kręgosłupem i bez stałego zatrudnienia nie będzie w stanie spełnić tego obowiązku ani zlecić wykonywania tych prac innym osobom. Spychanie śniegu zanieczyszczonego błotem i solą na posesję skarżącej będzie wiązało się z zalewaniem i zanieczyszczeniami zaniżonej działki, nie wspominając o zabrudzeniu białej elewacji budynku. Po przebudowie nie będzie można bezpiecznie wyjechać z działki, bo planowany po skosie przebieg inwestycji ograniczy widoczność. Ponadto likwidacja rowu przy ogrodzeniu stanowiącego miejsce odpływu wody opadowej z budynku grozi zalewaniem posesji. Wywłaszczenie należącej do niej działki, będzie wiązało się z powstaniem dodatkowego punktu pomiarowego przy określaniu granicy działki, co będzie skutkować dodatkowymi kosztami przy wytyczaniu granicy. Wniosła o zmianę planu rozbudowy ul. [...] w obrębie działki nr [...]. Jednocześnie podała, że gotowa jest sprzedać Miastu [...] działkę w całości wraz z zabudowaniami, z czym już kilkakrotnie zwracała się do inwestora. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie, w związku z czym przyjął za własne ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu Wojewody Podkarpackiego z dnia 3 czerwca 2022 r. Przedmiotem sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną jest zezwolenie na realizację inwestycji w zakresie drogi publicznej, w związku z czym w sprawie mają zastosowanie, jako przepisy szczególne, uregulowania ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zwanej dalej "specustawą drogową" lub "z.r.i.d.". W myśl art. 11 i ust. 1 i 2 specustawy drogowej w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w tej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane - z wyjątkiem art. 28 ust. 2, natomiast nie stosuje się przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji. Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo wymienionych w zaskarżonej decyzji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy zwrócić uwagę, iż art. 11e specustawy drogowej stanowi, że nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Obowiązujące przepisy, w tym w szczególności przepisy specustawy drogowej, nie przewidują dla organu wydającego decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej kompetencji do korygowania proponowanego przez zarządcę drogi przebiegu drogi i infrastruktury zagospodarowania terenu – elementy te są przedmiotem opiniowania przez organy wskazane w art. 11b specustawy drogowej, przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji. Do kompetencji zarządcy drogi należy określenie następnie we wniosku proponowanego przebiegu drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych (art. 11d ust. 1 pkt 1), projektów podziału nieruchomości (art. 11d ust. 1 pkt 3) oraz nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. (art. 11d ust. 1 pkt 3a). W przypadku gdy wniosek kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem opinie, a projekt budowlany spełnia wymogi określone Prawem budowlanym, organ nie może odmówić wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji o pozwoleniu na realizację inwestycji zawierają wszystkie obligatoryjne elementy określone w art. 11f ust. 1 specustawy drogowej oraz w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Organy obu instancji dokonały też wszystkich wymaganych prawem sprawdzeń, w tym w szczególności w zakresie kompletności wniosku pod kątem wymogów określonych w art. 11d specustawy drogowej oraz sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego tj. zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami technicznobudowlanymi oraz spełnienie wymogów formalnych przez projekt architektonicznobudowlany. Rozwiązania przewidziane w zatwierdzonym projekcie budowlanym są zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publicznej i ich usytuowanie. Zdaniem Sądu, Wojewoda oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji o zgodzie na realizację inwestycji drogowej nie naruszył art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy. Zawarcie w decyzji wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w tym przepisie nie oznacza, że należało uwzględnić prawo własności działki skarżącego i poprowadzić drogę w inny sposób, który nie ingerowałby w jej granice. Prawo własności nieruchomości nie jest prawem bezwzględnie obowiązującym i w przypadkach przewidzianych przez ustawę może być ograniczone (art. 64 ust. 3 Konstytucji), w zakresie nie naruszającym istoty tego prawa. Wywłaszczenie jest dopuszczalne wyłącznie na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem (art. 21 ust. 2 Konstytucji). Skoro decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 6 specustawy przewiduje wywłaszczenie (zawiera oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego), a budowa drogi publicznej jest inwestycją celu publicznego, to nie można czynić zarzutu, że ingerencja w prawo własności do działek strony skarżącej narusza jej uzasadniony interes oparty na prawie własności. Oceniając to, czy decyzja lokalizacyjna w sposób prawidłowy zapewnia poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich należy mieć na względzie, że inwestor realizujący inwestycję drogową działa w interesie publicznym, który ma prymat nad interesem prawnym jednostki, o ile nie narusza jego interesu prawnego w sposób niezgodny z prawem. Przy realizacji systemu dróg publicznych, służących poprawie bezpieczeństwa, komunikacji i transportu nie dochodzi do naruszenia proporcji między interesem publicznym, a ingerencją w sferę praw i wolności, które są rekompensowane stosownym odszkodowaniem. (NSA II OSK 2526/19). Aby wykazać naruszenie art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy należy wskazać, który konkretnie przepis przewidujący określone uprawnienia lub obowiązki doznaje naruszenia wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Musi być to naruszenie konkretne i wynikające z okoliczności obiektywnych, bowiem ocena wniosku inwestora, w tym projektu budowlanego oraz kontrola sądu odnośnie do legalności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie może uwzględniać przesłanek racjonalności, słuszności czy celowości przyjętych rozwiązań. Odnosząc powyższe do realiów sprawy należy wskazać, że owszem zaskarżona decyzja prowadzi do naruszenia prawa własności nieruchomości skarżącej poprzez jego częściowe wywłaszczenie pod planowaną drogę, ale jest to zgodne z prawem bowiem wywłaszczenie nastąpi z uwagi na inwestycję celu publicznego i za odszkodowaniem. Czyli do ograniczenia prawa własności dojdzie w warunkach dopuszczonych obowiązującym prawem. Fakt, że możliwe było – zdaniem skarżącej - poprowadzenie drogi bez uszczerbku dla jej własności (kosztem nieruchomości położonych po drugiej stronie drogi) nie ma znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji, bowiem jak już wspomniano ocena racjonalności, słuszności czy celowości przyjętych przez inwestora rozwiązań nie mieści się w zakresie przewidzianej prawem dla decyzji z.r.i.d. kontroli sądowej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, że organ orzekający o lokalizacji drogi w trybie specustawy drogowej nie posiada kompetencji do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, czy też do zmiany proponowanych rozwiązań, co do jej przebiegu. Niedopuszczalna jest też ocena racjonalności czy też słuszności koncepcji przedstawionej przez inwestora, gdyż miałaby charakter pozaprawny. O przebiegu drogi i rozwiązaniach technicznych decyduje zarządca (wnioskodawca) i on wybiera najbardziej korzystne rozwiązanie lokalizacyjne i techniczno-wykonawcze. Ustawodawca nie nałożył na inwestora obowiązku przedstawienia rozwiązań wariantowych, alternatywnych. Organ dokonuje jedynie sprawdzenia, czy wniosek spełnia ustawowe wymogi, czy przedłożony projekt jest zgodny z ustawą i czy dotyczy dróg publicznych, a pozytywna ocena w tym zakresie nakłada obowiązek wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej. Ingerencja organu w ocenę przebiegu drogi jest w wyjątkowych sytuacjach możliwa na płaszczyźnie celowości realizacji inwestycji drogowej. Zachodzi ona gdy doszło do niewątpliwej zbędności inwestycji drogowej w danej lokalizacji. W niniejszej sprawie – zdaniem Sądu – realizacja planowanej drogi jest uzasadniona celami publicznymi, a zatem brak było podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku na tej podstawie. Nadto zakres kontroli projektu budowlanego powoduje, że nie można organom architektoniczno-budowlanym skutecznie zarzucić naruszenia prawa poprzez odstąpienie od ustalenia zasadności przedmiotowej inwestycji drogowej, jak również poprzez pominięcie racji i twierdzeń skarżącego co do alternatywnego przebiegu inwestycji. Pozytywne uwzględnienie propozycji skarżącej prowadziłoby do nieuprawnionej przepisami prawa ingerencji w konkretne rozwiązania przewidziane w projekcie – dotyczące lokalizacji planowanej drogi. Rola organu w tej sprawie ogranicza się do skontrolowania projektu architektoniczno-budowlanego z punktu widzenia warunków określonych w art. 35 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu prawidłowo uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza interesu prawnego skarżącej w sposób niezgodny z prawem. Żaden przepis prawa materialnego nie upoważnia jej do żądania od inwestora planującego inwestycję w zakresie wykonania drogi publicznej (a co za tym idzie, również od organu zatwierdzającego projekt budowlany dotyczący takiej inwestycji) zlokalizowania jej w innym miejscu. Z powyższego wynika, że wprowadzenie regulacji prawnej polegającej m.in. na uproszczeniu postępowania w sprawie nabywania nieruchomości położonych na terenach przeznaczonych na budowę dróg, w tym rezygnacja z indywidualnej oceny niezbędności lokalizacji drogi na każdej nieruchomości, jest zamierzoną decyzją ustawodawcy wpisaną w ratio legis ustawy o inwestycjach drogowych. Podkreślić należy, że za utratę prawa własności części nieruchomości stronie przysługuje pełna kompensata w postaci zagwarantowanego ustawowo odszkodowania, a ponadto strona ma możliwość domagania się od właściwego zarządcy drogi nabycia w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego pozostałej części nieruchomości, jeżeli pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele (art. 12 ust. 4a i 4f oraz art. 13 ust. 3 specustawy). Nieuwzględnienie proponowanego przez skarżącego, alternatywnego przebiegu inwestycji odpowiada prawu, bowiem organy ani Sąd w toku postępowania o wydanie decyzji z.r.i.d. nie są uprawnione oceniać racjonalności przedstawionego przez inwestora przebiegu drogi a tym bardziej go modyfikować. Żaden przepis specustawy nie dał im takiej kompetencji. W świetle brzmienia art. 11a i art. 11e z.r.i.d. zakres kompetencji organów rozpatrujących wnioski o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej ogranicza się do kontroli zgodności z przepisami wariantu przedstawionego przez wnioskodawcę bez prawa do dokonywania jakichkolwiek zmian w przedstawionej przez inwestora koncepcji przebiegu drogi. Przepisy z.r.i.d. nie pozwalają organom oceniać racjonalności i słuszności rozwiązań projektowych przyjętych przez zarządcę drogi. Organ rozpoznający wniosek dokonuje jedynie sprawdzenia, czy spełnia on ustawowe wymogi – jest kompletny, inwestor uzyskał stosowne uzgodnienia, opinie i zezwolenia – oraz czy przedłożony projekt jest zgodny z ustawą i dotyczy dróg publicznych. Przedmiotowy wniosek i decyzja wydana na jego podstawie spełniały te kryteria. Ingerencja organu w ocenę przebiegu drogi może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach. W niniejszej sprawie planowana inwestycja jest uzasadniona celem publicznym (art. 6 pkt 1 u.g.n.). Z uwagi na ukształtowanie zabudowy, budowa drogi na tym terenie jest niewątpliwie celowa, potrzeba ta nie była przez nikogo kwestionowana. Wbrew zarzutowi skargi art. 12 ust. 1 specustawy nie został naruszony. Nie budzi wątpliwości Sądu, że podział nieruchomości skarżącego został dokonany zaskarżoną decyzją z.r.i.d. i miał on podstawy prawne. Wniosek o wydanie decyzji z.r.i.d. zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 3 i 3a specustawy zawiera: mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; określenie nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Zaskarżona decyzja w zakresie dotyczącym zatwierdzenia podziału nieruchomości i określenia nieruchomości lub ich części, które stają się z mocy prawa własnością Gminy, została wydana zgodnie z przedstawionymi przez inwestora projektami podziału nieruchomości sporządzonymi przez uprawnionego geodetę. Ustawodawca nie przewidział możliwości kwestionowania przez stronę dokonanego podziału jeśli odpowiada on odrębnym przepisom. Racjonalność wydzielenia działek nie podlega ocenie. Organ w postępowaniu o wydanie decyzji z.r.i.d. nie był uprawniony do badania zasadności i racjonalności przebiegu drogi przez działki skarżącej. Organ nie mógł doprowadzić do zmiany jej przebiegu. Jego rola sprowadzała się jedynie do oceny kompletności wniosku pod względem wymogów z art. 11d specustawy. Skoro dochowano tych wymogów to organ stosownie do art. 11e specustawy nie mógł nie wydać decyzji z.r.i.d. Żądanie aby poprowadzić drogę w inny sposób nie ma podstawy prawnej a zatem nie można było uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia tego warunku nieprzewidzianego obowiązującymi przepisami. Ocena materiału dowodowego odnośnie do możliwości zmiany przebiegu, w tym opinia biegłego, wyjaśnienia inwestora o braku możliwości uwzględnienia alternatywnych wariantów nie miała znaczenia dla wydania przedmiotowej decyzji gdyż kryteria te nie wpływają na legalność takiej decyzji. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z argumentacją organów odnośnie do legalności zaskarżonej decyzji nie powoduje, że w istocie taka decyzja była wadliwa. Zakres oceny legalności decyzji z.r.i.d. jak wynika z przepisów specustawy jest ograniczony i wychodzenie poza ten zakres byłoby naruszeniem przepisów prawa. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych pas drogowy oznacza wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. W ocenie Sądu, nie znajdują w związku z powyższym uzasadnienia zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawamaterialnego. Organy administracji I i II instancji należycie rozpatrzyły cały zebrany materiał dowodowy i przeprowadziły niezbędne postępowanie wyjaśniające, a w uzasadnieniu wydanych decyzji szczegółowo wyjaśniły motywy swoich rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.