I SA/Bd 626/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2019 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] maja 2019 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2013 r. wydaną dla J. R. (Skarżący). Pismem z dnia 10 października 2019 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. decyzję. Pismem z dnia 9 września 2020 r. wezwano Skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W wezwaniu podano, że Skarżący powinien w sposób ogólny określić na czym polega w jego przypadku naruszenie prawa lub interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. elementem obligatoryjnym skargi jest określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Oznacza to, że skarżący jest zobligowany do wskazania przyczyny, której wystąpienie uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Powyższy wymóg zostanie spełniony, jeśli skarżący wskaże, chociażby ogólnie, na czym – w jego ocenie – polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w odniesieniu do skarżonego aktu. Podkreślić trzeba, że art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi będzie spełniony przez wskazanie, na czym zdaniem skarżącego polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności. W niniejszej sprawie Skarżący poprzestał wyłącznie na wskazaniu zaskarżonego aktu. Ze skargi można wyłonić jedynie przedmiot zaskarżenia oraz określić organ administracyjny, będący autorem zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał jedynie, że w imieniu własnym zaskarża wymienioną decyzję. Nie wyjaśnił jednak, z jakiego powodu wydana wobec niego decyzja zasługuje na uchylenie. Strona nie sformułowała żadnych zarzutów pod adresem organu administracyjnego ani żadnej, choćby lakonicznej wypowiedzi, z której wynikałoby z jakiego powodu zaskarżyła zapadłą pod jej adresem decyzję i w czym upatruje naruszenia prawa. W związku z tym, iż Skarżący nie wskazał w skardze naruszenia prawa, Sąd wezwał go do usunięcia braku formalnego skargi przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone Skarżącemu, który w dniu 11 września 2020 r. osobiście pokwitował jego odbiór (d.: k. 27 akt sądowych), zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał z dniem 18 września 2020 r. Na wezwanie Skarżący nie udzielił odpowiedzi aż do dnia wydania niniejszego postanowienia (tj. do 20 października 2020 r.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę w sytuacji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W związku z tym, iż Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, do czego został wezwany, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.