II SA/Gl 708/07

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. i M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżących od kosztów sądowych w całości UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia (...) r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości (...) zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nadesłali do Sądu pismo procesowe, w którym zwrócili się o zwolnienie z obowiązku uiszczania wpisu powołując się na trudną sytuację materialną. Po wezwaniu Sądu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w przewidzianej przepisami formie, tj. na urzędowym formularzu, skarżący nadesłali (każde z osobna) wspomniany formularz wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanych druków PPF wynika, że M. P. i S. P. są osobami w podeszłym wieku prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe. Zamieszkują oni w budynku mieszkalnym o pow. (...) m2, zaś w skład ich majątku wchodzi również nieruchomość gruntowa o pow. (...) arów i szklarnia ((...) m2). Skarżący utrzymują się ze świadczeń emerytalnych uzyskiwanych w łącznej kwocie (...) zł netto miesięcznie. Odnotować należy, że wnioskodawcy, przy wspomnianym już wcześniej piśmie procesowym nadesłali szereg dokumentów obrazujących ich sytuację materialną. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Wyłączenie tej reguły w zakresie częściowym - w formie wnioskowanego przez stronę zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r. Sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.). Ocena stanu majątkowego skarżących pozwala na stwierdzenie, iż zasługują oni na całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Przedłożone przez wnioskodawców dokumenty pozwalają potwierdzić, podnoszone przez nich okoliczności dotyczące kłopotów zdrowotnych i związanej z nimi konieczności wykupu niezbędnych lekarstw. Nadesłane paragony za zakup tych leków nie obrazując co prawda całości wydatków przeznaczanych na ten cel, nie mniej jednak pozwalają stwierdzić, iż wnioskodawcy w istocie są zmuszeni do wydawania znaczących sum w tym zakresie. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż S. i M. P. w wszechstronny sposób udokumentowali swoją sytuację materialną, przedkładając szereg dokumentów potwierdzających podnoszone przez nich okoliczności. Pozwoliło to na wyeliminowanie ewentualnych wątpliwości w tym zakresie. Pomimo stosunkowo znacznego, jak na dwie osoby, dochodu stwierdzono, że wiarygodne są twierdzenia dotyczące jego przeznaczenia. Pod uwagę wzięte zostały nie tylko wydatki na lekarstwa lecz także większe od przeciętnych wydatki związane z utrzymaniem się, których ponoszenie uzasadnia zarówno wiek jak i stan zdrowia skarżących. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.