I OPP 96/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 304/20 ze skargi S. K. na oświadczenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do drogi publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE W dniu 9 września 2020 r. (data prezentaty) S. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 304/20 ze skargi S. K. na oświadczenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do drogi publicznej. Z akt sprawy wynika, że ww. skarga S. K. wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 lutego 2020 r. Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2020 r. sprawa została zarejestrowana, nadano jej symbol i wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Ponadto zarejestrowano wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Pismami z 14 lutego 2020 r. wezwano S. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru oraz doręczono mu odpis odpowiedzi na skargę. Po uzupełnieniu braku formalnego przez skarżącego, zarządzeniem z dnia 28 lutego 2020 r. skierowano sprawę na posiedzenie niejawne, zaś w dniu 2 marca 2020 r. wyznaczono termin posiedzenia na dzień 3 marca 2020 r. Postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 304/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. K. uznając, że skarga jest niedopuszczalna gdyż sprawa nie należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono stronom postępowania przy piśmie z dnia 6 marca 2020 r. W związku z wpłynięciem dniu 26 marca 2020 r. skargi kasacyjnej, zarządzeniem z dnia 30 marca 2020 r. przedstawiono sprawę sędziemu sprawozdawcy celem wydania dalszych zarządzeń. Zarządzeniem z dnia 1 września 2020 r. zmieniono sędziego sprawozdawcę w miejsce sędziego WSA B. Cieśli wyznaczając sędziego WSA W. Sawczuka. Następnie postanowieniem z dnia 8 września 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 304/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną S. K. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono stronom przy piśmie z dnia 9 września 2020 r. W tych okolicznościach S. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (10 lutego 2020 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (9 września 2020 r.) upłynęło 7 miesięcy. Ponadto sprawa ta została zakończona już po miesiącu od dnia wpływu skargi do Sądu, bowiem postanowienia z dnia 3 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. K. Co prawda istotnie od dnia wpływu osobiście sporządzonej przez skarżącego skargi kasacyjnej do dnia jej odrzucenia upłynęło nieco ponad 5 miesięcy niemniej okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla oceny terminowości rozpoznania sprawy, gdyż jak wskazano powyżej sprawa została zakończona postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r. Jedynie na marginesie wskazać należy, że Zarządzeniem nr 12 Prezesa WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2020 r. wydanym w związku z ogłoszeniem stanu epidemicznego w Polsce, znacznie ograniczono pracę w tym Sądzie. Odwołane zostały wszystkie rozprawy, wstrzymano przyjmowanie interesantów, część pracowników skierowana została do pracy poza stałym miejscem jej wykonywania, a obsady wydziałów orzeczniczych zostały ograniczone do minimum. Z uwagi na takie ograniczenia pracy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, a także liczne ograniczenia i stan wyjątkowy związany z trwającym stanem epidemiczny w Polsce, wydłużeniu uległy terminy podejmowanych przez ten Sąd czynności w sprawach. Stąd też wydłużonego terminu badania złożonej przez skarżącego skargi kasacyjnej nie może zostać oceniony negatywnie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 stawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.