VII SO/Wa 36/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. C. o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1) wymierzyć Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 100 (słownie: sto) złotych, 2) zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz M. C. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 października 2021 r. M. C. (dalej: "wnioskodawca") złożył wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za niezachowanie terminu do wniesienia skargi wnioskodawcy na decyzję organu z dnia [...] lipca 2021 r., znak: [...]. Wnioskodawca wyjaśnił, że organ otrzymał przedmiotową skargę w dniu 30 sierpnia 2021 r., zaś termin do przekazania skargi kończył się 29 września 2021 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy zostały przekazane do Sądu w dniu 1 października 2021 r W odpowiedzi na wniosek Minister Infrastruktury wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przekazał skargę wraz z załącznikami i aktami sprawy do Sądu w dniu 29 września 2021 r., co wynika z daty stempla pocztowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2 omawianego przepisu). Jak wynika z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy (tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 omawianej ustawy, jednakże wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Co więcej, zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a., wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Rozstrzygnięcie wniosku strony o zastosowanie sankcji przewidzianej w komentowanym przepisie powinno być poprzedzone dokładnym zbadaniem okoliczności sprawy, a zwłaszcza ustaleniem przyczyn uchybienia terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. W. Sawczyn, Środki dyscyplinowania administracji publicznej w prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2010, s. 204). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Dodatkowo przyjmuje się, że niezbędnym warunkiem wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 p.p.s.a. jest złożenie skargi do organu, ponieważ to działanie powoduje, że aktualizuje się obowiązek organu do przekazania akt sądowi z odpowiedzią na skargę. Wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę wszelkie okoliczności danej sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Skarga wnioskodawcy z 11 sierpnia 2021 r., została bowiem przekazana do Sądu osobiście w dniu 1 października 2021 r., co wynika z prezentaty Biura podawczego Sądu znajdującej się w aktach sądowych o sygn. VII SA/Wa 2031/21 (k. 92). W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność wpływu skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2021 r. do organu w dniu 30 sierpnia 2021 r. Oznacza to, że termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upływał w dniu 29 września 2021 r., co również nie jest kwestionowane przez organ. Sąd analizując przekazane akta stwierdził, że wbrew twierdzeniom organu, nie zostały one wysłane do Sądu drogą pocztową. Z prezentaty Biura podawczego Sądu (k. 92 akt sądowych) jednoznacznie wynika, że przedmiotowa skarga wraz z aktami administracyjnymi została przekazana do Sądu w dniu 1 października 2021 r. osobiście. Uwzględniając powyższą okoliczność oraz fakt, że przekroczenie terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi było nieznaczne, Sąd uznał żądanie wnioskodawcy za uzasadnione i wymierzył organowi symboliczną grzywnę w wysokości 100 złotych. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę (2 dni) i brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł w pkt. 2 postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.