II SAB/Wr 252/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lipca 2022 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pracę typ A postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. sp. z o.o. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 4 lutego 2022 r. (data wpłynięcia do organu) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pracę typ A. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 lutego 2022 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z tej samej daty wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (KRS), zgodnie z art. 29 p.p.s.a., również pouczając o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania tej czynności w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została wydana w placówce pocztowej osobie upoważnionej w dniu 27 maja 2022 r., w skutek czego zakreślony 7 dniowy termin upłynął w dniu 3 czerwca 2022 r. (piątek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (Postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., II OZ 343/19, LEX nr 2651800). W niniejszej sprawie nie można uznać, że strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach niezastosowania się do niego, uzupełniła brak formalny skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Ponieważ zaistniałe braki dotyczące kwestii reprezentacji strony skarżącej uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu, zatem należało ją odrzucić. Uzupełniająco Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wezwanie o wpis w kwocie 100 zł zostało wydane w placówce pocztowej osobie upoważnionej w dniu 27 maja 2022 r., w skutek czego zakreślony 7 dniowy termin upłynął w dniu 3 czerwca 2022 r. (piątek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony. Po myśli art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, także podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.