III AUa 348/24

<p>sygn. akt III AUa 348/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 maja 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca - sędzia Urszula Iwanowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st. sekr. sąd. Edyta Rakowska,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na rozprawie w <span class="anon-block">S.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z odwołania <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej w <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale <span class="anon-block">R. R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o podstawę wymiaru składek</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji płatników składek od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. akt VI U 397/23,</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->oddala apelacje; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej w <span class="anon-block">S.</span> oraz od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> kwoty po 1.350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym wraz z ustawowymi odsetkami należnymi za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia o kosztach, do dnia zapłaty. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sędzia Urszula Iwanowska</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 30 stycznia 2023 r., nr <span class="anon-block"> (...)</span>, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> ustalił <span class="anon-block">R. R.</span> jako pracownikowi u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> s.k.a., podstawę wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne za poszczególne miesiące w okresie od stycznia 2017 r. do września 2021 r. w określonej wysokości wskazując, że w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego ustalił, iż płatnik składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. jako pracodawca, w podstawie wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i zdrowotne nie uwzględnił kwot wypłaconych ubezpieczonemu z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.</p> <p>Organ rentowy między innymi wskazał, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. <span class="anon-block"> i (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. należą do grupy kapitałowej <span class="anon-block"> spółek (...)</span>, w skład której wchodzą spółki komandytowo - akcyjne, gdzie <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> jest komplementariuszem, zaś <span class="anon-block">A. G. (1)</span> jest głównym akcjonariuszem i udziałowcem we wszystkich spółkach należących do <span class="anon-block"> grupy (...)</span> i pełni w nich funkcję prokurenta samoistnego.</p> <p>Organ rentowy zwrócił uwagę, iż obie spółki mają zbliżony przedmiot działalności, łączą je ścisłe powiązania osobowe - w osobie <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> pełniącej funkcję Prezesa Zarządu oraz osoby zajmującej się sprawami BHP w grupie <span class="anon-block"> (...)</span>. Spółki mają powiązania kapitałowe - należą do <span class="anon-block"> grupy (...)</span>, gdzie <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> jest komplementariuszem dla pozostałych spółek i odpowiada całym swoim majątkiem.</p> <p>Miejsca pracy pracowników zatrudnionych w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. oraz zleceniobiorców zatrudnionych w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. mieszczą się w siedzibie spółek w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Spółki produkcyjne z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> wzajemnie świadczą dla siebie usługi przede wszystkim ślusarsko - spawalnicze.</p> <p>Wskazując na zapisy umów dotyczące wzajemnych rozliczeń między podmiotami, organ rentowy zwrócił uwagę, że pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. miały miejsce systematyczne przepływy finansowe za realizację wzajemnie świadczonych usług w ramach zawartej umowy o współpracy oraz sprzedaży materiałów, rozliczeń w ramach umów konsorcjum. Rozliczenia za wzajemne usługi ślusarsko - spawalnicze dokonywane były na podstawie załączanych informacji o liczbie roboczogodzin przepracowanych przez pracowników spółki dla innych spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Niektóre rozliczenia dokonywane były w ramach wzajemnych kompensat.</p> <p>Dalej organ rentowy wskazał, iż <span class="anon-block">R. R.</span> jest zatrudniony u płatnika składek w okresie od 10 listopada 2014 r. do nadal, jako ślusarz stolarki aluminiowej, w pełnym wymiarze czasu pracy i z tego tytułu jest zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Jednocześnie ubezpieczony zawarł umowę o współpracy z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. od 24 listopada 2014 r. na czas nieoznaczony, której przedmiotem było wykonanie: „prac pomocniczych, prac magazynowych”. Z tytułu zawartej umowy o współpracy ubezpieczony jest zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego od 24 listopada 2014 r.</p> <p>Z umowy o pracę zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. oraz umowy o współpracy zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., w okresie objętym kontrolą, ubezpieczony uzyskał przychód w następujących kwotach:</p> <table> <colgroup> <col width="122"/> <col width="3"/> <col width="133"/> <col width="2"/> <col width="135"/> <col width="2"/> <col width="145"/> <col width="3"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>M-c i rok</p> </td> <td colspan="2"> <p>Przychód z umowy o pracę w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>S.K.A.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Przychód z umowy zlecenia w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>S.K.A.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Łączny przychód</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1 541,65 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>600,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 141,65 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>833,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 833,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,01 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>763,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 763,01 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>765,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 765,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 435,23 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4195,23 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1 470,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>461,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 931,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 816,98 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 036,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>3 852,98 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1 800,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>866,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 666,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 250,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>710,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 960,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 250,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>695,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 945,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 250,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 926,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 612,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 362,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 743,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 493,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 656,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 406,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 220,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>3 970,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 062,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>3 812,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 172,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 922,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 350,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 350,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>5 000,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 600,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 600,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>Organ rentowy zwrócił uwagę, iż <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zawierała umowy zlecenia i o współpracy z pracownikami <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. Umowy zlecenia i o współpracy z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zawierane były w okresie trwania umowy o pracę zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., a rozwiązywane z chwilą rozwiązania umowy o pracę. Zawieranie umów zleceń i o świadczenie usług pozostawało w związku czasowym z zawieranymi umowami o pracę. Umowy zlecenia zawierane przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z pracownikami <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zawierane były na czas nieokreślony z ogólnie sformułowanym przedmiotem umowy. Umowy kontynuowane były przez kilka lat, jednak nie sporządzano do nich aneksów w zakresie zmiany wynagrodzenia czy przedmiotów umów. Rozliczenia za wykonanie umów zleceń i o współpracy dokonywane były w okresach comiesięcznych, wg rachunków, które przygotowywała <span class="anon-block">B. K.</span> specjalista ds. kadr i płac zatrudniona u komplementariusza <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> </p> <p>W <span class="anon-block"> firmie (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. pracownicy byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy i otrzymywali wynagrodzenie zasadnicze w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, bliskie wysokości wynagrodzenia minimalnego, lub w wysokości określonej w umowie. Wytypowani do kontroli pracownicy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. nie otrzymywali premii i wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.</p> <p> <span class="anon-block"> W (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. osoby wykonujące umowy o świadczenie usług zgłaszano jedynie do ubezpieczenia zdrowotnego. Wysokość przychodów z tytułu zawieranych w tej spółce umów zleceń lub o współpracy często dorównywała wysokości wynagrodzenia z umowy o pracę, a nawet je przewyższała. Prace wykonywane w ramach zawieranych umów zleceń lub o współpracy miały systematyczny charakter, trwały czasami kilka lat przez cały okres zatrudnienia na umowę o pracę w spółce należącej do grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Umowy zlecenia zawierane są na czas nieokreślony. Umowy kontynuowane były przez kilka lat, jednak nie sporządzano do nich aneksów w zakresie zmiany wynagrodzenia czy przedmiotów umów. Rozliczenia za wykonanie umów zleceń i o współpracy dokonywane były w okresach miesięcznych, wg rachunków, które przygotowywała <span class="anon-block">B. K.</span> specjalista ds. kadr i płac zatrudniona u komplementariusza <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> </p> <p>Organ rentowy zwrócił również uwagę, że w spółkach grupy <span class="anon-block"> (...)</span> obowiązuje wspólny Regulamin wynagradzania, prowadzony jest również dla wszystkich spółek jeden rejestr wypadków. Poddani kontroli pracownicy w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie otrzymywali wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Naliczaniem wypłat wszystkich osób zatrudnianych w grupie <span class="anon-block"> (...)</span> na podstawie umów o pracę i zleceniobiorców zajmowała się pani <span class="anon-block">B. K.</span> zatrudniona w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Odpowiedzialni za dany rodzaj prac pracownicy komplementariusza zajmowali się ustalaniem wysokości wynagrodzenia zleceniobiorców. Organ rentowy wskazał również, iż umowy zlecenia były zawierane w czasie zwiększonego zapotrzebowania spowodowanego zwiększeniem portfela zamówień lub koniecznością zastąpienia pracownika z uwagi na zwolnienie lub urlop, przy czym, jak wynika z wyjaśnień <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, w znacznej większości osobami zatrudnianymi na podstawie umów cywilnoprawnych byli pracownicy innych spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span> wynikało to ze znajomości tych pracowników oraz usprawniało to proces produkcji. Organ rentowy wskazał, iż ubezpieczeni nie orientowali się na podstawie jakiej umowy wykonują pracę oraz z czyich narzędzi korzystają, używali tej samej odzieży roboczej. Dla zleceniobiorców nie były prowadzone harmonogramy pracy. Zleceniobiorcy wykonywali zlecenia poza godzinami podstawowego czasu pracy i mogli pracować w dni wolne od pracy. Polecenia były wydawane ustnie. Pracę wykonywano na terenie spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Wykonywaną pracę nadzorowały te same osoby</p> <p>Zdaniem ZUS, wykorzystując wzajemne powiązania, dokonano sztucznego podziału obowiązków ubezpieczonego na dwa podmioty. Zastosowany mechanizm zatrudniania w systemie ciągłym w badanym okresie spowodował, iż powiązane ze sobą podmioty nie były ograniczone limitami dotyczącymi godzin pracy, nie wypłacały nadgodzin i nie musiały opłacać składek na ubezpieczenia społeczne od części przychodów osiąganych w ramach umów zlecenia. W ocenie organu rentowego, jedynym ekonomicznie uzasadnionym celem stosowania tego mechanizmu był zamiar uniknięcia przez podmioty opłacania składek od całości przychodu wypłaconego ubezpieczonemu i ewentualnych nadgodzin. Zawarcie dodatkowych umów zlecenia z ubezpieczonymi miało na celu w rzeczywistości umożliwienie „legalnej” wypłaty wynagrodzenia wyłączonego z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Umowa zlecenia była w zasadzie umową o nadgodziny lub pracę w weekendy. Przysporzenie korzyści pracodawcy nie może jednak odbywać się kosztem ubezpieczonych. W ocenie organu rentowego działania ww. spółek naruszają zasady współżycia społecznego, w tym zasadę równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, zasadę solidaryzmu ubezpieczeń społecznych oraz zasadę ochrony interesów i nie pokrzywdzenia ubezpieczonych.</p> <p>Podsumowując, organ stwierdził, że zawarcie z pracownikami <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. umów zlecenia z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zostało dokonane w celu obejścia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego</a>. W ocenie organu rzeczywistą przyczyną zawierania z ubezpieczonymi dwóch umów było formalne stworzenie dwóch tytułów ubezpieczenia i uniknięcie opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od całości przychodu</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> wniosła o jej zmianę i orzeczenie, że przychody uzyskiwane przez <span class="anon-block">R. R.</span> z tytułu umowy zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., nie stanowiły podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne u odwołującej oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:</p> <p>1. art. 8 ust. 2a w związku z art. 18 ust. 1 i 1a oraz z art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 4 pkt 9 ustawy systemowej poprzez błędne uznanie, że praca wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej przez ubezpieczonego z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. była świadczona na rzecz odwołującej - a nie na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. - i w konsekwencji nieprawidłowe przypisanie odwołującej obowiązku zadeklarowania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne od przychodów uzyskiwanych z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej przez ubezpieczonego z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., podczas gdy w stanie faktycznym występującym w sprawie prawidłowe zastosowanie tego przepisu wymagało uwzględnienia specyfiki spółek, których dotyczy skarżona decyzja w zakresie formy prawnej działalności, przedmiotu działalności oraz struktury grupy podmiotów, z którymi współpracuje odwołująca, a w szczególności statusu odwołującej jako komplementariusza w spółkach komandytowo-akcyjnych;</p> <p>2. naruszenie art. 8 ust. 2a w zw. z art. 4 pkt 2 lit. a ustawy systemowej w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 81;art. 81 ust. 1)">art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że art. 8 ust. 2a ustawy systemowej znajduje zastosowanie także w sytuacji, gdy:</p> <p>- między odwołującą a podmiotem trzecim (<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. nie istniał stosunek cywilnoprawny umożliwiający posłużenie się przez organ konstrukcją "uznania za pracownika", tj. istnienia trójkąta umów: umowy o pracę, umowy zlecenia między pracownikiem i osobą trzecią oraz umowy o podwykonawstwo między pracodawcą a zleceniodawcą, na co wskazuje zawarte w decyzji w opisie stanu faktycznego stwierdzenie, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie prowadzi działalności produkcyjnej dla podmiotów zewnętrznych, ale świadczy usługi ślusarsko - spawalnicze dla pozostałych spółek;</p> <p>- jedynymi powiązaniami pomiędzy odwołującą a podmiotem trzecim (<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. są powiązania wynikające z formy prowadzenia działalności przez podmioty nazywane w decyzji grupą <span class="anon-block"> (...)</span>, w których udział kapitałowy ma <span class="anon-block">A. G. (1)</span>;</p> <p>- praca wykonywana przez ubezpieczonego w ramach umowy zlecenia, nie była pracą wykonywaną na rzecz swego pracodawcy, gdyż odwołująca nie zyskiwała żadnej korzyści wynikającej z tego, że jej pracownik zawarł umowę zlecenia z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A.;</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. nie wynagradzała swego zleceniobiorcy ze środków pozyskanych od jego pracodawcy;</p> <p>- finalnym odbiorcą pracy świadczonej przez ubezpieczonego na podstawie umowy zlecenia nie była odwołująca - która nie prowadzi działalności produkcyjnej dla podmiotów zewnętrznych - lecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. a tym samym brak jest przesłanek warunkujących zastosowanie wyjątku wprowadzonego przez ten przepis;</p> <p>3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353^{<!-- -->1} </a>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 § 2 k.c.</a> poprzez błędne przyjęcie, że zawarcie z ubezpieczonym będącym pracownikiem <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> umowy zlecenia z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zostało dokonane w celu obejścia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, a rzeczywistą przyczyną zawierania z ubezpieczonymi dwóch umów było formalne stworzenie dwóch tytułów ubezpieczenia i uniknięcie opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od całości przychodu, podczas gdy w stanie faktycznym występującym w sprawie prawidłowe zastosowanie tego przepisu wymagało uwzględnienia specyfiki spółek, których dotyczy skarżona decyzja w zakresie formy prawnej działalności, przedmiotu działalności oraz struktury grupy podmiotów, z którymi współpracuje odwołująca, a także wykazania, że strony umowy, w tym ubezpieczony, świadomie, a nie przypadkowo dokonały czynności w celu obejścia prawa;</p> <p>4. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 6;art. 7;art. 8;art. 10;art. 11;art. 77)">art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 11 i art. 77 k.p.a.</a> w związku z art. 123 ustawy systemowej i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 180)">art. 180 k.p.a.</a> poprzez niewyjaśnienie całości stanu faktycznego sprawy, w tym nieustalenie zgodnej woli stron umowy, którą zawarł ubezpieczony oraz nieuwzględnienie specyfiki spółek, których dotyczy skarżona decyzja w zakresie formy prawnej działalności, przedmiotu działalności oraz struktury grupy podmiotów, z którymi współpracuje odwołująca, co doprowadziło do błędnego faktycznego zaklasyfikowania tej umowy jako umowy o świadczenie na rzecz osoby trzeciej, tj. odwołującej;</p> <p>5. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2)">art. 2 Konstytucji</a> przez wykładnię art. 8 ust. 2a ustawy systemowej w sposób naruszający zasadę demokratycznego państwa prawnego, w tym zasadę proporcjonalności oraz zasadę wolności gospodarczej, albowiem prezentowana przez sąd drugiej instancji (zapis oryginalny - przypis Sądu) wykładnia nakłada na płatnika składek obowiązki niemożliwe do wypełnienia w praktyce, jak i w świetle obowiązujących przepisów prawa;</p> <p>6. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 32;art. 32 ust. 1)">art. 32 ust. 1 Konstytucji RP</a> przez nierówne traktowanie podmiotów wykonujących umowy cywilnoprawne oraz podmiotów, z którymi umowy te są zawierane;</p> <p>7. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 84;art. 217)">art. 84 i art. 217 Konstytucji</a> przez domniemywanie, na podstawie nieprecyzyjnie sformułowanego przepisu prawa, to jest art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, istnienia ciężarów publicznoprawnych w odniesieniu do płatnika składek, które nie są przewidziane w ustawie.</p> <p>W uzasadnieniu odwołująca wskazała, iż poszczególne spółki są samodzielnymi podmiotami, każda ze spółek produkcyjnych grupy ma własnych wewnętrznych odbiorców i tylko dla nich realizuje usługi oraz wytwarza produkty i nie jest to inny podmiot powiązany, oraz każdy z podmiotów ma bardzo charakterystyczny dla siebie rodzaj produktu, dlatego też, jeżeli pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę w jednym podmiocie świadczy usługi na podstawie umowy zlecenie w drugim podmiocie, to pierwszy podmiot nie ma z tego żadnych korzyści, ponieważ w tym zakresie nie łączy go z drugim podmiotem żadna umowa, podmioty te nie sprzedają pomiędzy sobą żadnych wyrobów.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> podtrzymując argumentację przywołaną w zaskarżonej decyzji.</p> <p>Decyzją z dnia 15 lutego 2023 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> stwierdził, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. nie jest płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, podstawa wymiaru składki i kwota składki na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne dla <span class="anon-block">R. R.</span> z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której odpowiednio stosuje się przepisy o zleceniu u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. wynosi w okresie stycznia do marca 2017 r., od maja do grudnia 2017r., od marca do kwietnia 2018 r., od czerwca do grudnia 2018 r., od lutego do marca 2019 r., w maju 2019 r., w lipcu 2019 r., od lutego do lipca 2020 r., w czerwcu 2021 r., od sierpnia do września 2021r. - 0,00 zł.</p> <p>W uzasadnieniu organ rentowy między innymi powtórzył ustalenia z przeprowadzonej kontroli, a przedstawione w decyzji z dnia 30 stycznia 2023 r.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. wniosła o jej zmianę i orzeczenie, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. jest płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne <span class="anon-block">R. R.</span> z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której odpowiednio stosuje się przepisy o zleceniu u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., a podstawa wymiaru składki i kwota składki na to ubezpieczenie we wskazanych w decyzji okresach została zasadnie określona przez odwołującą oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:</p> <p>1. art. 8 ust. 2a w związku z art. 18 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. poprzez błędne uznanie, że praca wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej przez ubezpieczonego z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. była świadczona nie na rzecz odwołującej - a na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span> - i w konsekwencji nieprawidłowe stwierdzenie, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. nie jest płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, a podstawa wymiaru składki i kwota składki na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonego z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której odpowiednio stosuje się przepisy o zleceniu u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. we wskazanych w decyzji okresach wynosi 0,00 zł, podczas gdy w stanie faktycznym występującym w sprawie prawidłowe zastosowanie tego przepisu wymagało uwzględnienia specyfiki spółek, których dotyczy skarżona decyzja w zakresie formy prawnej działalności, przedmiotu działalności oraz struktury grupy podmiotów z którymi współpracuje odwołująca;</p> <p>2. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 2 a)">art. 8 ust. 2a</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 4;art. 4 pkt. 2;art. 4 pkt. 2 lit. a)">art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> w związku z 79 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 81 ust. 1;ust. 2)">ust. 1 i ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 81;art. 81 ust. 1)">art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. nie jest płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, a podstawa wymiaru składki i kwota składki na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonego z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której odpowiednio stosuje się przepisy o zleceniu u płatnika składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. we wskazanych w decyzji okresach wynosi 0,00 zł, w sytuacji, gdy: między odwołującą a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie istniał stosunek cywilnoprawny umożliwiający posłużenie się przez organ konstrukcją „uznania za pracownika”, tj. istnienia trójkąta umów: umowy o pracę, umowy zlecenia między pracownikiem i osobą trzecią oraz umowy o podwykonawstwo między pracodawcą a zleceniodawcą; jedynymi powiązaniami pomiędzy odwołującą a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> są powiązania wynikające z formy prowadzenia działalności przez podmioty nazywane w decyzji grupą <span class="anon-block"> (...)</span>, w których udział kapitałowy ma <span class="anon-block">A. G. (1)</span>; praca wykonywana przez ubezpieczonego w ramach umowy zlecenia, nie była pracą wykonywaną na rzecz swego pracodawcy, gdyż <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie zyskiwała żadnej korzyści wynikającej z tego, że jej pracownik zawarł umowę zlecenia z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.; odwołująca nie wynagradzała swego zleceniobiorcy ze środków pozyskanych od jego pracodawcy; finalnym odbiorcą pracy świadczonej przez ubezpieczonego na podstawie umowy zlecenia nie była <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, lecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., a tym samym brak jest przesłanek warunkujących zastosowanie wyjątku wprowadzonego przez art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, a tym samym uznanie, że odwołująca nie jest płatnikiem składki zdrowotnej;</p> <p>3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353^{<!-- -->1} </a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 § 2 k.c.</a> poprzez błędne przyjęcie, że zawarcie z ubezpieczonym będącym pracownikiem <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> umowy zlecenia z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zostało dokonane w celu obejścia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, a rzeczywistą przyczyną zawierania z ubezpieczonymi dwóch umów było formalne stworzenie dwóch tytułów ubezpieczenia i uniknięcie opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od całości przychodu, podczas gdy w stanie faktycznym występującym w sprawie prawidłowe zastosowanie tego przepisu wymagało uwzględnienia specyfiki spółek, których dotyczy skarżona decyzja w zakresie formy prawnej działalności, przedmiotu działalności oraz struktury grupy podmiotów, z którymi współpracuje odwołująca, a także wykazania, że strony umowy, w tym ubezpieczony świadomie, a nie przypadkowo dokonały czynności w celu obejścia prawa;</p> <p>4. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 6;art. 7;art. 8;art. 10;art. 11;art. 77)">art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 11 i art. 77 k.p.a.</a> w związku z art. 123 ustawy systemowej i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 180)">art. 180 k.p.a.</a> poprzez niewyjaśnienie całości stanu faktycznego sprawy, w tym nieustalenie zgodnej woli stron umowy, którą zawarł ubezpieczony oraz nieuwzględnienie specyfiki spółek, których dotyczy skarżona decyzja w zakresie formy prawnej działalności, przedmiotu działalności oraz struktury grupy podmiotów, z którymi współpracuje odwołująca, co doprowadziło do błędnego faktycznego zaklasyfikowania tej umowy;</p> <p>5. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 32;art. 32 ust. 1)">art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP</a> przez nierówne traktowanie podmiotów wykonujących umowy cywilnoprawne oraz podmiotów z którymi umowy te są zawierane.</p> <p>W uzasadnieniu odwołująca podniosła argumenty tożsame do argumentów <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. sformułowanych w treści odwołania od decyzji ZUS z dnia 30 stycznia 2023 r.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> przywołując argumentację przytoczoną w zaskarżonej decyzji.</p> <p>Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 219)">art. 219 k.p.c.</a> - połączył sprawę z odwołania <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> (o sygn. VI U 486/23) ze sprawą <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> z udziałem ubezpieczonego (sygn. akt VI U 397 /23) celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.</p> <p>Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołania (punkt I), zasądził od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej w <span class="anon-block">S.</span> (punkt II) i od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej w <span class="anon-block">S.</span> (punkt III) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> kwoty po 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <em> <!-- -->Powyższe orzeczenie Sąd Okręgowy oparł o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:</em> </p> <p>Płatnik składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> (dalej wskazywana również jako: <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">A.</span>, WA) została zawiązana umową spółki zawartą w formie aktu notarialnego Rep. A nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 12 kwietnia 2012 r. Spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców pod nr KRS <span class="anon-block"> (...)</span> z dniem 11 czerwca 2012 r. Siedziba spółki mieści się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span>. Przeważający przedmiot działalności stanowi produkcja wyrobów dla budownictwa z tworzyw sztucznych, przedmiot pozostałej działalności między innymi stanowi: produkcja papieru i tektury, produkcja pozostałych wyrobów z papieru i tektury, produkcja wyrobów budowlanych z betonu, gipsu, cementu, cięcie, formowanie i wykańczanie kamienia, produkcja konstrukcji metalowych i ich części, elementów stolarki budowlanej, konstrukcji metalowych i ich części, grzejników i kotłów centralnego ogrzewania. Komplementariuszem spółki jest <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Do reprezentowania spółki uprawniony jest komplementariusz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, w imieniu której działa <span class="anon-block">G. W.</span> - prezes zarządu i <span class="anon-block">A. K.</span> - członek zarządu. Prokurentem spółki jest <span class="anon-block">A. G. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> jest komplementariuszem również w następujących podmiotach:</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p>oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> (dalej również jako: <span class="anon-block"> (...)</span>) została zawiązana umową spółki zawartą w formie aktu notarialnego Rep. A nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 12 kwietnia 2012 r., w dniu 5 czerwca 2012 r. Spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców pod nr KRS <span class="anon-block"> (...)</span>. Siedziba spółki mieści się przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span>. Przeważający przedmiot działalności stanowi produkcja konstrukcji metalowych i ich części <span class="anon-block">(...)</span> przedmiot pozostałej działalności stanowi: obróbka metali i nakładanie powłok na metale, obróbka mechaniczna elementów metalowych, produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowana, naprawa i konserwacja metalowych wyrobów gotowych, roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, wynajem i dzierżawa pozostałych maszyn, urządzeń oraz dóbr materialnych, działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników, pozostała działalność związana z udostępnianiem pracowników. Komplementariuszem spółki jest <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Kapitał zakładowy spółki wynosi 50.000 zł (100 akcji o wartości 500 zł). <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> posiada 2% kapitału zakładowego, a <span class="anon-block">A. G. (1)</span> jako akcjonariusz posiada 98% kapitału zakładowego. Spółkę reprezentują komplementariusze - każdy komplementariusz może samodzielnie reprezentować spółkę. W skład jednoosobowego zarządu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> - komplementariusza - wchodzi <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu. W przypadku zarządu wieloosobowego do składania i podpisywania oświadczeń woli w imieniu spółki oraz jej reprezentowania wobec osób trzecich upoważniony jest każdy członek zarządu samodzielnie. Jeżeli ustanowiono zarząd jednoosobowy, do składania oświadczeń woli w imieniu spółki oraz jej reprezentowania wobec osób trzecich uprawniony jest członek zarządu samodzielnie. Prokurentem samoistnym <span class="anon-block">G.</span> ustanowiony został <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, który pełni tę funkcję we wszystkich pozostałych spółkach z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> nie posiada własnej hali produkcyjnej, wynajmuje ją od innych podmiotów. Na tej hali produkuje się wyroby nie tylko <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Spółka ta posiada własne urządzenia, maszyny i pojazdy.</p> <p>W dniu 1 stycznia 2013 r. pomiędzy <span class="anon-block">A. G. (1)</span> prowadzącym działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Zakład Produkcyjno-Usługowy (...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span> (wynajmujący), a <span class="anon-block"> (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> (najemca), zawarta została umowa najmu, na mocy której wynajmujący zobowiązał się oddać najemcy do używania części wskazanych poniżej nieruchomości prawnych: nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span> dla której Sąd Rejonowy Szczecin <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> w <span class="anon-block">S.</span> prowadzi Księgę wieczystą o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span>; a najemca zobowiązał się przyjąć przedmiot najmu do używania oraz płacić z tego tytułu wynajmującemu umówiony czynsz i inne należności, o których mowa w Umowie.</p> <p>W dniu 1 stycznia 2013 r. pomiędzy <span class="anon-block">A. G. (1)</span> prowadzącym działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Zakład Produkcyjno-Usługowy (...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span> (wynajmujący), a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, zawarta została umowa najmu, na mocy której wynajmujący zobowiązał się oddać najemcy do używania części wskazanych poniżej nieruchomości prawnych:</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi Księgę Wieczystą o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi Księgę Wieczystą o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi <span class="anon-block">Księgę Wieczystą o numerze (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi <span class="anon-block">Księgę Wieczystą o numer (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi <span class="anon-block">Księgę Wieczystą o numerze (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi <span class="anon-block">Księgę Wieczystą o numerze (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi <span class="anon-block">Księgę Wieczystą o numerze (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi <span class="anon-block">Księgę Wieczystą o numerze (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi Księgę Wieczystą o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi Księgę Wieczystą o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span>.;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi Księgę Wieczystą o numerze <span class="anon-block">KW (...)</span>;</p> <p>- nieruchomość oznaczoną geodezyjnie jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi Księgę Wieczystą o numerze KW U <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>a najemca zobowiązał się przyjąć przedmiot najmu do używania oraz płacić z tego tytułu wynajmującemu umówiony czynsz i inne należności, o których mowa w Umowie.</p> <p>Na terenie nieruchomości przy adresie <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> znajduje kilkanaście firm - jest to duża działka o powierzchni ponad 5 ha. Właścicielem nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> jest <span class="anon-block">A. G. (1)</span>; na tym terenie znajduje się 8 hal wykorzystywanych przez spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Niektóre spółki mają swoje hale, część spółek dzierżawi od pozostałych hale i niektóre maszyny, których nie mają na stanie.</p> <p>Od 1 stycznia 2017 r. dla grupy <span class="anon-block"> spółek (...)</span> obowiązuje jeden - wspólny dla wszystkich spółek regulamin wynagradzania - ustalający warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń mających związek z pracą dla pracowników spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Prowadzony jest również jeden rejestr wypadków przy pracy dla <span class="anon-block"> spółek (...)</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> nie jest spółką produkcyjną, pełni rolę zarządczą i usługową dla innych spółek z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Są w niej zatrudnione wszystkie osoby z nadzoru, ale również mechanicy, ślusarze, spawacze, mistrzowie, których usługi spółka sprzedaje innym spółkom grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Na koniec miesiąca <span class="anon-block"> (...)</span> wystawiała faktury np. dla <span class="anon-block">G.</span> za pracę swoich pracowników dla tej spółki w danym miesiącu. Pracownicy <span class="anon-block"> (...)</span> mogą pracować dla różnych spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span> w zależności od potrzeb. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> prowadzi kadry i płace wszystkich spółek, zatrudnia firmy sprzątające. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> zawiera umowy jako komplementariusz z dostawcami mediów i opłaca koszty mediów, które następnie relokuje na spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Osobą prowadzącą kadry i płace jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> na stanowisku specjalisty ds. <span class="anon-block"> (...)</span>, która w ramach swych obowiązków dla wszystkich spółek z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> sporządza i przesyła dokumenty do ZUS, dokonuje zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych i wyrejestrowań z tych ubezpieczeń. <span class="anon-block">B. K.</span> prowadzi kadry i płace również dla grupy <span class="anon-block"> spółek (...)</span> (w tym dla <span class="anon-block">G.</span>) w ramach ogólnej współpracy między spółkami.</p> <p>Dokumentacja kadrowo-płacowa wszystkich spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span> przechowywana jest w siedzibie spółek przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Zgodnie z obowiązującymi w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zasadami i polityką rachunkowości regulującymi ogólne zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych, metody wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, opisu przetwarzania danych, systemu służącego ochronie danych w tym dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych i innych dokumentów stanowiących podstawę dokonanych w nich zapisów <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> traktowana jest jako spółka dominująca dla jednostek zależnych:</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.,</p> <p> <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.</p> <p>Przyjęte zostały również zasady rozliczeń wzajemnych pomiędzy spółkami, w skład których wchodziły rozliczenia rozrachunkowe oraz rozliczenia przychodów i kosztów.</p> <p>W dniu 12 grudnia 2017 r. zawarta została umowa konsorcjum pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. zwanej liderem, a partnerami: <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., na mocy której partnerzy podjęli współpracę i współdziałanie związane ze wspólną realizacją przedsięwzięcia gospodarczego obejmującego swym zakresem: zaprojektowanie i wykonanie robót dla projektu <span class="anon-block">(...)</span> „Poprawa stanu technicznego infrastruktury obsługi podróżnych (w tym dostosowanie do wymagań <span class="anon-block"> (...)</span>), Etap I <span class="anon-block">S.</span> Główny” określonych szczegółowo w załączniku nr 1 do umowy na zadaniu inwestycyjnym pod nazwą „Poprawa stanu technicznego infrastruktury obsługi podróżnych (w tym dostosowanie do wymagań <span class="anon-block"> (...)</span>), Etap I <span class="anon-block">S.</span> Główny” w zakresie i w zgodzie z dokumentacją projektową dla przedmiotowej inwestycji na rzecz zamawiającego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Celem zawarcia umowy było wykonanie robót określonych w ust. 1 z uwzględnieniem optymalizacji poprzez wykorzystanie potencjału wszystkich Partnerów w tym: technologicznego, finansowego, zaopatrzeniowego (kredytów kupieckich), wykonawczego. Osobą podpisującą umowę konsorcjum w imieniu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> była <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu. W imieniu pozostałych spółek wchodzących w skład konsorcjum umowę podpisał <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, pełniący w tych spółkach funkcję prokurenta samoistnego.</p> <p>W dniu 31 grudnia 2017 r. w <span class="anon-block">S.</span> pomiędzy: <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> reprezentowanej przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezesa zarządu, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do KRS pod nr <span class="anon-block"> (...)</span> reprezentowanej przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu komplementariusza oraz <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - prokura samoistna, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do KRS pod nr <span class="anon-block"> (...)</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu, komplementariusza i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - prokura samoistna, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do KRS pod nr <span class="anon-block"> (...)</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu, komplementariusza i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - prokura samoistna, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do KRS pod nr <span class="anon-block"> (...)</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu, komplementariusza i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - prokura samoistna, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do KRS pod nr <span class="anon-block"> (...)</span>, reprezentowaną przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu, komplementariusza i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - prokura samoistna, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do KRS pod nr <span class="anon-block"> (...)</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu, komplementariusza i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - prokura samoistna oraz <span class="anon-block">A. G. (1)</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Zakład Usługowy (...)</span> z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) S.</span> wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej reprezentowaną przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span> - właściciela zawarta została umowa ramowa w sprawie wzajemnej współpracy. Przedmiotem umowy było ustalenie ramowych zasad współpracy w zakresie świadczenia wzajemnych usług pomiędzy podmiotami. Wykonywanie przez podmiot powiązany na rzecz innego Podmiotu Powiązanego w sposób terminowy i z należytą starannością zgodnie z załącznikiem nr 1 (świadczenie usług ślusarko - spawalniczych, świadczenie usług monterskich, świadczenie usług logistycznych, świadczenie usług zaopatrzenia, świadczenie usług technologicznego przygotowania produkcji, świadczenie usług utrzymania ruchu maszyn i urządzeń, prowadzenie gospodarki magazynowej, sprzedaż materiałów, towarów oraz półproduktów). W § 4 ust. 3 umowy strony ustaliły, że wynagrodzenie podmiotu sprzedającego za wykonanie usług będzie wypłacane w okresach miesięcznych na podstawie wystawionych przez podmiot faktur vat dla każdego z podmiotów powiązanych na koniec każdego miesiąca rozliczeniowego i płatne w terminie sześćdziesięciu dni od daty sprzedaży. Strony dopuściły kompensowanie wzajemnych należności i zobowiązań.</p> <p>W umowie ustalono formy wynagrodzeń za wykonanie usługi:</p> <p>- wynagrodzenie ryczałtowe w podziale na podmioty powiązane w stosunku do udziału danego podmiotu w wielkości sprzedaży netto towarów i materiałów tych podmiotów. Proporcję tę strony ustalają na początek każdego roku kalendarzowego w stosunku do sprzedaży z roku ubiegłego - wielkość wynagrodzenia ryczałtowego będzie podległa waloryzacji na początek każdego roku kalendarzowego;</p> <p>- wynagrodzenia wynikowego stanowiącego 2% wartości netto sprzedaży towarów i materiałów danego podmiotu za miesiąc, którego wykonanie usługi z załącznika nr 1 dotyczą;</p> <p>- wynagrodzenie kalkulacji <span class="anon-block">R.</span> stanowiącej kalkulację kosztów roboczogodziny określonej jako wartość kosztów sprzedaży usług wewnętrznych, podzielonej przez ilość godzin dla danego podmiotu powiększonej o narzut 2%;</p> <p>- wynagrodzenia uznaniowego przyznawanego podmiotowi sprzedającemu przez podmioty powiązane na koniec każdego kwartału w wysokości 0,5% kwartalnej sprzedaży netto danego podmiotu, jeśli uznają je one za zasadne. W przypadku jego przyznania, podmiot powiązany przekaże podmiotowi sprzedającemu oświadczenie o wysokości wynagrodzenia uznaniowego netto, które ten udokumentuje fakturą Vat.</p> <p>Osobą podpisującą umowę wzajemną o współpracy w imieniu wszystkich spółek była <span class="anon-block">A. K.</span> - prezes zarządu wszystkich spółek, a w imieniu <span class="anon-block"> Zakładu Usługowego (...)</span>.</p> <p>W dniu 31 grudnia 2019 r. w <span class="anon-block">S.</span> pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> (zleceniodawca), będącą komplementariuszem w podmiotach: <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. <span class="anon-block"> i (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. reprezentującą podmioty powiązane i działającą w imieniu tych spółek i na ich rzecz, a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. (zleceniobiorca) zawarta została umowa zlecenia, na mocy której płatnik zlecił <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. wykonanie w imieniu i na rzecz podmiotów powiązanych czynności związanych z: prowadzeniem ksiąg rachunkowych, przygotowaniem i przekazywaniem organom podatkowym oraz ZUS wymaganych prawem informacji i deklaracji, przekazywaniem informacji bankom finansującym działalność Podmiotów wymienionych w umowie, przygotowaniem zestawień, analiz, sprawozdań finansowych okresowych i rocznych, prowadzeniem spraw kadrowo - płacowych, sporządzenie sprawozdań GUS, prowadzeniem rejestru umów cywilnoprawnych oraz wystawianie do nich rachunków, przygotowywaniem strategii oraz prowadzenie bieżącej działalności promocyjnej i reklamowej, rozwijaniem współpracy z dotychczasowymi oraz pozyskiwaniem nowych klientów, zawieraniem umów z klientami, świadczeniem usług logistycznych, świadczeniem usług zaopatrzenia, świadczeniem usług technologicznego przygotowania produkcji, świadczeniem usług utrzymania ruchu maszyn i urządzeń, prowadzeniem gospodarki magazynowej.</p> <p>Zgodnie z umową wynagrodzenie zleceniobiorcy za wykonanie usług wypłacane było w okresach miesięcznych na podstawie wystawionych przez niego faktur VAT dla każdego z podmiotów powiązanych. Strony dopuściły kompensowanie wzajemnych należności i zobowiązań. Wymienione wynagrodzenie składało się z wynagrodzenia ryczałtowego w wysokości 30.000 zł w podziale na podmioty powiązane w stosunku do udziału danego podmiotu w wielkości sprzedaży netto towarów i materiałów tych podmiotów, wynagrodzenia wynikowego stanowiącego 2% wartości netto sprzedaży towarów i materiałów danego podmiotu za miesiąc, którego wykonane usługi dotyczą, wynagrodzenia uznaniowego przyznawanego zleceniobiorcy przez podmioty powiązane na koniec każdego kwartału w wysokości 0,5% kwartalnej sprzedaży netto danego podmiotu, jeśli uznają je one za zasadne; w przypadku jego przyznania podmioty powiązane przekażą zleceniobiorcy oświadczenie o wysokości wynagrodzenia uznaniowego netto, które ten udokumentuje fakturą VAT.</p> <p> <span class="anon-block"> Grupa (...)</span> jest grupą rodzinną - <span class="anon-block">A. G. (1)</span> stworzył ją ze swoimi dziećmi: <span class="anon-block">A. P. (1)</span> i <span class="anon-block">T. G.</span>. <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> na zewnątrz grupy <span class="anon-block"> (...)</span> niczego nie sprzedaje. <span class="anon-block"> (...)</span> jest właścicielem stacji transformatorowej 15 kW/04. Na terenie produkcyjnym wykorzystywanym przez spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> znajduje się rozległa sieć elektroenergetyczne 04 kW, do której dochodzą różnego typu i wielkości rozdzielnie. Z tej sieci zasilane są wszystkie maszyny i urządzenia wykorzystywane przez <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Jest też druga sieć rezerwowa, która również musi być utrzymywana w ruchu.</p> <p> <span class="anon-block">G.</span> zajmuje się produkcją szklarni wielkopowierzchniowych tzn. konstrukcjami stalowymi o wadze od paru ton do 4.000 ton. Każda spółka z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> ma swoją specjalizację i swoich klientów, głównie zagranicznych. Główne rozliczenia między spółkami dotyczą umowy ramowej.</p> <p>W grupie <span class="anon-block"> (...)</span> działa kilka systemów, które ze sobą współpracują: pierwszym jest system rejestracji pobytu <span class="anon-block"> (...)</span>, który jest realizacją normy <span class="anon-block"> (...)</span> - zarządzanie bezpieczeństwem pracy. Każdy pracownik posiada kartę z chipem, który ma obowiązek odbić przy wchodzeniu na teren zakładu i jak wychodzi z zakładu. Oprócz tego jest prowadzona ewidencja czasu pracy prowadzona na listach obecności.</p> <p>Kolejny system to system księgowy i system zarządzania jakością, który składa się z 5 norm i jest skorelowany z systemem <span class="anon-block"> (...)</span>, tj. z systemem cyfrowego wspomagania zarządzaniem przedsiębiorstwem. Ten ostatni system został zakupiony w 2013 r. przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> ten wspomaga zarządzanie firmą od momentu zamówienia danego produktu, zamówienie materiału, poprzez wszystkie etapy jego produkcji, tworzenie dokumentacji warsztatowej, zarządzanie procesem produkcyjnym wielobranżowym, spedycją, logistyką oraz remontami i naprawami. W każdym pomieszczeniu wisi monitor, na którym wyświetlane są sytuacje awaryjne i pracownicy, widząc je, podejmują decyzje.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> przewłaszczyła na okres do 10 sierpnia 2023 r. wszystkie nieruchomości przy<span class="anon-block">(...)</span>, których właścicielem jest <span class="anon-block">A. G. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> W (...) sp. z o.o.</span> w okresie od 22 grudnia 2016 r. do 22 lipca 2019 r. na stanowisku kierownika działu utrzymania ruchu zatrudniony był <span class="anon-block">J. P.</span>. Sprawował on tę funkcję we wszystkich spółkach grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Zatrudniając się w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, <span class="anon-block">J. P.</span> został poinformowany przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, że uzgodnione przez nich wspólnie wynagrodzenie za pracę <span class="anon-block">J. P.</span> w <span class="anon-block"> (...)</span> będzie wypłacane przez dwie spółki: <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości wynagrodzenia minimalnego i <span class="anon-block">G.</span> - w pozostałej uzgodnionej wysokości. <span class="anon-block">A. G. (1)</span> nie poinformował <span class="anon-block">J. P.</span>, że od wynagrodzenia wypłacanego przez <span class="anon-block">G.</span> nie będą odprowadzane składki na ubezpieczenia społeczne. Po jakimś czasie <span class="anon-block">J. P.</span> zdał sobie sprawę, że składki od tej części wynagrodzenia nie są odprowadzane. <span class="anon-block">J. P.</span> słyszał od pracowników, że praktyka zawierania dwóch umów: o pracę i zlecenia dotyczyła również innych pracowników. Sytuacja przymuszała ich do zawierania 2 umów, tj. umowy o pracę i umowy zlecenia, ponieważ pracownicy byli przeważnie osobami przed emeryturą, które nie mogłyby znaleźć innej pracy. Pracownicy skarżyli się na taki system wynagradzania, ale godzili się na to w związku ze swoją sytuacją finansową. <span class="anon-block">J. P.</span> nie wystawiał żadnych rachunków i nie widział, aby inni pracownicy takie rachunki wystawiali. Wynagrodzenie otrzymywane z <span class="anon-block">G.</span> traktował jako część wynagrodzenia za pracę z umowy o pracę, nie było to wynagrodzenie za pracę w nadgodzinach.</p> <p>Do obowiązków <span class="anon-block">J. P.</span> należało zapewnienie prawidłowej pracy maszyn i urządzeń technologicznych należących do wszystkich spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, a także zapewnienie właściwego funkcjonowania instalacji technologicznej znajdującej się na terenie wykorzystywanym przez <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, ponadto zakup nowych maszyn i urządzeń technologicznych, przegląd techniczny maszyn i urządzeń oraz pojazdów, a także kierowanie zespołem podległych mu pracowników. Przez jakiś czas <span class="anon-block">J. P.</span> był bezpośrednim przełożonym <span class="anon-block">A. B. (1)</span> i zlecał mu prace. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> naprawiał maszyny - sztaplarki, maszyny budowlany: spychacze, ładowarki, samochody dostawcze osobowe i ciężarowe bez względu na to do której spółki należały. <span class="anon-block">J. P.</span> nie wiedział z kim i jakiego rodzaju umowę miał zawartą <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w czasie kiedy był jego podwładnym.</p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span> pracę wykonywał na terenie <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Pracował od poniedziałku do piątku od godz. 7 do 15. Zdarzały się przypadki pracy w „nadgodzinach”, wówczas pracował w godzinach 6-16 i sporadycznie kilka razy w soboty. Wynagrodzenie za pracę w „nadgodzinach” było liczone od wynagrodzenia minimalnego. <span class="anon-block">J. P.</span> w ramach umowy o pracę i podpisanej umowy zlecenia zawsze wykonywał te same prace, na terenie <span class="anon-block"> spółek (...)</span>, w jednym czasie pracy - nie było podziału na prace wykonywane dla <span class="anon-block"> (...)</span> i dla <span class="anon-block">G.</span>. Pracownicy posiadali karty zegarowe, które odbijali przed rozpoczęciem i po zakończeniu pracy.</p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span> prowadził dokładną ewidencję czasu pracy wszystkich podległych mu pracowników, w tym <span class="anon-block">A. B. (1)</span> i wiedział jakie czynności wykonuje on w danej chwili, bo sam mu je zlecał. Kontrolował również pracę <span class="anon-block">A. B. (1)</span> jako jego przełożony. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> pracował w podobnych godzinach jak <span class="anon-block">J. P.</span>. Jeżeli <span class="anon-block">A. B. (1)</span> zostawał w pracy po godzinach, następnego dnia zgłaszał <span class="anon-block">J. P.</span> ile „nadgodzin” przepracował. <span class="anon-block">J. P.</span> sprawdzał godzinę opuszczenia przez ubezpieczonego zakładu pracy, następnie zapisywał to i informację tę przekazywał do działu kadr. W czasie zatrudnienia <span class="anon-block">A. B. (1)</span> naprawiał maszyny (zarówno ich instalacje elektryczne, jak i elementy mechaniczne), wykonywał instalacje wewnątrz obiektów, zajmował się montażem i demontażem oświetlenia, wykonywał instalacje informatyczne sieci komputerowej. Jego praca nie podlegała rozgraniczeniu na pracę dla <span class="anon-block"> (...)</span> i dla <span class="anon-block">G.</span> czy też na pracę dla innej spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Jeżeli była potrzeba naprawy instalacji elektrycznej w którejś z maszyn, <span class="anon-block">A. B. (1)</span> dokonywał tej naprawy bez względu na to, do której spółki należała maszyna oraz jaką jej część trzeba było naprawić. <span class="anon-block">J. P.</span> nigdy nie wydał ubezpieczonemu polecenia wykonania jakiejś pracy na zlecenie.</p> <p>W połowie 2018 roku w <span class="anon-block"> (...)</span> zaczął funkcjonować system informatyczny - wprowadzono jedną kartę elektroniczną, którą skanowało się przy wejściu do pracy i przy jej opuszczeniu.</p> <p>Pracownicy wszystkich <span class="anon-block"> spółek (...)</span> otrzymywali taką samą odzież roboczą z jednego magazynu. Wszyscy pracownicy podlegli <span class="anon-block">J. P.</span> korzystali z tych samych narzędzi, będących na wyposażeniu działu utrzymania ruchu <span class="anon-block"> (...)</span>. Na terenie <span class="anon-block"> spółek (...)</span> funkcjonował 1 dział spedycji, który obsługiwał wszystkie spółki grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">J. P.</span> nie widział stanowiskowych kart pracy.</p> <p>W okresie od 10 listopada 2014 r. do 9 lutego 2015 r. <span class="anon-block">R. R.</span> zatrudniony był na podstawie umowy o pracę w <span class="anon-block"> (...) spółce z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> na stanowisku ślusarza stolarki aluminiowej. Pracę świadczył pod adresem - <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">S.</span>. W dniu 10 lutego 2015 r. <span class="anon-block">R. R.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) spółką z o.o.</span> s.k.a. umowę o pracę na czas nieokreślony od 10 lutego 2015 r., na stanowisku ślusarza stolarki aluminiowej. Jako miejsce wykonywania pracy wskazano <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">S.</span>, wynagrodzenie: płaca zasadnicza 1.750,00 zł brutto miesięcznie.</p> <p>Kolejnymi aneksami z dnia: 30 grudnia 2016 r., 2 stycznia 2018 r., 2 stycznia 2019 r., 24 września 2019 r., 7 stycznia 2020 r., 31 grudnia 2020 r. wynagrodzenie <span class="anon-block">R. R.</span> wzrastało do: 2.000,00 zł, 2.100,00 zł, 2.250,00 zł, 2.500,00 zł, 2.750,00 zł oraz 2.850,00 zł,</p> <p>Z dniem 2 sierpnia 2019 r. <span class="anon-block">R. R.</span> został przeniesiony do pracy ze stanowiska ślusarza, na stanowisko magazyniera. Pracę wykonywał w systemie zmianowym.</p> <p>W dniu 24 listopada 2014 r. <span class="anon-block">R. R.</span> podpisał z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., zwaną dalej zleceniodawcą umowę o współpracy. Zgodnie z § 1 ust. 1 umowy reguluje ona współpracę pomiędzy stronami umowy w zakresie wykonywania przez współpracującego na rzecz zleceniodawcy poniższych czynności: prac pomocniczych, prac magazynowych (zwaną dalej usługą).</p> <p>W § 2 ust. 1 wskazano, że w przypadku zlecenia przez zleceniodawcę współpracującemu usługi, współpracujący zobowiązany jest do jej wykonania w terminie ustalonym przez strony. Świadczenie usługi odbywa się w czasie wybranym przez współpracującego z zastrzeżeniem ust. 2. W ustępie 2 podano, iż w przypadku, gdy charakter usługi determinuje konieczność wykonania jej na terenie zakładu pracy zleceniodawcy, współpracujący może wykonać usługę w dowolnym czasie, z tym że wykonywanie usługi nie może odbywać się w innych godzinach aniżeli godziny otwarcia tego zakładu. Zgodnie z § 2 ust. 3, z tytułu świadczenia usługi współpracującemu przysługuje wynagrodzenie w kwocie ustalanej ze zleceniodawcą odrębnie dla każdego zlecenia. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3 będzie wypłacane współpracującemu za wszystkie usługi w danym miesiącu do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym usługa została wykonana (ust. 4). Zobowiązanie do wykonania usługi wynikać będzie z odrębnego zlecenia udzielonego na podstawie niniejszej umowy. Powstaje ono z chwilą akceptacji przez współpracującego udzielonego mu zlecenia. Zlecenie powinno określać rodzaj usługi, termin jej wykonania oraz wysokość należnego współpracującemu wynagrodzenia (ust. 5). Udzielenie zlecenia, o którym mowa w ust .5, a także jego akceptacja i wykonanie, powinno być stwierdzone pismem (ust. 6). Stosownie do § 4, do ostatniego dnia każdego miesiąca zleceniodawca zobowiązuje się przedstawić współpracującemu zestawienie zleconych w danym miesiącu usług. Zgodnie z § 7 umowa zostaje zawarta na czas nieoznaczony.</p> <p>Z tytułu zawartej umowy o współpracy ubezpieczony jest zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego od 24 listopada 2014 r.</p> <p>Z tytułu umowy o współpracy zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. oraz umowy o pracę zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., ubezpieczony otrzymał przychody w następujących kwotach:</p> <table> <colgroup> <col width="122"/> <col width="3"/> <col width="133"/> <col width="2"/> <col width="135"/> <col width="2"/> <col width="145"/> <col width="3"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>M-c i rok</p> </td> <td colspan="2"> <p>Przychód z umowy o pracę w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>S.K.A.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Przychód z umowy zlecenia w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>S.K.A.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Łączny przychód</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1 541,65 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>600,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 141,65 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>833,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 833,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,01 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>763,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 763,01 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>765,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 765,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>7760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 760,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 435,23 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>760,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 195,23 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1 470,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>461,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 931,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 100,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 776,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 816,98 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 036,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>3 852,98 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1 800,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>866,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 666,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 250,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>710,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 960,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 250,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>695,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 945,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 250,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>676,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 926,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 612,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 362,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 743,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 493,00 zł</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 656,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 406,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 220,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>3 970,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 062,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>3 812,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 750,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 172,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 922,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 350,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 350,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>2 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>5 000,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>3 000,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>1 600,00 zł</p> </td> <td colspan="2"> <p>4 600,00 zł</p> </td> <td> </td> </tr> </table> <p> <span class="anon-block">R. R.</span> zatrudniony jest w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> na podstawie umowy o pracę. Od 10 listopada 2014 r. do 1 sierpnia 2019 r. pracował na stanowisku ślusarza stolarki aluminiowej, a od 2 sierpnia 2019 r. pracuje na stanowisku magazyniera, w systemie dwuzmianowym. W magazynie każda ze spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span> ma swój magazyn narzędzi. W ramach umowy o pracę i umowy zlecenia ubezpieczony wykonywał prace polegające na wierceniu i cięciu profili stalowych oraz pasów do wiązarów do szklarni, wykrawaniu przewiązań.</p> <p> <span class="anon-block">R. R.</span> wykonując prace na podstawie zawartych umów nie był w stanie rozgraniczyć, kiedy wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę, a kiedy na umowę zlecenie, ponieważ wykonywanie pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółek (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> niczym się nie różniło. Zarówno na umowę o pracę, jak i na zlecenie wykonywał on takie same prace, tj. prace ślusarskie. Prace wykonywane na podstawie umowy zlecenia i na podstawie umowy o pracę były wykonywane pod adresem <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Zatrudniając się na umowę o pracę <span class="anon-block">R. R.</span> otrzymał odzież ochronną i tej samej odzieży używał podczas wykonywania umowy zlecenia. Nie był świadomy, do której ze spółek należy wykorzystywany przez niego sprzęt. Żaden z pracowników płatnika nie potrafił rozróżnić, kiedy jakie prace wykonywał <span class="anon-block">R. R.</span> i na rzecz której spółki.</p> <p> <span class="anon-block">K. G. (1)</span> zatrudniony był w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> od 2013 r. do 2022 r. na stanowiskach ślusarza, spawacza, montera. Do jego obowiązków należało wykonywanie poleceń zleconych przez brygadzistę lub majstra - naprawa różnego rodzaju rzeczy. Umowa o pracę realizowana była od poniedziałku do piątku, czasami w sobotę, w godzinach od 7.00 do 15.00, a kiedy trzeba było dłużej zostać - pracował do 18.00. Spółka wyszła z propozycją zawarcia z <span class="anon-block">K. G. (1)</span> umowy zlecenia z tego względu, że nie było podwyżek. <span class="anon-block">K. G. (1)</span> przystał na tę propozycję, ale nie był w stanie rozgraniczyć, kiedy wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę, a kiedy na umowę zlecenie, ponieważ wykonywanie pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółek (...)</span> niczym się nie różniło. Zarówno na umowę o pracę, jak i na zlecenie wykonywał takie same prace tj. spawacza, montera, ślusarza. Prace wykonywane na podstawie umowy zlecenia i prace wykonywane na podstawie umowy o pracę były wykonywane na terenie <span class="anon-block"> firmy (...)</span> pod adresem <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Zarówno na umowę o pracę, jak i na zlecenie praca <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">G.</span> była nadzorowana przez kierowników - w różnym czasie było kilku kierowników. Zatrudniając się na umowę o pracę, otrzymał odzież ochronną ze <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Tej samej odzieży używał przez cały czas swojej pracy. Nie był świadomy, do której ze spółek należy wykorzystywany przez niego sprzęt - wiertarka, gilotyna. Sprzęt odbierało się z narzędziowni, która obsługiwała wszystkie spółki. Pobrane narzędzia zapisywane były na karcie elektronicznej. Na narzędziach nie było oznaczenia, do której spółki należą.</p> <p> <span class="anon-block">K. G. (2)</span> zatrudniony był w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. od 14 sierpnia 2017 r. do 30 czerwca 2022 r. na stanowisku specjalisty ds. marketingu-technologa. Do jego obowiązków należało przygotowanie zleceń do etapu produkcyjnego, nadzór nad etapem produkcji do momentu zakończenia zlecenia, ocena pracochłonności, przygotowanie listy materiałowej, określenie procesów produkcyjnych. W sierpniu 2017 r., kiedy podpisywał umowę o pracę, <span class="anon-block">A. G. (1)</span> i <span class="anon-block">B. K.</span> przedstawili mu do podpisania umowę o współpracy ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>, którą musiał podpisać, jeśli chciał pracować w grupie <span class="anon-block"> (...)</span>. Nie poinformowano go o tym, że od umowy o współpracy będą odprowadzane składki tylko na ubezpieczenie zdrowotne. Nie otrzymał żadnego zakresu obowiązków. <span class="anon-block">K. G. (2)</span> wszystkie swoje obowiązki z obu umów wykonywał przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> od poniedziałku do piątku w godzinach od 7 do 15. Nie można było rozgraniczyć czynności wykonywanych przez niego na podstawie umowy o pracę od czynności wykonywanych na podstawie umowy o współpracę. Po przyjściu do pracy odbijał się w elektronicznym systemie oraz wpisywał się na liście obecności. Zarówno na umowę o pracę, jak i na zlecenie jego czynności nadzorowała ta sama osoba zgodnie ze strukturą organizacyjną - <span class="anon-block">T. G.</span>. Używał tych samych narzędzi pracy pochodzących od pracodawcy. Nie otrzymywał dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych, choć w firmie funkcjonował elektroniczny pomiar czasu pracy, a <span class="anon-block">K. G.</span> czasami przekraczał normy czasu pracy. Co miesiąc podpisywał przygotowany przez <span class="anon-block">B. K.</span> rachunek. Kwota z rachunku stanowiła uzupełnienie wynagrodzenia za jedną pracę.</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">J. M.</span>, starając się o zatrudnienie w <span class="anon-block"> (...) spółce z o.o.</span> w lipcu 2020 r., złożył do przyszłego pracodawcy <span class="anon-block">C. V.</span>, w którym przedstawił swoje doświadczenie zawodowe, wykształcenie, znajomość języków, umiejętności, szkolenia, kursy, certyfikaty. Na odwrotnej stronie jego CV przyszły pracodawca uczynił następujące zapisy:</p> <p>za 8 h/ dziennie</p> <p>um. o pracę 2500 - netto 70%</p> <p>U-Z - 1000 zł - netto 30%</p> <p>Okr. próbny 3 – m-ce</p> <p>+ 300 zł</p> <p>Zaczyna od 01.08.2000</p> <p>3430 -2500,36</p> <p>+300,-</p> <p>3850 - 2802,17</p> <p>Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> zwrócił się z prośbą o podwyżkę wynagrodzenia o 500 zł netto. Na podaniu znajduje się adnotacja: wnioskuję o rozpatrzenie możliwości podniesienia wynagrodzenia <span class="anon-block">A. B.</span> o kwotę wynikającą z aktualnych zdolności <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span>. Na odwrotnej stronie podania znajdują się następujące zapisy:</p> <p> <span class="anon-block">B. A.</span> </p> <p>Stawka brutto 9,50/h 10,45</p> <p>premia 60% brutto</p> <p>dodatek funkcyjny 200,- brutto</p> <p> <span class="anon-block">umowa zlecenie (...)</span>,- brutto = <span class="anon-block"> (...)</span> netto</p> <p>Średnie zarobki netto</p> <p>2016 – <span class="anon-block"> (...)</span>,-</p> <p>2017 – <span class="anon-block"> (...)</span>,-</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> zatrudniony był w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. od 15 lipca 2013 r. do 31 sierpnia 2022 r. na stanowisku tokarz- frezer. W lipcu 2013 r. złożył do przyszłego pracodawcy podanie i <span class="anon-block">C. V.</span>, w którym przedstawił swoje wykształcenie, doświadczenie zawodowe, uprawnienia i ukończone kursy. Na pierwszej stronie jego CV przyszły pracodawca uczynił następujące zapisy:</p> <p>1) <span class="anon-block"> (...)</span> um. o pracę 1600 zł - 1200 - netto</p> <p>2) inna S.K.A. – um. zl. - 600 - 1000</p> <p>I. okr. próbny 1 m-c – 1800 zł</p> <p>II. na czas nie określ - 2200 zł za 8/h/</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">M. R.</span> starając się o zatrudnienie w <span class="anon-block"> (...) spółce z o.o.</span> s.k.a. złożył do przyszłego pracodawcy <span class="anon-block">C. V.</span>, w którym przedstawił swoje wykształcenie, doświadczenie zawodowe, uprawnienia i umiejętności. Na odwrotnej stronie jego CV przyszły pracodawca uczynił następujące zapisy:</p> <p>1.  Um. o pracę - 200 - netto - 1400 netto</p> <p>2.  - U-Z - 500 zł</p> <p>Okres próbny 3 – m-ce 1900 netto 8/h</p> <p>Czas nieokreślony 2100 ↑</p> <p> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od stycznia 2017 r. do września 2021 r. naliczyła i rozliczyła za ubezpieczonego <span class="anon-block">R. R.</span> składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne jedynie od przychodu określonego w umowie o pracę i aneksach do niej.</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> nie naliczyła i nie rozliczyła za zainteresowanego składek na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzeń wypłaconych mu z tytułu umowy o współpracy, zapłaciła jedynie składki na ubezpieczenie zdrowotne.</p> <p>Po ustaleniu powyższego stanu faktycznego oraz na podstawie przepisów prawa niżej powołanych Sąd Okręgowy uznał odwołania za niezasadne.</p> <p>Najpierw sąd meriti wskazał, że Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 lipca 2020 r., III UK 339/19 (LEX nr 3029172) wyjaśnił, iż w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> wyznacza reguły przeprowadzania dowodów na gruncie materialnoprawnym i jako taki nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zasady przewidziane w tym przepisie dotyczą negatywnych konsekwencji związanych z nieudowodnieniem przez stronę faktów, z których wywodzi skutki prawne, natomiast poza jego dyspozycją pozostaje aspekt procesowy. Regulacja zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> koresponduje wyłącznie z etapem, w którym odtwarza się fakty, jej wpływ na subsumcję ma charakter wtórny, zachodzi tylko wówczas, gdy sąd uzna, że określone okoliczności faktyczne powoływane przez stronę nie mają pokrycia w materiale dowodowym. Wynika to stąd, że ciężar udowodnienia (onus probandi) pozwala rozstrzygnąć sprawę merytorycznie, także wówczas, gdy sąd nie zdołał w ogóle (w pewnej części) wyjaśnić stanu faktycznego sprawy. Wówczas konsekwencje procesowe tego ponosi strona, na której dowód spoczywał. Jeżeli natomiast istotne fakty zostaną ustalone, to podlegają one ocenie z punktu widzenia przepisów prawa materialnego, niezależnie od tego, która ze stron podjęła w tym zakresie inicjatywę dowodową (powód, pozwany), czy nawet dowód został przeprowadzony z urzędu.</p> <p>Kontynuując Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w odniesieniu do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, postępowanie sądowe toczy się na skutek odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która jest podejmowana na podstawie przepisów procedury administracyjnej, w określonym stanie faktycznym stwierdzonym przez Zakład. Z chwilą, gdy sprawa zawiśnie przed sądem, toczy się już w trybie procesu cywilnego, chociaż z uwzględnieniem proceduralnych odrębności przewidzianych dla rozstrzygania tej kategorii spraw. Organ i osoba odwołująca się od decyzji są równorzędnymi stronami. W takiej sprawie odwołanie zastępuje pozew, a zatem to na odwołującym spoczywa, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, ciężar wykazania, że zaskarżona decyzja jest z pewnych względów wadliwa. Przy czym, Sąd Najwyższy podkreślił również, że w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie toczy się od nowa, lecz stanowi kontynuację uprzedniego postępowania przed organem rentowym (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2008 r., I UK 151/08, OSNP 2010/11-12/146).</p> <p>Dalej Sąd Najwyższy wyjaśnił, że to odwołujący się miał obowiązek procesowy przedstawienia dowodów, które uzasadniały zarzut wadliwości decyzji. W każdym przypadku, gdy adresat decyzji nie zgadza się z faktami stanowiącymi podstawę zastosowania konkretnej normy prawa, musi przedstawić dowody okoliczności przeciwnych. Ustawodawca ograniczył uprawnienia sądu do działania z urzędu, zatem szczególnego znaczenia nabiera aktywność stron w prezentowaniu dowodów oraz przytaczaniu faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Oczywiście, o ile decyzja organu opiera się na wątpliwych podstawach faktycznych, odwołujący się, będący adresatem decyzji nie będzie miał problemu proceduralnego z podważeniem zasadności decyzji. Natomiast, jeżeli organ oparł decyzję na faktach miarodajnych, kwestionujący decyzję musi przedstawić dowody podważające te fakty. Przepisy procedury cywilnej nie ustanawiają przy tym zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść odwołującego się od decyzji. Przyjęcie takiej zasady przeczyłoby treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>, który na stronę postępowania nakłada obowiązek dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy oraz przedstawiania dowodów; jak też treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.p.c.</a>, który stanowi, że strony obowiązane są przytaczać wszelki okoliczności faktyczne i dowody bez zbędnej zwłoki. Obowiązkiem strony i w jej interesie procesowym jest przedstawienie dowodów, które pozostawione są osądowi sędziowskiemu dokonywanemu w granicach zakreślonych treścią normy zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> To sąd, po rozważeniu całego zgromadzonego w sprawie materiału, a więc także wszystkich innych okoliczności, w tym niespornych, ocenia wiarygodność przedstawionych dowodów i ich moc, kierując się wyłącznie własnym przekonaniem. Tak zakreślona sędziowska swoboda nie jest ograniczona żadnymi zasadami procesowymi, wyznaczającymi kierunek oceny przedstawionych dowodów.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, sąd pierwszej instancji przyjął, że płatnik składek, zaprzeczając twierdzeniom organu rentowego, powinien był nie tylko podważyć trafność poczynionych ustaleń, ale również wskazać na okoliczności oraz fakty, znajdujące oparcie w miarodajnym materiale dowodowym, z których możliwe byłoby wyprowadzenie wniosków i twierdzeń zgodnych ze stanowiskiem strony, zaprezentowanym w odwołaniu od decyzji.</p> <p>Następnie Sąd Okręgowy wskazał także, że w postępowaniu „odwoławczym” przed sądem w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie podlegają ocenie naruszenia procedury administracyjnej. Orzecznictwo co do tej kwestii jest od lat utrwalone. W tym zakresie sąd meriti przywołał wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2020 r., I UK 124/19 (LEX nr 3080381), w którym podkreślono, że rolą sądu ubezpieczeń społecznych nie jest tropienie i ujawnianie uchybień, i niedociągnięć organu rentowego, lecz merytoryczne rozstrzygnięcie o sytuacji prawnej ukształtowanej wcześniej w konkretnej decyzji administracyjnej. Tak więc, analiza procedury administracyjnej w toku kontroli poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji, a w szczególności wyniki innych poprzednich kontroli płatnika nie jest przedmiotem postępowania sądowego w sprawach dotyczących ubezpieczenia społecznego, co oznacza, że wnioski dowodowe zawarte w odwołaniach w tym zakresie i powtórzone notorycznie w toku postępowania pytania pełnomocnika płatnika z tego zakresu, zmierzały do wykazywania faktów nieistotnych dla sprawy i były pomijane przez Sąd (o czym jeszcze poniżej).</p> <p>Sąd pierwszej instancji podniósł, że ustalenia faktyczne poczynił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego oraz w aktach sprawy, a nadto w oparciu o umowę najmu pomieszczeń z dnia 1 stycznia 2013 r., umowę ramową z dnia 31 grudnia 2017 r., umową konsorcjum z dnia 12 grudnia 2017 r. i inne dokumenty <span class="anon-block"> spółek (...)</span>, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości sądu.</p> <p>Odnosząc się do umowy o współpracy zawartej przez ubezpieczonego ze spółką grupy <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> spółką (...)</span> oraz rachunkami do niej Sąd przyjął jedynie, że zostały one sporządzone i podpisane, jednak nie odzwierciedlają rzeczywistości i - jak wykazano niżej - zostały zawarte wyłącznie w celu uniknięcia opłacania składek na ubezpieczenia społeczne za ubezpieczonego z tytułu pełnej kwoty wynagrodzenia przysługującego mu w ramach umowy o pracę zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Twierdzenia świadka <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w zakresie powierzonych ubezpieczonemu obowiązków w spornym okresie, tj. że obowiązki te były rozgraniczone na dwie umowy (inne na umowę o pracę i inne na umowę o współpracy) sąd meriti uznał za całkowicie niewiarygodne, wobec tego, że brak jest jakichkolwiek dowodów - poza niespójnymi twierdzeniami tego świadka, który ostatecznie nie potrafił wskazać, jakie prace i przez jaki czas wykonywał ubezpieczony w spornym okresie w ramach umowy o świadczenie usług - w szczególności, że <span class="anon-block">R. R.</span> miał powierzoną jakąkolwiek pracę na podstawie umowy o współpracy, której to powierzenie zresztą wprost nakazuje się w § 2 ust. 5 i 6 umowy o współpracy, gdzie strony umowy ustaliły, iż zobowiązanie do wykonania usługi wynikać będzie z odrębnego zlecenia udzielonego na podstawie niniejszej umowy. Powstaje ono z chwilą akceptacji przez współpracującego udzielonego mu zlecenia. Zlecenie powinno określać rodzaj usługi, termin jej wykonania oraz wysokość należnego współpracującemu wynagrodzenia. Udzielenie zlecenia, o którym mowa w ust. 5, a także jego akceptacja i wykonanie, powinno być stwierdzone pismem (ust. 6). Ponadto stosownie do § 5 tej umowy do ostatniego dnia każdego miesiąca zleceniodawca zobowiązuje się przedstawić współpracującemu zestawienie zleconych w danym miesiącu usług. Twierdzenia świadka <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w tym zakresie jako całkowicie niewiarygodne potwierdza ponadto istnienie takich zapisów jak wskazanie wprost warunków zatrudnienia pracowników na odwrocie ich CV (podobnie jak warunków zatrudnienia <span class="anon-block">A. B. (1)</span> na odwrocie podania o podwyżkę czy <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">J. M.</span> na jego CV oraz innych pracowników, których sprawy prowadzone są w Sądzie Okręgowym w Szczecinie) z rozbiciem ich na część wynikającą z umowy o pracę oraz z umowy zlecenia.</p> <p>Nie uszło uwadze sądu pierwszej instancji, że żaden z przesłuchanych (a w większości zawnioskowanych przez płatnika świadków) nie potrafił rozróżnić, kiedy jakie prace wykonywał <span class="anon-block">R. R.</span> i na rzecz której spółki. Świadek <span class="anon-block">L. M.</span> zatrudniony w <span class="anon-block"> (...)</span> jako mistrz prefabrykacji nie nadzorował pracy ubezpieczonego, wskazał, że miał kontakt z ubezpieczonym po godzinach pracy na umowie zlecenia, jednakże z drugiej strony zaznaczył, że „Rzadko przychodził, miałem go parę razy. Tam na <span class="anon-block">W.</span> nie mieli za bardzo co robić, nie mieli nic pilnego, a u nas był okres wzmożonej pracy więc przychodził do nas.” Ostatecznie świadek nie potrafił bliżej umieścić wykonywanych przez ubezpieczonego czynności w spornym okresie. Ponadto wskazał, że ubezpieczony później przychodził na magazyn, ale nie wie w ramach jakiej umowy, podniósł, że to było to obecnie. Świadek <span class="anon-block">A. P. (2)</span> - mistrz produkcji w <span class="anon-block"> (...)</span> zeznał, że ubezpieczony nie był jego pracownikiem, nie wie czy wykonywał czynności na rzecz którejś ze <span class="anon-block"> spółek (...)</span>, wiedział jedynie, że obecnie pracuje na magazynie. Natomiast świadek <span class="anon-block">A. G. (2)</span> - kierownik produkcji w <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew zeznaniom <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, nie nadzorowała pracy <span class="anon-block">R. R.</span>, nie mogła więc z nim ustalać ustnie wynagrodzenia w ramach umowy zlecenia, świadek wskazała, że nie liczyła wynagrodzenia ubezpieczonego, nie potrafi powiedzieć, czy prace które widziała, że wykonywał ubezpieczony były wykonywane od stycznia 2017 r. do września 2021 r. oraz w ramach jakiej umowy, nie wiedziała jak wyliczone było jego wynagrodzenie z umowy zlecenia. Co więcej świadek <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, która zeznawała w dniu 5 lutego 2024 r. nie potrafiła wskazać, czy ona sama umowę zlecenia ma podpisaną we wszystkich spółkach, nie pamiętała swoich warunków umów i ich przedmiotów z poszczególnymi spółkami. Nie potrafiła wskazać jakie czynności, w jakie dni, przez ile godzin, za jaką stawkę, na rzecz której konkretnie spółki wykonywała w ramach umowy zlecenia w styczniu 2024 r., a więc w miesiącu poprzedzającym jej zeznania w sądzie. Tak samo świadek zasłaniała się niepamięcią, co do swoich czynności wykonywanych w grudniu 2023 r. i poprzednich miesiącach.</p> <p>Sąd Okręgowy podniósł, że pomimo tego, iż według płatnika ubezpieczony rzekomo wykonywał zlecenia (usługi) przez wiele miesięcy, to jednak nie zachowało się ani jedno pisemne zlecenie, ani zestawienie zleconych w miesiącu usług.</p> <p>Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że skorzystał z protokołów zeznań złożonych przed organem rentowym przez pracowników <span class="anon-block"> (...)</span>, tj. <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">K. G. (1)</span>, a także przez pracownika <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, (który miał również zawartą umowę o współpracy ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>), aby przedstawić mechanizm zatrudnienia stworzony przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span> (on to bowiem podpisywał wszystkie umowy o pracę i zlecenia) w grupie <span class="anon-block"> (...)</span>. Wskazani wyżej świadkowi nie są już zatrudnieni w spółkach grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, dlatego ich zeznania nie są dotknięte obawą o dalsze zatrudnienie.</p> <p>W ocenie sądu meriti dopuszczenie tego dowodu - w okolicznościach sprawy - nie prowadziło to do obejścia zasady bezpośredniości, tym bardziej, że żadna ze stron procesu nie zakwestionowała prawdziwości wyjaśnień złożonych przez te osoby przed organem rentowym. Złożone przed organem rentowym zeznania były logiczne, spójne, korespondowały ze sobą i wzajemnie się uzupełniały, nadto znalazły potwierdzenie w dokumentarnym materiale dowodowym - zapiskach w aktach osobowych ubezpieczonych w innych sprawach - <span class="anon-block">A. B. (1)</span> czy <span class="anon-block">M. S.</span>. <span class="anon-block">J. P.</span> Sąd przesłuchał w niniejszej sprawie oraz sprawie VI U 437/23 dodatkowo w charakterze świadka, więc zasada bezpośredniości nie została naruszona. Jego zeznania były zgodne z zeznaniami K. <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">K. G.</span>, a nadto znalazły potwierdzenie w dokonanych przez pracodawcę (czy też jego pracownika) zapiskach w aktach osobowych ubezpieczonych w innych sprawach - <span class="anon-block">A. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. S.</span>.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">A. K.</span> - prezesa zarządu <span class="anon-block"> (...)</span> odpowiedzialnej za finanse grupy - Sąd uznał za wiarygodne w zakresie przedstawienia zasad funkcjonowania spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, ich wzajemnych rozliczeń; jej pozostałe zeznania były bardzo ogólne, nie znała szczegółowego zakresu obowiązków ubezpieczonego, nie posiadała wiedzy w jakim czasie i na rzecz którego z podmiotów wykonywał pracę, kto był jego bezpośrednim przełożonym, jakie miał warunki pracy w ramach umowy o współpracy. <span class="anon-block">A. K.</span> nie była świadkiem zatrudniania ubezpieczonego i zawierania z nim umów, podobnie jak świadek <span class="anon-block">R. M.</span>. Świadek <span class="anon-block">R. M.</span> zeznała, że nie ma wiedzy kiedy i w jakich godzinach ubezpieczony pracował w ramach umowy o pracę, a kiedy i w jakich godzinach na podstawie umowy o współpracy w spornym okresie, aktualnie świadek wskazał, że ubezpieczony pracuje na magazynie.</p> <p>Jednocześnie Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że skoro cały zakład, na który składało się pięć spółek produkcyjnych <span class="anon-block"> (...)</span> oraz dwie spółki nieprodukcyjne, był w latach 2020-2021 objęty wieloma specjalistycznymi systemami, to nie powinno być żadnych problemów z zarejestrowaniem w tych systemach zdarzeń dotyczących realizacji umów cywilnoprawnych, jeśli zdarzenia takie miały faktycznie miejsce.</p> <p>Reasumując, na podstawie tak ocenionego materiału dowodowego sąd pierwszej instancji ustalił, że wynagrodzenie ubezpieczonego z tytułu łączącego go z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> stosunku pracy zostało ukształtowane przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span> w ten sposób, że część tego wynagrodzenia miała być co miesiąc wypłacana ubezpieczonemu nie przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> w ramach umowy o pracę, tylko przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> na podstawie „zawartej” z tą spółką 24 listopada 2014 r. umowy o współpracy.</p> <p>Przechodząc do podstawy prawnej orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał, że stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 4)">art. 6 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1009 ze zm.; powoływana dalej jako: ustawa systemowa), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są: pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów; osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksem cywilnym</a> stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4;</p> <p>Zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 (pracownicy), spełniające jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów, są obejmowane ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksem cywilnym</a> stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarły z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonują pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy, członkostwa w spółdzielni, otrzymywania stypendium doktoranckiego, służby, pobierania świadczenia szkoleniowego, świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego albo wynagrodzenia przysługującego w okresie korzystania ze świadczenia górniczego lub w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie. Mogą one dobrowolnie, na swój wniosek, być objęte ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi również z innych tytułów, z zastrzeżeniem ust. 1a.</p> <p>W myśl art. 4 pkt 2 ustawy systemowej, płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne jest pracodawca - w stosunku do pracowników, a zgodnie z art. 4 pkt 2a - płatnikiem składek jest podmiot zgłaszający ubezpieczonych do ubezpieczeń społecznych - podmiot niebędący płatnikiem składek, o którym mowa w pkt 2, który dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz art. 8 ust. 2a. W świetle powyższego przepisu składki na ubezpieczenie społeczne za pracownika (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy systemowej) odprowadza pracodawca, a za zleceniobiorcę/osobę świadczącą usługi (art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy systemowej) zleceniodawca. Stosownie do art. 4 pkt 9 ustawy systemowej, użyte w tej ustawie określenie przychód oznacza przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu: zatrudnienia w ramach stosunku pracy, pracy nakładczej, służby, wykonywania mandatu posła lub senatora, wykonywania pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania, pobierania zasiłku dla bezrobotnych, świadczenia integracyjnego i stypendium wypłacanych bezrobotnym oraz stypendium sportowego, a także z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności oraz umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, jak również z tytułu współpracy przy tej działalności lub współpracy przy wykonywaniu umowy oraz przychody z działalności wykonywanej osobiście przez osoby należące do składu rad nadzorczych, niezależnie od sposobu ich powoływania.</p> <p>I dalej sąd meriti wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 1, 2 i 3 ustawy systemowej w związku § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. nr 161, poz. 1106 ze zm.), podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, z wyjątkiem składników wynagrodzenia wymienionych w § 2 powołanego wyżej rozporządzenia. Zgodnie zaś z treścią art. 18 ust. la ustawy systemowej, w przypadku osób o których mowa w art. 8 ust. 2a, w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uwzględnia się również przychód z tytułu umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksem cywilnym</a> stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło. Z kolei, w myśl art. 18 ust. 3 ustawy systemowej, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zleceniobiorców ustala się zgodnie z ust. 1, jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zlecenia albo w innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksem cywilnym</a> stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie. W myśl art. 20 ust. l ustawy systemowej, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i ubezpieczenia rentowe. Ponadto stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 81;art. 81 ust. 1;art. 81 ust. 5;art. 81 ust. 6)">art. 81 ust. l, ust. 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2561 ze zm.) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników i zleceniobiorców stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pomniejsza się o kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, potrąconych przez płatników ze środków ubezpieczonego, zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych. Przy ustalaniu podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne, nie stosuje się wyłączeń wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.</p> <p>Następnie sąd pierwszej instancji zaznaczył, że niesporne było w niniejszej sprawie, iż od przychodów ubezpieczonego z umowy o współpracy, zawartej ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>, którą to umowę należy traktować jako rodzaj umowy zlecenia, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> opłaciła wyłącznie składkę zdrowotną - opierając się na wyżej cytowanych przepisach - art. 9 ust. 1 ustawy systemowej.</p> <p>W ocenie tego Sądu w stanie faktycznym ustalonym w niniejszym postępowaniu brak było podstaw prawnych do zastosowania tego przepisu przez <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">G.</span>, mamy bowiem w istocie do czynienia tylko z jednym stosunkiem prawnym, opartym na umowie o pracę łączącej ubezpieczonego ze <span class="anon-block"> spółką (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> od 10 listopada 2014 r. Umowa o współpracy, zawarta przez zainteresowanego z <span class="anon-block">G.</span> w dniu 24 listopada 2014 r., jest - w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> - nieważna.</p> <p>W związku z powyższym, Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mające na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.</p> <p>W ocenie tego Sądu, postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie wykazało, że ubezpieczony - jak już wyżej wskazano - świadczył pracę w spornym okresie wyłącznie na podstawie jednego stosunku prawnego, tj. umowy o pracę łączącej go z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>, a wynagrodzenie, które otrzymał od <span class="anon-block">G.</span> było częścią wynagrodzenia za pracę należnego ubezpieczonemu ze stosunku pracy łączącego go ze <span class="anon-block"> spółką (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy sąd meriti doszedł do wniosku, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span> działając w celu zminimalizowania obciążeń publicznoprawnych, zdecydowała się na stworzenie swego rodzaju systemu polegającego na tym, iż część należności pracowników za wykonaną przez nich pracę na podstawie umowy o pracę zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>, była im wypłacana przez <span class="anon-block">G.</span> z tytułu umowy o współpracy lub zlecenia zawartej z nimi przez tę właśnie spółkę, a właściwie przez tę samą osobę, z którą zawierali umowę o pracę, tj. przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span>.</p> <p>Na podstawie opisanych wyżej okoliczności Sąd ten stwierdził, że ubezpieczony nie wykonywał żadnych czynności na podstawie umowy o współpracy dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, świadcząc w spornym okresie pracę wyłącznie na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>, która to spółka wypłacała mu wynagrodzenie jedynie za część wykonanej na jej rzecz pracy i od tej zmniejszonej kwoty opłacała składki na ubezpieczenia społeczne. Pozostałą należną mu kwotę wypłacała mu <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, opłacając od niej wyłącznie składkę na ubezpieczenie zdrowotne.</p> <p>Reasumując Sąd Okręgowy uznał, że zawarcie z ubezpieczonym przez <span class="anon-block">G.</span> umowy o współpracy z dnia 24 listopada 2014 r. miało na celu obejście przepisów art. 18 ust. 1 ustawy z systemowej w związku z art. 4 pkt 9 tej ustawy. Pozorny zbieg tytułów do ubezpieczeń społecznych umożliwiał - na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 ustawy systemowej - wybór tylko jednego z tytułów - umowę o pracę, a w konsekwencji - przyjęcie do podstawy wymiaru składek przychodu w niższej wysokości (wyłącznie tego, który wynikał z pisemnej umowy o pracę ubezpieczonego).</p> <p>Konsekwencją uznania umowy o współpracy za nieważną jest m.in. stwierdzenie, że przychody z tej umowy w rzeczywistości są częścią wynagrodzenia za pracę przysługującego ubezpieczonemu z tytułu umowy o pracę łączącej go z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>, a zatem stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, tak jak przyjął to organ rentowy w zaskarżonej decyzji.</p> <p>Z kolei, oceniając sposób obliczenia podstawy wymiaru składek w zaskarżonej decyzji sąd pierwszej instancji uznał, że organ rentowy prawidłowo określił ich wysokość. Sam sposób obliczenia był zgodny z art. 18 ust. 1 ustawy systemowej w przypadku składek na ubezpieczenia społeczne oraz zgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 81;art. 81 ust. 1;art. 81 ust. 5;art. 81 ust. 6)">art. 81 ust. 1, 5 i 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> - w przypadku wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.</p> <p>Kończąc za Sądem Najwyższym sąd meriti przyjął (uzasadnienie wyroku z dnia 17 stycznia 2019 r., II UK 477/17, OSNP 2020/2/16), że dążenie do optymalizacji kosztów działalności gospodarczej nie może odbywać się z pominięciem reguł ubezpieczenia społecznego, bowiem obie wartości nie pozostają względem siebie w hierarchicznej zależności.</p> <p>Ponadto sąd pierwszej instancji miał na uwadze, że w 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrole w <span class="anon-block"> spółkach (...)</span>: <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">A. C.</span>, <span class="anon-block"> i (...) sp. z o.o.</span> Pismami z dnia 2 października 2014 r. Zakład poinformował te spółki, że na podstawie analizy środków dowodowych uzyskanych w trakcie czynności kontrolnych, stwierdził, iż brak jest podstaw do zastosowania wobec osób pozostających w stosunku pracy z jedną z tych spółek, a wykonujących jednocześnie pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej z inną z tych spółek, regulacji prawnej wynikającej z art. 8 ust 2a ustawy systemowej. Wobec powyższego anuluje się zapisy tego dotyczące w protokołach kontroli tych spółek.</p> <p>I dalej sąd ten wskazał, że w okresach od 22 maja 2017 r. do 7 czerwca 2017 r. oraz od 26 kwietnia 2021 r. do 7 maja 2021 r. (z przerwami) Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrole w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>. Przedmiotem kontroli była prawidłowości obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Zakład oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. W ich ramach nie analizował prawidłowości postępowania tej spółki wobec ubezpieczonego (w 2017 r. jeszcze nie pracował) w kontekście ubezpieczeń społecznych czy ubezpieczenia zdrowotnego. Kontrola z 2017 r. dotyczyła okresu od stycznia do grudnia 2015 r. W czasie tej kontroli organ rentowy przyjął za prawdziwe twierdzenia reprezentanta <span class="anon-block"> spółki - (...)</span> na temat sposobu funkcjonowania spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span> i korzystania z usług zleceniobiorców. Sposób realizacji umów zlecenia nie był kontrolowany. W okresach od 21 marca 2017 r. do 31 maja 2017 r. oraz we wrześniu 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrole w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>. Kontrola z 2017 r. dotyczyła okresu od stycznia do grudnia 2014 r. W czasie tej kontroli organ rentowy przyjął za prawdziwe twierdzenia <span class="anon-block">A. G. (1)</span> na temat sposobu realizacji umów zlecenia w <span class="anon-block"> (...)</span>, który potwierdzili czterej przesłuchani na tę okoliczność przez ZUS zleceniobiorcy, z których wszyscy byli pracownikami <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, w której <span class="anon-block">A. G.</span> miał 50% udziałów. Zaś kontrola z 2021 r. dotyczyła prawidłowości obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Zakład oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od stycznia 2017 r. do grudnia 2019 r. W czasie tej kontroli organ rentowy przyjął za prawdziwe twierdzenia <span class="anon-block">A. G. (1)</span> na temat sposobu realizacji umów o dzieło w <span class="anon-block"> (...)</span>. Zlecenie ubezpieczonego nie było przedmiotem badania przez ZUS. W okresach od 21 marca 2017 r. do 25 maja 2017 r. (z przerwami) Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrole w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>. W jej ramach nie analizował prawidłowości postępowania tej spółki wobec ubezpieczonego, który jeszcze nie pracował w <span class="anon-block"> spółkach (...)</span>. Kontrola z 2017 r. dotyczyła okresu od stycznia do grudnia 2014 r. W czasie tej kontroli organ rentowy przyjął za prawdziwe twierdzenia <span class="anon-block">A. G. (1)</span> na temat sposobu realizacji umów zlecenia w <span class="anon-block"> (...)</span>, który potwierdzili trzej przesłuchani na tę okoliczność przez ZUS zleceniobiorcy, z których wszyscy byli pracownikami <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, w której <span class="anon-block">A. G.</span> miał 50% udziałów - ci sami, których ZUS przesłuchał w czasie kontroli z 2017 r. w <span class="anon-block"> (...)</span>. W okresie od 22 maja 2017 r. do 7 czerwca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził kontrole w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>. Kontrola z 2017 r. dotyczyła okresu od stycznia do grudnia 2015 r. W czasie tej kontroli organ rentowy nie zajmował się umowami zlecenia.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 k.p.c.</a> - oddalił odwołania.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd ten orzekł - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> oraz § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265).</p> <p>Z powyższym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie nie zgodzili się płatnicy <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> zaskarżając pkt. I i II wyroku oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> zaskarżając pkt. I i III wyroku, który działając przez pełnomocnika, w złożonych tożsamych apelacjach zarzucili mu:</p> <p>I. naruszenie przepisów prawa materialnego:</p> <p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy systemowej poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów do umowy o współpracy i zleceń, i wskazanie tych przepisów jako podstawy rozstrzygnięcia, podczas gdy nie mają on zastosowania w niniejszych sprawach; w konsekwencji Sąd błędnie uznał, że umowy zlecenia i umowa o współpracy zawarte przez ubezpieczonego ze zleceniodawcą nie odzwierciedlają rzeczywistości - mamy bowiem w ocenie Sądu do czynienia tylko z jednym stosunkiem prawnym, opartym na umowie o pracę łączącej ubezpieczonego z pracodawcą, a umowa o współpracy i realizowane na jej podstawie zlecenia zawarte przez ubezpieczonego z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. są - w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> - nieważne, podczas gdy zawarte umowy zlecenia i umowa o współpracy są ważne i odzwierciedlają rzeczywistość, albowiem:</p> <p>- czynności realizowane przez ubezpieczonego w ramach umowy o współpracy i zleceń oraz w ramach umowy o pracę różnią się od siebie;</p> <p>- istniało wiele czynników prawnych, ekonomicznych, organizacyjnych i handlowych przemawiających za utworzeniem struktury <span class="anon-block"> spółek (...)</span>, a więc struktura ta nie powstała w celu unikania zapłaty składek społecznych (nie miała na celu obejścia przepisów prawa), tylko miała swoje uzasadnienie gospodarczo - biznesowe, nie istniał więc zamiar obejścia przepisów ustawy systemowej przez odwołujące się spółki;</p> <p>- pracodawca nie uzyskiwał korzyści z realizacji umów zleceń i umowy o współpracy przez ubezpieczonego;</p> <p>- umowa zlecenia i współpracy ubezpieczonego były opłacane ze środków finansowych <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie pochodzących od pracodawcy;</p> <p>- nie występował „trójkąt umów” pomiędzy zleceniodawcą, pracodawcą i ubezpieczonym;</p> <p>- odsprzedawane były w ramach umowy ramowej i umów konsorcjum umowy o pracę pracowników m. in. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. między odwołującymi się spółkami, a nie umowy zlecenia realizowane przez ubezpieczonych - przyjęty zatem model rozliczeń jest odwrotny to tego jaki kwestionowany jest w orzecznictwie, albowiem to nie umowy zlecenia, ale umowy o pracę były „refakturowane” między spółkami;</p> <p>- sam fakt, iż w spółkach komandytowych i w <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> występuje ten sam współwłaściciel (<span class="anon-block">A. G. (1)</span>) nie oznacza, że zakazane jest zawieranie umów zleceń z pracownikami z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>; sąd pierwszej instancji uznał, że sam fakt występowania tego samego współwłaściciela jest wystarczający, by uznać że doszło do obejścia przepisów ustawy systemowej; tymczasem - jak zostało wykazane w toku postępowania - między pracodawcą a zleceniodawcą nie występowały przepływy pieniężne, które mogłyby stanowić korzyść uzyskiwaną przez pracodawcę z realizacji umów zleceń przez ubezpieczonych; zatem sąd pierwszej instancji uznał, iż sam fakt współwłaścicielstwa może stanowić obejście przepisów ustawy systemowej, co stanowi prawotwórcze działanie Sądu albowiem nie występuje w powszechnie obowiązujących przepisach zakaz zawieranie umów zleceń z pracownikami między spółkami powiązanymi;</p> <p>2) art. 18 ust. 1, 2 i 3 ustawy systemowej w związku § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. nr 161, poz. 1106 ze zm.) w związku z art. 8 ust. 2a ustawy systemowej i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c.</a> poprzez ich niewłaściwe zastosowanie do umowy o współpracy i zleceń, i wskazanie tych przepisów jako podstawy rozstrzygnięcia podczas, gdy:</p> <p>- umowa o współpracy i zlecenia powinny być oskładkowane jedynie w zakresie składki zdrowotnej, a więc tak jak zrobił to <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a.;</p> <p>- brak jest podstaw do oskładkowania w zakresie składek emerytalno-rentowych umów zleceń i umowy o współpracy;</p> <p>- przesłuchani w sprawie świadkowie wskazywali kto opłacał zarówno umowy zlecenia jak i umowę o pracę, np. na rozprawie w dniu 16 października 2023 r. <span class="anon-block">A. G. (1)</span> przesłuchany w charakterze świadka wskazał, że pracodawca płaci za wykonywanie umowy o pracę, a zleceniodawca za wykonywanie umowy zlecenia, cyt.: „00:31:36 na pewno płaci im <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, ale tylko za 8 godzin pracy dziennie, jeśli pracują dłużej prawdopodobnie płaci im inna spółka”;</p> <p>- w dniu 11 stycznia 2024 r. przy przesłuchaniu świadka <span class="anon-block">R. M.</span> w sprawie VI U 437/23 (sąd pierwszej instancji dopuścił jako dowód w niniejszej sprawie protokół z rozprawy z dnia 11 stycznia 2024 r. sygn. akt VI U 437/23) pełnomocnik organu rentowego, jak i Sąd wskazali, że nie jest kwestionowane przez nich, iż nie były refakturowane umowy zlecenia wykonywane przez ubezpieczonego na pracodawcę przez zleceniodawcę i nie było w tym zakresie przepływów pieniężnych pomiędzy odwołującymi się spółkami; powyższe jednoznacznie wskazuje, że pracodawca nie uzyskiwał korzyści w związku z zawartą umową o współpracy i zleceniami, a więc nie ma podstaw do zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, co w ocenie odwołującej się zostało przyznane przez sąd pierwszej instancji w sprawie VI U 437/23, jak i pełnomocnika organu rentowego;</p> <p>- pracodawca nie uzyskiwał korzyści z realizacji umów zleceń i umowy o współpracy przez ubezpieczonego;</p> <p>- umowa zlecenia i współpracy ubezpieczonego była opłacana ze środków finansowych <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie pochodzących w żaden sposób od pracodawcy;</p> <p>- nie występował „trójkąt umów” pomiędzy zleceniodawcą, pracodawcą i ubezpieczonym;</p> <p>- odsprzedawane były umowy o pracę pracowników <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. między odwołującymi się spółkami, a nie umowy zlecenia;</p> <p>3) art. 9 ust. 1 ustawy systemowej poprzez błędne uznanie, że przepis ten nie ma zastosowania do umowy o współpracy i umów zleceń, podczas gdy przepis ten ma zastosowanie w realiach niniejszych spraw i prawidłowo <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. oskładkował umowę o współpracy i realizowane zlecenia tylko w zakresie składki zdrowotnej, z wyłączeniem składek emerytalno-rentowych w związku z powstałym zbiegiem tytułów ubezpieczeń; zbieg tytułów ubezpieczeń nie miał bowiem wbrew twierdzeniom Sądu charakteru pozornego;</p> <p>4) art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo <span class="anon-block"> (...)</span> (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.; powoływana dalej także: ustawa prawo przedsiębiorców), art. 11 w zw. z art. 14 w zw. z art. 8 ustawy prawo przedsiębiorców, poprzez niezastosowanie tych przepisów i niedostrzeżenie, w ramach sądowej kontroli legalności zaskarżonych decyzji, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych w zaskarżonych decyzjach pominął powyższe przepisy, w szczególności w kontekście poprzednich kilkunastu kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;</p> <p>5) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353^{<!-- -->1} </a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 § 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 73;art. 73 § 1;art. 73 § 2)">art. 73 § 1 i 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734;art. 734 § 1;art. 734 § 2)">art. 734 § 1 i 2 k.c.</a> poprzez ich niezastosowanie i błędne uznanie, że umowy zlecenia powinny mieć formę pisemną, a skoro takiej formy nie miały to Sąd uznał, że nie odzwierciedlały rzeczywistości, podczas gdy zasada swobody umów i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 73)">art. 73 k.c.</a>, a także przepisy o umowie o zlecenia nie przewidują formy pisemnej pod rygorem nieważności dla umów zleceń; szczegółowy zakres czynności w ramach ustnych umów zleceń został sprecyzowany w zeznaniach świadków; nie jest zatem dopuszczalne uznanie, że zlecenia nie miały miejsca, ponieważ nie zostały zawarte na piśmie, tylko miały formę ustną, zwłaszcza że została ustalona treść tych umów, a ponadto świadek <span class="anon-block">L. M.</span> zeznał, że czynności ze zleceń ubezpieczonego były ewidencjonowane w systemie record;</p> <p>6) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> poprzez błędną interpretację tego przepisu i uznanie, że onus probandi spoczywał jedynie na odwołujących się spółkach, podczas gdy odwołujące się spółki wykazały inicjatywę dowodową i dowiodły, że argumenty przedstawione w zaskarżonym decyzjach były błędne (m. in. poprzez dowody z dokumentów i przesłuchanych świadków oraz reprezentanta odwołujących się spółek); Sąd całkowicie pominął fakt, iż na organie rentowym również spoczywał ciężar dowodu wykazania, że zaskarżona decyzja była prawidłowa; zatem sąd pierwszej instancji dopuścił się błędnej wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> pomijając fakt, iż to strona, która wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne (w tym organ rentowy chcący udowodnić prawidłowość wydanych decyzji) powinna je udowodnić;</p> <p>II. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:</p> <p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 1 k.p.c.</a> poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, polegającą na przyjęciu, że zawarte umowy zlecenia i umowa o współpracy nie odzwierciedlają rzeczywistości i potwierdzają to zeznania świadka <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">K. G. (1)</span> i <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, co w konsekwencji znalazło wyraz w wadliwym uzasadnieniu wyroku podczas, gdy:</p> <p>- zeznań świadka <span class="anon-block">J. P.</span> nie można uznać za wiarygodne, sam świadek bowiem przyznał, że może wypowiadać się tylko w swojej sprawie, nie widział umów o prace, ani umów o współpracy ubezpieczonego, a także jego stanowiskowej karty pracy; świadek nie posiadał żadnej wiedzy o ubezpieczonym (nie był jego przełożonym, nie pracował z nim) i w trakcie zeznań w dniu 5 lutego 2024 r. nie wypowiadał się wcale na temat ubezpieczonego <span class="anon-block">R. R.</span> - zatem jego zeznania nie miały żadnego związku z niniejszą sprawą;</p> <p>- zeznań świadka <span class="anon-block">J. P.</span> nie można uznać za wiarygodne, albowiem świadek zeznając przed ZUS nawet nie wiedział z kim zawarł umowy (z którą ze spółek), a w trakcie przesłuchania przed Sądem na rozprawie w dniu 11 stycznia 2024 r., w sprawie sygn. akt VIU 437/23 zeznał, że nie zawierał umowy o współpracy, mimo, że taka umowa była zawarta; świadek <span class="anon-block">J. P.</span> zatem nie tylko nie wiedział jakie umowy zawierali inni ubezpieczeni, ale nawet nie wiedział jakie on sam zawierał umowy ze spółkami z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>- świadek <span class="anon-block">J. P.</span> pozostawał na dzień rozwiązania umowy o pracę i nadal pozostaje w konflikcie z płatnikami, co powinno mieć wpływ na wiarygodność oceny jego zeznań; Sąd tymczasem pominął tę okoliczność;</p> <p>- Sąd przez analogię przyjął, że sytuacja dotycząca <span class="anon-block">J. P.</span> była identyczna w przypadku <span class="anon-block">R. R.</span>, nie rozpoznając w istocie indywidualnej sprawy <span class="anon-block">R. R.</span>, który był zatrudniony w innym okresie i na innym stanowisku;</p> <p>- niewiadomym jest z jakich rzekomo słów <span class="anon-block">K. G. (1)</span> i <span class="anon-block">J. P.</span>, oraz <span class="anon-block">K. G. (2)</span> sąd pierwszej instancji wywiódł, że nieważne są umowa o współpracy i zlecenia; poza ogólnikowym wskazaniem, że zeznania tych świadków są wiarygodne - brak konkretnego wskazania jaka część zeznań potwierdza twierdzenia wynikające z zaskarżonego wyroku; z treści zeznań tych osób przytoczonych wybiórczo w uzasadnieniu faktycznym zaskarżonego wyroku nie wynika - aby warunkiem zawarcia przez te osoby umowy o pracę było zawarcie umowy zlecenia; świadkowie ci nie zeznali o tym w trakcie przesłuchania przed ZUS;</p> <p>- oparcie twierdzeń Sądu na zeznaniach <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">K. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, a także przeprowadzenie dowodu z akt osobowych <span class="anon-block">J. M.</span> w sprawie VIU 437/23, <span class="anon-block">A. B. (1)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> 439/23, <span class="anon-block">M. S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> 525/23, <span class="anon-block">M. R.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> 471/23, wykraczało poza zakres przedmiotowy niniejszych spraw, albowiem osoby te zeznawały w swoich sprawach niepowiązanych ze sprawą ubezpieczonego (co do przeprowadzenia dowodów z akt osobowych zostały złożone na rozprawie w dniu 18 czerwca 2024 r. zastrzeżenia do protokołu rozprawy); niedopuszczalne jest poprzez stosowanie analogii uznanie, że ich zeznania złożone przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych lub przed Sąd mają związek z niniejszą sprawą, skoro nie byli oni przełożonymi ubezpieczonego i ich praca nie była związana z jego pracę; ponadto Sąd naruszył zasadę bezpośredniości, bo nie przesłuchał <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, tylko oparł się na jego zeznaniach złożonych przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych;</p> <p>- nieprawdą jest, że płatnicy nie kwestionowali zeznań <span class="anon-block">J. P.</span> - okoliczność ta jednoznacznie wynikała z mowy końcowej oraz z przesłuchania tego świadka; odnośnie zeznań świadków <span class="anon-block">K. G. (2)</span> i <span class="anon-block">K. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">J. P.</span> - były one kwestionowane w złożonych zastrzeżeniach do protokołu kontroli;</p> <p>- Sąd opierając się na wybiórczych danych z akt osobowych wymienionych wyżej osób oraz 3 dodatkowych zeznań osób przesłuchanych przed ZUS (ww. osób) uznał, że u odwołującej się występuje określona praktyka mająca na celu obejście przepisów ustawy systemowej; działanie takie należy uznać za sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, albowiem w grupie <span class="anon-block"> (...)</span> w spornym okresie pracowało nawet do 300 pracowników; zatem wybiórcze dane Sądu nie mogą być uznane za reprezentatywne jako ustalona praktyka występująca u płatników; nie można na podstawie 2-3% danych ustalać istniejącą praktykę u danego podmiotu; ponadto należy wskazać na niekonsekwencję Sądu, albowiem o ile przeprowadził on dowód z akt osobowych <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> to nie przeprowadził dowodu z protokołu przesłuchania tych ubezpieczonych przed Sądem, z którego jednoznacznie wynika, iż zaprzeczyli oni praktyce wymuszania zawierania umów zleceń do umów o pracę; ponadto zeznali, że wykonywali inne czynności na podstawie umowy o pracę i na podstawie umów zleceń - co przeczy rzekomo istniejącej praktyce, którą ustalił w niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji;</p> <p>2) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 1 k.p.c.</a> poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co skutkowało brakiem wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i błędnymi ustaleniami faktycznymi poprzez bezzasadne uznanie zeznań świadka <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, <span class="anon-block">R. M.</span>, <span class="anon-block">L. M.</span>, <span class="anon-block">A. P. (2)</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> za niewiarygodne, co w konsekwencji znalazły wyraz w wadliwym uzasadnieniu wyroku podczas, gdy:</p> <p>- niedopuszczalne jest dyskredytowanie a priori zeznań świadka <span class="anon-block">A. G. (1)</span> i reprezentantki strony <span class="anon-block">A. K.</span>, tylko z samego faktu, że są oni współwłaścicielami spółek z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> Sąd zatem zdeprecjonował wartość ich zeznań z góry, co jest niedopuszczalne, ponieważ ich zeznania były zgodne z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków;</p> <p>- niedopuszczalne jest dyskredytowanie a priori zeznań świadka <span class="anon-block">R. M.</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, <span class="anon-block">A. P. (2)</span> i <span class="anon-block">L. M.</span> tylko z samego faktu, że są oni nadal zatrudnieni w grupie <span class="anon-block"> spółek (...)</span>; Sąd powinien dokonać wnikliwej analizy treści ich zeznań, zamiast odrzucając je z góry, ponieważ są oni nadal pracownikami <span class="anon-block"> spółek (...)</span>;</p> <p>- nie jest prawdą, że zeznania świadków <span class="anon-block">L. M.</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, <span class="anon-block">A. P. (2)</span>, <span class="anon-block">R. M.</span> i <span class="anon-block">A. G. (1)</span> nie są wiarygodne, bo są ogólnikowe i wzajemnie sprzeczne; świadkowie ci znali ubezpieczonego i wskazywali jakie czynności wykonywał w ramach umowy o pracę i zleceń, w odróżnieniu od zeznań <span class="anon-block">J. P.</span>, który nie znał ubezpieczonego i jego zeznania nie miały żadnego związku ze sprawą;</p> <p>- Sąd wdał się w ogromną sprzeczność uznając zeznania świadka <span class="anon-block">J. P.</span> za wiarygodne, mimo iż świadek zeznał, że nie znał umowy o prace, umowy o współpracy, ani zleceń, rachunków czy stanowiskowej karty pracy ubezpieczonego i nie uczestniczył przy ustalaniu zleceń ani wynagrodzeń do nich, a jednocześnie Sąd bezzasadnie uznał zeznania pozostałych świadków za niewiarygodne, bo właśnie nie uczestniczyli przy ustalaniu zleceń, ani wynagrodzeń do nich; powstaje pytanie dlaczego zeznania <span class="anon-block">J. P.</span>, który nie uczestniczył w ustalaniu wynagrodzeń i zawieraniu umowy o współpracy i zleceń są wiarygodne, a zeznania pozostałych świadków nie są wiarygodne - jest to nierówne traktowanie zeznań świadków;</p> <p>3) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 1 k.p.c.</a> poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co skutkowało brakiem wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i błędnymi ustaleniami faktycznymi oraz pominięciem w zakresie wyrokowania dowodów z dokumentów przedłożonych przez odwołujących się (brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyczyn, dla których Sąd odmówił dowodom z dokumentów przedłożonych przez płatników wiarygodności i mocy dowodowej), co w konsekwencji znalazły wyraz w wadliwym uzasadnieniu wyroku tj.:</p> <p>- sąd pierwszej instancji nie odniósł się w zaskarżonym wyroku do kwestii wysokości i częstotliwości wypłaty wynagrodzenia ze zleceń; po pierwsze nie były one wypłacane regularnie co miesiąc, po drugie nie miały one stałej kwoty; zatem gdyby rzeczywiście istniała rzekoma ustalona praktyka podziału wynagrodzenia z umowy o pracę częściowo na umowę o pracę, a częściowo w ramach umowy zlecenia to logicznym jest, że wynagrodzenie z umowy zlecenia powinno być wypłacane co miesiąc w takiej samej wysokości; tymczasem za okres od stycznia 2017 r. do września 2021 r., a więc na okres 57 miesięcy wynagrodzenie z umów zleceń wypłacone było jedynie w 33 miesiącach w różnych kwotach; żaden pracownik nie zgodziłby się, aby przez 24 miesiące, czyli okres 2 lat było pominięte jego wynagrodzenie z umowy o pracę, skoro rzekomo zlecenie miało stanowić składową wynagrodzenia z umowy o pracę;</p> <p>- sąd pierwszej instancji dokonał wadliwych ustaleń w zakresie przedstawionych protokołów kontroli ZUS i zawnioskowanych akt kontroli, mimo iż wynikało z nich, że pomimo 11 kontroli przeprowadzonych w spółkach grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, w tym u odwołujących się - przyjęty model zawierania umów o pracę, umów zleceń i umów współpracy nie był wcześniej przez ZUS kwestionowany; płatnicy działali zatem w zaufaniu do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że utrwalona u nich praktyka jest prawidłowa i byli przeświadczeni, że przyjęty model biznesowy nie jest traktowany przez ZUS jako obejście przepisów o zapłacie składek emerytalno-rentowych; tymczasem sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że umowy zlecenia nie były przedmiotem kontroli - mimo, iż były również kontrolowane;</p> <p>- nie odniesienie się przez Sąd w zaskarżonym wyroku do przedłożonej tabeli wyników finansowych spółek z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, w tym odwołujących się, sprawozdań finansowych spółek z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, w tym odwołujących się - podczas gdy z dokumentów tych wynika, iż zlecenia realizowane przez ubezpieczonego wynikały z potrzeb rynkowych <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. i nie były z góry zaplanowane, aby dochodziło do obejścia przepisów o zapłacie składek emerytalno-rentowych (im więcej zamówień od kontrahentów miało <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., tym więcej potrzebowało zleceniobiorców - decydował zatem o tym rynek, a nie ustalone założenia z góry o obejściu przepisów ustawy systemowej) i również przesłuchani w sprawie świadkowie potwierdzili tę okoliczność;</p> <p>- nie odniesienie się przez Sąd w zaskarżonym wyroku do pism Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 2014 r. załączonych do złożonych replik, z których wynika, iż ZUS anulował protokoły kontroli wskazujące, że miał zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy systemowej do przeprowadzonych kontroli w <span class="anon-block"> spółkach (...)</span>; w pismach tych ZUS jednoznacznie wskazał, że po analizie sprawy wycofuje się z tych twierdzeń, że art. 8 ust. 2a ustawy systemowej nie ma zastosowania w sprawie;</p> <p>- nie odniesienie się przez Sąd w zaskarżonym wyroku do protokołu kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i pisma ZUS stanowiącego odpowiedź na złożone zastrzeżenia do protokołu kontroli w niniejszej sprawie, z którego jednoznacznie wynika, iż ZUS uznał, że art. 8 ust. 2a ustawy systemowej nie ma zastosowania; ponadto w tej samej sprawie następnie ZUS wydając zaskarżoną decyzję dotyczącą ubezpieczonego w podstawach prawnych decyzji powołał się na art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, co stanowi rażącą sprzeczność w działaniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a czego sąd pierwszej instancji nie dostrzegł w ramach sądowej kontroli legalności decyzji ZUS;</p> <p>- nie odniesienie się w zaskarżonym wyroku przez Sąd do opinii prywatnych złożonych przez płatników, a mianowicie opinii prawnej dr <span class="anon-block">S. D.</span> i opinii prawnej prof. <span class="anon-block">W. M.</span>, z których jednoznacznie wynika prawidłowość stanowiska płatników;</p> <p>4) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 1 k.p.c.</a> poprzez dowolną i wybiórczą, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co skutkowało brakiem wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i błędnymi ustaleniami faktycznymi oraz pominięciem w zakresie wyrokowania błędów wynikających z treści zaskarżonych decyzji, co w konsekwencji znalazło wyraz w wadliwym uzasadnieniu wyroku, to jest:</p> <p>- pominięcie faktu, że w zaskarżonych decyzjach były błędnie informacje o właścicielu gruntów przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, nie był nim bowiem <span class="anon-block">A. G. (4)</span>;</p> <p>- pominięcie zeznań świadków <span class="anon-block">R. M.</span> i <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, z których wynika, że na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> jest wiele spółkę, nie tylko spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, a więc z przyczyn prawnych i organizacyjnych spółki mają siedzibę na tej samej ulicy, a nie dlatego żeby obchodzić przepisy ustawy systemowej;</p> <p>- pominięcie zeznań świadków, w tym <span class="anon-block">R. M.</span> z których wynika, że <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie jest spółką dominującą, wbrew temu co twierdził ZUS w zaskarżonych decyzjach, a co również rzekomo miałoby świadczyć o zamiarze obejścia przepisów ustawy systemowej;</p> <p>- pominięcie zeznań świadków, w tym <span class="anon-block">R. M.</span>, z których wynika, że spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> nie tworzą grupy kapitałowej wbrew temu co twierdził ZUS w zaskarżonych decyzjach, a co również rzekomo miałoby świadczyć o zamiarze obejścia przepisów ustawy systemowej.</p> <p>W związku z powyższymi zarzutami obie apelujące spółki wniosły o:</p> <p>- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie obu złożonych odwołań od obu zaskarżonych decyzji,</p> <p>- zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołujących się kosztów postępowania za pierwszą i drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm prawem przewidzianych, powiększonych o uiszczone opłaty skarbowe od pełnomocnictw.</p> <p>W uzasadnieniach skarżący szczegółowo omówili podniesione zarzuty przywołując na poparcie swoich stanowisk orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów powszechnych.</p> <p>W odpowiedź na obie złożone apelację Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o ich oddalenie i zasądzenie od płatników zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych wskazując, że wyrok Sądu Okręgowego jest prawidłowy, a wywody zawarte w apelacjach nie zasługują na uwzględnienie. Organ rentowy w pełni podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji oraz argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podnosząc, że argumenty zawarte w apelacjach stanowią jedynie polemikę z oceną materiału dowodowego dokonaną przez Sąd orzekający. W ocenie organu strona skarżąca nie wskazała żadnych nowych okoliczności mogących mieć wpływ na zmianę zapadłego w sprawie orzeczenia.</p> <p>Organ rentowy między innymi podniósł, że w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowody Sąd słusznie doszedł do wniosku, że odwołujący się płatnicy, działając w celu zminimalizowania obciążeń publicznoprawnych, zdecydowali się na stworzenie swego rodzaju systemu polegającego na tym, iż część należności pracowników (w tym ubezpieczonych) za wykonaną przez nich pracę na podstawie umów o pracę zawartych z jedną ze spółek grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, była im wypłacana przez inną spółkę z tej grupy z tytułu zawartych z nimi umów o współpracy.</p> <p>Zdaniem organu rentowego, w niniejszej sprawie ewidentnie postępowanie dowodowe wykazało, że zawieranie umów o współpracy miało na celu umożliwienie niewypłacania pracownikom wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, a także upozorowania zbiegu tytułów ubezpieczenia. Spółka będąca zleceniodawcą wypłacała wynagrodzenia, stanowiące w istocie „różnicę” pomiędzy wynagrodzeniem zasadniczym, a wynagrodzeniem, które byłoby pracownikom należne w wypadku wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych. W ten sposób płatnik składek w nieuprawniony sposób zmniejszał koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, w zasobach kadrowych obu spółek występują te same osoby, a miejscem wykonywania według umowy o pracę i umowy zlecenia jest ten sam obiekt.</p> <p>Celem całego postępowania nie było według organu wkraczanie w zakres wzajemnych relacji pomiędzy obiema spółkami. Jednakże działania tych spółek naruszają zasady współżycia społecznego, w tym zasadę równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, zasadę solidaryzmu ubezpieczeń społecznych oraz zasadę ochrony interesów i nie pokrzywdzenia ubezpieczonych. W toku kontroli organ wskazał na ścisły związek między spółkami polegający na powiązaniach organizacyjnych i posiadaniu w zasobach kadrowych tych samych osób o czym była mowa wyżej. Dodatkowo, należy zauważyć, że Spółki jako strony umowy co do zakresu prac i miejsca realizacji umowy nie sporządzały harmonogramów prac, a ustalenia były ustne. Tym samym, mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, oceniając umowy o współpracy pod kątem treści i celu, można by stwierdzić, że tych umów wykonywanych niemalże każdego miesiąca w ogóle nie było.</p> <p>Podsumowując organ rentowy stwierdził, że postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie zarówno w toku przed organem, jak i przed sądem orzekającym wykazało, iż praca świadczona przez ubezpieczonego na podstawie umowy o współpracy wykonywana była w rzeczywistości na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>, tj. podmiotu, z którym ubezpieczonego łączyła umowa o pracę. Tym samym wynagrodzenie, które ubezpieczony otrzymywał od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. było faktycznie dalszą częścią wynagrodzenia za pracę świadczoną przez niego na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. w <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:</strong> </p> <p>Obie apelacje płatników okazały się nieuzasadnione.</p> <p>Najpierw - z uwagi na obszerność złożonych apelacji, zarówno w części obejmującej zarzuty, jak i jej uzasadnienie - trzeba wyjaśnić, że Sąd jest obowiązany zamieścić w swoim uzasadnieniu takie elementy, które ze względu na treść apelacji i zakres rozpoznania są potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy. Sąd odwoławczy nie ma natomiast obowiązku wyrażania szczegółowego stanowiska odnośnie wszystkich poglądów prezentowanych przez strony, jeżeli nie mają one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2012 r., IV CSK 373/11, LEX nr 1169841 i wyrok tego Sądu z dnia 29 października 1998 r., II UKN 282/98, OSNP 1999/23/758). Z tego względu, Sąd Apelacyjny po ponownej analizie, ocenił sprawę pod kątem istotnych przesłanek prawa materialnego i odniósł się do zarzutów dotyczących istoty sprawy oraz nie uwzględnił okoliczności drugorzędnych.</p> <p>W odpowiedzi na apelację przypomnieć trzeba, że zasadnicza kwestia w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy <span class="anon-block">R. R.</span> w okresie objętym zaskarżoną decyzją, w którym świadczył pracę na podstawie umowy o pracę na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., łączyły także z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. rzeczywista umowa o współpracy traktowana jako umowa zlecenia, przy uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> i w związku z art. 9 ust. 1 ustawy systemowej.</p> <p>Odnosząc się jednak w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> należy podkreślić, że Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał, iż to odwołujący się mieli obowiązek procesowy przedstawienia dowodów, które uzasadniały zarzut wadliwości decyzji. W tym zakresie sąd odwoławczy podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 9 lipca 2020 r., III UK 339/19 (LEX nr 3029172) i przywołane przez sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.</p> <p>Dlatego słusznie Sąd Okręgowy uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy to odwołujący się płatnicy składek, zaprzeczając twierdzeniom organu rentowego, powinni nie tylko podważyć trafność poczynionych ustaleń, ale również wskazać na okoliczności oraz fakty, znajdujące oparcie w miarodajnym materiale dowodowym, z których możliwe byłoby wyprowadzenie wniosków i twierdzeń zgodnych ze stanowiskiem strony, zaprezentowanym w odwołaniu od decyzji. Dlatego skarżący nie mają racji twierdząc, że doszło do bezprawnego przerzucenia przez Sąd ciężaru dowodu na płatników. Organ rentowy w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji szczegółowo wskazał na okoliczności, które w jego ocenie uzasadniały ich podjęcie, a zatem to odwołujący się winni byli udowodnić okoliczności wskazujące na to, że istniały podstawy do ustalenia, iż były usługi wykonywane przez ubezpieczonego na podstawie umowy o współpracy zawartej ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> i finalnie była to praca wykonywana na rzecz tej spółki, a nie na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Było to tym bardziej uzasadnione, że spółki funkcjonowały w powiązaniu gospodarczym, organizacyjnym i osobowym. Przedstawienie pełnej dokumentacji, wskazującej na realne wykonywanie i rozliczanie pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span> usunęło by wątpliwości prawne i wykluczyło ocenę, że zawarcie dwóch odrębnych umów przez odrębne osoby prawne zostało dokonane w celu obejścia m. in. przepisów ustawy systemowej. Taka sytuacja jednak nie miała miejsca, zaś płatnicy zasadniczo ograniczyli się do kontestowania decyzji i rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, przez podjęcie polemiki z oceną dowodów osobowych i wynikającymi z tej oceny ustaleniami sądu pierwszej instancji.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Apelacyjny wpierw rozpoznał zarzuty naruszenia prawa procesowego dotyczące oceny materiału dowodowego poprzez naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1;art. 327(1) § 1 pkt. 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 pkt 1 k.p.c.</a> Ponieważ to prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie jest podstawą jej prawidłowej oceny prawnej.</p> <p>Odpowiadając na te zarzuty Sąd Apelacyjny uznał, że sąd pierwszej instancji wydając zaskarżony wyrok, wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe oraz dokonał prawidłowych ustaleń, w granicach zasad logiki formalnej i doświadczenia życiowego, zgodnie ze swobodną oceną dowodów, a następnie wydał trafny, odpowiadający prawu wyrok. Przy czym, sąd odwoławczy miał na uwadze, że w orzecznictwie jednolicie wskazuje się, iż powołanie się na podstawę naruszenia w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> jest usprawiedliwione tylko wówczas, gdy z uzasadnienia orzeczenia nie daje się odczytać, jaki stan faktyczny lub prawny stanowił podstawę rozstrzygnięcia, co uniemożliwia kontrolę instancyjną (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 27 marca 2008 r., III CSK 315/07, LEX nr 390105; 21 lutego 2008 r., III CSK 264/07, OSNC-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1) zd. 2008/4)">ZD 2008/4</a>/118 oraz postanowienie tego Sądu z dnia 28 stycznia 2025 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 332/23, LEX nr 3821908). Inaczej rzecz ujmując, zarzut wadliwego sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia może okazać się zasadny tylko wówczas, gdy z powodu braku w uzasadnieniu elementów wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1}§ 1 k.p.c.</a> zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli, czyli gdy treść uzasadnienia orzeczenia sądu pierwszej instancji uniemożliwia całkowicie dokonanie toku wywodu, który doprowadził do jego wydania.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego w sprawie bezzasadny jest zarzut, iż Sąd Okręgowy sporządził uzasadnienie wyroku w sposób nieodpowiadający wymogom omawianej regulacji. Sąd pierwszej instancji wskazał bowiem podstawy faktyczne rozstrzygnięcia, obejmujące ustalenie faktów, które uznał za udowodnione, z powołaniem dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnił podstawy prawne wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie zawiera więc wszystkie elementy konstrukcyjne wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> i pozwala w pełni poznać motywy, którymi kierował się Sąd Okręgowy wydając rozstrzygnięcie (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2021 r., I ACa 560/20, LEX nr 3188390). Zaś przedstawiony przez apelujących zarzut, według sądu odwoławczego, pozbawiony jest merytorycznego uzasadnienia i stanowi jedynie polemikę z prawidłową oceną zgromadzonego materiału dowodowego.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym są twierdzenia skarżących spółek, jakoby na podstawie jedynie fragmentów zeznań świadków oraz zapisków w ich aktach osobowych możliwe jest rozgraniczenie czynności wykonywanych przez ubezpieczonego na rzecz poszczególnych spółek, co mogłoby stanowić podstawę do uznania, że <span class="anon-block">R. R.</span> łączyła ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> ważna umowa współpracy (która miała być traktowana przez jej strony jako umowa zlecenia). Sąd Okręgowy odniósł się szczegółowo do tych argumentów w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wskazując zeznaniom których świadków przyznał przymiot wiarygodności i z jakich przyczyn, a którym odmówił wiary. Przy czym, Sąd Okręgowy swoje rozstrzygnięcie oparł także na dokumentach pochodzących od odwołujących się zarówno tych złożonych w toku postępowania przed organem rentowym, jak w postępowaniu sądowym.</p> <p>Zgodnie bowiem z umowami o pracę, zawartymi w dniach 10 listopada 2014 r. oraz 10 lutego 2015 r., <span class="anon-block">R. R.</span> wykonywał na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span> czynności na stanowisku ślusarza stolarki aluminiowej. Zaś w oparciu o umowę o współpracy z dnia 24 listopada 2014 r. miał wykonywać na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. prace pomocnicze, prace magazynowe. Natomiast sąd pierwszej instancji ustalił, że ubezpieczony wykonywał tożsame czynności, w tym samym miejscu (siedziba <span class="anon-block"> spółek (...)</span>), bez względu na to, do której spółki należał wykorzystywany przez niego sprzęt oraz, że wynagrodzenie ponad ustalone z pracodawcą otrzymywał od <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Sam świadek <span class="anon-block">A. G. (1)</span> zeznał, że ubezpieczony czynności ślusarza wykonywał w różnych miejscach (w hali produkcyjnej i na magazynach) oraz że za pracę za 8 godzin wynagrodzenie płaciła <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, a za pozostałe godziny pracy inna spółka (dowód: zeznanie świadka e-protokół z dnia 16 października 2023 r. 00:31:36 i następne).</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, sąd pierwszej instancji słusznie odwołał się do treści zeznań <span class="anon-block">J. P.</span> (odebranych na rozprawie w dniu 5 lutego 2024 r.) oraz <span class="anon-block">K. G. (1)</span> i <span class="anon-block">K. G. (2)</span> (wszystkich tych osób zawartych w protokołach przesłuchania przeprowadzonego w postępowaniu kontrolnym). Wszyscy świadkowie byli osobami zatrudnionymi w <span class="anon-block"> spółkach (...)</span>, stąd posiadały wiedzę na temat praktyki stosowanej przez odwołujące się spółki, w zakresie zatrudniania pracowników na umowę o pracę oraz umowę o współpracy. Jak wynika z zeznań <span class="anon-block">K. G. (1)</span> i <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, prace wykonywane na podstawie umowy o pracę i umowy zlecenia pracownicy wykonywali na terenie <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, zaś czynności wykonywane w ich zakresie były tożsame, bez względu na rodzaj zawartej umowy. Ubezpieczeni wykorzystywali w tym czasie tę samą odzież ochronną, pochodzącą z jednego magazynu; ich czynności nadzorowane były przez tę samą osobę. <span class="anon-block">K. G. (1)</span> i <span class="anon-block">K. G. (2)</span> wprost wskazali również, że nie byli świadomi, do której ze spółek należy wykorzystywany przez nich sprzęt, który stanowił wyposażenie działu utrzymania ruchu <span class="anon-block"> (...)</span>, a także że nie można było rozgraniczyć wykonywanych przez nich czynności na podstawie umowy o pracę i umowy o współpracę. Ponadto na terenie <span class="anon-block"> spółek (...)</span> funkcjonował jeden dział spedycji, który obsługiwał wszystkie spółki grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">K. G. (2)</span> wprost wskazał, że <span class="anon-block">A. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">B. K.</span> przedstawili mu do podpisania umowę o współpracy z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A., którą musiał podpisać, jeśli chciał pracować w grupie <span class="anon-block"> (...)</span>. Natomiast <span class="anon-block">K. G. (1)</span> wskazał, że spółka wyszła z propozycją zawarcia umowy zlecenia, ponieważ w firmie nie było podwyżek. Również z zeznań <span class="anon-block">J. P.</span> wynika, że pracując - tak samo jak ubezpieczony w ramach umowy o pracę i podpisanej umowy zlecenia, do których podpisania został zmuszony chcąc pracować w grupie <span class="anon-block"> (...)</span> zawsze wykonywał te same prace, na terenie <span class="anon-block"> spółek (...)</span>, w jednym czasie pracy i również w jego przypadku nie było podziału na prace wykonywane dla obu spółek. Praca wykonywana była od poniedziałku do piątku w godzinach 7-15. Zdarzały się również przypadki pracy w „nadgodzinach”, tj. w godzinach 6-16, oraz sporadycznie w soboty. Zatrudniając się w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>, <span class="anon-block">J. P.</span> został poinformowany przez <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, że uzgodnione wynagrodzenie za pracę w <span class="anon-block"> (...)</span> będzie wypłacane przez dwie spółki, tj. <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości wynagrodzenia minimalnego i <span class="anon-block">G.</span> - w pozostałej uzgodnionej wysokości. Ponadto od połowy 2018 roku w <span class="anon-block"> (...)</span> wprowadzono system informatyczny oraz jedną kartę elektroniczną, którą skanowało się przy wejściu do pracy i przy jej opuszczeniu. Spółki nie prowadziły odrębnej ewidencji czasu pracy, co także uzasadnia wniosek, że zawarcie umowy o współpracy miało jedynie na celu stworzenie podstawy do wypłaty wynagrodzenia bez rozliczenia godzin nadliczbowych pracowników oraz drugiego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym, który z kolei stanowił podstawę do odprowadzania składek tylko na ubezpieczenie zdrowotne.</p> <p>Jednocześnie należy także zwrócić uwagę, że z zaskarżonej decyzji z dnia 30 stycznia 2023 r. wynika, że wynagrodzenie otrzymywane przez ubezpieczonego z <span class="anon-block"> firmy (...)</span> odpowiadało obowiązującemu wynagrodzeniu minimalnemu w latach 2017-2018 (2.000 zł / 2.100 zł), a w następnych latach wynosiło trochę ponad kwotę obowiązującego minimalnego wynagrodzenia, zaś kwoty ponad to wynagrodzenie były wypłacane z kolei przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span>. Przy czym, w latach 2020-2021 kwota tego wynagrodzenia wypłacanego przez <span class="anon-block"> (...)</span> stanowiła w większości miesięcy ponad połowę wynagrodzenia wypłacanego przez pracodawcę. Z kolei fakt, że wynagrodzenie wypłacane przez <span class="anon-block"> (...)</span> w spornym okresie w skali roku dotyczyło nie wszystkich miesięcy (w 2017 r. - obejmowało 12 miesięcy, w 2018 r. - 9 miesięcy, w 2019 r. - 4 miesiące, w 2020 r. - 6 miesięcy i w 2021 r. - 3 miesiące), przy uwzględnieniu zeznania <span class="anon-block">A. G. (1)</span> „na pewno płaci im <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, ale tylko za 8 godzin pracy dziennie, jeśli pracują dłużej prawdopodobnie płaci im inna spółka” oraz zeznań świadka <span class="anon-block">L. M.</span>, który wskazał, że ubezpieczony przychodził do niego do pracy, gdy „na <span class="anon-block">W.</span> nie mieli za bardzo co robić, nie mieli nic pilnego, a u nas był okres wzmożonej pracy” także prowadzi do wniosku, że ubezpieczony wykonywał pracę na rzecz pracodawcy, a jedynie wynagrodzenie ponad kwotę umówioną w umowie o pracę wypłacała <span class="anon-block"> spółka (...)</span> za pracę, gdy była potrzeba świadczenia pracy po godzinach pracy.</p> <p>Jednocześnie trzeba wyjaśnić, że opinie prywatne oraz stanowisko Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw uzyskane przez apelujące spółki nie mogą zostać uznane za materiał dowodowy stanowiący podstawę rozstrzygnięcia Sądu, gdyż stanowią wyłącznie dokument prywatny. Z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> wynika bowiem, że opinie prawne jako dokument prywatny stanowi jedynie dowód tego, że osoba podpisująca ten dokument złożyła oświadczenie w nim zawarte, a nie tego, że miały miejsce podane w nim fakty. Dokument prywatny nie jest dowodem rzeczywistego stanu rzeczy, nie przysługuje mu walor prawdziwości. Z dokumentem prywatnym nie łączy się domniemanie zgodności z prawdą oświadczenia w nim zawartego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2023 r., II PSK 104/22, LEX nr 3589662). Jednak, przede wszystkim, opinie te, jak również stanowisko Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem nie dotyczyły stanu faktycznego ustalonego w sprawie, odmiennego niż ten przedstawiany przez płatników.</p> <p>Podkreślić przy tym trzeba, że Sąd Apelacyjny nie kwestionuje możliwości powierzania określonych czynności osobom zatrudnianym w ramach stosunków cywilnoprawnych, jednak musi się to odbywać z poszanowaniem porządku prawnego, w tym także w zakresie wywiązywania się z zobowiązań publiczno-prawnych. Płatnicy to przedsiębiorcy prowadzący profesjonalną działalność, z którą wiążą się określone obowiązki publicznoprawne tj. podatkowe i zobowiązania na rzecz ZUS. Rzetelna realizacja przez przedsiębiorcę obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne była okolicznością, która nie mogła być pomijana przy ocenie natury prawnej spornej umowy o współpracy.</p> <p>Ocena całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, trafnie doprowadziła zatem Sąd Okręgowy do przekonania, że praca ubezpieczonego nie podlegała rozgraniczeniu na pracę dla <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. i dla <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., czy też na pracę dla innej spółki z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku trafnie ocenił zgromadzone dokumenty i zeznania świadków.</p> <p>Zaznaczenia także wymaga, że apelujące w zasadzie ograniczają się do wskazania fragmentów materiału dowodowego, które ich zdaniem potwierdzały prezentowane w sprawie stanowisko, nie przedstawiając argumentacji, dlaczego ocena Sądu Okręgowego była wadliwa, co sąd drugiej instancji ocenił jako niewystarczające procesowo. Płatnicy składek skupili się na wykazywaniu w apelacji, jakoby błędne były rozważania sądu pierwszej instancji w zakresie tego, że ubezpieczony nie wiedział kiedy oraz na rzecz której spółki świadczy pracę, a także która spółka za co mu płaci. Sąd pierwszej instancji ustalając stan faktyczny w tym zakresie powołał się jednak m.in. na zeznania <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">K. G. (1)</span>, <span class="anon-block">K. G. (2)</span>, z których to zeznań wynikało, że kwota z przygotowywanego przez <span class="anon-block">B. K.</span> rachunku stanowiła uzupełnienie wynagrodzenia za jedną pracę. Stąd wniosek, że łączna kwota wynagrodzenia otrzymana od obu spółek odpowiadała ilości wykonanej pracy. Pracownicy, będąc zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy, otrzymywali wynagrodzenie zasadnicze w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę lub w wysokości nieznacznie przekraczającej wynagrodzenie minimalne - w wysokości określonej w umowie. Natomiast spółka, z którą mieli zawartą umowę o współpracę (umowę zlecenia) wypłacała pozostałą kwotę wynagrodzenia, wynikającą z sumy wszystkich łącznie przepracowanych przez pracownika godzin.</p> <p>W sprawie nie można pominąć okoliczności, że <span class="anon-block"> (...)</span> nie jest spółką produkcyjną, pełni bowiem rolę zarządczą i usługową dla innych spółek z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>. Spółka ta uzyskuje przychody ze sprzedaży produktów i świadczonych usług, głównie na rzecz podmiotów powiązanych kapitałowo. Na koniec miesiąca <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. wystawiała faktury dla <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., za pracę swoich pracowników dla tej spółki w danym miesiącu. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że spółki grupy <span class="anon-block"> (...)</span> prowadziły współpracę w ramach zawartej przez nie umowy konsorcjum. A zatem pomiędzy spółkami występowały nie tylko powiązania osobowe, ale także organizacyjne i gospodarcze. Badając zapisy umów pomiędzy spółkami z grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, nie sposób nie spostrzec wzajemnie dokonywanych rozliczeń między podmiotami, a co za tym idzie systematycznych przepływów finansowych pomiędzy tymi spółkami. Nadto, spółki grupy <span class="anon-block"> (...)</span> wspólnie partycypowały w opłatach (chociażby za zużycie wody - w równych kwotach, za energię elektryczną - proporcjonalnie w zależności od wielkości sprzedaży danej spółki, za nadzór techniczny ważności certyfikatu - w równych kwotach, za abonament na system i <span class="anon-block"> serwis (...)</span> w równych kwotach). Przy tym, powiązania organizacyjne spółek, przejawiają się nie tylko w posiadaniu swoich siedzib pod tym samym adresem (<span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>), ale także w posiadaniu jednego miejsca przechowywania dokumentacji kadrowo-płacowej, akt osobowych pracowników (w tym samym pomieszczeniu), czy tej samej osoby zajmującej się prowadzeniem kadr (<span class="anon-block">B. K.</span>). Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że w spółkach grupy <span class="anon-block"> (...)</span> obowiązuje wspólny Regulamin wynagradzania dla pracowników <span class="anon-block"> grupy (...)</span>, prowadzony jest również dla wszystkich spółek jeden rejestr wypadków. Wreszcie, nie sposób nie wspomnieć o bezspornych powiązaniach osobowych pomiędzy spółkami. Zaznaczenia bowiem wymaga, że <span class="anon-block">A. G. (1)</span> jest głównym akcjonariuszem i udziałowcem wszystkich spółek wchodzących w skład grupy i - jak słusznie ustalił organ rentowy oraz Sąd Okręgowy - w ekonomicznym sensie jest on ostatecznym beneficjentem pracy wykonywanej przez ubezpieczonych, zarówno w ramach umowy o pracę, jak i umów o współpracy - umów zlecenia. <span class="anon-block">A. G. (1)</span> pełni bowiem szczególną funkcję we wszystkich spółkach, co więcej znakomicie orientuje się w potrzebach podmiotów i może swobodnie zarządzać przepływem pracowników, jak i koordynowaniem rodzaju i zakresu ich prac.</p> <p>Uwzględniając powyższe rozważania i ocenę - zdaniem Sądu Apelacyjnego - kwestie podnoszone jako zarzuty proceduralne, gdy zanalizować ich rzeczywistą treść, stanowią jedynie wyraz stanowiska odwołujących, którzy niezmiennie podtrzymują dotychczasowe twierdzenia. Tego rodzaju polemiczne zarzuty apelujących, dotyczące wadliwości oceny zgromadzonych dowodów i w rezultacie wadliwości dokonanych ustaleń, oraz odwołujące się do odmiennego stanu faktycznego, który w przekonaniu apelujących odpowiadał rzeczywistości, ostatecznie nie doprowadziły do uwzględnienia zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Zaakcentować przy tym trzeba, że zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów nie może polegać tylko na podważeniu podstaw tej oceny z wykazaniem, że jest ona rażąco wadliwa lub oczywiście błędna (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2004 r., IV CK 274/03, LEX nr 164852). Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. W szczególności skarżący powinien wskazać, jakie kryteria oceny naruszył sąd przy ocenie konkretnych dowodów, uznając brak ich wiarygodności i mocy dowodowej lub niesłuszne im je przyznając (tak Sąd Najwyższy m. in. w orzeczeniach: z dnia 23 stycznia 2001 r., IV CKN 970/00, LEX nr 52753; z dnia 12 kwietnia 2001 r., II CKN 588/99, LEX nr 52347 i z dnia 10 stycznia 2002 r., II CKN 572/99, LEX nr 53136). Wymogów tych nie spełniają apelacje obu spółek, których uzasadnienie, w zakresie omawianego zarzutu, ogranicza się de facto do krytyki oceny dowodów oraz ustaleń faktycznych sprawy, dokonanej przez sąd pierwszej instancji, ze wskazaniem na wybrane fragmenty zeznań świadków, które w przekonaniu apelujących lepiej oddają realia sprawy, jednocześnie podważając zeznania innych świadków, wypowiadających się w sposób odmienny od apelujących. Nie ulega przy tym wątpliwości, że jeżeli sąd dokonuje ustaleń na podstawie obszernego materiału dowodowego, który jest niespójny, to oceniając zeznania i dokumenty, w pewnym zakresie uznaje je za wiarygodne, a w innym nie i bynajmniej nie należy tego poczytywać za uchybienie proceduralne, bo na tym polega sędziowska swoboda oceny materiału dowodowego. Natomiast istotne jest, by sąd przekonująco wyjaśnił przyczyny odmowy wiarygodności w sposób logiczny, przejrzysty i spójny. Niewątpliwie tak Sąd Okręgowy uczynił w przedmiotowej sprawie, bowiem drobiazgowo wyjaśnił, które dowody i dlaczego uznał za niewiarygodne. A przy tym wszystkim, apelujący nie przedstawiają żadnych materialnych dowodów na okoliczność rodzaju, zakresu i czasu faktycznie wykonywanej pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, lecz odmienną narrację budują wyłącznie w oparciu o odmienną ocenę materiału dowodowego, dobierając adekwatne fragmenty zeznań świadków, przy braku źródłowej dokumentacji dotyczącej czasu i zakresu zadań realizowanych dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.</p> <p>W związku z powyższym Sąd Apelacyjny uznał bezskuteczność zarzutów naruszenia przez sąd pierwszej instancji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, a tym samym dokonania wadliwych ustaleń faktycznych. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy właściwie przeprowadził postępowanie dowodowe, w żaden sposób nie uchybiając przepisom prawa procesowego oraz dokonał trafnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w konsekwencji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy.</p> <p>Sąd Apelacyjny w całości podzielił więc ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego, bez konieczności ich powtórzenia oraz uzupełnienia, a także argumentację prawną tego Sądu wskazującą, że praca świadczona przez ubezpieczonego na podstawie umowy o współpracy zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. wykonywana była w rzeczywistości na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., czyli tego podmiotu, z którym zainteresowanego łączyła umowa o pracę, a wynagrodzenie, które otrzymywał od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. było faktycznie wynagrodzeniem za pracę świadczoną przez niego na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. Prawidłowo sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, że <span class="anon-block"> spółka (...)</span> działała w celu zminimalizowania obciążeń publicznoprawnych i dlatego w ramach grupy <span class="anon-block"> spółek (...)</span> stworzono system optymalizacyjny, polegający na tym, iż część należności pracowników za wykonaną przez nich pracę na podstawie umowy zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., była wypłacana przez inne spółki - w przypadku ubezpieczonego <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., z tytułu odrębnej umowy o współpracy zawartej z tą spółką. <span class="anon-block">R. R.</span> wykonując pracę w ramach zawartej umowy o współpracy w rzeczywistości nie wykonywał żadnej pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, którą można byłoby skutecznie oddzielić od prac wykonywanych dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> w ramach umowy o pracę, zaś wynagrodzenie, które od niej uzyskiwał powinno być mu wypłacane przez pracodawcę - <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, jako część należnego mu wynagrodzenia za pracę. Sąd Okręgowy trafnie ocenił, że brak było wiarygodnych dowodów na to, aby ubezpieczony wykonywał w okresie objętym zaskarżoną decyzją jakiekolwiek czynności, które można byłoby rozgraniczyć od czynności wykonywanych na rzecz <span class="anon-block">W. (...)</span>. Ze sporządzonej umowy ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> wynika, że ubezpieczony miał wykonywać „prace pomocnicze, prace magazynowe”. Umowa nie precyzowała tych czynności, a więc już chociażby przez wzgląd na powyższe, argumenty płatników były nie do obrony. Sąd Okręgowy zasadnie ocenił, że czynności wykonywane przez ubezpieczonego - według apelujących - na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a., jeśli rzeczywiście miały miejsce, to były czynnościami, których w istocie nie można było wyodrębnić od pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span> oraz oddzielnie ich opłacać, skoro były realizowane w tym samym czasie, w tym samym miejscu i pod kontrolą tych samych przełożonych. Zasadnie sąd pierwszej instancji wnioskował, że wypłata należnego <span class="anon-block">R. R.</span> - jako pracownikowi <span class="anon-block"> spółki (...)</span> - wynagrodzenia za pracę, następowała w ten sposób, że spółka pracodawca wypłacał tylko część tego wynagrodzenia, w kwocie wskazanej w tej umowie, natomiast <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, opłacała pozostałą część należnego ubezpieczonemu wynagrodzenia za pracę. Wniosek ten był logiczny i dodatkowo potwierdzony zeznaniami świadków, co uzasadniało ocenę Sądu, co do braku wiarygodności zeznań m.in. <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, który jako ostateczny beneficjent pracy wykonywanej przez ubezpieczonego, niewątpliwie był zainteresowanym korzystnym wynikiem sprawy. Natomiast dla oceny prawidłowości ustaleń sądu pierwszej instancji, bez znaczenia pozostaje pozostawanie <span class="anon-block">J. P.</span> w akcentowanym przez apelujących konflikcie z byłym pracodawcą. Zeznania <span class="anon-block">J. P.</span> znajdują odzwierciedlenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym, w tym w zeznaniach innych świadków, ale również w dowodach w postaci dokumentacji. Z tego względu brak jest podstaw, aby zeznaniom tego świadka odmówić przymiotu wiarygodności.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie miał zatem wątpliwości, że umowę o współpracy zawartą pomiędzy <span class="anon-block">R. R.</span> a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. należało uznać za nieważną w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a>, bowiem w istocie stanowiła ona obejście przepisów z zakresu publicznoprawnego obowiązku opłacania składek art. 9 ust. 1 ustawy systemowej. Sąd drugiej instancji nie ma wątpliwości, że w sprawie doszło do instrumentalnego wykorzystania przepisów o ubezpieczeniu społecznym i stworzenia wyłącznie formalnej podstawy ubezpieczenia, skutkującej obniżeniem podstawy wymiaru składek <span class="anon-block">R. R.</span> - pracownika <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, skoro strony nie wykazały kiedy i jak umowa o współpracy była realizowana (i to przez poszczególne miesiące w latach 2017-2021). Przy tym, nie można pominąć i tej okoliczności, że omówiona sytuacja <span class="anon-block">R. R.</span> nie była odosobniona, a wręcz wpisywała się w przyjęty model prowadzenia działalności przez <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Wynika to z innych analogicznych spraw prowadzonych przez Sąd Okręgowy, jak i przez Sąd Apelacyjny.</p> <p>Jednocześnie sąd odwoławczy uznał, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostają wyniki kontroli przeprowadzonych wcześniej w <span class="anon-block"> spółkach (...)</span>. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadzając te kontrole nie analizował prawidłowości postępowania <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wobec ubezpieczonego w kontekście ubezpieczeń społecznych czy ubezpieczenia zdrowotnego. Ponadto, sąd ubezpieczeń społecznych nie jest związany wynikami kontroli przeprowadzonymi przez organ rentowy. W postępowaniu sądowym badana jest wyłącznie prawidłowość zawieranych umów, w tym wypadku umowy o pracę oraz umowy o współpracę, traktowanej jako umowę zlecenia. Sąd Okręgowy dokonując analizy stosunku prawnego oraz wynikającej z niego podstawy wymiaru składek prawidłowo ocenił, że w spornym przypadku mamy do czynienia wyłącznie z jednym stosunkiem pracy, a mianowicie z umową o pracę zawartą z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> s.k.a. Z tego względu w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom podnoszonym w apelacjach, nie znajduje zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy systemowej.</p> <p>Ponadto należy zwrócić uwagę, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych znacznemu ograniczeniu ulega zasada swobody umów, bowiem w sprawach związanych z podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu wykonywanej przez pracownika pracy podstawowy cel przypisuje się interesowi ubezpieczonemu. Co do zasady, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353^{<!-- -->1} k.c.</a> strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania. Jednakże jego treść lub cel nie mogą sprzeciwiać się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2022 r., <span class="anon-block"> I (...)</span> 292/21, LEX nr 3411412 czy z dnia 10 września 2024 r., <span class="anon-block"> I (...)</span> 21/24, LEX nr 3774110). Z tego też względu, nawet utrwalona, ale niezgodna z przepisami praktyka pracodawcy, w odniesieniu do kształtowania stosunków pracowniczych, nie zasługuje na uwzględnienie. Chybione są zatem w tym zakresie również zarzuty apelujących, wskazujące, że w kontekście poprzednich kilkunastu kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalono, że powyżej przedstawiony model zawierania umów jest prawidłowy.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, w okolicznościach analizowanej sprawy doszło ze strony apelujących spółek do intencjonalnego nadużycia prawa. Przywołując przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców należy wskazać, że zgodnie z brzmieniem art. 8 tej ustawy, przedsiębiorca może podejmować wszelkie działania, z wyjątkiem tych, których zakazują przepisy prawa. Przedsiębiorca może być obowiązany do określonego zachowania tylko na podstawie przepisów prawa. Przepis ten nie dopuszcza jednak dowolności i nie oznacza przyzwolenia na nadużywanie prawa i łamanie zasady równości podmiotów danych stosunków społecznych. Powoływany przez apelujące przepis art. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców przewiduje zaś domniemanie uczciwości przedsiębiorcy, a w szczególności działanie uczciwe oraz z poszanowaniem dobrych obyczajów. Dodatkowo mając przy tym na uwadze zasadę równego traktowania, wyrażoną w art. 2a ust. 2 ustawy systemowej, nie ma wątpliwości, że zasadę tę należy odnieść do warunków objęcia systemem ubezpieczeń społecznych, obowiązku opłacania i obliczania wysokości składek na ubezpieczenie społeczne oraz obliczania wysokości świadczeń. W świetle ujawnionych w sprawie okoliczności, w ocenie sądu drugiej instancji, apelujące, nadużywając przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców, wyszły z błędnego założenia, iż zasada o której mowa w art. 8 ustawy nie nakłada żadnych ograniczeń i przewiduje nieograniczoną swobodę w celu uzyskania korzyści, z jednoczesnym pokrzywdzeniem pracowników. Takim działaniem, tj. obejściem przepisów ustawy systemowej przez stworzenie drugiego tytułu do ubezpieczeń społecznych wyłącznie w celu opłacania za pracownika składek na ubezpieczenia społeczne z jednego stosunku pracy - innymi słowy poprzez ustalenie niższych składek na ubezpieczenia społeczne - pracodawca doprowadza do obniżenia ubezpieczonym wysokości świadczeń przysługujących im w przyszłości z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Takiego rodzaju postępowanie pracodawcy należy ocenić negatywnie, a wręcz jako działania naganne, nie zasługujące na uwzględnienie, i nie może stanowić, jak wskazują apelujące, utrwalonej praktyki pracodawcy. Przysporzenie korzyści pracodawcy nie może odbywać się kosztem ubezpieczonych. W ocenie Sądu Apelacyjnego, omówione działania skarżących spółek naruszają zasady współżycia społecznego, w tym zasadę równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, zasadę solidaryzmu ubezpieczeń społecznych oraz zasadę ochrony interesów i nie pokrzywdzenia ubezpieczonych.</p> <p>Podsumowując, w ocenie Sądu Apelacyjnego w sprawie rozstrzygającym jest, że płatnicy w ogóle nie wykazali jakie czynności i na jakich warunkach były wykonywane przez <span class="anon-block">R. R.</span> na podstawie zawartej umowy o współpracy. Uwzględniając bezsporną okoliczność, że ubezpieczony wykonywał prace ustalone w umowie o pracę oraz te do których kierował go pracodawca, a praca ta przekraczała 8 godzin wówczas gdy taka potrzeba występowała po stronie płatnika, to wynagrodzenie z tego tytułu winno być wypłacane przez pracodawcę z konsekwencjami także w sferze ubezpieczeń społecznych.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania, na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, sąd odwoławczy nie podzielił stanowiska apelujących o potrzebie zwrócenia się do Sądu Najwyższego w zakresie zagadnienia prawnego wskazanego w piśmie z dnia 10 października 2024 r.</p> <p>Przedstawiając powyższą ocenę i rozważania, Sąd Apelacyjny uznał zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego za chybione i dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelacje obu spółek (punkt I sentencji wyroku).</p> <p>O kosztach postępowania, Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), przy czym Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a>). Do celowych kosztów postępowania należy, między innymi, koszt ustanowienia zastępstwa procesowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 3;art. 99)">art. 98 § 3 i art. 99 k.p.c.</a>). Zatem, skoro oddalono apelację płatników uznać należało, że organ rentowy wygrał także postępowanie w drugiej instancji. Wysokość kosztów ustalono na podstawie § 10 ust. 1 pkt 2 w związku z § 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radcowskie (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.), przy uwzględnieniu, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> Sąd ma obowiązek orzekać z urzędu o odsetkach należnych stronie wygrywającej od przyznanych kosztów (punkt II sentencji wyroku).</p> <p>sędzia Urszula Iwanowska</p> </div>