II SA/Rz 562/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2006r. znak: [...] w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2006r. znak: [...]. UZASADNIENIE W złożonej w niniejszej sprawie skardze A. L. zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2006r. znak: [...], która nakazywała współwłaścicielom działki nr [...] położonej w S., obręb [...] (w tym wyżej wymienionemu) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania jej terenu. W dniu 18 września 2007r. A. L. skierował do tutejszego Sądu pismo, w którym wniósł o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta. Jako argument przemawiający za jego uwzględnieniem, skarżący wskazał fakt wystawienia przez Burmistrza Miasta tytułu wykonawczego i wydania postanowienia o nałożeniu na niego grzywny w wysokości 5 000 zł w celu przymuszenia wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji tego organu (z dnia [...] października 2006r.). Zdaniem skarżącego, powyższe postanowienie naraża go na dotkliwe straty, uniemożliwiając korzystanie z jego własności i osiąganie tym samym jakichkolwiek dochodów "chociażby na opłacenie wysokich podatków komunalnych na rzecz Miasta". A. L. podniósł także, iż prowadzona obecnie - na działce stanowiącej przedmiot sporu - działalność nie stwarza żadnego zagrożenia, nie jest uciążliwa dla otoczenia a na przyległych działkach również jest prowadzona działalność handlowa. Poza tym postanowienie nakładające grzywnę jest przedwczesne, zaś grzywna rażąco wysoka i niewspółmierna do zarzucanego skarżącemu naruszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje automatycznie skutku w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności stanowiącej przedmiot tej skargi. Skutek taki jest jednak możliwy w razie złożenia wniosku w tym przedmiocie i zaistnienia określonych ustawowo przesłanek. Przesłanki te wymienia przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. a są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brzmienie powołanego przepisu pozwala na stwierdzenie, że dokonywana przez Sąd ocena wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotu skargi opiera się na przedstawionych w nim okolicznościach, uzasadniających jego pozytywne załatwienie. To zaś oznacza, iż to podmiot ubiegający się o skorzystanie przez Sąd z przedmiotowej instytucji powinien zawrzeć we wniosku wszelkie Informacje przemawiające za jego uwzględnieniem. To na nim spoczywa więc ciężar wskazania, iż w jego przypadku spełniona została którakolwiek z przedstawionych wyżej przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Innymi słowy, na Sądzie nie spoczywa obowiązek udowodnienia braku przesłanek do wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności. Mając na uwadze przedstawione wyżej stanowisko stwierdzić należy, iż rozpoznawany wniosek nie może zostać pozytywnie załatwiony. Przedstawione w nim bowiem okoliczności nie są zdaniem Sądu wystarczające do jego uwzględnienia. Argumentacja skarżącego sprowadza się w istocie jedynie do twierdzenia o "dotkliwych stratach", na jakie naraża go postanowienie w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, w postaci uniemożliwienia korzystania z przysługującego prawa własności oraz osiągania z tego tytułu jakichkolwiek dochodów. Twierdzenia te nie mogą w ocenie Sądu wystarczyć do wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2006r., nie świadczą bowiem o zachodzeniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W rozpoznawanym przypadku o takim niebezpieczeństwie nie można mówić. Pozostałe argumenty sprowadzają się zaś do kwestionowania zasadności postanowienia dotyczącego grzywny jak i jej wysokości oraz dotyczą prawidłowości wskazanej wyżej decyzji. Obydwie powyższe kwestie nie mogą tymczasem stanowić przedmiotu badania Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek. Postępowanie w tym przedmiocie ma jedynie na celu zbadanie celowości wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2006r., natomiast poza jego zakresem pozostaje kwestia legalności tej decyzji jak i decyzji wydanej w drugiej instancji, która to kwestia podlega merytorycznej ocenie na etapie rozstrzygania sprawy przez Sąd w formie wyroku. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Na marginesie Sąd zauważa, iż ostateczne choć jeszcze nieprawomocne decyzje organów administracji podlegają wykonaniu, co jest konieczne celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego.