VIII SA/Wa 483/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2020 r. sprawy ze skargi "[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2020r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 rok oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z [...] maja 2020 r., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 900 ze zm.; dalej: "Op", "Ordynacja podatkowa"), po rozpoznaniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "skarżąca", "strona") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium", "SKO" lub "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta G. z [...] stycznia 2020 r. (dalej: "Burmistrz" lub "organ I instancji") w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2019 r. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z [...] stycznia 2020 r. Burmistrz na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 47 § 3 w zw. z art. 207 Op oraz art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1170; dalej: "upol") oraz § 1 uchwały Rady Miejskiej w G. Nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, określił dla Spółki wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2019 r. w kwocie [...] zł. Wysokość tego zobowiązania obliczył w następujący sposób: - budynek mieszkalny - od stycznia do grudnia - pow. [...] m2, stawka 0,74 zł, podatek [...] zł, - budynek mieszkalny - od stycznia do grudnia - pow. [...] m2, stawka 0,74 zł, podatek [...] zł, - budynek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą - od stycznia do kwietnia - pow. [...] m2, stawka 22,66 zł, podatek [...] zł, - pozostałe grunty - od stycznia do kwietnia - pow. [...] m2, stawka 0,37 zł, podatek [...] zł, - grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - od stycznia do kwietnia - pow. [...] m2, stawka 0,89 zł, podatek [...] zł, - budynek mieszkalny - od maja do grudnia - pow. [...] m2, stawka 0,74 zł, podatek [...] zł, - pozostałe grunty - od maja do grudnia - pow. [...] m2, stawka 0,37 zł, podatek [...] zł. - budowle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - od stycznia do grudnia - wartość [...] zł, stawka 2%, podatek [...] zł. Spółka zaskarżyła powyższą decyzję w części dotyczącej naliczenia podatku od nieruchomości na rok 2019 od budowli w kwocie [...] zł. Skarżąca postawiła zarzuty naruszenia przepisów: - art. 5 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 3 upol poprzez nieuzasadnione uznanie budowli jako budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy budowle te nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Spółki, - art. 122 oraz art. 191 w zw. z art. 180 § 1 i 2, art. 187 § 1 oraz art. 173 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie zastosowanie tych przepisów, czego skutkiem jest nieuprawnione opodatkowanie budowli jako wykorzystywanych przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe zarzuty wystąpiła o uchylenie decyzji organu I instancji w zakwestionowanej części. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2020 r., wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przedstawiło na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Kolegium wskazało następnie na ramy prawne sprawy, cytując m.in. treść przepisów art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 1 ust. 2a pkt 1 upol, jak również art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 276; dalej: "pgik"). W świetle tych przepisów wywiodło, że zasadą jest, iż opodatkowaniu stawkami właściwymi dla budynków, gruntów i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej podlegają wszystkie nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, niezależnie od tego czy działalność gospodarcza jest w nich lub na nich wykonywana. Wyjątek od tej zasady dotyczy tylko budynków mieszkalnych, znajdujących się w posiadaniu przedsiębiorcy i dotyczy tylko sytuacji, gdy budynki te lub ich części nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. W realiach niniejszej sprawy fakt posiadania przez przedsiębiorcę skutkuje związaniem ich z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kolegium podkreśliło, że bezsporne w sprawie jest to, że przedmiotem działalności Spółki jest szeroko rozumiana działalność gospodarcza, w tym głównym jej przedmiotem jest obrót nieruchomościami. Uznało następnie, że przedmiotowe w sprawie budowle znajdujące się na działce o nr ewid. [...] w postaci metalowego ogrodzenia na podmurówce z bramą wjazdową, drogi wewnętrznej utwardzonej kostką brukową i obiektu basenowego z zadaszoną wiatą, jako będące w posiadaniu przedsiębiorcy, zaliczone przez przedsiębiorcę do środków trwałych przedsiębiorstwa są nieruchomościami niewątpliwie związanymi z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. W ocenie Kolegium nie ma przy tym znaczenia, że budowle miałyby się znajdować na terenie prowadzonej działalności rolniczej i zabudowy mieszkaniowej, budowle stanowią bowiem odrębny od gruntu i innych nieruchomości przedmiot opodatkowania. Spółka sama traktuje posiadane budowle jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (zaliczyła je do środków trwałych i dokonuje od nich odpisów amortyzacyjnych). Odnosząc się zaś do twierdzenia Spółki jakoby dowód na to, że przedmiotowe budowle nie mogą być związane z działalnością gospodarczą skoro budynki znajdując się na tej działce i grunty nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, Kolegium stwierdziło, że nie ma to w rozpatrywanej sprawie znaczenia - budowle stanowią odrębny od budynków i gruntów przedmiot opodatkowania i wpływu na to nie wywierają również wskazywane przez Spółkę służebne funkcje tych budowli względem budynków mieszkalnych. Za nieuprawnione nadto uznało, jakoby kluczowe dla opodatkowania budowli jako związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą były stwierdzenia zawarte w protokole oględzin działki przeprowadzonych w toku postępowań podatkowych dot. 2016 i 2017 r. w dniu [...] września 2017 r. Kluczowe dla opodatkowania budowli było bowiem w ocenie Kolegium, że znajdują się one w posiadaniu przedsiębiorcy. Bez znaczenia jest fakt wcześniejszego sporządzenia tego protokołu w formie odręcznej i późniejszego w siedzibie organu podatkowego. Wskazywane przez Spółkę różnice pomiędzy tymi protokołami nie mają dla sprawy żadnego znaczenia. Za niezrozumiały uznało też zarzut jakoby ewidencje środków trwałych dotyczące budowli nie mogły być dowodem na określenie zobowiązania podatkowego w skarżonej decyzji. Tym samym SKO uznało, że wydana decyzja organu I instancji odpowiada prawu i nie narusza przepisów powołanych w odwołaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd"), kwestionując zaskarżoną decyzję w części określającej dla skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2019 rok od budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w kwocie [...] zł Spółka postawiła zarzuty naruszenia: 1. prawa materialnego, to jest: - art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 3 i w konsekwencji wadliwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 3 upol poprzez nieuzasadnione uznanie budowli jako budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy budowle te związane są z prowadzoną działalnością rolniczą i zabudową mieszkaniową; 2. naruszenie przepisów postępowania to jest: - art. 122 oraz art. 191 w zw. z art. 180 § 1 i § 2 i art. 187 § 1 oraz art. 173 Op poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie zastosowanie tych przepisów, czego skutkiem jest nieuprawnione opodatkowanie budowli jako wykorzystywanych przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazując na powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z deklaracji Spółki na podatek rolny na 2019 rok wraz z załącznikami oraz przeprowadzenie dowodu z aktualnego wydruku informacji KRS Spółki na okoliczność prowadzenia działalności rolniczej. Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w swoim rozstrzygnięciu. Pismem z dnia [...] września 2020 r. skarżąca podtrzymała zarzuty i stwierdzenia zawarte w skardze. Odnośnie posiadania budowli dodała, iż w dniu [...] sierpnia 2015 r. Nabyła nieruchomość rolną w miejscowości P. wraz z budowlami w celu prowadzenia działalności rolniczej. Zdaniem Spółki nie mogła ona stać się automatycznie z chwilą nabycia nieruchomości rolnej płatnikiem różnych podatków od wyodrębnionych składników. Wskazała, iż droga dojazdowa, ogrodzenie i przydomowy basen stanowiły i stanowią integralną część nieruchomości rolnej. Okoliczność, że Spółka prowadzi działalność w innej miejscowości nie daje podstaw do wyodrębnienia składników majątkowych z nieruchomości rolnej stanowiącej zintegrowany majątek w celu ich opodatkowania podatkiem związanym z nieruchomością rolną. Spółka wskazała także, iż budowle i urządzenia budowlane pełnią funkcje w stosunku do budynków mieszkalnych i działek rolnych, i nie mogą być uznane jako związane z prowadzeniem przez Spółkę działalności gospodarczej w miejscowości P. Obiekty te zatem jako nie wykazujące związku z prowadzeniem działalności gospodarczej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Odnośnie kwestii dokonania odpisów amortyzacyjnych od posiadanych środków trwałych Spółka wskazała, iż wobec tego, że w miejscowości P. prowadzi działalność rolniczą, a działalność gospodarczą prowadzi poza tym terenem, ma prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych używanych w działalności rolniczej w koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "ppsa"), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. Nr 2019, poz. 2167), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo istnieje podstawa do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) ppsa). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w świetle wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu między stronami w niniejszej sprawie dotyczy zasadności opodatkowania podatkiem od nieruchomości w kwocie [...] zł budowli, będących w posiadaniu skarżącej, posiadającej status przedsiębiorcy. Organy podatkowe ustaliły bowiem, iż skarżąca w od 1 stycznia 2019r. pozostawała i nadal pozostaje właścicielem m.in. zabudowanej nieruchomości położonej na terenie gminy G., obręb [...] P. nr [...], oznaczonej numerem ewidencyjnym [...]. Ustaliły jednocześnie, iż na tej nieruchomości znajdują się budowle (basen, drogi wewnętrzne i ogrodzenie zewnętrzne), które zostały uwzględnione w ewidencji środków trwałych skarżącej Spółki. Uznały zatem, iż budowle te podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą, przyjmując za podstawę opodatkowania w tym zakresie wartość tych budowli wynikającą z ewidencji środków trwałych i stawkę podatku wynikającą z § 1 pkt 3 uchwały Rady Miejskiej w G. Nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (publ. w Dz. Urz. Woj. [...]. z dnia [...] grudnia 2017 r., poz. 11415). Spółka prawidłowość opodatkowania tego składnika kwestionuje podnosząc, iż na nieruchomości, na której są zlokalizowane budowle Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, lecz działalność rolniczą. Z tego względu budowle te nie są związane z działalnością gospodarczą, a są bezpośrednio związane z działalnością rolniczą prowadzoną przez Spółkę na tej nieruchomości i pełnią funkcje służebne i rekreacyjne względem budynków mieszkalnych, które nie są zaliczane do związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 upol użyte w ustawie określenie: grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zgodnie z art. 1a ust. 2a upol, do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami; 2) gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i d; 3) budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 i 1276), lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania; 4) gruntów: a) przez które przebiegają urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 i 1104), wchodzące w skład przedsiębiorstwa przedsiębiorcy prowadzącego działalność telekomunikacyjną, działalność w zakresie przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów lub energii elektrycznej lub zajmującego się transportem wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej, b) zajętych na pasy technologiczne stanowiące grunt w otoczeniu urządzeń, o których mowa w lit. a, konieczny dla zapewnienia właściwej eksploatacji tych urządzeń, c) zajętych na strefy bezpieczeństwa oraz strefy kontrolowane urządzeń, o których mowa w lit. a, służących do przesyłania lub dystrybucji ropy naftowej, paliw ciekłych lub paliw gazowych, lub transportu wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej, które zostały określone w odrębnych przepisach - chyba że grunty te są jednocześnie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność, o której mowa w lit. a. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 upol opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawę opodatkowania stanowi dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 (nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie) - wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego (art. 4 ust. 1 pkt 3 upol). Z powyższych przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, które nie zostały wymienione w art. 1a ust. 2a pkt 3 upol, a podstawą ich opodatkowania jest wartość ustalona na dzień 1 stycznia, stanowiąca podstawę obliczenia amortyzacji. Badając wystąpienie tych przesłanek odnośnie budowli opodatkowanych w niniejszej sprawie zauważyć należy, iż jak wynika z informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, który znajduje się aktach podatkowych, skarżąca jest osobą prawną (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) i przedsiębiorcą, którego przedmiotem przeważającej działalności jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Wśród przedmiotów pozostałej działalności wymieniono m.in. uprawy rolne inne niż wieloletnie i uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana). W sprawie nie jest także sporne, iż w posiadaniu Spółki znajdują się opodatkowane w sprawie budowle, a także, że opodatkowane w niniejszej sprawie budowle zostały wpisane do ewidencji środków trwałych Spółki i Spółka dokonywała w spornym roku odpisów amortyzacyjnych od tych środków trwałych. Z pisma z dnia [...] września 2020 r. złożonego w postępowaniu przed Sądem wynika, iż odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, w ocenie organu odwoławczego fundamentalne znaczenie dla uznania, iż sporne budowle podlegają opodatkowaniu jako związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością gospodarczą ma okoliczność zaliczenia ich do środków trwałych tego przedsiębiorstwa. Za nieistotne dla tej oceny zdaniem Kolegium jest twierdzenie, że miałyby się znajdować na terenie prowadzonej działalności rolniczej i zabudowy mieszkaniowej, albowiem stanowią odrębny przedmiot opodatkowania. Skarżąca zaś wiodące znaczenie dla trafności swoich twierdzeń wyprowadza z tego, iż na terenie, na którym znajdują się budowle nie prowadzi działalności gospodarczej, ale działalność rolniczą i wobec tego oraz z uwagi na funkcję służebną i rekreacyjną tych budowli względem budynków mieszkalnych brak jest podstaw do uznania je za związane z działalnością gospodarczą. W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, rację należy przyznać organom podatkowym. Argumentacja Spółki w świetle przytoczonych powyżej przepisów i ustalonego stanu faktycznego nie zasługuje zaś na uwzględnienie. Z treści art. 1a ust. 1 pkt 3 upol wynika bowiem, iż budowlami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej, i w związku z tym w myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 upol podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości są budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy. Z uwagi na to, iż skarżąca jako osoba prawna nie występuje w innym charakterze niż przedsiębiorca, nie ulega wątpliwości, iż sporne budowle, które są w jej posiadaniu podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Nie budzi bowiem wątpliwości, że co do zasady w przypadku przedsiębiorcy, dla uznania danej budowli za związaną z działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, czy przedsiębiorca rzeczywiście wykorzystuje tą budowle w tej działalności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2288/10 – LEX Nr 1216595). W sprawie nie jest sporne, iż budowle, o których mowa zostały przez Spółkę uwzględnione w ewidencji środków trwałych, Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych, które uwzględnia w kosztach prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać w tym miejscu należy, iż o tym, że nieruchomość (w niniejszej sprawie budowla) wchodzi w skład przedsiębiorstwa świadczy np. wprowadzenie jej do ewidencji środków trwałych, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych i rozpoznawanie wydatków na jej utrzymanie jako kosztów uzyskania przychodów w podatkach dochodowych, treść aktu notarialnego, źródła finansowania zakupu nieruchomości (zob. K. Radzikowski, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2012 r. w sprawie II FSK 32/11, "Finanse Komunalne" nr 12/2012, s. 69-70, 72). Bez znaczenia zatem pozostaje okoliczność, iż budowle są posadowione na części działki użytkowanej rolniczo. Powyższe nie niweczy wypełnienia przez nie przesłanek posiadania ich przez przedsiębiorcę i zaliczenia ich w skład przedsiębiorstwa, a także ich związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Bez znaczenia zatem, jak trafnie wskazuje organ odwoławczy jest położenie budowli na terenach wykorzystywanych rolniczo., skoro w ostateczności budowle te stanowią część przedsiębiorstwa, a opisy amortyzacyjne od nich, dokonywane przez Spółkę stanowią koszt uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 upol budowle te stanowią odrębny przedmiot opodatkowania. W tej sytuacji bez znaczenia zatem pozostaje to, że jak wskazuje Spółka budowle, o których mowa znajdują się na nieruchomości rolnej. Tym samym dokonane przez organy podatkowe ustalenia faktyczne należało uznać za wystarczające dla rozstrzygnięcia. Brak jest zatem podstaw do skutecznego postawienia organom podatkowym zarzutu naruszenia art. 122 Op, jak również art. 180 § 1 i § 2 oraz art. 187 § 1 Op. W ocenie Sądu dowody zgromadzone przez organy podatkowe nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości rozstrzygnięcia. Tym samym wnioski dowodowe zgłoszone przez stronę nie zasługiwały na uwzględnienie. Zauważyć jednocześnie należy, iż w istocie okoliczności z nich wynikające, jak prowadzenie przez Spółkę działalności rolniczej i zakwalifikowanie części działki nr ewid. [...] jako użytków rolnych wynika odpowiednio: z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego oraz zawiadomienia o zmianie w rejestrze gruntów i budynków znajdujących się w aktach organu I instancji. W aktach tych znajduje się także potwierdzona jako zgodna z oryginałem kserokopia danych o nieruchomościach, z której wynika opodatkowanie działki nr ewid. [...] w części podatkiem od nieruchomości ([...] m2 ), a w części podatkiem rolnym ([...] ha). Zasadność opodatkowania podatkiem od nieruchomości spornych w niniejszej sprawie budowli organy podatkowe wywiodły z faktu posiadania ich przez przedsiębiorcę i ich związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Powyższą ocenę Sąd podzielił, nie dopatrując się naruszenia przepisów prawa wskazywanych przez Spółkę, a także innych, które brał pod uwagę z urzędu. Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.