II SA/Wa 1511/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...]. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącej [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] maja 2020 r. [...] Polska Sp. z o.o. (dalej: "Spółka", "skarżący") zwróciła się do Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "GIF", "organ") o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: a) czy GIF prowadził lub prowadzi jakiekolwiek postępowanie administracyjne w przedmiocie oceny zgodności z przepisami prawa reklamy audiowizualnej produktu leczniczego [...] (...) (vide: płyta CD w załączeniu do wniosku), b) czy GIF prowadził lub prowadzi jakiekolwiek postępowanie w przedmiocie oceny zgodności z przepisami prawa reklamy produktu leczniczego [...] (...) (vide: płyta CD w załączeniu do wniosku), c) czy GIF prowadził lub prowadzi jakiekolwiek postępowanie w przedmiocie oceny zgodności z przepisami prawa reklamy audiowizualnej produktu leczniczego [...] (...) (vide: płyta CD w załączeniu do wniosku), d) jeżeli jakiekolwiek postępowanie, o których mowa w punktach a), b) lub c) było lub jest prowadzone, to jakiej kwestii dotyczyło/dotyczy to postępowanie i z jakiego powodu było prowadzone, w szczególności czy dotyczyło/dotyczy ono ewentualnego naruszenia przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne w zakresie reklamy produktów leczniczych poprzez zastosowany przez danego reklamodawcę sposób wizualizacji wirusa/wirusów, e) w odniesieniu do postępowań zakończonych - jakie było rozstrzygnięcie kończące, w szczególności czy została wydana decyzja i jaka była to decyzja (jeśli decyzja została wydana, Spółka dodatkowo wnosi o przesłanie jej kserokopii), w tym czy postępowanie zostało umorzone (jeżeli tak - z jakiego powodu; jeśli stosowna decyzja została wydana, Spółka dodatkowo wnosi o przesłanie jej kserokopii) lub w jaki inny konkretny sposób zostało zakończone (Spółka dodatkowo wnosi o przesłance kserokopii aktu kończącego ewentualne postępowanie). GIF pismem z dnia [...] maja 2020 r. poinformował Spółkę, że ze względu na obszerność wniosku z dnia [...] maja 2020 r., żądana informacja stanowi informację przetworzoną. Wskazując, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, wezwano Spółkę do wskazania "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w zakresie wnioskowanego żądania. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r., Spółka zakwestionowała stanowisko organu, że objęte wnioskiem informacje zakwalifikowano, jako przetworzone. Nie zgodziła się z oceną, że zakres wniosku jest szeroki podnosząc, że wniosek ten dotyczy tylko i wyłącznie trzech konkretnych, przedstawionych w załączeniu do wniosku, materiałów reklamowych. Wnioskowana informacja wymaga jedynie pobrania z rejestrów postępowań, prowadzonych przez GIF, informacji czy dana reklama była przedmiotem sprawy przed organem. Obiektywnie nie sposób uznać, że zaczerpnięcie z akt postępowań administracyjnych informacji o trzech ewentualnych postępowaniach lub ustalenie poprzez rejestr spraw GIF, że odnośne trzy reklamy nigdy nie były przedmiotem postępowania administracyjnego, prowadzonego przez GIF, wymaga wysokich nakładów i zaangażowania większej liczby pracowników. Spółka wskazała, że wniosek z dnia [...] maja 2020 r. zmierzał do zweryfikowania praktyki organu w zakresie równego traktowania przedsiębiorców podczas czynności monitorowania reklam przez GIF, (co wydaje się być szczególnie istotne w dobie stanu epidemiologicznego) oraz w zakresie umożliwiania przedstawiania konsumentom informacji o dostępnych produktach leczniczych, mających tożsame wskazania do stosowania co najmniej w części, tj. stanowią zamienniki w leczeniu określonych jednostek chorobowych, co ma istotne znaczenie dla konsumentów np. w kontekście możliwości wyboru tańszego produktu o tym samym wskazaniu. Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], na podstawie art. 16 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 z późn. zm., dalej: "u.d.i.p.") odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w postaci zbioru informacji będącej przedmiotem wniosku z dnia [...] maja 2020 r. Zdaniem organu, weryfikacja wniosku o udostępnienie rozstrzygnięć i działań GIF w zakresie reklamy produktów leczniczych, stanowi informację przetworzoną, tj. informację jakościowo nową, nieistniejącą w chwili składania wniosku o udostępnienie informacji - brak zbioru informacji o wyznaczonym kryterium gotowego do udostępnienia. Czynności niezbędne do wykonania przez organ w celu przygotowania żądanego zbioru do udostępnienia zgodnie z żądaniem wnioskodawcy są to czynności niebędące prostymi czynnościami kancelaryjno – biurowymi o charakterze technicznym, lecz czynnościami o charakterze intelektualnym w obszarze wszystkich postępowań prowadzonych przez organ w zakresie reklamy produktów leczniczych od chwili prowadzenia nadzoru farmaceutycznego nad reklamą produktów leczniczych. Przygotowanie informacji wymaga weryfikacji akt postępowania każdego z postępowań prowadzonych przez organ. Organ nie posiada ewidencji prowadzonych postępowań, obejmującej taki opis przedmiotu postępowania, który zawierałby tak szczegółowe okoliczności, jak te wskazane we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Do weryfikacji, czy dane postępowanie dotyczyło wnioskowanych zagadnień oraz czy dana decyzja jest decyzją wskazaną we wniosku o dostęp do informacji publicznej, potrzeba indywidualnej analizy każdego prowadzonego postępowania, a następnie weryfikacji wydanego przez organ rozstrzygnięcia. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci, co znajduje odzwierciedlenie w przedmiotowym stanie faktycznym, a jej udostępnienie nie jest możliwe w terminach wskazanych w ustawie (2 miesięcy). Organ zidentyfikował, iż zakres czynności niezbędnych do wykonania - celem udostępnienia wnioskowanych danych - zbioru informacji, wymaga zaangażowania dodatkowych sił i środków. Organ, za sprawą żądania byłby zobligowany do stworzenia specjalnie i wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy odrębnej nowej informacji w postaci zbioru informacji, których uzyskanie wiązałoby się z analizą akt postępowań, spisów spraw oraz weryfikacją archiwum zakładowego. Oznacza to po stronie organu konieczność weryfikacji zasobu informacyjnego organu, w tym analogowego, dla każdego postępowania prowadzonego przez organ, tj. weryfikacja przez specjalnie oddelegowanych do tej czynności pracowników merytorycznych akt każdego postępowania prowadzonego przez organ. Oznacza to weryfikację wśród wszystkich prowadzonych spraw, czy GIF prowadził postępowanie oraz czy wydał decyzje wskazane we wniosku dotyczące reklamy audiowizualnej konkretnych produktów leczniczych. Generuje to po stronie organu konieczność wykonania szeregu czynności, celem przygotowania żądanej analizy wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy. Organ w chwili złożenia wniosku nie posiada takiej analizy, która w terminach wskazanych w u.d.i.p. mogłaby być udostępniona wnioskodawcy. Organ podkreślił, że przetworzenie informacji publicznej w przedstawionym stanie faktycznym polegać będzie na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ wszystkich akt postępowań, dla których nie prowadzi tak szczegółowych rejestrów. Przygotowanie żądanego zbioru informacji stanowić będzie zadanie dodatkowe dla organu. Zdaniem organu, w przedmiotowej sprawie nie została spełniona "szczególna istotność dla interesu publicznego", o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. Wnioskodawca nie zapewnił bowiem, że żądana informacja przetworzona zostanie realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa, co uzasadniałoby udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Organ podał również, że rozstrzygnięcia organu udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej organu. Spółka pismem z dnia 15 czerwca 2020 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GIF z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. u.d.i.p., poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, w której zachodziły przesłanki do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] maja 2020 r., oraz poprzez wadliwe przyjęcie, że dane informacje stanowią informacje przetworzone. Podkreślono, że przedmiotem wniosku były ewentualne czynności nadzorcze i orzecznicze GIF względem jedynie trzech materiałów audiowizualnych. Zarówno miejsce publikacji tych materiałów, jak i same pliki zawierające spoty reklamowe, o które pytała Spółka, zostały przedstawione organowi we wniosku z dnia [...] maja 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że w żadnym razie nie domagał się informacji jakościowo nowej. Wniosek sprowadzał się de facto do podjęcia przez pracowników GIF następujących czynności: 1. ustalenia poprzez rejestr spraw GIF, czy prowadzono postępowania administracyjne w przedmiocie zgodności z przepisami prawa trzech reklam audiowizualnych przedstawionych przez wnioskodawcę, 2. udostępnienia decyzji kończących te postępowania, ewentualnie w zakresie postępowań niezakończonych - udostępnienia znajdującego się w aktach danej sprawy pisma zawierającego ewentualne zarzuty GIF do treści reklamy. Zdaniem skarżącego, ustalenie w rejestrze spraw GIF trzech nazw produktów leczniczych, a następnie w razie potwierdzenia, że takie postępowania były/są prowadzone, udostępnienia decyzji kończących/pism obejmujących zarzuty organu, było czynnością mniej czasochłonną, aniżeli przygotowanie obszernego uzasadnienia decyzji odmawiającej udzielenia dostępu do informacji publicznej. W niniejszej sprawie chodziło o zapoznanie się z trzema teczkami ewentualnych postępowań administracyjnych albo ewentualnie o potwierdzenie, że takie akta nie istnieją, ponieważ takich trzech postępowań nie prowadzono. Skarżący podniósł, iż nie wie, na czym polegałyby rzekome czynności analityczne i dlaczego organ uznał, że konieczność ustalenia istnienia ewentualnych 3 teczek akt (przy elektronicznym rejestrze spraw) spowoduje konieczność zaangażowania tylu środków i zasobów, że negatywnie wpłynie na funkcjonowanie GIF. Doświadczenie życiowe wskazuje bowiem, że do ustalenia tych informacji, konieczne byłoby zaangażowanie jednego pracownika, sprawdzenie przez niego w systemie, czy rejestr wyszukuje postępowania administracyjne w sprawie reklam produktu nr 1, 2 i 3 i ewentualnie, w razie potwierdzenia istnienia tych akt, udostępnienie wnioskodawcy decyzji kończących/zarzutów, poprzez przesłanie ich kopii, ewentualnie przygotowanie oświadczenia GIF, że takie sprawy nie były dotąd prowadzone. Skarżący nie oczekiwał specjalnego przygotowania informacji, nie wskazywał kryteriów ich opracowania, lecz chciał po prostu ustalić, czy były prowadzone czynności nadzorcze i orzecznicze wobec trzech przedstawionych przez niego materiałów reklamowych, a jeśli tak - to uzyskać dostęp do decyzji kończących sprawy. Nie jest to oczekiwanie specjalnego wytworzenia informacji, a jedynie oczekiwanie umożliwienia dostępu do ewentualnych trzech decyzji administracyjnych (o ile istnieją). Organ podkreślił, że informacja prosta jest informacją, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada. Właśnie o taką informację wnioskowano pismem z dnia [...] maja 2020 r. - o przesłanie kopii decyzji kończących, ewentualnie oświadczenie, że takie postępowania nie były prowadzone. Organ wskazał bardzo ogólnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w wyniku uwzględnienia wniosku Spółki, powstałaby "informacja nowa" i to wymagająca dla wytworzenia "ponadprzeciętnych czynności". Trudno uznać za ponadprzeciętną czynność sprawdzenie w rejestrze spraw GIF, czy reklama produktu leczniczego o podanej nazwie była przedmiotem postępowania. Wypada zakwestionować jakoby przygotowanie informacji objętych wnioskiem wymagało "weryfikacji akt postępowania każdego z postępowań prowadzonych przez organ" do czego usiłuje przekonać organ. Trudno sobie wyobrazić, aby GIF nie prowadził rejestru spraw i w razie konieczności jakiejkolwiek czynności, każdorazowo przeglądał akta każdego z postępowań w celu ustalenia danych dotyczących konkretnego materiału. Zdaniem skarżącego, organ nie wykazał żadnych konkretnych, wiarygodnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na to, że żądane informacje, stanowiły informacje przetworzone. W ocenie skarżącego, nie jest przekonujące stanowisko jakoby ustalenie informacji, co do trzech ewentualnych postępowań lub potwierdzenie, że nie były one prowadzone, wymagało takiego nakładu pracy, że doprowadziłoby to do paraliżu realizacji ustawowych zadań organu. Nawet, jeśli przyjąć - wbrew stanowisku skarżącego - że wnioskowane informacje stanowią informacje przetworzone, to należało przyjąć, że Spółka realizuje swoje prawo kontroli działalności organu, co związane jest nie tylko z jej interesem, lecz przede wszystkim z interesem konsumentów. Wskazano, że wniosek Spółki zmierzał do zweryfikowania praktyki organu w zakresie równego traktowania przedsiębiorców podczas czynności monitorowania reklam przez GIF (co wydaje się być szczególnie istotne w dobie stanu epidemiologicznego) oraz w zakresie umożliwiania przedstawiania konsumentom informacji o dostępnych produktach leczniczych mających tożsame wskazania do stosowania, co najmniej w części, tj. stanowią zamienniki w leczeniu określonych jednostek chorobowych, co ma istotne znaczenie dla konsumentów, np. w kontekście możliwości wyboru tańszego produktu o tym samym wskazaniu. Organ wskazał też jakoby rozstrzygnięcia organu były udostępnione publiczne. Tymczasem w ocenie Spółki, nie można wykluczyć, że nie wszystkie decyzje są dostępne publicznie, a w takim stanie rzeczy Spółka nie będąc stroną nie może wiedzieć o wydaniu danej decyzji. Zresztą fakt publikacji wszystkich decyzji również powinien podlegać kontroli. Jednocześnie wypada zauważyć, że przedmiotem wniosku Spółki, były również ewentualne postępowania wszczęte, lecz jeszcze niezakończone. Informacje o nich nie są dostępne w Biuletynie. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi zwrócił uwagę, że organ prowadzi jeden zbiór teczek aktowych dotyczący wszelkich działań podejmowanych przez organ w zakresie reklamy produktów leczniczych. Organ nie prowadzi ewidencji prowadzonych postępowań, obejmującej taki opis przedmiotu postępowania, który zawierałby dane mogące identyfikować żądaną informację, jako informację prostą do niezwłocznego udostępnienia, co zostało wskazane w decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie posiada takiego rejestru elektronicznego, na jaki wskazuje skarżący. Wyodrębnienie żądanej informacji to czynność bardziej złożona, w którą organ musi zaangażować pracowników, którzy przygotowując odpowiedź na wniosek skarżącego nie mogliby wykonywać bieżącej pracy, co doprowadziłoby do zakłócenia pracy organu. Oznacza to po stronie organu konieczność weryfikacji zasobu informacyjnego organu, w tym zasobu analogowego i archiwalnego. Organ zaznaczył, że rozstrzygnięcia, w zakresie reklamy produktu leczniczego niezgodnej z przepisami ustawy - Prawo farmaceutyczne, udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym, obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawę odmowy udostępnienia informacji publicznej było uznanie przez organ, że żądana przez skarżącego informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, a skarżący nie zapewnił, że żądana informacja przetworzona zostanie realnie wykorzystana celu ochrony interesu publicznego lub usprawniania funkcjonowania organów państwa, co uzasadniałoby udostępnienie informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Różnica stanowisk dotyczy zaś tego, czy jest informacją przetworzoną, a jeżeli tak, czy wykazano szczególnie istotny interes publiczny, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 in fine ustawy o informacji, przemawiający za jej udostępnieniem. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, niemniej, analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego daje podstawę do odkodowania swego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia, stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacją przetworzoną jest zatem informacja przygotowywana specjalnie dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów i jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się więc musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać, np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana, jako informacja przetworzona, której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów. Ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany, w tym sensie, iż powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy, zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji, które determinują konkluzje, jakie w wyniku tej oceny można sformułować. Niepodobna wszak abstrahować od treści wniosku, w szczególności od tego, jaka jest ilość żądanych danych, w jakiej formie informacja ma być udzielona oraz czego ma dotyczyć. Okoliczności te wpływają przecież na to, jakie działania musi podjąć organ, by uczynić zadość wnioskowi, co z kolei ma decydujące znaczenie dla stwierdzenia, czy dochodzi do udzielenia informacji przetworzonej, czy też nie. Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej oraz odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, sąd doszedł do przekonania, że o ile można uznać, że GIF w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia, co do zasady prawidłowo odkodował znaczenie pojęcia informacji publicznej przetworzonej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w oparciu o powołane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, to jednak pomimo prawidłowego przytoczenia orzecznictwa sądowego, do zawartych w nich wskazówek się nie zastosował. Udzielenie odpowiedzi na pytania, czy były (są) prowadzone i czego ewentualnie dotyczyły (dotyczą) postępowania w sprawie: 1) reklamy produktu leczniczego [...], 2) reklamy produktu leczniczego [...], 3) reklamy produktu leczniczego [...]. Na bazie tych ewentualnie prowadzonych postępowań, wnioskodawca zażądał wskazania, czy dotyczyły one (dotyczą) ewentualnego naruszenia przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne w zakresie reklamy produktów leczniczych poprzez zastosowany przez danego reklamodawcę sposób wizualizacji wirusa/wirusów. W przypadku postępowań już zakończonych, podanie rozstrzygnięcia kończącego i udostępnienie ich kserokopii. W przypadku zaś umorzenia postępowania, wskazanie przyczyn. W ocenie Sądu, organ nie wykazał, że taki zakres wniosku wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia nadzwyczajnych działań organizacyjnych, zakłócających i utrudniających normalny tok jego funkcjonowania, w celu zgromadzenia, czy przekształcenia dużej ilości dokumentów. Zdaniem Sądu, organy nie wykazały konieczności podjęcia takich nadzwyczajnych działań. Kwalifikacja informacji przetworzonej wymaga wiarygodnego i przekonującego uzasadnienia zawierającego odniesienie do realiów sprawy. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikały jakiekolwiek konkretne okoliczności, wskazujące na określony choćby przybliżonymi szacunkami nakład pracy, konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez skarżącego. Zresztą trudno mówić o potrzebie uruchomienia nadzwyczajnych działań, jeżeli wniosek skarżącego dotyczył w istocie potencjalnie postępowań, co do trzech reklam. W ocenie składu orzekającego, organ nie przedstawił przekonywujących argumentów, iż żądaną przez Spółkę informację uznać należy za informację przetworzoną. W konsekwencji zastosowaną przez te organy kwalifikację należy ocenić, jako arbitralną. Skoro organ nie przedstawił przekonujących argumentów, że żądane informacje mają charakter przetworzony, to w tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, nie można przyjąć, że wnioskodawca był zobowiązany do wykazania jej istotności dla interesu publicznego. Jednocześnie należy zauważyć, że zarówno w odpowiedzi na skargę, jak i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ dodatkowo podnosił, że rozstrzygnięcia organu, w zakresie reklamy produktu leczniczego, niezgodnej z przepisami ustawy - Prawo farmaceutyczne, udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowiąca informację publiczną w rozumieniu ustawy, podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. I tak, z art. 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, który tworzy się w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej. Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Mając na uwadze powyższe uregulowania uprawnione jest przyjęcie, iż informacja, która została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ administracji publicznej nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowym. Jeżeli podmiot będący adresatem wniosku uznał, że zakres żądania wyrażony we wniosku i zakres informacji znajdujący się w Biuletynie uprawnia do twierdzenia, iż są one identyczne, powinien powiadomić wnioskodawcę, że żądana informacja znajduje się w Biuletynie. Zatem obowiązkiem organu, bezpośrednio po wpłynięciu przedmiotowego wniosku, było sprawdzenie czy chociażby część żądanych informacji znajduje się w BIP-ie. Na tę okoliczność organ nie poczynił żadnych ustaleń w toku postępowania, uznając całość żądania za informację przetworzoną. Niedochowanie tego obowiązku musi także i z tego względu skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem procedować w ramach u.d.i.p. w zakresie informacji publicznej udostępnionej wcześniej w BIP-ie. Skoro bowiem udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego, to jednocześnie nie można twierdzić, aby organ miał podstawę, gdy odmawia przekazania informacji, która została już udostępniona w drodze umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej, do wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Konkludując sąd doszedł do wniosku, że opisane powyżej uchybienia miały istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Organy nie wyjaśniły bowiem zawisłej przed nimi sprawy zgodnie z regułami art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a., przez co narusza art. 16 u.d.i.p. Dlatego w ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany będzie ponownie zbadać i ocenić, jaki charakter ma żądana informacja publiczna i czy została przynajmniej częściowo udostępniona w BIP. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 210 § 2 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 listopada 2020 r., wydane na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.).