II SA/Kr 809/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na pismo Komendanta Policji z dnia 22 maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że żądana informacja nie mieści się w pojęciu informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi UZASADNIENIE Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Komendanta Policji z dnia 22 maja 2020 r., nr [...] odmawiające udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania nazw podmiotów gospodarczych, co do których policjanci otrzymali zgody na podjęcie dodatkowego zajęcia zarobkowego poza służbą. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendy Miejskiej Policji do udostępnienia informacji. Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2020 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego aby sprecyzował, czy skarga została złożona w związku z decyzją Komendanta Policji wyrażoną w piśmie z dnia 22 maja 2020 r. (...), czy tez z uwagi na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji obejmującego żądanie podania nazw podmiotów, zatrudniających funkcjonariuszy Komendy Policji. W odpowiedzi skarżący sprecyzował, że skarga została złożona w związku z decyzją Komendanta Policji wyrażoną w piśmie z dnia 22 maja 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a); w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). Z powyższego zatem wynika, że działanie organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez skargi nie mogą być skuteczne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, gdzie skarżący przedmiotem skargi uczynił skierowane do niego pismo informacyjne Komendanta Policji z dnia 22 maja 2020 r., nr [...]. Warto zauważyć, że referendarz sądowy wezwaniem z dnia 31.07.2020r. zobowiązał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga została złożona w związku z decyzją Komendanta Policji wyrażoną w piśmie z dnia 22.05.2020r. że żądana informacja nie mieści się w pojęciu informacji publicznej, czy też z uwagi na bezczynność Komendanta Policji w zakresie załatwienia wniosku z 11.05.2020r. obejmującego żądanie podania nazw podmiotów, zatrudniających funkcjonariuszy Komendy Miejskiej w N. . Skarżący, pouczony w ten sposób o możliwości określenia skargi jako skargi na bezczynność, wyraźnie opowiedział się za pierwszą wersją żądania skargi. Należy wyjaśnić, że złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada na podmiot zobowiązany określone obowiązki. Winien on albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) albo odmówić jej udostępnienia trybie decyzji administracyjnej (o czym stanowi art. 16 ust. 1 ustawy) lub też umorzyć postępowanie (w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy). W sytuacji zaś, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. W niniejszej sprawie, podmiot zobowiązany zakwalifikował żądanie skarżącego jako informację niestanowiącą informacji publicznej, o czym zawiadomił skarżącego. Zaskarżone pismo wyjaśnia więc jedynie stanowisko organu odnośnie charakteru żądanej informacji i nie może być uznane za decyzję. Właściwość Sądu do dokonania oceny stanowiska organu jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Skarżący nie wniósł jednak skargi na bezczynność, dwukrotnie wskazując, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo informacyjne (mylnie nazywane przez niego "decyzją"). Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpatrzenia rozprawy.