II FSK 1949/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S.S. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1382/19 w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w zakresie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1382/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. S. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej orzekającej o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Skarżący wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek Skarżący podniósł, że "w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wobec Skarżącego znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić przy tym należy, iż dopuszczalnym jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie powyższego przepisu w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. Nr 4, poz. 77), na którą Skarżący się powołuje. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika nadto, iż to na Skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Dlatego też zawarta we wniosku argumentacja, powinna być poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez NSA o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić trzeba, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezasadny. Nie sposób bowiem uznać, że Skarżący kasacyjnie wykazała, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skoro uzasadniając wniosek ograniczyła się do ogólnikowych twierdzeń, że "w niniejszej sprawie niewątpliwie wykonania zaskarżonych decyzji stwarza (...) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek strony został oparty na ogólnikowych stwierdzeniach, które nie mogły zostać ocenione w kategorii trudnych do odwrócenia skutków bądź znacznej szkody. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Wobec powyższego zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art.61 § 3 p.p.s.a.) nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. Skarżący nie wykazał bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. NSA orzekł jak w sentencji.