II GSK 1395/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 234/10 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów samochodowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Łd 234/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2010 r., w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów samochodowych. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku J. W. zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że zaskarżona decyzja powoduje faktyczne pozbawienie skarżącego źródła utrzymania. Skarżący wskazał, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwi mu wykonywanie zawodu i tym samym grozi niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona ograniczyła się do twierdzeń, że wykonanie decyzji powoduje pozbawienie skarżącego co najmniej 5 lat wykonywania zawodu i tym samym grozi niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rzecz jednak w tym, iż nie są to skutki nieodwracalne, gdyż skarżący w przypadku korzystnej dla siebie decyzji wydanej po rozstrzygnięciu Sądu będzie mógł "odzyskać" dotychczasowe uprawnienia do wykonywania funkcji uprawnionego diagnosty. Brak zaś obecnie możliwości wykonywania tej funkcji nie pozbawia skarżącego możliwości uzyskiwania dochodów z tytułu wykonywania innej pracy niż diagnosta np. zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami mechanika samochodowego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.