III SA/Kr 1009/20

SENTENCJA Sygnatura akt III SA/Kr 1009/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE lII SA/Kr 1009/20 Uzasadnienie Pismem z dnia 27 grudnia 2019 r. nadanym - według stempla pocztowego -30 grudnia 2019 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 18 października 2018 r. nr [...], która to decyzja została jej doręczona w dniu 3 grudnia 2019 r. Postanowieniem z dnia 10 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W konsekwencji przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego w Poczcie Polskiej ustalono, że postanowienie zostało wydane adresatowi - stronie postępowania w dniu 13 czerwca 2020 r. Postanowienie WSA w Warszawie stało się prawomocne od dnia 23 czerwca 2020 r. Sprawa została przekazana Sądowi w Krakowie z datą nadania przesyłki 9 września 2020 r. i zostało doręczone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 1-1 września 2020 r. (data prezentaty). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga została odrzucona ponieważ została wniesiona po terminie. Zgodnie z 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., póz. 2325 z późn. zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (uchwała SN z 24 czerwca 2002 r., l PZ 55/02, OSNP 2004/7, póz. 125 - za B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Mendek w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2018 r., IIl SA/Kr 1009/20 teza 3 do art. 83, s. 319). Do zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane na adres właściwego sądu (por. postanowienie SN z 28 listopada 1987 r, III CZP 33/87, OSNC 1988/6, póz. 73). Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania na adres tego sądu przez sąd niewłaściwy. Nie jest bowiem istotne, kto - strona czy np. sąd niewłaściwy, do którego będzie przesłane pismo procesowe - złoży je w urzędzie pocztowym właściwie zaadresowane (por. postanowienie SN z 10 lutego 1975 r., II CZ 13/75, OSPiKA 1975/10, póz. 216). Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została jednak zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Organ tak też przesłał skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz wnioskiem o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Datą wpłynięcia do właściwego sądu skargi w przedmiotowej sprawie jest dzień 11 września 2020 r., a nadania jej do właściwego sądu - 9 września 2020 r. Tymczasem zaskarżona decyzja została doręczona stronie 3 grudnia 2019 r. i od tej daty biegł 30 dniowy termin do wniesienia, który upływał 2 stycznia 2020 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zaznaczyć, że bez znaczenia dla obliczenia terminu, w którym strona mogła skutecznie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie miało wprowadzenie z dniem 14 marca 2020 r. na terenie Polski stanu zagrożenia epidemicznego (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. póz. 433)), a później od dnia 20 marca 2020 r. - stanu epidemii (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej lII SA/Kr 1009/20 stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. póz. 491)) i ewentualnego zastosowania art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COYID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. póz. 374 ze zm.), zgodnie z którym w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Stan zagrożenia epidemiologicznego miał swój początek 14 marca 2020 r, tymczasem - jak ustalono - termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie mijał 2 stycznia 2020 r. i późniejsze czynności w sprawie związane z uznaniem się przez sąd - adresata skargi - za niewłaściwy i przekazaniem sprawy do właściwego sądu, "obciążają" stronę skarżącą w tym sensie, że nie może się ona skutecznie powoływać na argument, iż zachowała ona termin wniesienia skargi do sądu (data nadania skargi 30 grudnia 2019 r.), gdyż sąd ten nie był właściwy miejscowo w sprawie - nie zostało więc spełnione kryterium właściwości sądu przy wnoszeniu skargi.