VI U 1973/24

<p>Sygn. akt VI U 1973/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 9 czerwca 2025 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Karolina Chudzinska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2025 roku w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <span class="anon-block">W. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o rentę socjalną</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>z dnia 14 października 2024r., znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1. Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonej prawo do renty socjalnej na okres od 1 sierpnia 2024r. do 22 września 2026r.</p> <p>2. Stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Karolina Chudzinska</em> </p> <p>Sygn. akt VI U1973/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 14 października 2024r., znak: SOC/25/004201518 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> odmówił ubezpieczonej <span class="anon-block">W. K.</span> prawa do renty socjalnej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031351268" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej - Dz. U. z 2003 r. Nr 135, poz. 1268 ()">ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej</a> <em> <!-- -->(Dz. U. z 2025r., poz. 420), </em>uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 13 września 2024r., która nie uznała ubezpieczonej za osobę całkowicie niezdolną do pracy.</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w tym jest całkowicie niezdolna do pracy.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z art. 4 ustawy wskazanej wyżej – renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało :</p> <p>1)  przed ukończeniem 18 roku życia,</p> <p>2)  w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia,</p> <p>3)  w trakcie kształcenia w szkole doktorskiej, studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.</p> <p>Przy czym całkowicie niezdolną do pracy w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 12 ust. 2)">art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> <em> <!-- -->(Dz.U z 2024r. poz. 1631)</em> jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej.</p> <p>Mając na uwadze, że kwestią sporną w przedmiotowej sprawie był stan zdrowia ubezpieczonej i jego wpływ na zdolność do pracy, Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego lekarza sądowego kardiologa, który rozpoznał u ubezpieczonej poniższe schorzenia :</p> <p>- zespół wydłużonego QT,</p> <p>- stan po zatrzymaniu krążenia ze skuteczną resuscytacją w dniu 10.06.2016r.,</p> <p>- wszczepienie kardiowertera defibrylatora ICD w znieczuleniu ogólnym w dniu 04.07.2016r.,</p> <p>- utratę przytomności w przebiegu migotania komór ze skuteczną interwencją kardiowertera defibrylatora w dniu 12.07.2017r.,</p> <p>- utratę przytomności z urazem głowy i wtórnym stłuczeniem mózgu w miesiącu kwietniu 2014r.,</p> <p>- hipercholesterolemię.</p> <p>Zdaniem biegłego sądowego stan zdrowia ubezpieczonej spowodowany w/w. chorobami czyni ją nadal całkowicie niezdolną do pracy zarobkowej <em> <!-- -->(okresowo) </em>- do dnia 22 września 2026 roku. Występujące u ubezpieczonej zaburzenia polegające m. in. na epizodach migotania komór przedsionków oraz utraty świadomości nie ustąpiły, ani nie uległy poprawie i to pomimo zastosowania u niej implantu kardiowertera-defibrylatora, co powoduje, że nie może ona wykonywać wysiłku fizycznego, ani funkcjonować w warunkach stresu, czy dużych emocji. W rezultacie jest ona wciąż niezdolna do wykonywania zatrudnienia.</p> <p> <em> <!-- -->- dowód – opinia biegłych sądowych ( k. 23 - 25 akt).</em> </p> <p>Przedmiotowa opinię sądowo-lekarską Sąd uznał za w pełni miarodajną dla ustalenia całkowitej niezdolności do pracy ubezpieczonej <span class="anon-block">W. K.</span> okresowo do dnia 22 września 2026r albowiem została ona sporządzona wyczerpująco i rzetelnie w oparciu o posiadane przez biegłego wiadomości specjalne i spełnia wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 285)">art. 285 k.p.c.</a> </p> <p>Zdaniem Sądu w/w. opinia była spójna i nie można było odmówić jej przymiotu wiarygodności.</p> <p>Co istotne, jedyne zastrzeżenia do opinii zgłosił pełnomocnik organ rentowego, przy czym przedstawiona przez niego argumentacja sprowadzała się w swej istocie do odmiennej oceny ustaleń zawartych w opinii biegłego sądowego z dziedziny kardiologii i polemiki z nią, przy jednoczesnym oczekiwaniu od sądu powołania odrębnego biegłego celem sporządzenia kolejnych opinii.</p> <p>Z tego też względu Sąd pominął te zastrzeżenia organu rentowego wskazane w piśmie z dnia 23 maja 2025r. albowiem były one nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a Sąd był w stanie wydać rozstrzygnięcie bez powoływania kolejnych biegłych, które to czynności zmierzałyby jedynie do przedłużenia prowadzonego postępowania.</p> <p>Biegły w wydanej opinii stwierdził jednoznacznie, że nie zgadza się ze stanowiskiem lekarzy orzeczników ZUS, opisując w opinii szczegółowo sytuację ubezpieczonej, której stan zdrowia pomimo wszczepienia implantu kardiowertera-defibrylatora nie uległ znaczącej poprawie, przy czym ubezpieczona niejednokrotnie doświadczała objawów w postaci m. in. zatrzymania krążenia, czy utraty świadomości.</p> <p>W konsekwencji występujące u ubezpieczonej schorzenia i dolegliwości z nimi związane uniemożliwiają ubezpieczonej podjęcie pracy w celu uzyskania środków na życie.</p> <p>Konkludując Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym opinie biegłego sądowego uznał, że odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 ^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję, jak w pkt 1 wyroku.</p> <p>Zgodnie z aktualnym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 118;art. 118 ust. 1 a)">art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, mającym odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie, w pkt 2 wyroku zawarto orzeczenie o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem biegły sądowy dysponował dokumentacją medyczną taką, jak lekarze badający ubezpieczoną z ramienia ZUS, zatem organ rentowy miał podstawy do wydania decyzji analogicznej, jak wyrok Sądu.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Karolina Chudzinska</em> </p> </div>