VIII P 261/23
Common courts2025-06-09
Case number
VIII P 261/23
Judgment date
2025-06-09
Type
REASONS
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt VIII P 261/23</strong>
</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> wyroku z dnia 21 maja 2025 r.</strong>
</p>
<p>W pozwie z dnia 13 marca 2023 r. (data nadania pisma na poczcie) <span class="anon-block">(...)</span> wniósł o uchylenie nałożonej na niego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. przez <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> kary porządkowej upomnienia.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazał , że jego postawa w zdarzeniu, które miało miejsce w dniu 27 stycznia 2023 r., a opisanym przez niego w piśmie z dnia 2 lutego 2023 r. nie wypełnia znamion czynu zagrożonego karą porządkową z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k. p.</a> <em>
<!-- -->(pozew k. 4-4v, pismo k. 6v)</em>
</p>
<p>W odpowiedzi na pozew, <span class="anon-block">(...)</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany zakwestionował żądania powoda, podtrzymując stanowisko, że kara upomnienia została na powoda nałożona zgodnie z obowiązującymi procedurami, po czym określił zachowanie powoda w dniu 27 stycznia 2023r. wobec <span class="anon-block">(...)</span> za naruszające zasady współżycia społecznego ,poprzez niekulturalne zachowanie w stosunku do drugiego pracownika <span class="anon-block">(...)</span>. Dalej pracodawca powołał się na obowiązujące u niego Standardy Obsługi Klienta, nakazujące pamiętać pracownikom o tym, że w każdej sytuacji reprezentują <span class="anon-block">(...)</span> i winni traktować innych z szacunkiem, co dotyczy zarówno klientów <span class="anon-block"> (...)</span>, jak i współpracowników .Pozwany wskazał też ,że mailem z dnia 26 stycznia 2022r. pracownicy <span class="anon-block"> (...)</span> zostali poinformowani na temat zasad parkowania w otoczeniu <span class="anon-block">(...)</span> .Powód posiadał identyfikator zezwalający na parkowanie poza miejscami wyznaczonymi kopertami.</p>
<p>(odpowiedź na pozew k. 44-46v)</p>
<p>W toku kolejno prowadzonych rozpraw (11 października 2023 r., 2 lutego 2024 r., 29 maja 2024 r., 11 września 2024 r., 21 maja 2025 r.) powód podtrzymywał stanowisko w pozwie, wnosząc o uchylenie nałożonej na niego kary porządkowej podkreślając, że to wydarzenie traktuje jako napaść na jego osobę i przyczynę pozbawienia go premii motywacyjnej. Zaś pełnomocnik pozwanego konsekwentnie powoływał się na zasady współżycia społecznego i argumentował, jak w odpowiedzi na pozew.</p>
<p>(protokoły z rozpraw k. 87, k. 141-143, k. 154-155v)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> jest zatrudniony w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> od dnia 24 lipca 2006 r. na podstawie umowy o pracę na okres próbny, a od 24 października 2006 r. – na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy, ostatnio na stanowisku inspektora w Wydziale <span class="anon-block">(...)</span>. Jest członkiem działającego u pracodawcy związku zawodowego <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Do zakresu jego obowiązków służbowych w dacie zdarzenia z dnia 27 stycznia 2023r. należało<span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> miał uprawnienia do przetwarzania danych osobowych w zakresie swojej pracy związanej z Wydziałem <span class="anon-block">(...)</span> .Są to dane wrażliwe i drażliwe gdyż związane z sytuacją majątkową ,zdrowotną i rodzinną mieszkańców <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>(umowy: k. 9 akta osobowe część B, 19 akta osobowe część B , zakres obowiązków pracownika <span class="anon-block">(...)</span> akta osobowe część B k.248, zeznania powoda k-155-155v akt).</p>
<p>Zasady organizacji pracy w <span class="anon-block">(...)</span> w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 9)">art. 9 kodeksu pracy</a> określa Regulamin pracy -Zarządzenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">(...)</span> k-109-140 akt.</p>
<p>W <span class="anon-block">(...)</span> są też Standardy Obsługi Klienta -zarządzenie NR <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie wprowadzenia Standardów Obsługi Klienta w <span class="anon-block">(...)</span> k-64-65 .Powyższym zarządzeniem ,które weszło w życie 1 lipca 2023r. zostało uchylone -straciło moc zarządzenie NR <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie wprowadzenia Standardów Obsługi Klienta w <span class="anon-block">(...)</span> k-64v akt.(poprzednio obowiązujące zarządzenie k 49-63 akt.)</p>
<p>Organizacją terenu przyległego, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania przez pracowników, zajmuje się przede wszystkim Wydział <span class="anon-block">(...)</span>. Przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> jest 6 miejsc parkingowych do korzystania w dni powszednie w godzinach 7-16, oprócz tego parkuje się z tyłu <span class="anon-block"> (...)</span>. W sumie jest to około 50 miejsc. W <span class="anon-block">(...)</span> pracuje około 300 pracowników. Jak zeznała świadek <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block"> (...)</span> nie dojeżdża samochodem ,zostawia swój samochód na <span class="anon-block">(...)</span> i dalej porusza się komunikacją miejską ze względu na problemy z parkowaniem pod <span class="anon-block">(...)</span> .Pod <span class="anon-block">(...)</span> jest bardzo mała ilość miejsc do parkowania. Tych miejsc jest na tyle mało, że nie starcza dla pracowników, którzy mają taką potrzebę dojeżdżania do pracy samochodem . Na tych miejscach nie ma informacji określającej przynależność miejsca do konkretnej osoby. Miejsca przeznaczonych dla kierujących pojazdów, którzy posiadają stosowną legitymację, którą zwyczajowo umieszcza się w widocznym miejscu pojazdu, by m.in. funkcjonariusze Straży Miejskiej nie mieli wątpliwości, co do uprawnień do parkowania w tych wyznaczonych miejscach i nie wypisali mandatu.</p>
<p>(pisma: k. 6v, 7, 7v, wydruk fotografii k. 8-8v, zeznania świadków: <span class="anon-block">(...)</span> k. 141-143, <span class="anon-block">(...)</span> k. 148-149, transkrypcja k. 160-165, zeznania powoda k. 154-155v, k. 175-176v).</p>
<p>W <span class="anon-block">(...)</span> pracowała też od wielu lat <span class="anon-block">(...)</span>, piastująca stanowisko naczelnika Wydziału <span class="anon-block">(...)</span>. Nie łączył jej z powodem stosunek zależności ,podległości służbowej i nigdy też <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> nie współpracowali ze sobą jako pracownicy <span class="anon-block">(...)</span> (powód pracował w Wydziale <span class="anon-block">(...)</span> natomiast <span class="anon-block">(...)</span> od 13 lat jest naczelnikiem w Wydziale <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">(...)</span> znał ją z widzenia. Nigdy nie dochodziło między nimi do konfliktów. (zeznania <span class="anon-block">(...)</span> k-141-141v,zeznania powoda k-154).</p>
<p>W połowie 2022 r. miała miejsce sytuacja, że <span class="anon-block">(...)</span> zaparkował na parkingu przy <span class="anon-block">(...)</span> i po poproszeniu go przez <span class="anon-block">(...)</span> o przestawienie samochodu, przeparkował z grzeczności. <span class="anon-block">(...)</span> poinformowała go wówczas, że podstawą możliwości parkowania na tym konkretnie miejscu jest jakaś uchwała Zarządu, o której bliżej nie potrafiła nic powiedzieć. Na rozprawie <span class="anon-block">(...)</span> pytana o uchwałę zarządu zeznała, że nie obsługuje zarządu , nie wie czy uchwała zarządu była na podstawie notatki .Nie potrafiła wskazać jaka uchwała zarządu mogła regulować zasady parkowania pod <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Świadek <span class="anon-block">(...)</span> nie potrafiła też określić jakie są regulacje dotyczące zasad parkowania przy <span class="anon-block">(...)</span> oraz jakie miejsca na parkingu są przypisane do jakich stanowisk służbowych .Świadek <span class="anon-block">(...)</span> nie wiedziała też kiedy i dokładnie jaka informacja została przesłana mailem do pracowników <span class="anon-block"> (...)</span> w zakresie zasad parkowania przy <span class="anon-block">(...)</span> Świadek <span class="anon-block">(...)</span> także zeznała ,że dostaje kilkadziesiąt maili dziennie i jest to taka ilość maili ,że nie jest w stanie sobie przypomnieć ,kiedy był mail dotyczący zasad parkowania i co dokładnie zawierał(zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> złożone na rozprawie 29 maja 2024r. transkrypcja k-161-161v ).</p>
<p>Powyższe okoliczności dotyczące braku wiedzy pracowników <span class="anon-block"> (...)</span>, co do regulacji wewnętrznych <span class="anon-block"> (...)</span> i zasad parkowania pod <span class="anon-block">(...)</span> potwierdza też stanowisko Komisji Międzyzakładowej Nr <span class="anon-block">(...)</span> NSZZ ”Solidarność” -akta osobowe powoda część D9.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> nie udało się dotrzeć do miarodajnych informacji odnośnie innych niż były mu wiadome zasad korzystania z tego parkingu, tj. z otrzymanego kiedyś e-mail, z którego wynikała możliwość parkowania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i z przodu <span class="anon-block"> (...)</span>, o ile zawnioskowało się o specjalną legitymację/identyfikator. Miejsca były oznaczone informacją, że są przeznaczone dla „pracowników <span class="anon-block"> (...)</span>, zaś w zależności do roku (2002 r., 2003 r.), identyfikator zawierał jeszcze dodatkowo numer rejestracyjny pojazdu. Były też miejsca okopertowane znakiem D18, które stanowiły wyjątek od powyższego, na nim parkowała <span class="anon-block">(...)</span>. Odkąd <span class="anon-block">(...)</span> otrzymał uprawnienia do parkowania na parkingu <span class="anon-block"> (...)</span>, niejednokrotnie widział jak na miejscach D18 parkują inni pracownicy, niebędący osobami kierującymi komórkami organizacyjnymi. Możliwość korzystania z parkingu ograniczał też fakt stawiania na tych miejscach pojazdów przez mieszkańców pobliskich budynków.</p>
<p>(zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> k. 141-143,zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> transkrypcja protokołu rozprawy z dnia 29 maja 2024r. k-160v-161 akt, zeznania powoda k. 154-155v,k. 175-176v).</p>
<p>W dniu 27 stycznia 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> po raz kolejny zaparkował na jednym z ww. miejsc. Pod <span class="anon-block">(...)</span> powód był samochodem 7:20-7:30.W tym czasie jedyne miejsca wolne do zaparkowania to były miejsca zakopertowane. O godzinie 7:45 <span class="anon-block">(...)</span> chciała zaparkować w miejscu, gdzie zwykła była to robić. Nie mogąc jednak wykonać manewru, postawiła samochód obok, by nie zastawiać drogi innym. Po umieszczonej za oknem legitymacji powoda, powzięła informację, do kogo należy pojazd i udała się do biura, by wyrazić swoje oburzenie. Otworzyła drzwi do pomieszczenia służbowego , w którym pracownik <span class="anon-block">(...)</span> przebywał przygotowywał swoje stanowisko pracy i porządkował dokumenty związane ze swoją pracą przed przyjęciem interesantów. Jest to pomieszczenie służbowe niedostępne dla interesantów .Interesanci są przyjmowani przy blacie, który oddziela część służbową od części dla interesantów. W tym czasie był odwrócony tyłem do wejścia do pomieszczenia. <span class="anon-block">(...)</span> podniesionym głosem zażądała, by przeparkował auto, ponieważ to miejsce jest przepisane jej, na podstawie bliżej nieokreślonego stanowiska Zarządu <span class="anon-block">(...)</span>. Jednocześnie zasygnalizowała mu, na jakiej podstawie i w jaki sposób został ustalony system parkowania. <span class="anon-block">(...)</span> zasugerował wówczas, że wchodząc do czyjegoś pokoju należałoby się najpierw przywitać i powiedział <span class="anon-block">(...)</span> ,że nie ma gdzie przeparkować samochodu .Pani <span class="anon-block">(...)</span> co najmniej dwukrotnie podniesionym głosem żądała przestawienia samochodu .Powód ze względu na porę (za 3 minuty godzina 8:00) zamknął za sobą drzwi, gdyż był obowiązany chronić dokumentację zawierającą wrażliwe dane petentów, a naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> nie miała upoważnienia w tym zakresie Wówczas naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> cofnęła się na korytarz ,a powód udał się do miejsca wykonywania swoich obowiązków, by przygotować się do przyjmowania petentów było blisko godziny 8:00.</p>
<p>(pisma: k. 6v, 7, 7v, wydruk fotografii k. 8-8v, zeznania powoda k. 154-155v,k. 175-176v)</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> poczuła się tą sytuacją urażona, uznała zachowanie pracownika jako brak szacunku i naruszające zasady współżycia społecznego, tym bardziej, że w przeszłości nie było problemu, gdyż powód przestawił samochód na jej prośbę. Podobnie odebrał jej zachowanie <span class="anon-block">(...)</span> i z tego względu, że wciąż były inne wolne miejsca parkingowe, uznał jej zachowanie jako agresywne nagabywanie, co chciał ukrócić zamykając drzwi i oddać się przygotowaniom do rozpoczęcia przyjmowania interesantów. Wobec powyższego, <span class="anon-block">(...)</span> podzieliła się swoim oburzeniem m.in. z przełożonymi oraz związkiem zawodowym, którego powód był członkiem. Zasadniczo to było pierwsze takie zdarzenie z udziałem obojga, nikt wcześniej nie zauważył sporów między nimi.</p>
<p>(zeznania świadków: <span class="anon-block">(...)</span> k. 141-143, <span class="anon-block">(...)</span> k. 148-149, transkrypcja k. 160-165, zeznania powoda k. 154-155v,k. 175-176v).</p>
<p>Kierownictwo <span class="anon-block"> (...)</span> organizowało spotkania, na których poruszano temat zdarzenia i chciano załagodzić sytuację i wyciszyć emocje między ww. pracownikami. Strony nie doszły do porozumienia, obarczając winą jeden drugiego. Pani <span class="anon-block">(...)</span> oczekiwała przeprosin od <span class="anon-block">(...)</span>. Po wysłuchaniu <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 8 lutego 2023 r. i złożeniu przez niego pisemnych wyjaśnień, w dniu 10 lutego 2023 r. otrzymał on zawiadomienie datowane na <span class="anon-block">(...)</span> r. o zastosowaniu wobec niego kary porządkowej upomnienia za naruszenie podstawowych obowiązków pracownika, polegających na nieprzestrzeganiu zasad współżycia społecznego w dniu 27 stycznia 2023 r., poprzez niekulturalne zachowanie się w stosunku do drugiego pracownika, w związku z koniecznością przeparkowania samochodu.</p>
<p>W dniu 14 lutego 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> wniósł sprzeciw od udzielonej kary upomnienia, podnosząc, że jego zachowanie w dniu 27 stycznia 2023 r. w stosunku do koleżanki <span class="anon-block">(...)</span> nie wypełnia znamion czynu zagrożonego karą porządkową z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.</a>, w związku z czym wniósł o uznanie nałożonej na niego kary za niebyłą.</p>
<p>W dniu 27 lutego 2023r. zawiadomiono <span class="anon-block">(...)</span> o odrzuceniu sprzeciwu.</p>
<p>(zawiadomienie k. 6, sprzeciw k. 5v,odrzucenie sprzeciwu k-5 zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> k. 148-149, transkrypcja k. 160-165, zeznania powoda k. 154-155v,k. 175-176v).</p>
<p>Miesięczne wynagrodzenie <span class="anon-block">(...)</span>, liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 5.676 zł. (zaświadczenie k. 48)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił</strong> w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy i dołączone do nich akta osobowe powoda, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony oraz o zeznania następujących świadków: <span class="anon-block">(...)</span> (k. 141-143), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 148-149, transkrypcja k. 160-165) i zeznania powoda (k. 154-155v,k-175-177).</p>
<p>Zdaniem Sądu Rejonowego, zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> i powoda w zakresie faktów istotnych dla rozstrzygnięcia są spójne i logiczne, wzajemnie się uzupełniają i nie pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Przy czym zauważyć należy, że zasadniczo stan faktyczny w sprawie nie był sporny, odmienna była jednakże prezentowana przez strony jego interpretacja prawna, bowiem każda ze stron konfliktu przedstawiała zdarzenie przez pryzmat swoich emocji i osądów i wiadomo, że korzystniej dla siebie, zaś świadek <span class="anon-block">(...)</span>, będąc odpowiedzialną za sprawy kadrowe pracodawcy, nie była de facto świadkiem zdarzenia objętego sporem i w zasadzie znała jego przebieg tylko z opowieści <span class="anon-block">(...)</span>. Co do relacji zdarzenia z dnia 27 stycznia 2023r. przedstawionej przez świadka <span class="anon-block">(...)</span> należy zwrócić uwagę, że jest ona niespójna .W piśmie sporządzonym bezpośrednio po zdarzeniu z 27 stycznia 2023r. <span class="anon-block">(...)</span> wskazała, że <span class="anon-block">(...)</span> „siłą zamknął drzwi do pomieszczenia „k-7v natomiast w zeznaniach <span class="anon-block">(...)</span> przed Sądem na rozprawie 2 lutego 2024r. to samo zdarzenie przebiegało już inaczej. Wówczas <span class="anon-block">(...)</span> zeznała, że <span class="anon-block">(...)</span> podszedł do niej i wypchnął ją z pomieszczenia siłą i zamknął drzwi. Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">(...)</span> w takim zakresie w jakim pokrywają się z zeznaniami <span class="anon-block">(...)</span> i powoda .Zeznania powoda <span class="anon-block">(...)</span> złożone na rozprawie w odróżnieniu od zeznań <span class="anon-block">(...)</span> są spójne i potwierdzają przebieg zdarzenia z dnia 27 stycznia 2023r. z jego wyjaśnieniami złożonymi w dniu 2 lutego 2023r. k-6v akt.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo jako zasadne podlega uwzględnieniu.</p>
<p>Kara porządkowa jako instrument odpowiedzialności porządkowej pracownika została szczegółowo uregulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksie pracy</a>. Możliwość stosowania wobec pracowników kar porządkowych jest oparta na zamkniętym katalogu przesłanek, jak nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.</a>).</p>
<p>Z powyższego wynika, że nie każde zachowanie się pracownika powoduje możliwość udzielenia kary porządkowej, bowiem powinno być to zachowanie związane z procesem pracy. Również w literaturze prawa pracy podkreśla się, że „uchybienia obowiązkom pracowniczym innym niż te wynikające z wymienionych przekroczeń porządkowych nie uprawniają do stosowania sankcji porządkowych” (Perdeus W. [w:] Baran K. (red), Kodeks pracy. Komentarz, WKP, 2012).</p>
<p>W okolicznościach tej sprawy istotne staje się ustalenie, który z pracowników był w procesie pracy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k. p.</a> .<span class="anon-block">(...)</span>, która dopiero przybyła swoim prywatnym samochodem do <span class="anon-block"> (...)</span> nie podjęła jeszcze żadnych czynności związanych ze swoją pracą czy <span class="anon-block">(...)</span> ,który był już w służbowym pomieszczeniu i przygotowywał się do przyjęcia interesantów po godzinie 8 rano. W tym stanie rzeczy nałożenie na powoda kary upomnienia wykraczało poza regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k. p .</a>
</p>
<p>W analizowanym stanie faktycznym należy zwrócić uwagę, że zachowanie <span class="anon-block">(...)</span> nie było właściwe .<span class="anon-block">(...)</span> przyjechała do pracy później niż powód (około 20 minut później) i nie podejmowała jeszcze czynności związanych z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych .</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> w odróżnieniu od <span class="anon-block">(...)</span> był już w procesie pracy w swoim pomieszczeniu służbowym i przygotowywał swoje stanowisko pracy do przyjęcia interesantów, pracował nad dokumentami. Natomiast <span class="anon-block">(...)</span> z hukiem otworzyła drzwi do jego pomieszczenia służbowego .Nie powiedziała dzień dobry i dwukrotnie podniesionym głosem żądała od powoda przeparkowania samochodu. <span class="anon-block">(...)</span> po godzinie 8 rano zaczynał przyjmować interesantów. <span class="anon-block">(...)</span> natomiast nie biorąc pod uwagę okoliczności i stanowiska pracy <span class="anon-block">(...)</span> zażądała od niego opuszczenia stanowiska pracy ,aby wyegzekwować możliwość zajęcia miejsca parkingowego dla swojego samochodu.</p>
<p>Kultura urzędowania i zasady współżycia społecznego dotyczą także pracowników zajmujących wyższe stanowiska urzędnicze w tym naczelników wydziałów. W ocenie Sądu urzędnicy zajmujący wyższe stanowiska służbowe powinni swoim zachowaniem dawać przykład w miejscu pracy. Egzekwowanie w miejscu pracy swoich potrzeb związanych ze swoim prywatnym samochodem w sposób bezwzględny nie jest zachowaniem zasługującym na aprobatę.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> odpowiedział <span class="anon-block">(...)</span> ,że nie ma gdzie przestawić swojego samochodu. Powód nie parkował na miejscu <span class="anon-block">(...)</span> celowo i ze złośliwości.</p>
<p>Zgodnie z zeznaniami świadka <span class="anon-block">(...)</span> ,zeznaniami powoda ,a także pośrednio z zeznań <span class="anon-block">(...)</span> wynika, że w <span class="anon-block">(...)</span> były duże problemy z parkowaniem .Pracowników <span class="anon-block">(...)</span> jest około 300 natomiast miejsc do parkowania jak zeznała świadek <span class="anon-block">(...)</span> jest bardzo mało .Świadek <span class="anon-block">(...)</span> w drodze do pracy zostawia swój samochód na <span class="anon-block">(...)</span> ,a dalej jeździ środkami komunikacji miejskiej. Podczas nieobecności <span class="anon-block">(...)</span> jej miejsce parkingowe zajmują inne samochody(zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> k 143 akt).</p>
<p>Załączona do akt notatka <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 grudnia 2021r. k 66 akt i mail skierowany do naczelników wydziałów zgodnie z jego treścią przesłany do wybranych pracowników <span class="anon-block">(...)</span> k-67 akt- nie są źródłami prawa powszechnie obowiązującego ani źródłami prawa pracy ,o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 9)">art. 9 kodeksu pracy</a>. Mail zatytułowany -Identyfikatory do parkowania z 26 stycznia 2022 też ma charakter ogólny informuje tylko o identyfikatorach dla pracowników <span class="anon-block">(...)</span> zezwalających na parkowanie samochodów prywatnych na parkingu ,a nie o miejscach specjalnie wydzielonych do parkowania dla Naczelników. W ocenie Sądu ani notatka Zarządu ,ani mail skierowany do wybranych pracowników nie mogą stanowić podstawy do nałożenia kary porządkowej na pracownika w tym kary porządkowej upomnienia .Podobnie mail z dnia 26 stycznia 2022r. nie jest źródłem prawa pracy i nie upoważnia do nałożenia na pracowników kar porządkowych i w tym zakresie kara porządkowa nałożona na powoda także wykracza poza regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 kodeksu pracy</a>. Zasady parkowania określane w mailach czy też notatka to nie są wewnątrzzakładowe źródła pracy takie jak Regulamin, porozumienia, statuty i w związku z tym nie były one wiążące dla pracowników <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Nadto należy wskazać ,że jak wykazało postępowanie sądowe generalnie pracownikom <span class="anon-block">(...)</span> nie jest znana treść uchwał Zarządu określająca zasady parkowania pracowników pod <span class="anon-block">(...)</span> i dotyczy to też wyższych urzędników. W tym zakresie nie ma żadnych regulaminów .</p>
<p>Na rozprawie <span class="anon-block">(...)</span> pytana o uchwałę zarządu, która reguluje zasady parkowania przy <span class="anon-block">(...)</span> zeznała, że nie obsługuje zarządu , nie wie czy uchwała zarządu była na podstawie notatki .Nie potrafiła wskazać jaka uchwała zarządu mogła regulować zasady parkowania pod <span class="anon-block">(...)</span> (zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> k-142v-143 akt).</p>
<p>Świadek <span class="anon-block">(...)</span> nie potrafiła też określić jakie są regulacje dotyczące zasad parkowania przy <span class="anon-block">(...)</span> oraz jakie miejsca na parkingu są przypisane do jakich stanowisk służbowych .Świadek <span class="anon-block">(...)</span> nie wiedziała też kiedy i dokładnie jaka informacja została przesłana mailem do pracowników <span class="anon-block"> (...)</span> w zakresie zasad parkowania przy <span class="anon-block">(...)</span> Świadek <span class="anon-block">(...)</span> także zeznała ,że dostaje kilkadziesiąt maili dziennie i jest to taka ilość maili ,że nie jest w stanie sobie przypomnieć ,kiedy był mail dotyczący zasad parkowania i co dokładnie zawierał(zeznania świadka <span class="anon-block">(...)</span> złożone na rozprawie 29 maja 2024r. transkrypcja k-161-161v ).</p>
<p>Niewątpliwie problem parkowania pracowników <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">(...)</span> ze względu na małą ilość miejsc do parkowania i dużą liczbę pracowników jest istotny i wymaga uregulowania .Nakładanie jednak kar porządkowych na pracowników <span class="anon-block"> (...)</span> nie może stanowić sposobu na rozwiązanie powyższej sytuacji .W ocenie Sądu nałożona na <span class="anon-block">(...)</span> kara porządkowa wykraczała poza zakres regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k. p .</a> z powodów określonych powyżej (analiza stanu faktycznego z uwzględnieniem procesu pracy ,podstawy do nałożenia kary porządkowej -brak wewnątrzzakładowych źródeł prawa pracy regulujących zasady parkowania pracowników <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">(...)</span> ).Kara upomnienia nałożona na <span class="anon-block">(...)</span> była też niewspółmierna do okoliczności biorąc pod uwagę również niewłaściwe zachowanie <span class="anon-block">(...)</span> podczas zdarzenia w dniu 27 stycznia 2023r.</p>
<p>W tych okolicznościach decyzję o ukaraniu powoda karą porządkową upomnienia należy uznać za niezgodną z art. 108 § 1 k. p i niezasadną.</p>
<p>Z tych wszystkich względów, orzeczono jak w sentencji wyroku.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
</div>