IV SA/Wa 1122/20

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2020 roku sprawy ze skargi Zakład Komunalny w [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2020 roku nr [...] w przedmiocie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa oddala skargę. UZASADNIENIE Zakład Komunalny w [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej; "Spółka", "skarżący") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie {dalej: "Prezes PGWWP", "organ") o udzieleniu Spółce interpretacji indywidualnej co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów Prawa wodnego odnoszących się do złożenia oświadczenia stanowiącego podstawę do ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne w odniesieniu do zaistniałych stanów faktycznych opisanych we wniosku. Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący: W dniu 23 stycznia 2019 r. Zakład Wodociągowo - Kanalizacyjnego w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (obecna: Zakład Komunalny w [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...]) wystąpiła do Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów Prawa wodnego odnoszących się do złożenia oświadczenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne w odniesieniu do zaistniałych stanów faktycznych, opisanych we wniosku. Wniosek został przekazany do Prezesa PGWWP celem jego rozpairzenia zgodnie z właściwością. We wniosku Spółka podała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się realizacją zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków i posiada wątpliwości interpretacyjne powstałe na tle stanów faktycznych opisanych we wniosku związanych ze składaniem oświadczeń stanowiących podstawę ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne. Pierwszy, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiazała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Czy cała woda pobierana przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne jest wodą do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, o której mowa w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, dla której przewidziano preferencyjne stawki opłat za usługi wodne?". Spółka podała, że posiadane przez nią pozwolenie wodnoprawne/pozwolenie zintegrowane nie określa konkretnego celu poboru wód, a odbiorcami jej usług są nie tylko podmioty pobierające wodę na cele zaopatrzenia gospodarstwa domowego, ale również na cele związane np. z produkcją napojów, artykułów spożywczych, czy też opieką zdrowotną, pomocą społeczną, produkcją mebli, administracją publiczną, produkcją metalową, do celów odprowadzania i oczyszczania ścieków. Spółka nabrała wątpliwości co do tego, czy wykonując zadanie własne gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków pobiera wodę wyłącznie na cel określony w art 274 pkt 4 Prawa wodnego, tj. realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, czy również na pozostałe cele określone w art. 274 pkt 2 i 3 Prawa wodnego Spółka przedstawiła stanowisko, że cel poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, które realizuje zadanie własne gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę należy określać przez pryzmat celów, na które woda jest wykorzystywana przez finalnych odbiorców usług, albowiem to że odbiorcy usług pobierają wodę na różne cele implikuje, że Spółka pobiera wodę również na różne cele, a nie tylko i wyłącznie związane z zaopatrzeniem ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Drugi, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Czy odbiorców usług, którzy pobierają wodę na ceie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (np. sklep) wykorzystujących pobraną wodę także do celów związanych z potrzebami socjalnymi należy zakwalifikować do grupy odbiorców usług pobierających wodę na cele określone w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego?". Spółka podała, że jest stroną umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z odbiorcą usług będącym podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (przedsiębiorcą). Wyjaśniła, że odbiorca usług pobiera z sieci wodociągowej wodę na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (np. sklep), który dodatkowo wykorzystuje wodę na realizację celów socjalnych przez pracowników. Spółka nabrała wątpliwości na jaki cel pobierana jest woda przez odbiorcę usług. Spółka przedstawiła stanowisko, że odbiorca usług pobiera całą wodę na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a więc cele wymienione w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego. Jej zdaniem kwalifikacji celu poboru wody należy dokonać przez pryzmat działalności do jakiej woda jest wykorzystywana, a fakt że jednym ze sposobów wykorzystania pobranej wody jest realizacja potrzeb socjalnych odbiorcy usług nie wpływa w żaden sposób na zasadniczy charakter celu pobieranej wody, którym jest prowadzona działalność gospodarcza. Na potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska Spółka wskazała na rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków i wynikającą, zdaniem Spółki, z rozporządzenia taryfowego zasadę, że odbiorca usług może być zakwalifikowany tylko i wyłącznie do jednej taryfowej grupy odbiorców. Spółka podała, że cele poboru wody stanowią jedno z kryteriów w oparciu, o które dokonuje się podziału odbiorców usług i przypisania ich do odpowiedniej taryfy grupowej i nie ma możliwości przypisania jednego odbiorcy usług równocześnie do dwóch różnych celów i w konsekwencji do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców. Trzeci, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Na jaki cel jest dostarczana woda do budynków wielolokalowych posiadających zawartą ze Spółką umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zgodnie z treścią art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków w przypadku których w części lokali prowadzona jest działalność gospodarcza, natomiast pozostała część lokali wykorzystywana jest na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych?". Spółka podała, że jest stroną umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego, w którym znajdują się zarówno lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, jak i lokale mieszkalne. Spółka rozlicza się wyłącznie z zarządcą lub właścicielem budynku wielolokalowego zgodnie ze wskazaniami wodomierza głównego liczącego zużycie wody łącznie dla całego budynku. Spółka nabrała wątpliwości co do celu poboru wody dostarczanej do takiego budynku. Przedstawiając własne stanowisko Spółka podała, że zasadnym jest przyjęcie, iż dostarcza całość wody na cel związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstw domowych, tj. cel wskazany w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Spółka podkreśliła, że budynki wielolokalowe co do zasady służą zaspokajaniu potrzeb gospodarstw domowych, a woda pobierana w takich budynkach w większości służy zaspokajaniu tych potrzeb, natomiast ścieki powstałe z wykorzystaniem takiej wody to ścieki bytowe. Zdaniem Spółki brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że w przypacku kiedy w budynku wielolokalowym znajdują się pomieszczania wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej to pobór wody do budynku związany jest z prowadzoną działalnością gospodarczą przez poszczególnych lokatorów, a sytuacja ta doprowadziłaby do pokrzywdzenia mieszkańców budynku pobierających wody dla potrzeb gospodarstwa domowego przez przypisanie ich do taryfowej grupy odbiorców pobierających wodę na cele wymienione w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego. Spółka wskazała, że zgodnie z rozporządzeniem taryfowym nie jest możliwe zakwalifikowanie odbiorcy usług równocześnie do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców, a jednym z kryteriów przyporządkowania danego odbiorcy usług do taryfowej grupy odbiorców jest właśnie cel poboru wody. Tym samym Spółka nie posiada możliwości zakwalifikowania podmiotu, z którym posiada zawartą umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków do dwóch różnych grup odbiorców i w konsekwencji nie ma możliwości pobierania od takiego odbiorcy za część dostarczanej wody - ceny uwzględniającej opłatę za usługi wodne, o której mowa w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, a za część strumienia - ceny uwzględniającej opłatę za usługi wodne, o które] mowa w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego. Czwarty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Na jaki cel dostarczana jest woda do budynków wielolokalowych dla których Spółka zawarła umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z właścicielem lub zarządcą takiego budynku, a jednocześnie odrębne umowy z osobami korzystającymi z poszczególnych lokali zgodnie z treścią art. 6 ust. 6 lub 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, w przypadku których w części lokali jest prowadzona działalność gospodarcza, natomiast pozostała część jest wykorzystywana na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych?". Spółka podała, że dostarcza wodę do budynku wielolokalowego na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku, jak i umów zawartych z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali. W takiej sytuacji Spółka obciąża osoby korzystające z lokalu zgodnie ze wskazaniami wodomierza lokalowego, a ponadto właściciela łub zarządcę budynku różnicą wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody (wodomierzy lokalowych). Spółka podkreśliła, że niektórzy z lokatorów wykorzystują lokale do prowadzania działalności gospodarczej, a pozostałe lokale służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych {gospodarstwa domowe), Z uwagi na różne cele poboru wody przez końcowych odbiorców usług Spółka nabrała wątpliwości co do kwalifikacji tych celów Przedstawiając własne stanowisko Spółka stwierdziła, że w przypadku odbiorców usług będących przedsiębiorcami dochodzi do poboru wody na jeden z celów określonych w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego, natomiast w przypadku odbiorców pobierających wodę na cel związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego na cel określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. W stosunku do zarządcy lub właściciela budynku cel poboru wody należy ustalić jako zwtazany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego, tj. określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Spółka podkreśliła, że w stosunku do lokatorów rzeczywisty cel poboru wód z sieci wodociągowej powinien stanowić kryterium jego ustalenia, albowiem w przedstawionym stanie faktycznym trudno jest uznać, że wszyscy odbiorcy usług pobierają wodę na jeden przeważający ce! w tym budynku, tj. związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego. Spółka dodała, że w przedstawionych okolicznościach jest w stanie precyzyjnie ustalić faktyczne cele poboru wody dla poszczególnych lokali i przypisać je do poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług. Natomiast w stosunku do zarządcy lub właściciela Spółka nie znajduje podstaw prawnych do kwalifikowania takiego poboru do różnych celów, m. in. z uwagi na brak możliwości przypisania odbiorcy usług równocześnie do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców z dwiema różnymi cenami. Piąty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "W jaki sposób podmiot pobierający wodę powinien zakwalifikować pobór wody dokonywany w celu jej dalszej hurtowej odsprzedaży podmiotowi bezpośrednio obsługującemu finalnych odbiorców?". Spółka podała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarła umowę na hurtową dostawę wody z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym z terenu sąsiedniej gminy. Sprzedawana woda jest zdatna do spożycia przez ludzi. Spółka posiada wątpliwości co do kwalifikacji celu poboru wody sprzedawanej hurtowo, które ujęła w pytaniu, czy cel poboru wody winien zostać ustalony jako pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, tj. cel określony w art. 274 pkt 2 lit za Prawa wodnego, czy jednak należy go ustalić z uwzględnieniem celów poboru wody przez końcowych odbiorców usług, tj. podmiotów, z którymi kupujące wodę od Spółki przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne posiada zawarte umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków, a więc różnych celów określonych w art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego. Spółka przedstawiając własne stanowisko stwierdziła, że jej zdaniem cel poboru wód należy ustalać w oparciu o rzeczywisty cel poboru wody przez finalnych odbiorców usług. Spółka podkreśliła, ' że przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne z terenu gminy sąsiedniej jedynie występuje w roli pośrednika, który dystrybuuje wodę zakupioną od Spółki i trudno przyjąć, że dochodzi w całości do poboru wód na cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Zdaniem Spółki odmienna interpretacja prowadziłaby do nieuzasadnionego zawyżenia cen wody dla podmiotów finalnie ją odbierających, w tym gospodarstw domowych. Szósty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Jaki cel poboru wody należy przypisać dla strat wody powstałych w wyniku procesu uzdatniania wody surowej?". Spółka podała, że pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego woda jest tzw. wodą "surową" albo "pierwotną", którą Spółka poddaje procesowi uzdatniania. Po zakończeniu procesu uzdatniania, woda zostaje wtłoczona do sieci wodociągowej. W toku procesu uzdatniania wody dochodzi do strat, tzn. występuje różnica pomiędzy pobrana wodą surową, a wodą uzdatnioną (wtłoczoną do sieci wodociągowej). Spółka posiada wątpliwości odnośnie do zakwalifikowania celu pobranej wody, która została stracona na etapie jej uzdatniania. Przedstawiając własne stanowisko Spółka wskazała, że do strat wody, do których dochodzi w procesie uzdatniania należy przypisać cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, za czym przemawia wykładnia literalna przepisów Prawa wodnego. Spółka podkreśliła, że ustawodawca, określając cel w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, posługuje się pojęciem uzdatniania wody. Ponadto wskazała, że do sieci wodociągowej wtłaczana jest woda, która spełnia normy jakościowe określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, co wymaga uprzedniego uzdatnienia pobranej wody "surowej". Siódmy, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Jaki cel poboru wody należy przypisać dla strat wód powstałych w wyniku jej przesyłu ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług? Czy cała taka woda winna zostać zakwalifikowana jako pobierana na cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, czy też opłata za usługi wodne powinna zostać skalkulowana w taki sposób, by straty zostały rozliczone proporcjonalnie według finalnej struktury sprzedaży przedsiębiorstwa, czyli np. jeżeli 70% wody przedsiębiorstwo dostarcza na cel określony w art. 274 pkt 4 (woda d!a gospodarstw domowych) to za 70% strat wody należy uiszczać stawkę właśc.wą dla tego celu?". Spółka podała, że podczas dostarczania wody dla odbiorców usług przy wykorzystaniu sieci wodociągowej dochodzi do strat wody, które stanowią różnicę pomiędzy ilością wody wtłoczonej na Stacji Uzdatniania Wody do sieci wodociągowej, a ilością wody pobranej przez odbiorców usług. Spółka podnicsła, że straty wody mogą wynikać z nieszczelności sieci wodociągowej, awarii sieci: a także z błędów pomiarowych urządzeń. Ponadto zdaniem Spółki do strat wody należy również zaliczyć wodę przeznaczoną do płukania sieci wodociągowej Spółka posiada wątpliwości odnośnie do zakwalifikowania celu pobory wody dla rozliczenia strat wody na sieci wodociągowej, które ujęła w pytaniu, czy w takiej sytuacji dla wszystkich strat należy przypisać cel związany ze zbiorowym zaopatrzeniem ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 Prawa wodnego), czy na cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, czy też na cele ustalone proporcjonalnie według struktury sprzedaży Spółki (art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego). Spółka przedstawiając własne stanowisko stwierdziła, że jej zdaniem straty wody powstałe w wyniku przesyłu należy kwalifikować proporcjonalnie do struktury sprzedaży wynikającej z celów poboru wody przez finalnych odbiorców usług. Spółka podkreśliła, że jeżeli 70% wolumenu sprzedaży jest związane ze sprzedażą wody w celu zaspokojenia potrzeb gospodarstw domowych, a 30% na cele związane z działalnością gospodarczą odbiorców usług, to straty winny być konsekwentnie rozliczone w oparciu o powyższą proporcję. Zdaniem Spółki trudno jest przyjąć, że straty powstałe w procesie przesyłu wody należy kwalifikować jako cel związany z realizacją zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, jak również, iż całość straty związana jest z dystrybucją, choćby dlatego, że część strat w rzeczywistości wynika z błędów pomiarowych urządzeń, a nie z rzeczywistych ubytków w sieci. Dodatkowo Spółka wskazała na treść wzoru Oświadczenia podmiotu obowiązanego do ponoszenia opłat za usługi wodne w celu ustalenia wysokości opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych, w którym znajduje się wyjaśnienie, że: "ilość pobranej wody na dany cel winien uwzględnić również proporcjonalne rozliczenie strat wody w sieci w odniesieniu do poszczególnych celów przeznaczenia pobranej wody". Ósmy, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Jaki cel poboru wody należy przypisać dla odbiorcy usług, który posiada zawartą ze Spółką umowę o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków w celu zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego, natomiast za wodomierzem głównym posiada podział (rozgałęzienie) instalacji wewnętrznej i dostarcza wodę do pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza?". Spółka podała, że jest stroną umów o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z odbiorcami usług pobierającymi wodę na cele związane z zaspokajaniem potrzeb gospodarstwa domowego. Taki cel poboru wód został zadeklarowany w umowach przez odbiorców usług. Wskazani odbiorcy usług są rozliczani na podstawie wskazań wodomierza głównego, a za wodomierzem głównym w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym, przy wykorzystaniu systemu instalacji wewnętrznej pobierają wodę do pomieszczenia, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza (np. sklep). Spółka podkreśliła, że w przedstawionym przypadku nie ma możliwości przyłączenia lokalu, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza, osobnym przyłączem wodociągowym do sieci wodociągowej. Spółka ma wątpliwość jak określić cel poboru wody w takim przypadku, tj. czy na cel związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego (art 274 pkt 4 Prawa wodnego), czy na cel związany z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. 274 pkt 2 Prawa wodnego). Spółka przedstawiając własne stanowisko stwierdziła, że jej zdaniem zasadne jest uznanie, że cel poboru wody jest związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego. Spółka na poparcie swojego stanowiska, ponownie podniosła, że zgodnie rozporządzeniem taryfowym odbiorcę usług można zaliczyć tylko i wyłącznie do jednej grupy taryfowej grupy odbiorców. Zdaniem Spółki brak jest możliwości przyporządkowania wskazanego odbiorcy usług do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców i rozliczenia ilości pobranej wody w oparciu o proporcję, a więc zastosowanie dwóch różnych cen. Zaliczenie odbiorcy usług do taryfowej grupy odbiorców, którzy płacą najniższą cenę wody, zdaniem Spółki, znajduje pośrednio oparcie w ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r, o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Spółka dodała, że oceniając cele poboru wody należy się kierować oświadczeniem odbiorcy usług złożonym w zawartej umowie o zaopatrzeniu w wodę lub odprowadzanie ścieków i brak jest podstaw do zaliczenia odbiorcy usług, który zadeklarował w umowie, że dostarczana woda będzie służyć zaspokajaniu potrzeb gospodarstwa domowego, do taryfowej grupy odbiorców pobierających wodę na cele ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dziewiąty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Na jakiej podstawie (w oparciu o co) Spółka ma dokonywać kwalifikacji celów poboru wody przez odbiorców usług?". Spółka podała, że w związku z tym, że cele poboru wód przez Spółkę pokrywają się z celami wykorzystania wód przez finalnych odbiorców usług to na terenie jej działalności dochodzi do poboru wody na różne cele określone przepisami Prawa wodnego Powołując się na spoczywający na przedsiębiorstwie wodociągowo - kanalizacyjnym obowiązek kwalifikacji celów poboru wód, Spółka wskazała na wątpliwości co do podstaw przeprowadzania takiej kwalifikacji, w tym brak narzędzi przymuszających odbiorców usług do wskazania celu poboru wód. Podała, że okoliczność tę ustala na podstawie ankiet wypełnianych przez odbiorców usług, którzy udzielają odpowiedzi co do celu poboru wód. Jednocześnie, jak dalej podniosła, narzędziem pomocniczym są dla Spółki dane zawarte w ogólnodostępnych rejestrach, tj. Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, informacji REGON na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego. Spółka wyjaśniła, że w przypadku odbiorców usług, którzy pobierają wodę na cele związane z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego, przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne ustala taki pobór jako związany z celem w postaci zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, tj. określonym w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Natomiast w odniesieniu do odbiorców usług będących przedsiębiorcami, przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne ustala cel poboru wody zgodnie z przedmiotem przeważającej działalności przedsiębiorcy (w stosunku do przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego) oraz przeważającą działalnością gospodarczą (w stosunku do przedsiębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej), tj. jeden z celów określonych w art. 274 pkt 2 Prawa wodnego. Spółka wniosła o potwierdzenie, że opisany schemat działania jest prawidłowy. Dziesiąty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiazała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "W jaki sposób określić ilość rr.3 wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych z poszczególnych nieruchomości". Spółka wskazała, że jako podmiot korzystający z usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych i obowiązany do ponoszenia opłaty za usługi wodne w oświadczeniu o zakresie korzystania z tej usługi wodnej podaje informacje o ilości odprowadzanych do wód - wód opadowych lub roztopowych. Spółka podkreśliła, że pomimo tego, iż ilość odprowadzanych do wód - wód opadowych lub roztopowych stanowi podstawę do ustalenia wysokości opłaty zmiennej za wskazaną usługę wodną, to Prawo wodne nie wskazuje w jaki sposób przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne ma tę ilość ustalić. Spółka przedstawiając własne stanowisko wskazała, że jej zdaniem w celu określenia ilości m3 wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych z poszczególnych nieruchomości należy posłużyć się danymi dotyczącymi ilości opadów, które udostępniane są przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Spółka podkreśliła, że w tym wypadku zasadnym jest posłużenie się średnią opadów z kwartału, za który składane jest oświadczenie. W ocenie Spółki posłużenie się tymi danymi pozwoli ustalić w sposób obiektywny średnią ilość opadów, która może spaść w danym okresie, za który przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne ma złożyć stosowne oświadczenie. Następnie, jak dalej wskazała Spółka, dane o ilości opadów należy przemnożyć przez powierzchnię uszczelnioną nieruchomości oraz współczynniki spływu, co pozwoli na ustalenie ilości m3 odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych. Spółka podkreśliła, że tylko z uszczelnionej części powierzchni nieruchomości może być odprowadzona do systemu woda opadowa lub roztopowa, gdyż w przypadku opadu na tereny nieuszczelnione, woda ulega naturalnemu wsiąknięciu do gruntu. Spółka wyjaśniła, że współczynnik spływu jest stosunkiem ilości wody opadowej lub roztopowej, która odpływa z powierzchni zlewni do ilości, która spadła na tę powierzchnię i jego wartość zależy od szeregu czynników, w tym sposobu zagospodarowania powierzchni zlewni, wielkości nachylenia jej powierzchni (podłużnego spadku terenu), przepuszczalności wierzchnich warstw gruntu. Jedenasty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "Jakie tereny należy uznać w rozumieniu Prawa wodnego za tereny uszczelnione (w szczególności czy za takie należy uznawać powierzchnie dachów)?". Spółka podniosła, że jako podmiot korzystający z usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych ma obowiązek uiszczenia opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Zdaniem Spółki konieczne jest dokonanie wykładni pojęcia terenu uszczelnionego nieposiadającego definicji legalnej, a od występowania którego przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne jest zobowiązane do uiszczania stosownej opłaty. Przedstawiając własne stanowisko Spółka wskazała, że za tereny uszczelnione należy uznać taką powierzchnię, z której z całości lub jakiejkolwiek części wody opadowe lub roztopowe wpadają do systemu kanalizacji służącego do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych, w tym do systemu kanalizacji ogólnospławnej, jeżeli tym systemem odprowadzane są wody opadowe lub roztopowe. Zdaniem Spółki zasadnym jest przyjęcie, że tereny mogą być uznane za uszczelnione częściowo, a stopień wyliczeń spływu z takich terenów winien być uwzględniany w stosownych obliczeniach dotyczących spływu wody opadowej i roztopowej z takich terenów. Spółka wskazała, że za tereny uszczelnione należałoby również uznać dachy i stropodachy odwrócone (zielone). Dwunasty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "W rozumieniu Prawa wodnego jak należy zdefiniować urządzenia do retencjonowania wody, jakim warunkom takie urządzenia winny odpowiadać?". Spółka podała, że w polskim systemie prawnym, w tym w Prawie wodnym brak jest definicji legalnej urządzenia do retencjonowania wody. Spółka podniosła, że zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN - retencja to magazynowanie wody opadowej na powierzchni ziemi, w gruncie oraz zbiornikach naturalnych i sztucznych. Przedstawiając własne stanowisko Spółka wskazała, że wobec braku definicji legalnej urządzenia do retencjonowania wody należy przyjąć, że jest to każde urządzenie służące do gromadzenia wód opadowych' lub roztopowych, w tym w szczególności fragment rowu, zbiorniki, beczki, itp. Trzynasty, przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka powiązała z zapytaniem interpretacyjnym o treści: "W jaki sposób należy obliczyć opłatę stałą za odprowadzanie do wód - wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast?". Spółka podkreśliła, że przepis art. 271 ust. 4 Prawa wodnego w tożsamy sposób określa sposób ustalenia opłaty starej za odprowadzanie do wód - wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast oraz za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej Sygn.akt IV SA/Wa 1122/20 służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Spółka wskazała, że zgodnie ze wskazaną normą opłatę stałą ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Jednocześnie jednak zdaniem Spółki przepis art 274 pkt 5 lit. a-b Prawa wodnego, który określa górną jednostkową stawkę opłaty stałej dla obu wymienionych usług wodnych, jak i przepisy § 6 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne, które określają jednostkową stawkę opłaty stałej dla obu wymienionych usług wodnych (§ 6 określa jednostkową stawkę opłaty dla odprowadzania do wód - wód opadowych lub roztopowych, a § 7 określa jednostkową stawkę opłaty dla odprowadzania do wód - wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast) dokonują zasadniczej zmiany. W odniesieniu do wód opadowych lub roztopowych stawka odnosi się do okresu wyrażonego w dobie, natomiast w przypadku odwodnienia gruntów brak jest takiego dookreślenia. Przedstawiając własne stanowisko, Spółka wskazała, że przy literalnym zastosowaniu powołanych norm najpierw należy przeliczyć ilość odprowadzonych wód pochodzących z odwodnienia gruntów do wartości dobowej, a następnie ustalić wysokość opłaty stałej. Powyższe przeliczenie spowodowałoby, że z uwagi na rozbieżność w dwóch przepisach ilość odprowadzonych wód z odwodnienia gruntów byłaby 86400 razy większa aniżeli ilość odprowadzonych do wód - wód opadowych lub roztopowych. Prezes PGWWP decyzją z [...] kwietnia 2019 r. stwierdził, że: D kwalifikując pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjni na potrzeby zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych należy przyjąć cel poboru wód powiązany z działalnością przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjnego, a nie wiązać ten cel ze sposobem jej wykorzystania przez odbiorcę usług. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych odpowiada celowi poboru wód określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za) Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody. Pobór wody przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu jej dostarczenia podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za) Prawa wodnego, a okoliczność częściowego zużycia dostarczonej wody na potrzeby socjalne przedsiębiorcy i pracowników nie zmienia pierwotnego celu poboru wód, którym, w przedstawionym przypadku jest pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody; 2) pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby dostarczenia wody do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego w odniesieniu do wód pobranych w celu zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi zamieszkujących w budynku wielolokalowym. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu zaopatrzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w budynku wielolokalowym na podstawie umowy zawartej z właścicielem tub zarządcą budynku odpowiada celowi wskazanemu w art, 274 pkt 2 lit. za) Prawa wodnego; 3) pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby dostarczenia wody do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego oraz na podstawie umów z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali odpowiada celowi określonemu w art, 274 pkt 4 Prawa wodnego w odniesieniu do wód pobranych w celu zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi zamieszkujących w budynku wielolokalowym. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu zaopatrzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w budynku wielolokalowym na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku oraz na podstawie umów z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali odpowiada celowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za) Prawa wodnego. Wymienionych celów poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne nie zmienia fakt wystąpienia różnic pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody; 4) pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu hurtowej sprzedaży wody przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za) Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody; 5) opłatę zmienną za pobór wód ponosi się za cały wolumen pobranej z ujęcia wody podziemnej iub wody powierzchniowej, z uwzględnieniem jednostkowej stawki opłaty właściwej dla celu poboru wód, niezależnie od strat pobranych wóa. do których dochodzi na etapie ich uzdatniania, a także w procesie transportu uzdatnionej wody przy wykorzystaniu sieci wodociągowej. Nie zmienia przy tym celu poboru wód okoliczność poddawania pobranej wody procesom uzdatniania. Realizowany przez Spółkę cel poboru wód jest taki sam dla całego wolumenu pobranych w określonym celu wód, w tym dla strat wód, do których dochodzi w procesie uzdatniania pobranych wód, a także dla strat wód, do których dochodzi w procesie transportu uzdatnionej wody przy wykorzystaniu sieci wodociągowej; 6) pobor wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby dostarczenia wody do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego do celów związanych z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, niezależnie od tego; że odbiorca usług wykorzystuje dostarczoną wodę dodatkowo do prowadzenia działalności gospodarczej w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym; 7) w przypadku braku przyrządów pomiarowych, z których wynika ilość odprowadzonych w danym kwartale do wód - wód opadowych lub roztopowych, określenia zakresu korzystania z tej usługi wodnej należy dokonać na podstawie innych, wiarygodnych metod, które doprowadzą podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne do prawidłowego oznaczenia zakresu korzystania z tej usługi wodnej (ilości odprowadzonych w danym kwartale do wód - wód opadowych lub roztopowych). Przedstawiony przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne sposób pozyskania danych o ilości odprowadzonych w danym kwartale do wód - wód opadowych lub roztopowych polegający na posłużeniu się danymi dotyczącymi ilości opadów udostępnianych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, tj. średnią opadów z kwartału, za który składane jest oświadczenie, przemnożoną przez powierzchnię uszczelnioną nieruchomości oraz współczynniki spływu uznać należy za prawidłowy. Urządzenia retencyjne to obiekty, których przeznaczeniem jest zbieranie i przetrzymywanie wód opadowych lub roztopowych, a zatem np. zbiorniki, oczka wodne, sztucznie wykonane zagłębienia terenu. Za teren uszczelniony należy uznać taką część powierzchni nieruchomości, na której nie dochodzi do retencji wód opadowych lub roztopowych, a więc również powierzchnię dachów i stropodachów odwróconych. Zgodnie z art. 271 ust. 1 Prawa wodnego opłata stała ustalana jest w formie informacji rocznej, co oznacza, że odnosi się ona do jednego roku. Przyjęty w art. 271 ust. 4 Prawa wodnego "czas wyrażony w dniach" stanowi zatem stałą wartość, która w związku z rocznym charakterem opłaty stałej co do zasady zawsze wynosi 365 dni. W tej sytuacji powiązanie w przepisie art. 274 pkt 5 lit. a) Prawa wodnego górnej jednostkowej stawki opłaty za usługi wodne z dobą oraz niedokonanie takiego powiązania w przepisie art, 274 pkt 5 lit. b) Prawa wodnego nie zmienia sposobu naliczania opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych oraz wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast, który w odniesieniu do obu usług wodnych jest taki sam. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa PGWWP z 15 kwietnia 2019 r., który prawomochym wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1395/19 uchylił zaskarżoną decyzję w przedmiocie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w przypadku, gdy w ramach jednego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej występuje rozstrzygnięcie powinna odpowiadać schematowi, iż każdemu pytaniu opartemu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) powinien odpowiadać w decyzji odrębny punkt jej osnowy, do którego również powinien odnosić się wyłącznie jeden, ściśle powiązany z tym konkretnym punktem sentencji fragment uzasadnienia zawierający stosowny i wyczerpujący wywód prawny. Zdaniem Sądu decyzja z 15 kwietnia 2019 r. nie spełnia sformułowanych przez ustawodawcę wymogów prawidłowej interpretacji przepisów i jako taka nie powinna ostać się w obrocie prawnym. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Prezes PGWWP decyzją z[...] marca 2020 r. stwierdził, że 1) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do pierwszego stanu faktycznego jest prawidłowe w części, w której Spółka twierdzi, że dokonując poboru wód w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych nie pobiera wód wyłącznie w celu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz nieprawidłowe w części, w której Spółka twierdzi, że Sygn. akt IV SA/Wa 1122/20 cele poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne pokrywają się z celami wykorzystania wód przez finalnych odbiorców usług; 2) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do drugiego stanu faktycznego, iż cel poboru wód przez Spółkę dostarczanej podmiotowi prowadzącemu i działalność gospodarczą, która częściowo jest wykorzystana na potrzeby socjalne pracowników wskazanego odbiorcy usług należy ustalać zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez odbiorcę usług jest nieprawidłowe; 3) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do trzeciego stanu faktycznego, z którego wynika, że pobór wód przez przedsiębiorstwo woaociągowo - kanalizacyjne dostarczanych do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej wyłącznie z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego, w którym znajdują się zarówno lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej oraz lokale mieszkalne należy w całości zakwalifikować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego; tj. zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi jest nieprawidłowe; 4) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do czwartego stanu faktycznego, w którym woda jest dostarczana do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego oraz umów zawartych z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali jest prawidłowe w części, z której wynika, że dostarczając wocę do lokali mieszkalnych w budynku wielolokalowym przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne realizuje cel poboru wód określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego oraz nieprawidłowe w części, z której wynika, że dostarczając wodę do lokali i wykorzystywanych do prowadzania działalności gospodarczej cel poboru wód należy określać przez pryzmat przedmiotu działalności gospodarczej wykonywanej w lokalu oraz nieprawidłowe w części stwierdzającej, że cel poboru wód, w ilości stanowiącej różnicę pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody należy w całości przyporządkować do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego; 5) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do piątego stanu faktycznego, iż w przypadku poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby hurtowej sprzedaży wody przedsiębiorstwu wodociągowo - kanalizacyjnemu z terenu gminy sąsiedniej, cel poboru wód należy ustalać w oparciu o cel wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjne świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, które zakupiło wodę jest nieprawidłowe; 6) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do szóstego stanu faktycznego, że cel poboru wód dla strat wody powstałej w wyniku procesu uzdatniania wody surowej to zawsze pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, tj. cel określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego jest nieprawidłowe; Tj stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do siódmego stanu faktycznego, zgodnie z którym straty wody powstałe w wyniku przesyłu wody uzdatnionej ze Stacji Uzdatniania Wody do odbiorców usług należy kwalifikować proporcjonalnie do struktury sprzedaży poszczególnym kategoriom odbiorców usług jest prawidłowe; 8) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do ósmego stanu faktycznego, iż celem poboru wód dostarczanych do domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę zawierającej oświadczenie, iż woda służy zaspokojeniu potrzeb gospodarstwa domowego, wykorzystywanych także do prowadzenia działalności gospodarczej w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym jest cel określony w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, tj. do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wode jest prawidłowe; 9) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do dziewiątego stanu faktycznego, w którym przedstawiony został schemat pozyskiwania danych o sposobie wykorzystania wód przez odbiorców usług będących podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą oraz podmiotami publicznymi w postaci ankiet wypełnianych przez odbiorców usług oraz danych z ogólnodostępnych rejestrów (Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, informacji REGON na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego) na potrzeby określenia celu poboru wód przez Spółkę jest nieprawidłowe; 10) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do dziesiątego stanu faktycznego, z którego wynika że w celu określenia ilości m3 wód opadowych lub roztopowych odprowadzonych w danym kwartale do wód należy posłużyć się Sygn. akt IV SA/Wa 1122/20 danymi dotyczącymi ilości opadów udostępnianych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, tj. średnią opadów z kwartału, za który składane jest oświadczenie o zakresie korzystania z usługi wodnej przemnożoną przez powierzchnię uszczelnioną nieruchomości oraz współczynniki spływu jest prawidłowe; 11) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do jedenastego stanu faktycznego stwierdzające, że za tereny uszczelnione należy uznać taką powierzchnię, z której z całość lub jakiejkolwiek części wody opadowe lub roztopowe wpadają do systemu kanalizacji służącego do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych, w tym również dachy i stropodachy odwrócone jest nieprawidłowe; t2) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do dwunastego stanu faktycznego, zgodnie z którym każde urządzenie służące do gromadzenia wód opadowych lub roztopowych, w tym fragment rowu, zbiorniki, beczki stanowi urządzenie do retencjonowania wody jest prawidłowe w części stwierdzającej-, że za urządzenia do retencjonowania wody należy uznać urządzenie służące gromadzeniu wód opadowych lub roztopowych oraz nieprawidłowe w części, w której Spółka za urządzenia do retencjonowania wody uznaje fragment rowu; 13) stanowisko Spółki przedstawione w odniesieniu do trzynastego stanu faktycznego, iż odniesienie górnej oraz jednostkowej stawki opłaty za usługi woane służącej ustaleniu opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych (odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych) do okresu wyrażonego w dobie oraz brak takiego dookreślenia w stosunku do usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu do wóa - wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast powoduje, że ilość odprowadzonych wód z odwodnienia gruntów będzie 86400 razy większa aniżeli ilość odprowadzonych do wód - wód opadowych lub roztopowych jest nieprawidłowe. Odnosząc się do pierwszego stanu faktycznego organ wskazał, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie wiązać go ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorcę usług wodociągowo - kanalizacyjnych. Jednostkowa stawka opłaty za usługi wodne jest jednym z zasadniczych elementów, które wpływają na wysokości opłaty za usługi wodne. Powiązanie ceiu poboru wód z podmiotem korzystającym z usługi wodnej, a nie z odbiorcą usług wodociągowo - kanalizacyjnych zapewnia prawidłowe ustalenie daniny publicznej na podstawie niebudzących wątpiiwości danych dotyczących ustalonego w pozwoleniu wodnoprawnym celu poboru wód przez podmiot korzystający z usług wodnych oraz według tych samych zasad dla wszystkich podmiotów pozostających w relewantnej sytuacji prawnej. Spółka dokonując poboru wód w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych nie pobiera wód wyłącznie w celu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Całość wód pobieranych przez przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjne nie stanowi wód pobieranych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, albowiem wody pobrane przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych odpowiadają celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania oraz dostarczania wody. Odnosząc się do drugiego stanu faktycznego organ wskazał, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie w powiązaniu ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych co oznacza, że okoliczność częściowego zużycia dostarczonej wody odbiorcy usług będącego przedsiębiorcą na potrzeby socjalne pracowników nie zmienia pierwotnego celu poboru wód przez Spółkę. W przedstawionym przypadku znajduje zastosowanie określony w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Stanowisko Spółki, iż cel poboru wód przez Spółkę / dostarczanej przedsiębiorcy, która częściowo jest wykorzystana na potrzeby socjalne pracowników przedsiębiorcy należy ustalać zgodnie z rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej przez odbiorcę usług jest nieprawidłowe. Odbiorcy usług wodociągowo - kanalizacyjnych nie są adresatem norm prawnych wynikającycn z art 274 pkt 2 Prawa wodnego, a określone w nich cele poboru wód odnoszą się do podmiotów korzystających z usług wodnych, a nie odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych, którzy pozostają poza ukształtowanym pozwoleniem wodnoprawnym albo pozwoleniem zintegrowanym stosunkiem administracyjnoprawnym. Sygn. akt IV SA/Wa 1122/20 Odnosząc się do trzeciego stanu faktycznego organ wskazał, że wody dostarczone przez Spółkę do budynku wielolokafowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą takiego budynku kierowane do lokali, w których jest prowadzona działalność gospodarczą odpowiadają celowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, tj. do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody, a wody kierowane do lokali mieszkalnych odpowiadają celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Jeżeli odbiorcą usług jest wyłącznie właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych to jest on obowiązany do rozliczenia kosztów tych usług. Suma obciążeń za wodę lub ścieki nie może być wyższa od ponoszonych przez właściciela lub zarządcę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. Rozliczenie przez właściciela lub zarządcę budynku wielolokalowego kosztów usług wodociągowych wymaga ich podziału pomiędzy osobami korzystającymi z lokali w budynku wielolokalowym. Zakres obciążenia lokali (zarówno mieszkalnych, jak i wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej) pozwoli określić ilość wód kierowanych do poszczególnych kategorii lokali. Spółka na podstawie stosunku cywilnoprawnego wiążącego ją z odbiorcą usług posiada zatem możliwość pozyskania informacji o ilości wód kierowanych do poszczególnych kategorii lokali w budynku wielolokalowym, ewentualnie pozyskania informacji o ilości lokali wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w budynku wielolokalowym. Powyższe dane w konsekwencji doprowadzą Spółkę do ustalenia ilości wód pobranych do celów poboru, uzdatniania i dostarczania wody (art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego) oraz ilości wód pobranych do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 Prawa wodnego) dostarczanych do budynku wielolokalowego. Wody dostarczone przez Spółkę do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej wyłącznie z właścicielem lub zarządcą takiego budynku kierowane do lokali, w których jest prowadzona działalność gospodarczą odpowiadają celowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego, a wody kierowane do lokali mieszkalnych odpowiadają celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Odnosząc się do czwartego stanu faktycznego organ wskazał, źe pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu ich dostarczenia podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne na potrzeby dostarczenia wody do budynku wielolokalowego na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku wielolokalowego oraz na podstawie umów z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego w odniesieniu do wód pobranych w celu zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi zamieszkujących w budynku wielolokatowym. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne w celu zaopatrzenia podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w budynku wielolokalowym na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą budynku oraz na podstawie umów z podmiotami korzystającymi z poszczególnych lokali odpowiada ceiowi wskazanemu w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Różnice pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody należy kwalifikować z uwzględnieniem obu wskazanych wyżej celów poboru wód, skoro dochodzi do nich w związku z dostarczaniem wody do budynku, w którym występują zarówno lokale mieszkalne, jak i lokale wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Odnosząc się do piątego stanu faktycznego organ wskazał, że pobór wód dokonywany w celu jej dalszej hurtowej sprzedaży podmiotowi bezpośrednio obsługującemu finalnych odbiorców należy w całości zakwalifikować do celu poboru, uzdatniania i dostarczania wody określonego w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Odnosząc się do szóstego stanu faktycznego organ wskazał, że opłatę zmienną za pobór wód ponosi się za cały wolumen pobranej z ujęcia wody podziemnej lub wody powierzchniowej, z uwzględnieniem jednostkowej stawki opłaty właściwej dla celu poboru wód, tym dla strat wód, do których dochodzi w procesie uzdatniania pobranych wód. Nie zmienia przy tym celu poboru wód okoliczność poddawania pobranej wody procesom uzdatniania. Realizowany przez Spółkę cel poboru wód jest taki sam dla całego wolumenu pobranych w określonym celu wód, w tym dla strat wód, do których dochodzi w procesie uzdatniania pobranych wód. Straty wód do których dochodzi w wyniku procesu uzdatniania wody surowej należy zakwalifikować do pierwotnego realizowanego przez Spółkę celu poboru wody surowej, tj. w przypadku poboru wód do celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę ludności - do celu określonego w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, a w przypadku poboru wód do celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów publicznych oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą - do celu określonego w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Odnosząc się do siódmego stanu faktycznego organ wskazał, że opłatę zmienną za pobor wód ponosi się za cały wolumen pobranej z ujęcia wody podziemnej lub wody powierzchniowej, z uwzględnieniem jednostkowej stawki opłaty właściwej dla celu poboru wód, niezależnie od strat wód, do których dochodzi w wyniku przesyłu wody uzdatnionej ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług. Nie zmienia cefu poboru wód okoliczność, że część pobranych i uzdatnionych wód podlega stratom w procesie ich przesyłu. Realizowany przez Spółkę cel poboru wód jest taki sam dla całego wolumenu pobranych w określonym celu wód, w tym dla strat wód do których dochodzi w procesie przesyłu uzdatnionych wód. W procesie kwalifikacji celów poboru wód dla strat wód, do których dochodzi w wyniku przesyłu wód uzdatnionych ze Stacji Uzdatniania Wody do finalnych odbiorców usług należy wykorzystać dane dotyczące ostatecznej struktury sprzedaży wody poszczególnym kategoriom odbiorców usług, co pozwoli określić jaka część utraconych w sieci wód została pobrana w celu realizacji zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, tj. cel o którym mowa w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego, a jaka część w celu zbiorowego zaopatrzenia w wodę podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych, tj. cel określony w art. 274 pkt 2 fet. za Prawa wodnego. Odnosząc się do ósmego stanu faktycznego organ wskazał, że Spółka dostarcza całość wody na cel związany z zaspokojeniem potrzeb gospodarstwa domowego, skoro umowa o zaopatrzenie w wodę zawiera oświadczenie o takiej treści, a także nie jest możliwe przyłączenie lokalu, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza, osobnym przyłączem wodociągowym do sieci wodociągowej. Spółka pobierając wodę w celu jej dostarczenia do domu mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego, na podstawie umowy, z której treści jednoznacznie wynika, że dostarczona woda służy zaspokojeniu potrzeb gospodarstwa domowego odbiorcy usług, realizuje zadanie własne gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, co odpowiada celowi określonemu w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego. Celu poboru wód przez Spółkę nie zmienia fakt, że odbiorca usług, mimo treści złożonego oświadczenia, wykorzystuje wodę dodatkowo do prowadzenia działalności gospodarczej w domu mieszkalnym albo lokalu mieszkalnym. Odnosząc się do dziewiątego stanu faktycznego organ wskazał, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie wiązać go ze sposobem wykorzystana wód przez odbiorców usług wodociągowo - kanalizacyjnych. Dla ustalenia celu Doboru wód dostarczanych przedsiębiorcom oraz podmiotom publicznym zbędne jest ustalanie celu wykorzystania wód przez wskazane kategorie podmiotów, a wystarczająca jest wiedza o kategoriach odbiorców usług w podziale na ludność, podmioty publiczne oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą Celem poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne nie jest sposób wykorzystania wód przez finalnego odbiorcę usług wodociągowo - kanalizacyjnych, lecz cel poboru wód przez podmiot korzystający z usług wodnych. Na potrzeby realizacji obowiązku dokonania podziału pobranych wód z uwzględnieniem kryterium celu pobranych wód, o którym mowa w art. 552d Prawa wodnego nie jest wymagana informacja o sposobie wykorzystania wód przez odbiorców usług. Odnosząc się do dziesiątego stanu faktycznego organ wskazał, że Prawo wodne nie określa sposobu pozyskiwania danych o zakresie korzystania z usług wodnych na potrzeby składania przez podmioty obowiązane do ponoszenia opłat za usługi wodne oświadczeń, o których mowa w art. 552 ust. 2b Prawa wodnego, za poszczególne kwartały. W związku z tym w przypadku braku przyrządów pomiarowych, z których wynika ilość odprowadzonych w danym kwartale dc wód - wód opadowych lub roztopowych, określenia zakresu korzystania z tej usługi wodnej należy dokonać na podstawie innych, wiarygodnych metod, które doprowadzą podmiot korzystający z tej usługi wodnej do prawidłowego oznaczenia zakresu korzystania z tej usługi wodnej. Przedstawiony przez Spółkę sposób pozyskania danych o ilości odprowadzonych w danym kwartale do wód - wód opadowych lub roztopowych polegający na posłużeniu się danymi dotyczącymi ilości opadów udostępnianych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, tj. średnią opadów z kwartału, za który składane jest oświadczenie przemnożoną przez powierzchnię uszczelnioną nieruchomości oraz współczynniki spływu uznać należy za prawidłowy. Odnosząc się do jedenastego stanu faktycznego organ wskazał, że za tereny uszczelnione nie należy uznać powierzchni, z której z całości lub jakiejkolwiek części wody opadowe lub roztopowe wpadają do systemu kanalizacji służącego do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych, w tym systemu kanalizacji ogólnospławnej, którym odprowadzane są wody opadowe lub roztopowe, w tym również dachy i stropodachy odwrócone (zielone). Na gruncie Prawa wodnego za tereny uszczelnione należy rozumieć części nieruchomości gruntowej, na których nie dochodzi do naturalnej retencji wód opadowych lub roztopowych. Terenem uszczelnionym nie jest powierzchnia dachów oraz stropodachów odwróconych, bowiem ich obecność jedynie prowadzi do powstania skutku w postaci wyłączenia części nieruchomości gruntowej z naturalnej retencji wód opadowych lub roztopowych. Odnosząc się do dwunastego stanu faktycznego organ wskazał, że za urządzenie do retencjonowania wody uznać należy każde urządzenie służące gromadzeniu wód opadowych lub roztopowych. Urządzeniem do retencjonowania wody nie jest fragment rowu. Rowy stanowią sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, podczas gdy celem urządzeń do retencjonowania wód opadowych lub roztopowych z terenów uszczelnionych jest zatrzymanie części wód będących skutkiem opadów atmosferycznych w miejscu ich wystąpienia, a nie ich odpływ z terenu uszczelnionego. Funkcja rowu, w którą wpisane jest prowadzenie wody, a nie jej przetrzymywanie wyklucza zaliczenie rowów łub ich fragmentów do urządzeń do retencjonowania wód opadowych lub roztopowych. Rowy mogą stanowić element otwartych systemów kanalizacji deszczowej, przy pomocy których wody opadowe lub roztopowe odprowadzane są z terenów uszczelnionych do wód lub urządzeń wodnych. Za urządzenia do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych należy uznać obiekty, których celem jest zbieranie i przetrzymywanie wód opadowych lub roztopowych, np. zbiorniki, oczka wodne, sztucznie wykonane zagłębienia terenu. Odnosząc się do trzynastego stanu faktycznego organ wskazał, że wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast stanowi iloczyn jednostkowej stawki opłaty (0,35 zł), czasu wyrażonego w dniach (365) oraz określonej w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnej ilości wód odprowadzanych do wód wyrażonej w m3/s. Opłata stała za wskazaną usługę wodną, jak i za usługę wodną polegającą na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych zależy od określonego w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnego chwilowego zakresu korzystania z wód (wyrażonego w m3 na sekundę), a nie od ilości odprowadzonych wód z odwodnienia gruntów (do tego 86400 razy większych od ilości odprowadzonych do wód - wód opadowych lub roztopowych). Zakład Komunalny w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła skargę na decyzję Prezesa PGWWP z [...] marca 2020 r. zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci - art. 122a § 2 w zw. z art. 8 § 1 ustawy Kodeks postępowania oraz w zw. z art. 34 ust. 12 i ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez brak uznania, że w sprawie doszło do milczącego załatwienia sprawy, pomimo iż jak wynika z wcześniejszych czynności organu, w niniejszej sprawie opłata za wydanie interpretacji indywidualnej została przez skarżącego uiszczona w prawidłowej wysokości w związku ze skierowaniem do organu wniosku z 23 stycznia 2019 r, a co za tym idzie brak było podstaw do wzywania skarżącego do uiszczenia dodatkowej opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej w 2020 (przez co brak jest podstaw do przyjęcia, że wezwanie to mogło doprowadzić do przedłużenia terminu na wydanie interpretacji indywidualnej), co z kolei doprowadziło do tego, że wydając [...] marca 2020 r zaskarżoną decyzję, organ działał w sprawie, która była już milcząco załatwiona; - art. 156 § 1 pkt 3 i art. 6 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 16 p.p. poprzez wydanie decyzji w sprawie, która została już wcześniej milcząco załatwiona; - art. 6 wzw. z art. 8§ 1, 64 § 2 i 122c § 2 k.p.a. oraz w zw. z art. 34 ust 6 p.p. poprzez zobowiązanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że wcześniej organ stwierdził, że wniosek jest kompletny i wydał w związku z nim decyzję, co w konsekwencji prowadzi do konieczności przyjęcia, że wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie wywołało skutku w postaci przedłużenia organowi terminu na załatwienie sprawy; - art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 5 i ust. 16 p.p. poprzez brak zamieszczenia w zaskarżonej decyzji jednoznacznego, jasnego i wyraźnego rozstrzygnięcia ze wskazaniem prawidłowego stanowiska, które nie oznaczałoby konieczności wyinterpretowania jego treści z uzasadnienia zaskarżonej decyzji; - art. 10 § 1 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 34 ust. 16 p.p. poprzez brak umożliwienia skarżącemu zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań; - art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. i w zw. z art. 34 ust. 16 p.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób lakoniczny tzn. przejawiającego się brakiem szczegółowego wyjaśnienia podstawy prawnej i uzasadnienia jej; przepisów prawa materialnego przez: - błędną wykładnię art. 270 ust. 1 w zw. z art. 270 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 w zw. art. 274 pkt 2 lit. za w zw. z art. 274 pkt 4 ustawy Prawo wodne polegającą na przyjęciu, że przedsiębiorstwo wodociągowo- kanalizacyjne w ramach wykonania zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę pobiera wodę (podziemną) tylko i wyłącznie na cele związane z poborem, uzdatnianiem i dostarczaniem wody (art. 274 pkt 2 lit. za p.w.) oraz realizacją zadania własnego gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (art. 274 pkt 4 p.w.) podczas gdy prawidłowa wykładnia celów poboru wody, o których mowa w art. 274 pkt 2 i 4 nakazuje dojść do wniosku, że cele poboru wody przez podmiot korzystający z usług wodnych będący przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym winny być ustalone w oparciu o cel poboru wody przez odbiorcę usług; - błędną wykładnię art. 2 pkt 13 w zw. z art. 20 ust. 2 i 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków w zw. z § 3 pkt 1 lit c w zw. z § 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 5 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków polegającą na przyjęciu, że brak możliwości przyporządkowania odbiorcy usług do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców i rozliczenia pobranej wody w oparciu o proporcję nie stanowi uzasadnienia dla pomocniczego stosowania kryterium ustalania celów poboru wody; * niezastosowanie art. 9 ust. 3 Prawa wodnego i w konsekwencji czego wydanie zaskarżonej decyzji, w której zostały określone cele poboru wody przez podmiot korzystający z usług wodnych będący przedsiębiorstwem wodociągowo- kanalizacyjnym jako cele, o których mowa w art. 274 pkt 2 lit. za i art. 274 pkt 4 Prawa wodnego niezależenie od obowiązku ustalenia opłat za ww. usługi zgodnie zasadą zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji wobec faktu, iż sprawa będąca jej przedmiotem została załatwiona w sposób milczący przed wydaniem decyzji lub uchylenie decyzji oraz zobowiązanie organu do w/dania decyzji (interpretacji) zgodnie z przepisami prawa oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 184 Konstytucji RP w zw z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U 2019, poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonywanie oceny pod kątem zgodności z prawem oznacza, że sąd administracyjny sprawując wymiar sprawiedliwości bada legalność działania administracji publicznej. Badanie to sprowadza się do oceny zgodności z prawem zaskarżonego zachowania organu administracji publicznej w trzech płaszczyznach, a mianowicie: a) respektowania reguł określonych w przepisach ustrojowych, b) dochowania wymaganej prawem procedury c) zgodności działania z prawem materialnym (por. uzasadnienie uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009r., I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1). Równocześnie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak, co. do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, Sygn. akt IV SA/Wa 1122/20 albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt t lit. a-c P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] m&rca 2020 r. jest zgodna z prawem, uwzględnia też ocenę prawną i wskazania wynikające z wyroku Sądu 13 listopada 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1395/19 wydanego w tej sprawie Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej oczywiście nieuzasadniony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 122a § 2, art. 8 § 1, art. 156 § 1 pkt 3, art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256) - dalej K.p.a. oraz art. 34 ust. 12, art. 34 ust. 16 ustawy Prawo Przedsiębiorców (Dz. U. 2019 r poz. 1292 ze zm.), albowiem nie doszło do milczącego załatwienia sprawy Należy wskazać, że organ był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej w terminie 30 dni od dnia wpływu do organu kompletnego i opłaconego wniosku. Zwrócone do organu akta administracyjne sprawy zawierały nienależycie opłacony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, co nie wywołało skutku w postaci uruchomienia 30 - dniowego terminu do wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 34 ust. 12 Prawa przedsiębiorców w zw. z art. 286 § 2 p.p.s.a. stanowiącym, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa tub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo odpisu orzeczenia. Do uruchomienia 30 - dniowego terminu do wydania interpretacji indywidualnej doszło dopiero w dacie uzupełnienia brakującej opłaty, co nastąpiło 4 marca 2020 r. Zaskarżona decyzja z [...] marca 2020 r. została zatem wydana z zachowaniem 30 - dniowego terminu do jej wydania i wbrew zarzutom strony skarżącej nie doszło do milczącego załatwienia sprawy. Za niezasadny należy również uznać zarzut strony skarżącej o braku podstaw do wezwania skarżącej spółki do uzupełniania braku formalnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Składając wniosek 23 stycznia 2019 r. skarżąca spółka uiściła opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej w odniesieniu do siedmiu przedstawionych stanów faktycznych. Spółka we wniosku sformułowała trzynaście zapytań interpretacyjnych, co potwierdził Sąd w prawomocnym wyroku z 13 listopada 2019 r sygn. akt IV SA/Wa 1395/19, co oznacza, że we wniosku występuje Sygn. akt IV SA/Wa 1122/20 trzynaście odrębnych stanów faktycznych. Wobec sfomułowania trzynastu zapytań interpretacyjnych, do których odnosiło się trzynaście stanów faktycznych organ był zobligowany do wezwania skarżącej spółki do uzupełnienia brakującej opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, albowiem wniosek ten opłacony jedynie co do siedmiu stanów faktycznych obarczony był brakiem fiskalnym skoro obejmuje on trzynaście stanów faktycznych. Zaniechanie wezwania strony skarżącej do uzupełnienia brakującej opłaty i rozpoznanie nienależycie opłaconego wniosku stanowiłoby naruszenie art. 34 ust. 6, ust. 7 i ust. 8 Prawa przedsiębiorców, w tym w szczególności ustawowego zakazu wydawania interpretacji indywidualnej w przypadku, gdy wniosek nie został opłacony lub należycie opłacony i stanowiłoby naruszenie dyscypliny finansów publicznych poprzez niepobieranie należności Skarbu Państwa (art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r, o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych Dz.U. 2019, poz. 1440 ze zm.). Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja interpretacja spełnia' wszelkie wymogi odnoszące się do treści interpretacji indywidualnej, o których mowa w art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Zawiera wyczerpujący opis przedstawionych we wniosku zaistniałych stanów faktycznych, ocenę stanowiska Spółki, a także wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że interpretacje indywidualne nie są rozstrzygnięciami władczymi ani aktami stosowania prawa, a pozostają jedynie poglądem organu w kwestii sposobu stosowania prawa {por. B. Brzeziński, B. Masternak, Instytucja wiążących interpretacji w Ordynacji podatkowej, "Monitor Podatkowy" 2005/4, s.12; podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 25 czerwca 2012 r., I FPS 4/12 oraz w wyrokach z dnia 29 sierpnia 2018 r" II FSK 2493/16 i II FSK 2955/16 i w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2018 r., II FSK 1762/18 - dostępne na stronie internetowej orzeczeń sadów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) i nie ma żadnych powodów, aby utożsamiać indywidualne interpretacje z decyzjami rozstrzygającymi sprawy co do istoty w następstwie zastosowania normy prawa materialnego do ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy, Należy ponadto wskazać, że decyzja realizuje wszystkie wskazania wyrażone przez Sąd w prawomocnym wyroku z 13 listopada 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1395/19 wydanym w tej sprawie, w którym Sąd wskazał, że sentencja decyzji interpretacyjnej sprowadza się do aprobaty iub zanegowania przez organ zaprezentowanego przez wnioskodawcę stanowiska odnośnie do przedstawionego stanu faktycznego iub przyszłego zdarzenia, a uzasadnienie powinno się koncentrować na rozważaniach prawnych mających potwierdzić stanowisko wnioskodawcy albo stanowić kontrargumentację względem tego stanowiska, przemawiając jednocześnie za danym osądem organu udzielającego interpretacji. W związku z powyższym stwierdzić należy, że redakcja sentencji zaskarżonej decyzji zawierająca ocenę stanowiska skarżącego wyrażonego w sprawie jest zgodna z wymogami stawianymi interpretacji indywidualnej, uwzględnia specyfikę przedmiotowego aktu administracyjnego, a przede wszystkim respektuje wskazania Sądu zawarte w wyroku z 13 listopada 2019 r. Organ w uzasadnieniu decyzji przedstawił w sposób klarowny i jednoznaczny własne stanowisko co do sposobu stosowania przepisów ustawy Prawo wodne w poszczególnych przedstawionych przez Spółkę stanach faktycznych. Tym samym zarzuty naruszenia art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 8 § 1 K.p.a. w zw. z art. 34 ust. 5 i ust. 16 Prawa przedsiębiorców Sąd uznał za niezasadny. Za bezzasadny należy również uznać zarzuty naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 8 § 1 K.p.a. oraz art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców poprzez brak umożliwienia skarżącemu zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań. Zakres i przedmiot sprawy o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa konstytuuje treść wniosku wszczynającego postępowanie, a rolą organu prowadzącego to postępowanie jest ocena stanowiska strony w interesującej ją kwestii. Istotą tego postępowania jest zatem uzyskanie przez stronę wyjaśnienia treści przepisów prawa i ich zastosowania w odniesieniu do indywidualnej sytuacji wskazanej we wniosku. Organ wydający interpretację nie może więc ingerować w stan faktyczny opisany we wniosku, podważać go, uzupełniać, czy zmieniać w oparciu o inne źródła lub wiedzę znaną mu z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r., III UK 122/13, wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3263/16, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej organ nie czyni własnych ustaleń stanu faktycznego. Opiera się wyłącznie na opisie przedstawionym przez składającego wniosek o wydanie interpretacji. Organ nie bada i nie sprawdza wiarygodności przedstawionych przez wnioskodawcę zdarzeń i nie dokonuje własnych ustaleń. W sprawach o wydanie interpretacji indywidualnej organ jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenia, czy stanowisko zajęte we wniosku jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Podstawą dokonywanego w jeco toku wyjaśnienia treści przepisów prawa i ich zastosowania jest wyłącznie przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny sprawy. Organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, nie gromadzi dowodów i materiałów. Stosowanie w tym wypadku przepisu art. 10 § 1 K.p.a. nakazującego zapewnienie stronom przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań jest zbędne, a ponadto w sposób nieuzasadniony prowadziłoby do wydłużenia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej, na wydanie której organ ma 30 dni od dnia wpływu do organu kompletnego wniosku. Całkowicie chybiony jest zatem zarzut strony skarżącej o niezastosowanie przez organ art. 10 § 1 K.p.a. Brak zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia świadczy o prawidłowym prowadzeniu przez organ postępowania, z uwzględnieniem jego specyfiki i odmienności od postępowania kończącego się wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, które zostało zakończone decyzją interpretacyjną wydaną w zawitym 30 - dniowym terminie. Nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia art. 11 w zw. z art. 107 § 3. K.p.a. i w zw. z art. 34 ust. 16 Prawa przedsiębiorców. Uzasadnienie inkryminowanej decyzji zawiera kompleksowe i gruntowne wyjaśnienie treści przepisów prawa i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do każdego przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego, a każdy z nich został w uzasadnieniu decyzji wyczerpująco opisany. Powyższe elementy wraz z zawartym w uzasadnieniu decyzji stanowiskiem organu oraz odpowiedziami na wszystkie zapytania interpretacyjne wskazują, że uzasadnienie decyzji spełnia wszystkie wymogi ustawowe oraz realizuje zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, a także zasadę przekonywania. Sąd również uznał za niezasadne zarzuty naruszenia art. 270 ust. 1 w zw. z art. 270 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 1 w zw. z art. 274 pkt 2 lit. za w zw. z art 274 pkt 4. ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. 2018, poz. 2268 ze zm.). Pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych stanowi usługę wodną, na którą jest wymagane pozwolenie wodnoprawne (art. 35 ust. 3 pkt 1 oraz art. 389 pkt 1 Prawa wodnego), w którym ustalony zostaje m.in, cel korzystania z wód przez adresata pozwolenia wodnoprawnego (art. 403 ust. 1 Prawa wodnego). O doniosłości wskazanego elementu pozwolenia wodnoprawnego świadczy fakt, że zmiana celu i zakresu korzystania z wód jest podstawą do cofnięcia lub ograniczenia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego (art. 415 pkt 1 Prawa wodnego). Poboru wód dokonuje podmiot korzystający z usługi wodnej i to na nim spoczywa obowiązek ponoszenia opłaty za usługi wodne (art. 268 ust. 1 pkt 1 oraz art. 298 pkt 1 Prawa wodnego), która składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust. 1 Prawa wodnego). Zgodnie z art. 272 ust. 1 Prawa wodnego wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3. Przepisy art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego określają górne jednostkowe stawki opłat w formie opłaty zmiennej za usługę wodną polegającą na poborze wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, co wynika explicite z ich treści. Również § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. 2017, poz. 2502 ze zm., daiej zwane "j.s.o.") określa jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej, w zależności od ilości pobieranych wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego. Wysokość stawek opłat została zróżnicowana w zależności od celu poboru wód. Zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 Prawa wodnego usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego, zwykłego oraz szczególnego korzystania z wód, do których dostęp jest zapewniony na zasadach określonych w Prawie wodnym. Przepis art. 35 ust. 1 Prawa wodnego odnosi się do jednej z form korzystania z wód przez gospodarstwa domowe, podmioty publiczne oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą w postaci usług wodnych. Jednocześnie w art. 35 ust. 2 powołanej ustawy ustawodawca wskazał, że dostęp do usług wodnych regulują przepisy tej ustawy. Inaczej rzecz ujmując przepis art. 35 ust. 1 Prawa wodnego swoim zasięgiem obejmuje podmioty korzystające z usług wodnych i nie dotyczy odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę świadczonych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne. W konsekwencji określone w Prawie wodnym oraz w aktach wykonawczych zasady dostępu do usług wodnych, do których niewątpliwie zaliczyć należy przepisy dotyczące opłat za usługi wodne odnoszą się wyłącznie do podmiotów korzystających z usług wodnych (a nie odbiorców usług wodociągowo-kanalizacyjnych, którzy pozostają poza ukształtowanym pozwoleniem wodnoprawnym albo pozwoleniem zintegrowanym stosunkiem administracyjnoprawnym) i aktywność tych podmiotów dotycząca zakresu i celu korzystania z wód winna wpływać na kształt obowiązków opłatowych obciążających te podmioty. Za bezprzedmiotowe Sąd uznał przy tym twierdzenie Spółki, że wykładnia przepisów dotyczących określenia celów poboru wody budzi wątpliwości interpretacyjne. Wykładnia językowa, jak i systemowa przepisów art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego oraz § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia w sprawie j.s.o. z uwzględnieniem ich relacji do art. 35 ust. 1, 2 i 3 pkt 1, art. 268 ust. 1 pkt 1, art. 298 pkt 1, art. 389 pkt 1, art. 403 ust. 1 oraz art. 415 pkt 1 Prawa wodnego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że cel poboru wód należy oceniać w odniesieniu do celu realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a nie wiązać go ze sposobem wykorzystania wód przez odbiorcę usług. Zauważyć przy tym należy, że użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 274 pkt 4 Prawa wodnego pojęcia "ludność" oznacza, że wymieniony cel poboru wód realizuje się w przypadku, gdy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne pobiera wodę w celu zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, a zatem z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych. Z brzmienia powołanego przepisu wynika zatem wprost, że to kategoria odbiorców usług, którym zostanie dostarczona pobrana przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne woda, a nie sposób jej wykorzystania przez odbiorców usług wpływa na cel poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo- kanalizacyjne. Zarzut skarżącej spółki, że cel poboru wód należy określać przez pryzmat finalnego odbiorcy jest bezprzedmiotowy. W każdym bowiem przypadku cel poboru wód należy wiązać z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym, co znajduje wyraz w stanowisku organu wielokrotnie i konsekwentnie przedstawianym w zaskarżonej decyzji. Spółka pobierając wodę w celu zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych pobiera wodę do celów określonych odpowiednio w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego oraz w art. 274 pkt 2 lit. za Prawa wodnego. Adresatami norm prawnych regulujący zasady ponoszenia opłat za usługi wodne są podmioty korzystające z usług wodnych, a nie odbiorcy usług wodociągowo-kanalizacyjnych. Przywołany przez skarżącą spółkę przepis art. 272 ust. 13 Prawa wodnego, z którego wynika obowiązek zapewnienia odrębnego pomiaru ilości pobieranej wody do różnych celów lub pot-zeb w żaden sposób nie podważa prawidłowości wydanej interpretacji. Zakresem jego zastosowania jest objęta sytuacja poboru wód do różnych celów lub potrzeb Zarówno z sentencji zaskarżonej decyzji, jak i z jej uzasadnienia nie wynika, by przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne dokonywało poboru wód w jednym celu. Spółka pobierając wodę w celu zaopatrzenia w wodę ludności, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów publicznych pobiera wodę do celów określonych odpowiednio w art. 274 pkt 4 Prawa wodnego oraz w art. 274 pkt 2 lit za Prawa wodnego i na mocy art. 272 ust. 13 Prawa wodnego ciąży na niej obowiązek zapewnienia odrębnego pomiaru ilości pobieranej wody do wymienionych celów. i Za bezprzedmiotowy uznać należy zarzut skarżącej, iż zaprezentowana w zaskarżonej decyzji wykładnia przepisów Prawa wodnego przy określaniu celów poboru wody dostarczanej do budynku wielolokalowego jest sprzeczna z przepisami ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzania ścieków (Dz. U. 2019, poz. 1437 ze zm) - dalej z.z.w.z.o.ś oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarski Mirskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz U. 2018, poz. 472) - dalej rozporządzenie taryfowe. Adresatami norm prawnych regulujący zasady ponoszenia opłat za usługi wodne są podmioty korzystające z usług wodnych, a nie odbiorcy usług wodociągowo - kanalizacyjnych, którzy są objęci regulacjami ustawy z.z.w.z.o.ś. Odnośne przepisy Prawa wodnego dotyczą kwalifikowania celów poboru wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne, a nie sposobu rozliczeń Spółki z odbiorcami usług, co pozostaje poza zakresem regulacji tej ustawy. Z przepisów Prawa wodnego nie wynika, aby właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego obowiązany był częściowo płacić za dostarczoną wodę wg. stawki dla gospodarstw domowych, a w pozostałym zakresie dla taryfowej grupy odbiorców z najwyższą ceną. Konsekwencją kwalifikowania przez Spółkę wód dostarczanych do budynków wielolokalowych z uwzględnieniem obu rzeczywistych celów poboru wód, tj. określonego w art. 274 ust. 2 lit. za Prawa wodnego {dla wód kierowanych do lokali wykorzystywanych do 34 prowadzenia działalności gospodarczej) oraz w art. 274 ust. 4 Prawa wodnego (dla wód kierowanych do lokali mieszkalnych) nie jest konieczność kwalifikowania właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego do dwóch różnych taryfowych grup odbiorców usług, lecz wykazywanie przez Spółkę w oświadczeniu o zakresie korzystania z usług wodnych wód pobranych w podziale na rzeczywiste cele poboru tych wód. Wydana interpretacja w żaden sposób nie ingeruje w sposób wyodrębnienia taryfowych grup odbiorców usług oraz określone w taryfie ceny i stawki opłaty abonamentowej dla poszczególnych taryfowych grup odbiorców usług. Za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw uznać zatem należy zarzut, że wydana interpretacja narusza przepisy ustawy z.z.w.z.ś. oraz rozporządzenia taryfowego, w tym doprowadziłaby do naruszenia zakazu subsydiowania skrośnego. Zarzut strony skarżącej, że wydana interpretacja narusza zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, która wynika z art. 9 ust. 3 Prawa wodnego, a także zasadę konkurencyjności również uznać należy za chybiony. Uzasadniając wskazany zarzut Spółka odniosła się do sytuacji podmiotu pobierającego wodę z ujęcia własnego oraz podmiotu wykorzystującego wodę dostarczoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Sytuacja podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który dokonuje poboru wód na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego do celów związanych z przedmiotem wykonywanej działalności różni się od sytuacji podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę na podstawie umowy o zaopatrzenie w wodę. W pierwszym przypadku podmiot obowiązany jest uzyskać pozwolenie wodnoprawne na korzystanie z wód na warunkach określonych w wymienionym akcie administracyjnym, pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego do korzystania z zasobów wodnych, w tym również jego wykonanie, a ponadto ciążą na nim obowiązki wynikające z istniejącego stosunku administracyjnego, które nie dotyczą odbiorcy usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo- kanalizacyjne, Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że woda pobrana z ujęcia jest tzw. wodą surową, która co do zasady wymaga uzdatnienia, podczas gdy woda dostarczona odbiorcy usług w ramach zbiorowego zaopatrzenia w wodę spełnia już normy jakościowe wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. W związku z powyższym zarzut odmiennego traktowania podmiotów pobierających wodę z ujęcia własnego oraz za pośrednictwem sieci Spółki, w tym zarzut naruszenia zasady konkurencyjności uznać należy za chybiony. 2 orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego wynika, że zasada równości oznacza, że osoby znajdujące się w takiej samej lub podobnej sytuacji należy traktować tak samo, natomiast osoby znajdujące się w odmiennej sytuacji faktycznej należy traktować odmiennie. Innymi słowy, wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną (relewantną) mają być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań dyskryminujących, jak i faworyzujących (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 lutego 1997 r, P 4/96). Z literalnej wykładni przepisów art. 274 pkt 2-4 Prawa wodnego oraz § 5 ust. 1 pkt 1-41 rozporządzenia w sprawie j.s.o , która ma pierwszorzędne znaczenie przy ich interpretacji jednoznacznie wynika, że cele poboru wód należy oceniać w odniesieniu do podmiotu korzystającego z tej usługi wodnej. Typowanie jednostkowej stawki opłaty za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej przez pryzmat celu poboru wód przez podmiot korzystający z usługi wodnej oraz z zastosowaniem współczynników różnicujących przewidzianych w § 5 ust. 2-4 i 7 rozporządzenia w sprawie j.s.o. znajduje podstawę w przywołanych wyżej przepisach prawa oraz z poszanowaniem wynikającej z art. 9 ust. 3 Prawa wodnego zasady zwrotu kosztów usług wodnych (uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe oraz analizę ekonomiczną). W tym stanie sprawy, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle obowiązujących przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie w powiązaniu ze stanami faktycznymi wskazanymi przez skarżącą i przy uwzględnieniu wskazań zawartych w wyroku Sądu z 13 listopada 2019 r,, sygn. akt IV SA/Wa 1395/19 wydanym w tej sprawie oraz po rozważeniu podniesionych przez skarżącą zarzutów, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z przedstawionych względów Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.