IV Ka 311/25

<p>Sygn.. akt IV Ka 311/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Tytułem wstępu Sąd wyjaśni powody odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia na formularzu. Sporządzanie uzasadnienia na formularzu wymusza wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii, względnie odwoływanie się do różnych rubryk formularza, zmuszając czytelnika do wielokrotnego wertowania tekstu w poszukiwaniu odniesień, czyniąc z tego dokumentu zawiłą szaradę. Dlatego Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia na formularzu, gdyż sporządzenie go w tej formie byłoby nieczytelne dla stron i nie zapewniłoby pełnej transparentności, a tym samym swobodnej realizacji prawa do obrony naruszając prawo stron do rzetelnego procesu. Ma to również oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( <em> <!-- -->por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2021 roku w sprawie III KK 77/21, opubl. Legalis</em>).</p> <p>Apelacja okazała się częściowo zasadna – w wyniku jej rozpoznania Sąd Okręgowy wyeliminował z opisu czynu przypisanego oskarżonej dokonanie zaboru telefonu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">marki H.</span> </strong> o wartości 300 zł.</p> <p>Oskarżona nie mogła dokonać zaboru telefonu <span class="anon-block">marki H.</span>, albowiem pojawiła się w miejscu zamieszkania pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. K.</span> w <span class="anon-block">T.</span> dopiero po jego zatrzymaniu do sprawy II K 38/24 Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span>, które nastąpiło w miejscu jej zamieszkania w miejscowości <span class="anon-block">N.</span> położonej tuż przy <span class="anon-block">K.</span>. Zatrzymanie to miało miejsce w dniu 21 sierpnia 2023 roku o godzinie 23.25 (wydruki z <span class="anon-block">(...)</span> k. 164, oraz protokół zatrzymania z k 7 załączonych akt II K 38/24 Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> – kopia na k. 169 akt sprawy niniejszej ). Telefon <span class="anon-block">marki H.</span> według pokrzywdzonego miał cały czas znajdować się w jego mieszkaniu w <span class="anon-block">T.</span>, również podczas jego zatrzymania i po nim zostać stamtąd zabrany przez oskarżoną. Zgadza się to z protokołem oględzin jego osoby i zatrzymania telefonów do sprawy akt II K 38/24 Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> – owszem, pokrzywdzony <span class="anon-block">J. K.</span> miał wówczas przy sobie dwa telefony, ale inne ( <span class="anon-block">marki X.</span> i <span class="anon-block">marki M.</span> ) i zostały one mu odebrane oraz zabezpieczone w charakterze dowodów rzeczowych – vide protokół przeszukania <span class="anon-block">J. K.</span> k. 13-15 i wykaz dowodów rzeczowych k. 90 – 92 załączonych akt II K 38/24 Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> - kopia na k. 170-172 i 176-178 akt sprawy niniejszej. Po przeszukaniu i zatrzymaniu nie mógł już mieć przy sobie innych telefonów w toku dalszych czynności procesowych, jest to nierealne. Tymczasem dane logowania się telefonu <span class="anon-block">marki H.</span> ( o który chodzi w sprawie niniejszej) wskazują, że w <span class="anon-block">T.</span> znajdował się on do dnia 21 sierpnia 2023 roku do godziny 19.35, a potem przemieszczał się i od godziny 20.04 tego dnia logował się już w <span class="anon-block">K.</span>, a od godziny 15.17 w dniu 22 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">B.</span>. Zatem telefon ten przemieścił się z <span class="anon-block">T.</span> do <span class="anon-block">K.</span> zanim pokrzywdzony został zatrzymany i zanim oskarżona pojawiła się w miejscu jego zamieszkania w <span class="anon-block">T.</span>. <span class="underline"> <!-- --> Zatem oskarżona nie mogła dokonać jego zaboru</span> – już wcześniej ( po godzinie 19.35 w dniu 21 sierpnia 2023 roku) ktoś inny niż oskarżony i pokrzywdzona musiał go zabrać z <span class="anon-block">T.</span> i się z nim przemieszczać. Nie mogła być to oskarżona, bo ta w dniu 21 sierpnia 2023 roku przebywała w miejscu swojego zamieszkania w pobliżu <span class="anon-block">K.</span> – to do jej mieszkania przyjechał wieczorem pokrzywdzony i w jej obecności został tego dnia o godzinie 23.25 zatrzymany. Ponadto od oskarżonej podczas zatrzymywania pokrzywdzonego też zabezpieczono telefon – ale inny, <span class="anon-block">marki S. (...)</span> – vide protokół zatrzymania rzeczy k. 19-21 i wykaz dowodów rzeczowych k. 90 – 92 załączonych akt II K 38/24 Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> - kopia na k. 1173-178 akt sprawy niniejszej.</p> <p>Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i wyeliminował z opisu czynu zarzuconego oskarżonej w akcie oskarżenia i przypisanego jej w punkcie 1 wyroku słowa „<em> <!-- -->oraz telefonu <span class="anon-block">marki H.</span> </em>” i ustalił, iż łączna wartość szkody wyrządzonej przypisanym w tym punkcie przestępstwie wyniosła 2500 złotych. Z tego powodu obniżył wysokość obowiązku naprawienia szkody orzeczonego w punkcie 2 do 2500 ( dwóch tysięcy pięciuset) złotych.</p> <p>Nie zmienia to faktu, że w pozostałym zakresie ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe, a zeznania pokrzywdzonego co do zaboru dwóch kurtek o łącznej wartości 2500 zł wiarygodne. <strong> <!-- -->Potwierdza je bowiem w tej części obiektywny świadek <span class="anon-block">K. W.</span>, który nie jest skonfliktowany z oskarżoną i nie ma żadnego interesu, aby ją bezpodstawnie pomawiać.</strong> Zeznał on, że po zatrzymaniu pokrzywdzonego oskarżona pojawiła się w zajmowanym przez niego mieszkaniu i <span class="underline"> <!-- -->zabrała z niego dwie kurtki oskarżonego</span>, <span class="underline"> <!-- -->jakiś telefon leżący na szafce</span> i p<span class="underline"> <!-- -->ości</span>el. Częściowo pokrywa się to z wyjaśnieniami oskarżonej, która przyznała, że była w tym mieszkaniu po zatrzymaniu pokrzywdzonego i zabrała stamtąd jakieś rzeczy, które miały należeć do niej ( k. 29).</p> <p>Dlatego nie ma sprzeczności między zeznaniami pokrzywdzonego, a zeznaniami świadka <span class="anon-block">K. W.</span> w zakresie rzeczy zabranych przez oskarżoną, które mogłyby podważyć wiarygodność tych świadków <span class="underline"> <!-- -->w zakresie dokonania zaboru kurtek przez oskarżoną</span>. Pokrzywdzony nie zeznawał o dokonaniu na jego szkodę zaboru pościeli, gdyż najwyraźniej ta nie należała do niego, tylko do pokrzywdzonej tworzącej wówczas z oskarżonym związek o charakterze konkubenckim. Również aparat telefoniczny, który wówczas wzięła, nie mógł być należącym do pokrzywdzonego telefonem <span class="anon-block">marki H.</span>, co zostało powyżej wyjaśnione – zatem był to jakiś inny aparat należący do oskarżonej. <span class="underline"> <!-- -->Ale przy okazji oskarżona zabrała dwie kurtki pokrzywdzonego, które nie mogły należeć do niej, tylko były własnością oskarżonego – były to kurki męskie, których oskarżony używał, a co obiektywny świadek <span class="anon-block">K. W.</span> potwierdził. </span> </p> <p>Dlatego w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwolniono oskarżoną od kosztów sądowych z uwagi na jej ubóstwo.</p> </div>