I SA/Go 178/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi K.J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolno – środowiskowo – klimatycznej (PROW 2014 – 2020) na rok 2018 oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Skarżąca K.J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2020 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r. w sprawie odmowy przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014 – 2020) na rok 2018. Decyzje organów obu instancji wydane zostały na tle następującego stanu faktycznego sprawy. W dniu 12.06.2018 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) - zwanej dalej płatnością PRSK - na rok 2018. W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że ubiega się o przyznanie płatności PRSK w ramach wariantów: • wariant 2.1 Międzyplony do powierzchni 10,88 ha, (działki rolne: M1, R1). • wariant 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne do powierzchni 3,08 ha, (działki rolne: A1, B 1, C1, E1). • wariant 5.5 Półnaturalne łąki świeże do powierzchni 2,42 ha, (działki rolne: D1) Łączny obszar, do którego Wnioskodawca ubiega się o przyznanie płatności PRSK wyniósł 16,38 ha. Jednocześnie w w/w wniosku K.J. wskazała, iż ubiega się o przyznanie kosztów transakcyjnych w ramach pakietu 5. W dniach w dniach [...].12.2018 r. - [...].02.2019 r. Gospodarstwo rolne K.J. zostało poddane kontroli na miejscu. W/w kontrola przeprowadzona została metodą inspekcji terenowej, przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR, z którego sporządzony został raport z czynności kontrolnych w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego nr [...]. Jak wynika z w/w dokumentu, pełnomocnik strony J.B. był obecny przy kontroli oraz otrzymał kopię przedmiotowego raportu. Jednocześnie w gospodarstwie skarżącej w dniu [...] listopada 2018 r. została przeprowadzona kontrola zasadnicza metodą FOTO, czego potwierdzeniem jest raport o nr [...]. Kopię raportu w zakresie kwalifikowalności powierzchni przekazano przesyłką poleconą w dniu 5 lutego 2019 r. na adres pełnomocnika skarżącej. Wniosek poddano również kontroli administracyjnej zgodnie z art. 28, art. 29 Rozporządzenia (UE) nr 809/2014. Z uwagi na stwierdzenie różnic pomiędzy ustaleniami dokonanymi w trakcie kontroli metoda FOTO a PRSK, w dniu [...] kwietnia 2019 r. dokonano ponownego pomiaru działek A1,B1,D1. Ponownego zatwierdzenia raportu z czynności kontrolnych w ramach działania rolno – środowiskowo – klimatycznego dokonano w dniu [...] kwietnia 2019 r. Decyzją z [...] maja 2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał stronie płatność w: - wariancie 2.1 Międzyplony w wysokości 7.072 zł, - wariancie 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne w wysokości 2 581,94 zł pomniejszoną o kwotę 321,76 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. - wariancie 5.5 Półnaturalne łąki świeże w wysokości 3.069,82 zł. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] września 2019 r. uchylił ww. decyzję organu pierwszej instancji przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stwierdził, że ten nie rozpatrzył rozbieżności pomiędzy przepisami prawa zawartymi w rozporządzeniu PRSK w zakresie pakietu 2.1 a wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonymi w gospodarstwie strony. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z [...] października 2019 r. przyznał stronie : - płatność w wariancie 2.1 Międzyplony w wysokości 6.916 zł, - płatność w wariancie 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne w wysokości 2.696,25 zł pomniejszoną o kwotę 419,06 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. - płatność w wariancie 5.5 Półnaturalne łąki świeże w wysokości 3.061,53 zł; - kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej w łącznej wysokości 959,63 zł. Jednocześnie ustalił obszar gruntów objętych zobowiązaniem rolno – środowiskowo – klimatycznym: 1. Zobowiązanie wariant 2.1.: na powierzchnię 10,64 ha; 2. Zobowiązanie wariant 5.4.: na powierzchnię 2,85 ha; 3. Zobowiązanie wariant 5.5.: na powierzchnię 2,42 ha. W odwołaniu strona nie zgodziła się z pomniejszeniami powierzchni twierdząc, że deklarowane działki uprawiane są w granicach ewidencyjnych. Decyzją z [...] stycznia 2020 r., Dyrektor OR ARiMR, działając m.in. na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 1505), § 2, § 15 ust. 1, § 18, § 22 ust. 2, § 33 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno -środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415, z późn. zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem PRSK, utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu na wstępie przywołał treść mających zastosowanie w sprawie przepisy prawa krajowego oraz unijnego. Następnie podkreślił, że wszystkie wnioski o przyznanie płatności złożone przez rolników poddawane są kontroli administracyjnej o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. a, b, c, art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 809/2014. Jednocześnie Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, iż kontrola administracyjna przeprowadzana w oparciu o system identyfikacji działek rolnych uzupełniana jest o kontrole na miejscu, której zasady uregulowane zostały m.in. w Rozporządzeniu (UE) nr 809/2014. Zaznaczył, że kontrola na miejscu weryfikuje powierzchnię działki rolnej, na której prowadzona jest produkcja rolnicza i do tej powierzchni przyznawane są płatności PRSK, co wynika z § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia PRSK, zgodnie z którym płatność PRSK przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 Rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jeżeli realizuje 5 – letnie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Nadmienił, że płatności PRSK przyznawane są do powierzchni działki rolnej, której definicja określona została w art. 67 ust. 4 lit. a Rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i oznacza zwarty obszar gruntu, zadeklarowany przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw o powierzchni co najmniej 0,1 ha. Wynika więc z tego, iż powierzchnia działki rolnej jest to powierzchnia, na której w sposób faktyczny prowadzona jest działalność rolnicza (uprawa), a która to znajduje się w granicach działki ewidencyjnej. Kontrola na miejscu i wykonywanie w jej trakcie za pomocą różnych metod pomiary są rozstrzygającym sposobem na ustalenie, jakie są faktyczne dane dotyczące podanych we wniosku działek rolnych. W trakcie kontroli nie są mierzone działki ewidencyjne, lecz działki rolne, bowiem to do tych terenów przysługują płatności PRSK. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku działek deklarowanych do płatności PRSK w ramach wariantu 5.4. Półnaturalne łąki wilgotne przez K.J. w trakcie kontroli administracyjnej uwzględniającej wyniki kontroli na miejscu stwierdzono, iż wskazane na załączniku graficznym powierzchnie działek rolnych A1, B1, C1 oraz E1 są mniejsze od powierzchni stwierdzonych. Działki rolne A1 (dz. ew. nr [...]) i B1 (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanych powierzchniach 1,21 ha każda, zostały pomniejszone o 0,09 ha z uwagi na obszary tymczasowo niekwalifikujące się do płatności tzn. zakrzaczone i zadrzewione. Wskazał, iż widoczne obszary zadrzewień i zakrzaczeń na działce rolnej A1 położone są na działce ewidencyjnej nr [...] po stronie wschodniej i zachodniej, oznaczone kodem [...] (vide: zdjęcia nr 6, 10, 12, 13, 14). Natomiast w przypadku działki rolnej B1 obszar zadrzewiony i zakrzaczony oznaczony kodem [...] znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] po zachodnie i wschodniej stronie działki (vide: zdjęcia nr 19, 20, 21). Potwierdzeniem powyższych ustaleń są wyniki przeprowadzonych w gospodarstwie kontroli na miejscu, zawarte w raportach z kontroli nr [...] i nr [...]. Ponadto podkreślił, iż z uwagi na rozbieżności pomiędzy wynikami kontroli metodą Foto a wynikami kontroli w ramach działania rolnośrodowiskowo-klimatycznego, dokonano ponownych pomiarów działek rolnych. Wskazał, że na działce ewidencyjnej nr [...], na której zadeklarowano działkę rolną C1 z deklaracją TUZ powierzchnia uprawniona do płatności na tej działce wynosi 0,29 ha wobec deklarowanej 0,30 ha, a powierzchnia uprawniona do płatności na działce ewidencyjnej nr [...], na której zadeklarowano działkę rolną E1 z deklaracją TUZ wynosi 0,32 ha wobec deklarowanej powierzchni 0,36 ha. Z uwagi na powyższe, z działki rolnej C1 wykluczono obszar 0,01 ha a z działki rolnej E1 wykluczono obszar 0,04 ha. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności w ramach wariantu 5.4 wyniosła 0,23 ha. Organ odwoławczy ww. ustalenia uznał za wiarygodne, podzielając stanowisko organu I instancji w zakresie pomniejszenia płatności z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości. Przytaczając treść § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia PRSK zaznaczył, że płatności mogą być wypłacone tylko w przypadku stwierdzeniu, że działka rolna spełnia definicję użytku rolnego. Wszelkie obszary niespełniające definicji użytku rolnego tj. zadrzewienia i zakrzaczenia, nie mogą zostać zakwalifikowane do powierzchni działki rolnej, a tym samym nie mogą być do nich wypłacone płatności PRSK. Natomiast w przypadku działki rolnej R1 zadeklarowanej w ramach pakietu 2.1 Międzyplony – jak wskazał - stwierdzono nieprawidłowość polegającą na położeniu działki rolnej R1 w części o powierzchni 8,45 ha na działce ewidencyjnej nr [...], natomiast pozostała powierzchnia tj. 0,24 położona jest na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych (tj. na działkach nr [...]). Z uwagi na powyższe w opinii Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, organ I instancji prawidłowo przyznał płatność w pomniejszonej wysokości także w ramach wariantu 2.1 Międzyplony, do którego odnosi się stwierdzona nieprawidłowość. Podkreślił również, że w przypadku wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże powierzchnia zadeklarowana do płatności wynosiła 2,42 ha i jest równa powierzchni stwierdzonej. Odnosząc się do zarzutu pomniejszania przez organ powierzchni działek rolnych wskazał, że kontrola administracyjna uzupełniona o wyniki kontroli na miejscu potwierdziła obszar zadeklarowanej działki rolnej L tj. 7,88 ha. To strona we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 zadeklarowała działkę rolna L o powierzchni 7,88 ha, tym samym to strona wskazała, iż na powierzchni 7,88 ha prowadzona jest produkcja rolnicza i do tej powierzchni mogą być przyznane płatności. Ustosunkowując się z kolei do twierdzenia strony, że deklarowane działki uprawiane są granicach ewidencyjnych wskazał na definicje działki ewidencyjnej i działki rolnej oraz wynikające z nich różnice. Zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, analiza sposobu przeprowadzenia kontroli oraz jej wyników nie wskazuje na nieprawidłowości w tym. Raport z czynności kontrolnych jest - co do zasady - dokumentem urzędowym sporządzanym w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania. (...) Natomiast, wykonane podczas kontroli zdjęcia oraz szkice pomiarowe uwidoczniają faktyczny obszar użytkowania gruntów na działkach rolnych, pokazują też charakterystyczne granice poszczególnych pól użytkowania w postaci zadrzewień, zakrzaczeń oraz obszary wyłączone z użytkowania rolniczego. Dane te pozwalały w ocenie organu odwoławczego na ustalenie sposobu użytkowania działki rolnej deklarowanej do przyznania pomocy w sposób pewny. Z kolei wnioskodawca - poza własnymi twierdzeniami - nie dostarczył organom ani dostatecznych argumentów ani dowodów na ich poparcie, skutecznie podważających dowód z protokołu kontroli i załączonej do niego dokumentacji fotograficznej, a w konsekwencji poczynionych ustaleń. W skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarżąca zgłosiła zastrzeżenia co do zmiany powierzchni działek rolniczych ustalonych przez organ, z pominięciem granic geodezyjnych. Jednocześnie wniosła o powołanie biegłego geodety uprawnionego w terenie w sprawie rozstrzygnięcia wątpliwości. W uzasadnieniu pokreśliła, że zgłasza zastrzeżenia do raportów kontroli geograficznej i kontroli na miejscu. Istnieją zdaniem skarżącej duże rozbieżności w zakresie działek wytyczonych przez kontrolę administracyjną GPS ze stanem rzeczywistym działek rolnych uprawianych rolniczo w granicach referencyjnych działek. W wyniku kontroli – do których ma zastrzeżenia - pomniejszono powierzchnię działek ewidencyjnych (referencyjnych), które leżą niezmiennie od 2015 r. na danym terenie i są uprawiane w granicach ewidencyjnych. Podniosła, że nie była powiadomiona o badaniu powierzchni działek ani też nie poproszono ją o okazanie granic referencyjnych. Tymczasem granice działek ewidencyjnych nie są takie same jak w Geoportalu czy wytyczone przez urządzenie GPS. Jej zdaniem w wyniku raportu z kontroli geograficznej i na miejscu, pomniejszono działki ewidencyjne, w wyniku czego zmniejszyła się powierzchnia gospodarstwa. Poprzez pomniejszanie działek ewidencyjnych oraz nadawanie im PEG z użyciem zdjęć lotniczych – jak stwierdziła - ponosi straty w prowadzonym gospodarstwie rolnym poprzez zmniejszanie jego powierzchni. Powołując się na kontrolę administracyjną w jej gospodarstwie stwierdziła, że o ile w ten sposób można sprawdzić obwód i stan działki, to nie można określić przebiegu działki referencyjnej w terenie. Skomputeryzowany system informacji np. w Geoportalu nie może określić przebiegu granicy działki ewidencyjnej w terenie, może je określić jedynie w przybliżeniu. Kontrola na miejscu też nie mogła dokładnie określić przebiegu granicy działek ewidencyjnych ustalonych geodezyjnie. Firmy zewnętrzne działające z ramienia Dyrektora ARiMR ustaliły granice działek jedynie hipotetycznie przy użyciu urządzeń GPS, które są nie dokładne. Jedynym jej zdaniem uprawnionym, który może określić przebieg granicy działki referencyjnej (ewidencyjnej) w terenie to uprawniony geodeta lub biegły geodeta. Jako przykłady nieprawidłowości podała: przypisanie dla działki o nr [...] powierzchni PEG 7,88 ha, pomimo, że działka geodezyjnie miała ustaloną pow. 8,007 ha.; zredukowanie powierzchni działki o nr [...] do 8,45 ha; pomniejszenie działek o nr ew. [...] o łącznej pow. 1,16 ha do 1,12 ha pomimo rekultywacji terenu; zmniejszenie powierzchni działki B1 do 1,12 ha, pomimo rekultywacji poza teren ewidencyjny działki [...]. Dodała, że w obrębie działki rolnej kwalifikującej się do płatności, pojedyncze drzewa (o ile ich zagęszczenie nie przekracza 100 drzew na 1 ha powierzchni) nie mogą pomniejszyć powierzchni, tak jak i zakrzaczenia leżące na brzegach działek służące jako ostoja dla zwierząt leśnych żyjących na tym terenie. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie sprowadza się do oceny, czy organy zasadnie wykluczyły z płatności rolno – środowiskowo – klimatycznej na 2018 rok w ramach wariantu 2.1. - Międzyplony obszar o powierzchni 0,24 ha oraz w ramach wariantu 5.4. – Półnaturalne łąki wilgotne obszar o powierzchni 0,23 ha. Zakreślając ramy prawne sprawy, wpierw należy wskazać na przepisy rozporządzenia PRSK. Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia płatność przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzającego przepisy przejściowe (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 1), w ramach określonego pakietu albo jego wariantu; 3) spełnia warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Z art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 105/2013 r. wynika zaś, że płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmują jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, odpowiednie kryteria i minimalne działania ustalone zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) oraz (iii) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, oraz odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin, a także inne odpowiednie wymogi obowiązkowe ustanowione na mocy prawa krajowego. Wszystkie te obowiązkowe wymogi określa się w programie. W związku z tym należy przypomnieć, że w myśl art. art. 4 lit. c ppkt (ii) oraz (iii) Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, działalność rolnicza oznacza: (ii) utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję, lub (iii) prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje: 1) użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwane dalej "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi": a) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, b) spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, c) objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia 640/2014, również w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014. Stosownie do § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia rolnik lub zarządca realizuje zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne od dnia 15 marca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Jak stanowi z kolei § 6 ust. 1 wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji, z wyjątkiem nie mającym tu zastosowania. Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia PRSK w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 – 6 (m.in. warianty 2.1, 5.4 i 5.5), płatność rolno-środowiskowo – klimatyczna jest przyznawana do gruntu, na którym jest położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, o powierzchni co najmniej 0,1 ha, zwanej dalej "działką rolną". Działkę rolną zaś w rozumieniu ww. przepisu oznacza zwarty obszar gruntu , zadeklarowany przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej, niż jedną grupę upraw o powierzchni co najmniej 0,1 ha Przy ustalaniu wysokości płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej przysługującej do gruntów uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (§ 15 ust. 3 rozporządzenia PRSK). Z ww. regulacji prawnych należy zatem wywieść, że płatność PRSK jest przyznawana do powierzchni działki rolnej, na której w sposób faktyczny prowadzona jest działalność rolnicza (uprawa). Skarżąca – jak wynika ze skargi – uważa natomiast, że decydujące znaczenie przy ustalaniu powierzchni kwalifikującej się do płatności mają ewidencyjne granice działek, wyznaczone w terenie. Dlatego błędnie jej zdaniem, dokonano pomniejszenia powierzchni do płatności opierając się na wynikach kontroli, które nie są wiarygodne. Z takim stanowiskiem strony nie można się zgodzić. Trzeba bowiem wpierw zauważyć za organem, że czym innym jest działka ewidencyjna (referencyjna), a czym innym działka rolna. Dlatego też nie można utożsamiać pojęcia działki ewidencyjnej z pojęciem działki rolnej. Powierzchnia działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i powierzchnia działek rolnych znajdujących się na tych działkach ewidencyjnych nie oznacza tego samego. Ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także powierzchnia działek rolnych może się zmieniać w czasie, przy niezmienionych danych zawartych w rejestrze gruntów co do działek ewidencyjnych, ich powierzchni, rodzaju użytków rolnych na tych działkach i co do sposobu użytkowania działek rolnych. Dla ustalenia prawa do otrzymania płatności podstawowe znaczenie ma rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona określona uprawa (por. wyrok NSA z 20 grudnia 2007 r., II GSK 259/07). Dlatego też jak słusznie zauważył organ odwoławczy, corocznie przeprowadza się kontrole na miejscu w celu sprawdzenia i weryfikacji faktów stanowiących podstawę przyznania płatności, potwierdzenia zgodności danych i informacji zawartych we wnioskach pomocowych ze stanem faktycznym. Przy weryfikowaniu powierzchni nie są więc mierzone działki ewidencyjne, lecz działki rolne na których jest wykonywane zobowiązanie rolnośrodowiskowe - położone w granicach działek ewidencyjnych - ponieważ to właśnie do tych terenów przysługują płatności. W niniejszej sprawie, skarżąca w 2018 roku ubiegała się o przyznanie płatności PRSK w ramach wariantów: 2.1 Międzyplony do powierzchni 10,88 ha, (działki rolne: M1, R1); 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne do powierzchni 3,08 ha, (działki rolne: A1, B1, C1, E1); 5.5 Półnaturalne łąki świeże do powierzchni 2,42 ha, (działki rolne: D1). Nie ulega wątpliwości, że Gospodarstwo rolne K.J. zostało poddane szeregu kontroli. Wniosek poddano bowiem kontroli administracyjnej zgodnie z art. 28, art. 29 Rozporządzenia (UE) nr 809/2014, w oparciu o system identyfikacji działek rolnych o których mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Uzupełnieniem tej kontroli była kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni. W/w kontrola przeprowadzona została w dniach [...].12.2018 r. - [...].02.2019 r. metodą inspekcji terenowej, przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR, z którego sporządzony został Raport z czynności kontrolnych w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego nr [...]. Jednocześnie w gospodarstwie skarżącej w dniu [...] listopada 2018 r. została przeprowadzona kontrola zasadnicza metodą FOTO, czego potwierdzeniem jest raport o nr [...]. Co więcej, z uwagi na stwierdzenie różnic pomiędzy ustaleniami dokonanymi w trakcie kontroli metoda FOTO a PRSK, w dniu [...] kwietnia 2019 r. dokonano ponownego pomiaru działek A1, B1,D1 i ponownego zatwierdzenia raportu z czynności kontrolnych. Poczynione ustalenia w zakresie kwalifikowalności powierzchni, zdaniem Sądu, uprawniały organ do przyznania skarżącej płatności w zmniejszonej kwocie. Wynika bowiem z nich, że w przypadku działek deklarowanych do płatności PRSK w ramach wariantu 5.4. Półnaturalne łąki wilgotne w trakcie kontroli administracyjnej uwzględniającej wyniki kontroli na miejscu stwierdzono, iż wskazane powierzchnie działek rolnych A1, B1, C 1 oraz E1 uprawnionych do płatności, są mniejsze od powierzchni zadeklarowanych. Działki rolne A1 (dz. ew. nr [...]) i B1 (dz. ew. nr [...]) o zadeklarowanych powierzchniach 1,21 ha każda, zostały więc pomniejszone o 0,09 ha z uwagi na obszary tymczasowo niekwalifikujące się do płatności tzn. zakrzaczone i zadrzewione. Organ w sposób klarowny opisał, powołując się przy tym na dokumentację fotograficzną, że widoczne obszary zadrzewień i zakrzaczeń na działce rolnej A1 położone są na działce ewidencyjnej nr [...] po stronie wschodniej i zachodniej (oznaczone kodem [...]). Natomiast w przypadku działki rolnej B1 obszar zadrzewiony i zakrzaczony oznaczony kodem [...] znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] po zachodnie i wschodniej stronie działki . Potwierdzeniem powyższych ustaleń są też wyniki przeprowadzonych w gospodarstwie kontroli na miejscu, zawarte w raportach z kontroli nr [...]. Nie ulega w ocenie Sądu wątpliwości, że tereny zadrzewione, czy też zakrzaczone nie są obszarami, na których jest prowadzoną działalność rolnicza (uprawa), jako, że charakter tych powierzchni na to nie pozwala. Z załączonych do akt administracyjnych fotografii ( nr 9,10,12,13,14 w przypadku działki A1 oraz fotografii ( nr 19,20,21) w przypadku działki B1 wynika, że nie zachodzą okoliczności z § 11 ust. 5 rozporządzenia PRSK albowiem oprócz wymogu nie przekroczenia 100 drzew - § 11 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia PRSK musi być spełniony także wymóg § 11 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia PRSK, który wymaga aby na tych gruntach można prowadzić działalności rolniczej w podobny sposób, jak na gruncie o takiej samej powierzchni, na których drzewa nie występują. Z załączonych zdjęć wynika, że ten drugi wymóg nie jest spełniony. W konsekwencji trafnie organy wykluczyły te obszary z płatności. Wskazać dalej należy, że na działce ewidencyjnej nr [...] strona zadeklarowała do płatności działkę rolną C1 z deklaracją TUZ o powierzchni 0,30 ha, zaś na działce ewidencyjnej nr [...] działkę rolną E1 z deklaracją TUZ o powierzchni 0,36 ha. Trafnie jednak organy uznały, że w przypadku działki C1 powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 0,29 ha, z kolei w przypadku działki E1 0,32 ha. Potwierdzają to bowiem pomiary powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) odpowiadające powierzchni użytkowanej rolniczo oraz wyniki kontroli na miejscu. PEG TUZ ustala się bowiem na podstawie powierzchni zmierzonej, dlatego też zasadnie dokonano ww. wykluczenia obszaru na podstawie aktualnej powierzchni PEG TUZ. W konsekwencji zasadnie wykluczono też z płatności w ramach wariantu 5.4. łączny obszar o powierzchni 0,23 ha. Sporna pozostawała również powierzchnia uprawniona do płatności w ramach wariantu 2.1. Międzyplony. Skarżąca zadeklarowała w jej ramach m.in. działkę rolną R1. Z ustaleń dokonanych w ramach kontroli administracyjnej oraz kontroli na miejscu wynika jednak, że tylko część tej działki tj. 8,45 ha jest położona na zadeklarowanej działce ewidencyjnej o nr [...]. Natomiast pozostała powierzchnia tj. 0,24 ha jest położona na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych (nr [...]). Godzi się przy tym podkreślić, że dla ustalenia obszaru kwalifikowanego do płatności konieczne jest ustalenie zarówno faktycznej powierzchni upraw tj. powierzchni użytkowanej działki rolnej i odniesienie granic tych upraw do granic działek referencyjnych. Pomniejszenie deklarowanej płatności może być z kolei zarówno wynikiem stwierdzenia, że ustalona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej jest inna, niż deklarowana, jak również ustalenia, że granice działki rolnej przebiegają w ten sposób, że część jej powierzchni znajduje się poza deklarowanymi działkami referencyjnymi. Każdy z powyższych przypadków rozbieżności zobowiązuje organ do pomniejszenia płatności (zob. wyrok NSA z 27.02.2018 r., sygn.. akt II GSK 1369/17). W związku z powyższym, za zasadne należy uznać wykluczenie części działki rolnej R1 o powierzchni 0,24 ha z płatności. Zresztą strona sama podnosi w skardze, że dokonała rekultywacji terenu poza granice działki ewidencyjnej. Trzeba też pamiętać, że to strona deklaruje działki do płatności. Udzielenie pomocy nie następuje z urzędu, lecz na wniosek rolnika. Zatem to podmiot domagający się pomocy jest obowiązany wykazać okoliczności uprawniające do otrzymania tej pomocy. Co do zarzutu zmniejszenia PEG dla działki [...] należy wskazać, że na ww. działce ewidencyjnej o pow. 8,007 ha, strona we wniosku zadeklarowała działkę rolną L o powierzchni 7,88 ha. Zatem to sama strona zakreśliła obszar do płatności. Nie można zatem czynić organowi zarzutu z tego powodu, że przyjął do płatności obszar 7,88 ha, wskazany przez wnioskodawcę i który został następnie potwierdzony przez kontrolę na miejscu. W świetle powyższego, nie można podzielić stanowiska skarżącej, która utożsamia obszar ewidencyjny z powierzchnią rolną podlegająca dopłatom. Zupełnie chybiony jest w tym kontekście zarzut pomniejszania działek ewidencyjnych, leżących w swoich granicach od wielu lat. To, że płatności nie przyznano do całej powierzchni ewidencyjnej zadeklarowanej przez stronę, wynika właśnie z faktu, że w przypadku płatności PRSK, istotny jest obszar działki rolnej, ograniczony granicami upraw, który nie zawsze będzie pokrywał z obszarem działki ewidencyjnej. Nie oznacza to jednak, że organ dokonał zmiany granic ewidencyjnych. Skarżąca w skardze nie zgadza się również z raportami kontroli twierdząc, że były wykonane nierzetelnie. Twierdzi, że istnieją duże rozbieżności pomiędzy ustaleniami kontroli administracyjnej, a rzeczywistą granicą geodezyjną. Formułując ten zarzut pomija jednak, że celem kontroli było zweryfikowanie i ustalenie, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie działek rolnych i rodzaj upraw odpowiadają stanowi faktycznemu. Skutkiem tego było ustalenie różnicy pomiędzy powierzchnią deklarowaną przez rolnika a stwierdzoną. Owe rozbieżności nie oznaczają jednak, że były kwestionowane granice działek ewidencyjnych. Natomiast rozbieżności wynikają za faktu, że przy weryfikowaniu powierzchni – co już powyżej podkreślono - nie są mierzone działki ewidencyjne, lecz działki rolne położone w granicach działek ewidencyjnych, zadeklarowanych we wniosku o płatność, ponieważ to właśnie do tych terenów przysługują płatności. Co do zarzutu nierzetelności kontroli oraz niewiarygodności urządzeń pomiarowych należy przypomnieć, że w sprawie gospodarstwo skarżącej zostało poddane zarówno kontroli administracyjnej jak i na miejscu. Brak jednak podstaw by kwestionować rzetelność kontroli. Trzeba bowiem zauważyć, że kontrola administracyjna przeprowadzana jest w oparciu o system identyfikacji działek rolnych o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 tzw. System LPIS. Zgodnie z ww. art. 70, jest on ustanawiany w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. W ramach kontroli administracyjnej na potrzeby płatności odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar (powierzchnia PEG). Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi. Nie ulega zatem wątpliwości, że baza typu LPIS stanowi jedno z głównych narzędzi, jakimi organy Agencji winny się posługiwać w trakcie przeprowadzania kontroli administracyjnych wniosków, zgodnie z art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Współczesne metody pomiarów (wyznaczanie wektorowe - zastosowanie systemu LPIS) powierzchni gruntów z zastosowaniem nowoczesnych metod ich lokalizacji oraz cyfrowe metody przetwarzania danych pozwalają coraz dokładniej i skutecznej weryfikować uprawnienia do płatności zgłaszanych przez producentów rolnych. Dane PEG nie powstają w oparciu o dowolne działania pracowników organów Agencji, lecz są wykonywane przez osoby posiadające uprawnienia geodezyjne, a końcowe ustalenia wchodzą w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego). Ortofotomapy wraz narzędziem pomiarowym są udostępnione na stronie internetowej www.geoportal.gov.pl, a więc są powszechnie dostępne. Nie ma więc podstaw, żeby w niniejszej sprawie deprecjonować ustalenia i wnioski organów Agencji dokonane z wykorzystaniem w/w narzędzi i dowodów, a w szczególności brak podstaw do twierdzenia, że powierzchnie PEG była zaniżana. To, że powierzchnia PEG nie koniecznie będzie równa powierzchni działki ewidencyjnej, nie oznacza, że jest zaniżona. Brak również podstaw do tego, by kwestionować przeprowadzone w terenie kontrole na działkach rolnych. Jak bowiem wynika z raportu z czynności kontrolnych o nr [...], czynności kontrolne w terenie zostały przeprowadzone homologowanym urządzeniem [...], zostały wykonane przez upoważnionych inspektorów Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR spełniających wymogi narzucone w rozporządzeniu Ministra i Rozwoju Wsi z 31 maja 2007 r. w sprawie warunków jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach PROW na lata 2007 – 2013. Także kontrola wykonana metodą FOTO, potwierdzona raportem o nr [...], została przeprowadzona przez kwalifikowanych kontrolerów firmy F. Sp. z o.o. W związku z powyższym, Sąd nie dostrzega nieprawidłowości w odniesieniu do przeprowadzonych kontroli. Wykonane podczas kontroli zdjęcia oraz pomiary – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - pozwoliły na ustalenie sposobu użytkowania działki rolnej deklarowanej do pomocy w sposób pewny. Z kolei niczym nie poparte kwestionowanie przez skarżącą ustaleń dokonanych na podstawie przeprowadzonych kontroli, nie mogło przynieść zamierzonego skutku. Sąd za bezpodstawny uznaje też zarzut strony o braku poinformowania jej o planowanej kontroli oraz możliwości okazania granic. Organ bowiem przed planowaną inspekcją terenową poinformował telefonicznie o jej terminie działającego z upoważnienia skarżącej J.B. Co więcej, tenże był też obecny przy czynnościach kontrolnych i otrzymał kopię raportu z czynności kontrolnych. Odnosząc się z kolei do zawartego w skardze wniosku o powołanie biegłego geodety, należy przypomnieć, że w myśl art. 106 § 3 P.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek przeprowadzić dowody uzupełniające ale tylko z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W świetle ww. przepisu, wniosek strony o powołanie biegłego, był zatem z oczywistych względów bezpodstawny. Mając na uwadze wszystkie ww. okoliczności, Sąd na art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę oddalił. Sprawa na wniosek obu stron, została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a.