II SAB/Bk 222/20
Administrative courts2020-12-18
Case number
II SAB/Bk 222/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Judgment date
2020-12-18
Type
Postanowienie WSA w Białymstok
Judges
Elżbieta Trykoszko
Ruling
Odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi W. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. w przedmiocie skargi na opieszałe i niezgodne z prawem działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. dotyczące świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.
W. P. w dniu [...] sierpnia 2020 r. skierował do Rady Gminy B. skargę na opieszałe i niezgodne z prawem działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., dotyczące prowadzenia postępowań administracyjnych i wydawania decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej.
Uchwałą z [...] września 2020 r. nr [...] Rada Gminy B., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym i art. 234 pkt 1 w zw. z art. 236 K.p.a., przekazała tę skargę Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. do rozpatrzenia w toku prowadzonych postępowań.
W. P. wniósł do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe postępowania Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. w przedmiocie rozpatrzenia jego skargi z [...] sierpnia 2020 r. Skarżący podniósł, że w jego ocenie postępowania prowadzone bądź nadzorowane przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. prowadzone są opieszale oraz niezgodnie z zasadami zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Błędy popełnione w trakcie tych postępowań wskazują na brak wiedzy i kompetencji osoby prowadzącej te postępowania, bądź na jej złej woli i negatywnym nastawieniu do osoby skarżącego. Dlatego, zdaniem skarżącego, powinny być podjęte stosowne działania w związku ze złożoną przez niego w dniu [...] sierpnia 20202 r. skargą, celem zdyscyplinowania urzędnika oraz wyciagnięcia wobec niego konsekwencji służbowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.). Kontrola sądów administracyjnych przewidziana jest wyłącznie w zakresie ściśle określonym przepisami prawa. Dotyczy to zarówno kontroli działalności organów administracji publicznej (dopuszczalne są skargi na decyzje, postanowienia, akty i czynności oraz interpretacje wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a.), jak i kontroli bezczynności i przewlekłości postępowania (w zakresie przewidzianym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a.). W przepisie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ustawodawca przewidział skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji niewydania aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a. (decyzji administracyjnych, określonego rodzaju postanowień, czynności materialno – technicznych, interpretacji indywidualnych), zaś w punkcie 9 tego przepisu – skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. lub Ordynacji podatkowej.
W ocenie sądu przedmiot skargi w sprawie niniejszej należy zakwalifikować do postępowania uregulowanego działem VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski" ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej powoływana jako K.p.a.). Postępowanie skargowe stanowi natomiast rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności.
Orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące niedopuszczalności skarg na działanie, bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach skargi obywatelskiej jest od lat jednolite i jednoznaczne (vide: np. postanowienie NSA z 14 października 2016 r., I OSK 2091/16, postanowienie z 5 października 2018 r., II SA/Bk 637/18, pub. CBOSA). Skargi takie podlegają odrzuceniu.
W ocenie sądu skarga niniejsza jest w istocie skargą na przewlekłość organu powstałą na gruncie złożonej wcześniej skargi powszechnej z 6 sierpnia 2020 r., dotyczącej nienależytego działania Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B.. A skoro tak, to skarga taka nie mieści się w przywołanym katalogu czynności i aktów poddawanych kontroli sądowej, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. a w konsekwencji nie przysługuje także skarga na przewlekłość.
Oznacza to, że niedopuszczalne jest aby sąd administracyjny badał zasadność takiej skargi, która w tej sytuacji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a.
Stąd też orzeczono jak w sentencji.