II FSK 1298/08
Administrative courts2008-12-12
Case number
II FSK 1298/08
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2008-12-12
Type
Postanowienie NSA
Judges
Sławomir Presnarowicz
Ruling
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Judgment text
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA del. Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku U. G. i J. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 września 2007r. Nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej U. G. i J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 1322/07 w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego od osób fizycznych za rok 2000 p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
Dnia 13 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, określany dalej jako WSA, po rozpoznaniu sprawy oddalił skargę U. G. i J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 września 2007 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000.
W skardze kasacyjnej, wniesionej od powyższego orzeczenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, doradca podatkowy, działający w imieniu stron wniósł o wstrzymanie wykonania opisanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 września 2007 roku, powołując się na treść art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.).
W uzasadnieniu przedmiotowego pisma wskazywano, że w przypadku przymusowego wykonania omawianej decyzji organu odwoławczego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronom znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. We wniosku podkreślano, że obecnie rozmiar prowadzonej przez U. G. działalności gospodarczej pod nazwą "L. K." nie pozwala na uregulowanie zaległości podatkowych wraz z odsetkami. Przeprowadzenie zaś egzekucji administracyjnej z akcji spółki "L. K. SA", wiązałoby się ze sprzedaż tych akcji, co w konsekwencji wiązałoby się z utratą przez U. G. kontroli nad stworzoną przez siebie spółką.
Ponadto, podkreślano, że na poczet ewentualnej zaległości podatkowej strony za lata 2000-2001 zabezpieczony został pakiet jednego miliona akcji Grupy K. S.A. o wartości rynkowej około czterech milionów złotych. Informacja o dokonaniu przedmiotowego zabezpieczenia, została przekazana do Pierwszego Urzędu Skarbowego L., pismem z dnia 11 maja 2007 r., przez Internetowy Dom Maklerski w K.
W odpowiedzi na powyższą skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w L. nie odniósł się do treści argumentów, stanowiących istotę danego wniosku o wstrzymanie wykonania opisanej na wstępie decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 września 2007 roku, Nr [...], zasługuje na uwzględnienie.
W treści art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (rozstrzygnięcie o charakterze uznaniowym).
Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Jednakże, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepublikowane). W doktrynie prawa najczęściej podkreśla się, że z uprawdopodobnieniem wiąże się ustalenie jakiegoś faktu w oparciu o wiarygodne środki dowodowe, pozwalające na przekonaniu się o zgodności danych faktów z rzeczywistością (zob. A. Hanusz, Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia podatkowego, Kraków 2006, s. 221.).
W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku, a odnoszące się do mogących zaistnieć sytuacji wprost do strony oraz w stosunku do "L. K. SA", mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 września 2007 roku Nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000. Faktycznie bowiem przeprowadzenie egzekucji administracyjnej z akcji spółki "L. K. SA" wiązałoby się ze sprzedaż tych akcji, co mogłoby doprowadzić do utraty przez U. G. kontroli nad stworzoną przez nią spółką. W konsekwencji to zdarzenie pośrednio mogłoby również niekorzystnie wpłynąć na możliwości uregulowania przez U. G. zaległości podatkowych wraz z odsetkami na rzecz Skarbu Państwa. Ponadto, na tym etapie postępowania interesy Skarbu Państwa zostały w niniejszej sprawie zagwarantowane, gdyż na poczet ewentualnej zaległości podatkowej strony za lata 2000-2001 zabezpieczony został pakiet jednego miliona akcji Grupy K. S.A., o wartości rynkowej około czterech milionów złotych, czego nie podważał Dyrektor Izby Skarbowej w L. w udzielonej odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.