II SA/Bk 596/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 01 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Archidiecezji B. na uchwałę Rady Miejskiej B. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.- UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki Białej w B., opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego z 2008 r. nr 159 , poz.1551. Zarzuty skargi dotyczącą między innymi naruszenia procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez: niezachowanie właściwej kolejności trybu sporządzania planu miejscowego i nieuzyskanie w terminie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, co, zdaniem skarżącej, jest istotnym naruszeniem trybu uchwalania uchwały o planie zagospodarowania przestrzennego i miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie zasad uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego polegające na równoległym prowadzeniu procedury zmiany studium i uchwalaniu planu zagospodarowania przestrzennego; naruszenie trybu uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego polegające na nie przeprowadzeniu odrębnego głosowania i odrębnej uchwały w przedmiocie stwierdzenia zgodności projektu planu z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i uchwaleniu planu jednocześnie z rozstrzygnięciem kwestii jego zgodności z zapisami studium. Ponadto Skarżąca zarzuca kwestionowanej uchwale rażącą sprzeczność treści planu z treścią studium polegającą na określeniu jako funkcji podstawowej na terenach oznaczonych symbolami: 4.2ZD/U; 1.7 M, przeznaczenia terenów pod cele rekreacyjne/ sportowe, zamiast przyjętego w studium podstawowego przeznaczenia na cele usługowe i mieszkalne oraz na wprowadzeniu w planie zagospodarowania przestrzennego obszaru przestrzeni publicznej, pomimo nie określenia takiego obszaru w studium. W/w plan miejscowy był już przedmiotem skargi do tut. Sądu w sprawie pod sygnaturą II SA/Bk [...]. Wyrokiem z dnia [...].06.2009 r. tut. Sąd skargę oddalił. Wyrok ten nie jest prawomocny, gdyż został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy II SA/Bk [...] w skardze podniesiono również zarzuty dotyczące procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki Białej w B. – nieuprawnione naruszenie procedury planistycznej w zakresie związanym z ogłoszeniem o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu. Skład orzekający uznał, iż wynik postępowania ze skargi kasacyjnej spółki [...] od wyroku WSA w B. z dnia [...].06.2009r., wydanego pod sygnaturą akt IISA/Bk [...], będzie miał wpływ na wynik niniejszej sprawy. Trzeba bowiem wskazać, że skargi w obu sprawach zostały złożone w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jednakże w myśl art. 101 ust. 2 ustawy przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Skoro zarzuty w obu skargach są zbieżne w zakresie naruszenia procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w tym zakresie, w ocenie składu orzekającego, mamy do czynienia z tożsamą sprawą. Rozpoznanie skargi kasacyjnej od wyroku zapadłego pod sygnaturą akt IISA/Bk [...] może przesądzić co do kwestii trafności zarzutów dotyczących naruszenia procedury planistycznej, pokrywających się z zarzutami dotyczącymi naruszenia tej procedury, zawartymi w skradze Archidziecezji B., a ewentualne oddalenie skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu oznaczałoby, że tożsame zarzuty natury procesowej, podniesione w obu skargach, są niezasadne - co wiązałoby Sąd w niniejszej sprawie. Dlatego też dostrzegając w rozpoznawanej sprawie zależność między postępowaniem kasacyjnym w sprawie IISA/Bk [...], a postępowaniem niniejszym, Sąd orzekł o zawieszeniu w oparciu o art. 125 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy II SA/Bk [...].-