I SA/Wr 473/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: A na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE W dniu [...] września 2020 r. doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi spółki A (dalej jako: Strona skarżąca) wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji Strony skarżącej, w terminie 7 dni i pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazano, że przedłożone przy skardze pełnomocnictwo procesowe nie zawiera danych identyfikujących osobę je podpisującą oraz jej nieczytelny podpis. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Strony skarżącej przedłożył uwierzytelnione odpisy dokumentów wraz z ich uwierzytelnionymi odpisami tłumaczeń przez tłumacza przysięgłego: listę uprawnionych sygnatariuszy wraz z wzorami podpisów dyrektorów spółki B, wyciąg z rejestru handlowego spółki A z [...] lipca 2017 r., wyciąg z protokołu posiedzenia zarządu z [...] kwietnia 2016 r. spółki B ("B") oraz wyciąg z protokołu z posiedzenia zarządu z [...] września 2020 r. spółki B ("B") wraz z tłumaczeniami tłumacza przysięgłego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, albowiem wezwanie nie zostało wykonane – brak skargi nie został uzupełniony. W przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej/jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy zarówno pełnomocnictwo, stosownie do treści art. 37 § 1 i art. 46 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., jak i dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 p.p.s.a.). Oznacza to, że niezłożenie pełnomocnictwa oraz dokumentu, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych, umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak formalny skargi w postaci niedołączenia do złożonej skargi legalnego umocowania do reprezentowania spółki podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, Strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób Jej reprezentacji na dzień wniesienia skargi, a także została pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie. Z przedłożonych przez pełnomocnika Strony skarżącej dokumentów nie wynika umocowanie dla radcy prawnego Michała Mysłowskiego do reprezentowania Strony skarżącej - identyfikowanej przez, jak wskazano w pełnomocnictwie: "Legal name: spółka A Nazwa Firmy; spółka A" Wprawdzie załączone do skargi pełnomocnictwo - datowane na [...] sierpnia 2020 r. uprawnia pełnomocnika do wniesienia skargi, jednakże brak jest dokumentów wskazujących na sposób reprezentacji Strony skarżącej, jak i na skład osobowy organu zarządzającego. Innymi słowy nie można zidentyfikować osoby podpisującej pełnomocnictwo z osobą uprawnioną do reprezentowania mocodawcy (Strony skarżącej). Złożenie pełnomocnictwa wymaga wykazania, że udzieliła je osoba umocowana do reprezentowania podmiotu pełnomocnictwa udzielającego. Przedłożone przez pełnomocnika dokumenty dotyczą tymczasem: – Spółka C - lista uprawnionych sygnatariuszy na dzień [...] marca 2018 r.; – Spółka C (numer wpisu do Rejestru Handlowego i Spółek: [...]) - odpis z rejestru Handlowego i Spółek z dnia [...].07.2017 r; – Spółka B ("BGF") – wyciąg z protokołu posiedzenia zarządu z [...]kwietnia 2016 r. i [...]września 2020 r. Analiza przedstawionych przez Stronę skarżącą dokumentów wykazała, że nie można im po pierwsze przypisać waloru odnoszącego się do danych, o które zwrócił się Sąd w wezwaniu, z uwagi na różnice w nazwie podmiotów, których dotyczą. Brak jest jakiegokolwiek elementu (poza częścią nazwy) łączącego (pogrubienie własne Sądu): 1) Spółka B 2) Spółka C, 3) Spółka B ("B") i 4) Spółka A (Strona skarżąca) - cztery odrębne podmioty. Po drugie jedynie jeden dokument można odnieść do daty umocowania pełnomocnika do wniesienia skargi – protokół posiedzenia zarządu z [...] września 2020 r. i treść tego dokumentu potwierdza, że Spółka B("B") jest odrębnym podmiotem od spółki A. Natomiast z tego dokumentu (jak i innych nadesłanych) nie wynika, dlaczego jeden z podmiotów miałby zatwierdzać działania drugiego (jak również, że [...] jest tożsame z [...]). Pozostałe dokumenty zostały sporządzone w latach: 2016, 2017 i 2018 – tym samym nie można (pomimo, że Sąd już wskazał, że nie dotyczą Strony skarżącej) stwierdzić, że treści w nich zawarte były aktualne na dzień umocowania pełnomocnika. Trzeci zarzut odnosi się do wypisu z rejestru, któremu poza datą sporządzenia, należy zarzucić - i co wynika wprost z treści tego dokumentu, że zawiera dane mające ulec dezaktualizacji w 2018, 2019 (daty graniczne walnych zgromadzeń). Podkreślenia wymaga, że w sprawie Strona skarżąca posiada profesjonalnego pełnomocnika, który ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe. Natomiast rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym, gdyż obowiązek wykazania umocowania spoczywa na Stronie skarżącej. Sąd nie może domniemywać legalności działań pełnomocnika w oparciu o czynności, których zgodność z prawem, sposobem reprezentacji strony nie została potwierdzona. Dziwi tu, w szczególności brak przedstawienia aktualnego - na moment udzielonego umocowania - wypisu z Rejestru Handlowego i Spółek Luksemburg, jeśli - co Sąd jedynie może dywagować - Strona skarżąca należy do tego rodzaju podmiotów, które należy w owym rejestrze ujawniać. W konsekwencji, Sąd uznał, że na podstawie przedłożonych dokumentów nie sposób ustalić reprezentacji Strony skarżącej i potwierdzić legalności załączonego do skargi pełnomocnictwa. Z dokumentów tych nie wynika, by pan R. był umocowany do podpisania pełnomocnictwa w imieniu Strony skarżącej. Równocześnie Sąd opowiada się za poglądem, że w przypadku wnoszenia pism przez profesjonalistę (radcę prawnego, adwokata, doradcę podatkowego, rzecznika patentowego) - jako pełnomocnika strony, w przypadku nie uzupełnienia po wezwaniu przez tegoż pełnomocnika braku formalnego skargi, Sąd nie ma obowiązku kierowania powtórnie wezwania o uzupełnienie braku formalnego bezpośrednio do strony (mocodawcy). Owe drugie wezwanie stanowiłoby nieuzasadnione uprzywilejowanie stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem tych stron, które z takiej możliwości nie korzystają (skarga takich stron (bez pełnomocnika) po jednokrotnym wezwaniu i nieuzupełnieniu wskazanych w wezwaniu braków podlegałaby odrzuceniu bez kierowania kolejnych wezwań) – por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2020 r. o sygn. akt I GZ 137/20 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) i wskazane tam orzecznictwo). Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.