I SA/Wa 1924/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić przyznania E. B. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. UZASADNIENIE E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2011 r., nr [...], która organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2011 r., nr [...], ustalającą odszkodowanie na kwotę [...] zł na rzecz E. B. za prawo własności nieruchomości położonej w obrębie [...], miasto [...], oznaczonej jako działki nr [...] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej [...], a także zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia w którym ww. decyzja stała się ostateczna. W następstwie wniesionej skargi E. B. przesłała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym zwróciła się o przyznanie jej zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mamą. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości [...] zł plus dodatek oraz renta rodzinna wypłaca matce w wysokości [...] zł. Skarżąca ujawniła, że posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Uzasadniając wniosek E. B. wyjaśniła, że wnosi o zwolnienie jej od kosztów sądowych bowiem zamieszkuje z chorą mamą, która jest osobą niepełnosprawną. Wnioskodawczyni znaczyła, że w związku z tym dużo wydaje na leki, lekarzy i rehabilitację. Mieszka wspólnie z mamą w starym budynku ogrzewanym węglem i drzewem. Wspomnieć również należy, że w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zarządzeniem z 3 listopada 2011 r., zwrócił się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o udzielenie informacji czy wypłacono E. B. odszkodowanie ustalone na jej rzecz decyzją Wojewody [...] z [...] stycznia 2011 , nr [...]. W odpowiedzi Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wyjaśnił, że przyznane odszkodowanie zostało wypłacone w dniu 6 września 2011 r., na konto bankowe należące do skarżącej. Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zaznaczyć również należy, że na obecnym etapie postępowania sądowego zasadniczym składnikiem kosztów jest wpis od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia wyniesie 200 zł (por. § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2003 r., nr 221, poz. 2193). Wysokość innych kosztów sądowych np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana, ponieważ będzie zależna od przebiegu sprawy. Niemniej jednak nie powinny być one wyższe niż wpis od skargi. Odnosząc powyższe ustalenia do sytuacji majątkowej wnioskującej o pomoc stwierdzić należy, że E. B. nie wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zauważyć należy, że przyznanie prawa pomocy dotyczy przede wszystkim osób, które znajdują się w wyjątkowo ciężkich warunkach materialnych. Nie można stwierdzić, że skarżąca w takich warunkach się znajduje, skoro wypłacono jej na rachunek bankowy kwotę przyznaną tytułem odszkodowania. Nie ulega wątpliwości, że choćby z tej kwoty jest ona w stanie opłacić koszty sądowe. Wobec zatem niespełnienia przesłanki ustawowej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówiono przyznania prawa pomocy.