I OZ 921/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. Ł. i W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II SO/Ol 18/08 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi F. Ł. i W. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II SO/Ol 18/08 oddalił wniosek skarżących F. Ł. i W. Ł. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 13 października 2008r. został złożony jeden formularz wniosku F. i W. Ł. o przyznanie prawa pomocy do kilku spraw sądowych, między innymi do sprawy zarejestrowanej w zbiorze pism pozasądowych KO II 49/08 obejmującej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] i postanowienie tego organu z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przekazania na własność udziału w działce, która wraz z załącznikami została przesłana organowi, stosownie do przepisów regulujących tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. W dniu 28 października 2008 r. organ odwoławczy zwrotnie przesłał Sądowi otrzymane pisma z prośbą o dołączenie ich do akt sprawy o sygn. II SA/Ol 782/08 dotyczącej skargi F. i W. Ł. na decyzję Kolegium z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]. Jak bowiem wynika z wyjaśnień skarżących pisma te nie stanowią skargi w nowej sprawie. Ponadto Sąd został poinformowany, że odnośnie postanowienia z dnia [...] września 2008 r. nr [...] o odmowie sprostowania decyzji, skarżący złożyli wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i wniosek ten będzie przez Kolegium rozpatrzony w najbliższym czasie. Wobec powyższego, Sąd I instancji - nie negując trudnej sytuacji finansowej skarżących - uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a", zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zdaniem Sądu, tego rodzaju sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie, ponieważ przedmiotem skargi jest nieostateczne postanowienie SKO w Olsztynie z dnia [...] września 2008 r. nr [...], którym odmówiono sprostowania decyzji Kolegium z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]. Wobec powyższego Sąd - w świetle art. 3 § 2 pkt 2-3 P.p.s.a. - uznał wniesioną skargę za przedwczesną, przez co oczywiście bezzasadną, tym samym, żądanie na tym etapie przyznania w tej sprawie prawa pomocy również uznał za bezzasadne. W zażaleniu na to postanowienie W. i F. Ł. podnieśli konieczność przyznania im adwokata z urzędu, który "potrzebny jest do sprostowania wszystkich dokumentów prawnych, w których stwierdzili błędy mające dla nich negatywny skutek prawny". Przyznanie prawa pomocy jest bowiem podstawą do obrony i ochrony równości oraz niedyskryminacji przez zróżnicowanie prawa dla obywateli. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Stosownie do treści art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Powszechnie w orzecznictwie przyjmuje się, że oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Nie ma przy tym znaczenia, czy przepisy te mają charakter procesowy, czy też materialny. Na tym tle wskazać należy, że skarga F. i W. Ł. wniesiona została na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] września 2008 r. nr [...], w odniesieniu do którego wszczęte zostało na wniosek strony skarżącej postępowanie w przedmiocie ponownego rozpoznania sprawy (art. 127 § 3 kpa). Zachodzi więc przesłanka oczywistej bezzasadności pod względem prawnym wnoszonych przez skarżącego środków prawnych w tej sprawie. Zasadnie więc Sąd I instancji oddalił wniosek F. i W. Ł. o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.