II OZ 1347/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1431/14 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W dniu 20 czerwca 2014 r. A. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r. [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego z dnia [...] r. [...] nakazującą A. Ś. rozbiórkę garażu dwustanowiskowego wraz z wiatą na działce nr [...] w [...], gm. [...] W skardze A. Ś. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania rzeczonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego podając jako podstawę prawną art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- dalej p.p.s.a. oraz, na wypadek nieuwzględnienia wniosku przez organ administracji, art. 61 § 3 przywołanej ustawy. Skarżący wskazał na istnienie dużego prawdopodobieństwa stwierdzenia nieważności w/w decyzji oraz zwrócił uwagę na to, że wykonanie decyzji objętych skargą spowoduje nieodwracalne skutki w postaci likwidacji legalizowanego obiektu. Podkreślił, że w przedmiotowej sprawie rozbiórka budynku spowoduje istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego będzie możliwy jedynie przez ponowne wybudowanie budynku, co będzie wiązać się dla skarżącego z dużym nakładem sił i środków. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł odpowiedź na skargę domagając się jej oddalenia. Postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. sygn. VII SA/Wa 1431/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, przyznając rację argumentom skarżącego. 28 października 2014 r. zażalenie od w/w postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Z. P., wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia. W zażaleniu Z. P. argumentował, że postanowieniem z 7 października 2014 r. Sąd de facto wstrzymał wykonanie rozbiórki samowoli budowlanej zagrażającej życiu i zdrowiu ludzkiemu oraz mieniu w znacznych rozmiarach, a orzeczonej prawomocną decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Zdaniem wnoszącego zażalenie garaż ten postawiono w sposób, który przeczy zasadom bezpiecznego budownictwa. Dnia 27 listopada 2014 r. A. Ś. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź na zażalenie. Skarżący argumentował, że analiza art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje na to, że możliwość wstrzymania przez sąd wykonania w całości lub w części aktu lub czynności zachodzi w sytuacji gdy pojawia się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego w okolicznościach niniejszej sprawy wykonanie decyzji objętych skargą na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. bez wątpienia spowoduje nieodwracalne skutki w postaci likwidacji legalizowanego obiektu. Ponadto wskazane w zażaleniu z dnia 28 października 2014 r. okoliczności (prawomocność i ostateczność decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., oraz stan techniczny budynku) są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w świetle podstaw prawnych postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowienie podlega uchyleniu, jednak z przyczyn innych niż wskazane w zażaleniu. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślenia wymaga także, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Zatem celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Jednakże przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień ani obowiązków. Tym samym uznać trzeba, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, nie niesie ze sobą niebezpieczeństwa o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji, naruszył art. 61 § 2 p.p.s.a., co powodowało konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, a rozpoznając wniesiony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że – z przyczyn wskazanych powyżej – nie zasługiwał on na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2.