II OZ 1306/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 809/14 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: 1. oddalić zażalenie, 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu 14 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 809/14 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w wierszu dziesiątym od góry zamiast błędnie wpisanego przedmiotu wniosku: "o przywrócenie terminu do wniesienia skargi" wpisać prawidłowo: "o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi". UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 809/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił P. N. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. wniesiona w niniejszej sprawie skarga została odrzucona, bowiem strona skarżąca w zakreślonym 7-dniowym terminie nie dołączyła wymaganego odpisu skargi, co stanowiło brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. P. N. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a jako przyczynę uchybienia wskazał, że posiada otrzymane 2 pisma z dnia 29 lipca 2014 r., z których nie wynika by Sąd zwracał się o doręczenie odpisu skargi. W związku z powyższym, uchybiono terminowi bez winy skarżącego. Do wniosku dołączono podpisany odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, odmawiając przywrócenia terminu, podkreślił, iż w jego ocenie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi. Jak wynika bowiem z akt sądowych niniejszej sprawy, Sąd w dniu 29 lipca 2014 r. wezwał P. N. do dokonania dwóch czynności: 1) nadesłania odpisu skargi (k. 17 akt sądowych), 2) uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k.18 akt sądowych), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania zostały nadane jedną przesyłką i doręczone skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2014 r. (k. 19 akt sądowych). Zdaniem Sądu powyższe okoliczności wskazują na niedbalstwo w zapoznaniu się z korespondencją i ze swojej istoty nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Zażalenie na to postanowienie wniósł P. N. ponownie wskazując, że przesyłka zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie została mu doręczona. W odpowiedzi na zażalenie Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Wskazać przy tym należy, że instytucja przywrócenia terminu jest stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W rozpoznawanej sprawie należało podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Argumentacja skarżącego wskazująca na niedoręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem z akt sądowych wynika, że wezwanie do nadesłania odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu znajdowały się w jednej przesyłce, która została prawidłowo doręczona P. N. w dniu 19 sierpnia 2014 r. (k. 19 akt sądowych), o czym świadczy jego własnoręczny podpis na blankiecie potwierdzenia odbioru. Wyjaśnić dodatkowo należy, iż w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 619/10 [w:] CBOSA, postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1350 ze zm.), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 619/10 [w:] CBOSA). W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł zatem argumentu pozwalającego zastosować art. 86 § 1 P.p.s.a., gdyż zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, która to sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywiste omyłki pisarskie zawarte w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu 14 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 809/14 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w wierszu dziesiątym od góry zamiast błędnie wpisanego przedmiotu wniosku: "o przywrócenie terminu do wniesienia skargi" należało wpisać prawidłowo: "o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi", o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.