IV SAB/Gl 20/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach W składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo przez Dyrektora Aresztu Śledczego w K. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego pismo przez Dyrektora Aresztu Śledczego w K.. Do powyższego pisma dołączył wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przepisy tej ustawy normują postępowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej i w sprawach określonych w ustawach szczególnych. Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, m. in. poprzez orzekanie w sprawach skarg na wymienione w pkt 1 - 3 tego przepisu: - decyzje administracyjne, - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz - inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Natomiast zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557), wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności odbywa się według przepisów tego kodeksu. Według art. 6 § 2 K.k.w. skazany może składać wnioski, skargi, i prośby do organów wykonujących orzeczenie, wymienionych w art. 2 K.k.w. Natomiast zgodnie z art. 214 § 1 K.k.w., poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie, tymczasowo aresztowany korzysta z uprawnień przysługujących skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności. Wobec powyższego, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - skarga podlegała odrzuceniu. Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, których wobec odrzucenia skargi nie miał obowiązku uiścić, stał się bezprzedmiotowy na obecnym etapie postępowania.