II GSK 419/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku F. F. D. C. K. w Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej F. F. D. C. K. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 kwietnia 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 315/07 w sprawie ze skargi F. F. D. C. K. w Ł. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 315/07 oddalił skargę Fundacji F. D. C. K. w Ł. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu. Minister Kultury w dniu [...] sierpnia 2005 r. zawarł z Fundacją F. D. C. K. umowę, na podstawie której Fundacji przyznano dofinansowanie w wysokości 1.000.000 zł na realizację zadania publicznego pod nazwą "F. D. C. K. Ł. 2005". Zgodnie z umową Fundacja zobowiązała się wykonać prace objęte przedmiotowym zadaniem w terminie od dnia podpisania umowy do dnia [...] grudnia 2005 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego określił kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 401.170,36 zł, z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu organ stwierdził, że Zleceniobiorca nie uzgodnił ze Zleceniodawcą zmian powstałych w zakresie finansowym i rzeczowym umowy, a tym samym wykonał zadanie niezgodnie z warunkami w niej określonymi. W związku z powyższym środki budżetowe wydatkowane powyżej limitów określonych w ofercie uznane zostały za środki wydatkowane niezgodnie z przeznaczeniem. Umowa obligowała Fundację do wydatkowania środków przyznanych przez Ministra zgodnie ze szczegółowym zakresem rzeczowo - finansowym określonym w załączniku nr 1 do umowy. Orzekając na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał decyzję z dnia [...] września 2006 r., nr [...], którą utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ podtrzymał stanowisko przedstawione w swojej poprzedniej decyzji oraz stwierdził, iż ocena materiału dowodowego opierała się na dokumentach przedłożonych przez Fundację. W jego ocenie, postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Z uwagi na fakt oddalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. skargi na powyższą decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacja F. D. C. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Fundacja wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2006 r., określającej przypadającą do zwrotu kwotę dotacji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w dniu [...] listopada 2007 r. otrzymała tytuł wykonawczy, mający na celu przymusową realizację zobowiązania na drodze egzekucji administracyjnej. W wyniku wszczęcia egzekucji zajęto rachunek bankowy Fundacji oraz tzw. inne wierzytelności, jakie posiadała ona w Wydziale Kultury w Urzędzie Miasta Ł., wskutek czego działalność Fundacji została sparaliżowana. Fundacja podkreśliła ponadto, iż prowadzona przez nią działalność polega na corocznym organizowaniu F. D. C. K., mającego na celu rozwój kultury i turystyki, promocję miasta Ł. oraz rozbudowę i modernizację infrastruktury województwa ł. W ocenie Fundacji, natychmiastowe wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje pogorszenie jej sytuacji finansowej, a w konsekwencji zawieszenie, czy wręcz zaprzestanie prowadzenia działalności. W związku powyższym strona wnioskująca stwierdziła, iż dalsze prowadzenie egzekucji administracyjnej rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne, a nawet niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci rezygnacji z realizacji festiwalu w następnych latach, co stanowiłoby dla Ł. i regionu stratę pod względem kulturalnym i gospodarczym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiono skargę, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przytoczonego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania decyzji zasadniczo dotyczy aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego. Dalsze postanowienia wskazują jednakże na możliwość wniesienia o wstrzymanie wykonania również aktu bezpośrednio poprzedzającego akt zaskarżony, a także wszelkich aktów wydanych w postępowaniach związanych z postępowaniem zakwestionowanym przez skarżącego, dotyczących jego praw lub obowiązków. Należy jednocześnie podkreślić, że ustawa nie precyzuje pozytywnych przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Ocena, czy wskazane przez stronę okoliczności są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pozostaje w wyłącznej kompetencji sądu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wstrzymanie wykonania wskazanej we wniosku decyzji jest uzasadnione. Wniosek w niniejszej sprawie dotyczy bowiem decyzji organu I instancji, którą nałożono na Fundację F. D. C. K. w Ł. obowiązek zwrotu części udzielonej jej z budżetu państwa dotacji. Organy administracji uznały, że Fundacja wykorzystała część przyznanej jej dotacji niezgodnie z przeznaczeniem przewidzianym w umowie zawartej z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd administracyjny jest władny do rozpoznania sprawy jedynie w zakresie złożonego wniosku. Nie należy zatem do jego kompetencji ocena merytoryczna zasadności nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia wskazanej w decyzji kwoty, a jedynie stwierdzenie, czy strona wskutek wykonania zaskarżonego aktu poniesie szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie jest przesądzone, że decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zasadnie bądź niezasadnie zobowiązała organizację do zwrotu przyznanych jej środków z budżetu państwa. Należy stwierdzić, że z uwagi na działalność Fundacji F. D. C. K. w Ł., której celem jest: organizowanie dorocznego festiwalu; działanie na rzecz współpracy między kulturami: polską, żydowską, niemiecką i rosyjską oraz na rzecz pojednania i tolerancji; wspieranie integracji europejskiej, a także propagowanie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej kultur, które stworzyły Ł. oraz kultywowanie [...] historii narodów i ich tradycji, konieczność zwrotu rozdysponowanych przez nią środków pochodzących z dotacji może doprowadzić do zachwiania realizacji podjętych przez nią zadań. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy mieć na uwadze, że udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji ułatwi Fundacji zrealizowanie podjętych przez nią projektów, m.in. organizację kolejnej edycji Festiwalu D. C. K. Nie można zapominać również o tym, iż Festiwal taki jest wydarzeniem, które odbywa się raz w roku, a jego ewentualne późniejsze zorganizowanie nie może być poczytane za przywrócenie stanu pierwotnego. Podobnie, konieczność wygospodarowania dodatkowej kwoty na jego realizację, nieprzewidzianej w budżecie organizacji zasilanym ze środków pochodzących z dotacji, mogłaby doprowadzić do powstania znacznej szkody w utrzymaniu infrastruktury niezbędnej dla dalszego rozwoju tego przedsięwzięcia kulturalnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek skarżącej i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.