II SA/Sz 452/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi P.B.i M.B. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2020 r., znak [...], Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] maja 2019 r. znak: [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w zabudowie zagrodowej na działkach nr [...] i [...] w ob. ew. B. , gmina B.. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wojewoda wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "K.p.a.") w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., dalej: "u.p.b."). Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, inwestor - P. B. wniosła o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w zabudowie zagrodowej na terenie działek nr [...] i [...] położonych w obrębie ewidencyjnym B. , gmina B.. Starosta wezwał inwestora do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z przedłożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę, decyzją o warunkach zabudowy oraz kategorią obiektu budowlanego w zakresie funkcji budynku. Decyzją z [...] maja 2019 r. starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem inwestora. W ocenie organu, przedłożony projekt budowlany jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie określenia funkcji projektowanego budynku, tj. budynek mieszkalny z funkcją agroturystyczną. Biorąc pod uwagę normatywne definicje budynku mieszkalnego, budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zabudowy zagrodowej oraz analizę układu funkcjonalnego budynku, inwestycja de facto stanowi budowę budynku, którego podstawowa funkcja dotyczy usług związanych z turystyką, rekreacją, organizacją imprez okolicznościowych. Ponadto wskazano, że dla inwestycji realizowanej w ramach zabudowy zagrodowej charakterystyczne jest funkcjonalne powiązanie budynku mieszkalnego z gospodarstwem rolnym. Zabudowa zagrodowa oznacza w istocie istnienie siedliska jako zaplecza mieszkaniowego i gospodarczego dla gospodarstwa rolnego. Planowana zabudowa nie nosi takich cech zabudowy. Decyzją z [...] lipca 2019 r. wojewoda utrzymał w mocy decyzję starosty. Wyrokiem z dnia 24 października 2019 r. II SA/Sz 762/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił w całości decyzję wojewody. Sąd nakazał, aby organ odwoławczy uzupełnił braki pełnomocnictwa udzielonego przez inwestora. Inwestor przedstawił stosowny dokument pełnomocnictwa przy piśmie z [...] marca 2020 r. Decyzją z [...] kwietnia 2020 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję starosty. Wojewoda ustalił, że inwestor do wniosku dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działkami inwestycyjnymi na cele budowlane, które nie było kwestionowane na żadnym z etapów postępowania, oraz decyzję Wójta Gminy B. z [...] grudnia 2016 r. Nr [...] (znak: [...]) o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną i budynku gospodarczo - garażowego w rodzinnym gospodarstwie rolnym wraz z urządzeniami budowlanymi związanymi z inwestycją oraz wjazdu na działkę nr [...] - obręb B., gmina B., zwanej dalej decyzją o warunkach zabudowy. W wyniku kolejnych zmian decyzji o warunkach zabudowy - decyzja z [...] marca 2017 r., znak: [...]; decyzja z [...] października 2017 r., znak: [...]; decyzja z [...] czerwca 2018 r., znak: [...] - teren, dla którego nastąpiło ustalenie warunków zabudowy, obejmuje działki nr: [...], [...], [...], 373, [...], [...] i [...] położone w obrębie B., gmina B.. Organ odwoławczy stwierdził, że projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie parametrów zabudowy. Wojewoda wskazał, że w projektowanym budynku wyodrębniono: - na parterze: salę wielofunkcyjną o powierzchni [...] m2, magazyny, pokój socjalny, kuchnię, zmywalnię, recepcję, pomieszczenie sanitarne (ustęp), kotłownię, bawialnię, szatnię, - na pierwszym piętrze: dwie sale wielofunkcyjne o łącznej powierzchni [...] m2, magazyny zmywalnię, pomieszczenia sanitarne (ustęp), pomieszczenie pomocnicze oraz pięć pokoi o charakterze ogólnodostępnym, - na drugim piętrze: strefę SPA, siłownię, szatnie, dziewiętnaście pokoi o charakterze ogólnodostępnym, pomieszczenia pomocnicze, klatkę schodową, gabinet właścicieli z przylegającym pomieszczeniem pomocniczym oraz pomieszczeniem sanitarnym. Oceniając, czy inwestycja faktycznie wpisuje się w określoną w decyzji o warunkach zabudowy funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu, jako zabudowa zagrodowa z funkcją agroturystyczną, organ odwoławczy wskazał, że w projektowanym budynku brak jest wyodrębnienia wyraźnej części mieszkalnej. Brak jest też wykazania powiązania funkcjonalnego projektowanej zabudowy z rodzinną gospodarką rolną, hodowlaną, ogrodniczą, czy gospodarką leśną. Przy czym, jak wynika z projektu budowlanego, działki inwestycyjne nie były i nie są zabudowane. Na działkach inwestycyjnych nie istniała i nie istnieje zabudowa o charakterze zagrodowym. Analiza zaprojektowanych w budynku pomieszczeń, ich przeznaczenia i usytuowania, prowadzi do wniosku, że budynek nie stanowi, jak określono w decyzji o warunkach zabudowy, budynku mieszkalnego, w ramach którego przewidziano nadto część służącą świadczeniu usług agroturystyki. Na podstawie wyżej wymienionej analizy dominującą funkcją budynku jest świadczenie jedynie usług określanych przez inwestora jako agroturystyka. Przedstawiona w projekcie budowlanym historyczna ocena zabudowy zagrodowej de facto stanowi zabudowę pałacową, dworską, kwalifikowaną nie do architektury wiejskiej ale architektury rezydencjonalnej. Pałace, dwory nie stanowiły standardowej zabudowy zagrodowej wiejskiej w rodzinnych gospodarstwach wiejskich Pomorza Zachodniego. Wojewoda nie stwierdził naruszenia przez starostę przepisów proceduralnych. Strona zaskarżyła decyzję wojewody, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 35 ust. 1 i 3 u.p.b. przez niewłaściwe zastosowanie i brak precyzyjnego określenia rodzaju nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w zabudowie zagrodowej na działkach [...] i [...] ob. ew. B. oraz sposobu ich usunięcia; 2) art. 35 ust. 1 i 3 u.p.b. przez niewłaściwe zastosowanie i brak wezwania skarżących do uzupełnienia nieprawidłowości stwierdzonych przez organ odwoławczy, które legły u podstaw odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; 3) § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065, dalej: "rozporządzenie MI") polegające na przyjęciu, że przedstawiony projekt budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną nie spełnia wymagań ww. definicji. Ponadto w skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7 K.p.a. przez brak podjęcia przez organy I i II instancji wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym; 2) art. 80, art. 81 K.p.a. przez brak wyjaśnienia przez organy I i II instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności, czy inwestycja skarżących faktycznie wpisuje się w określoną w decyzji o warunkach zabudowy funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu jako zabudowa zagrodowa z funkcją agroturystyczną; 3) art. 138 § 2 K.p.a. poprzez zaniechania wydania przez organy I i II instancji decyzji kasacyjnej, pomimo dostrzeżenia przez organ innych niż wskazane przez organ I instancji istotnych nieprawidłowości, poczynając od braku wyodrębnienia określonych pomieszczeń, wyodrębnienia innych pomieszczeń, braku powiązania funkcjonalnego z gospodarką, braku zabudowy czy odniesienia do historycznej zabudowy zagrodowej. W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, ich zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W ocenie Sądu, organ wypełnił zalecenia Sądu zawarte w wyroku z dnia 24 października 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 762/19, gdyż wezwał do uzupełnienia braku odwołania poprzez dostarczenie pełnomocnictwa i brak ten został uzupełniony. Dopiero po uzupełnieniu ww. braku można było rozpoznać merytorycznie sprawę z uwagi na skuteczne wniesienie środka odwoławczego. W rozpoznawanej sprawie, przedmiot sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia zagadnienia dotyczącego zasadności odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w zabudowie zagrodowej na działkach o nr ewid. [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym B. , gmina B.. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 u.p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 u.p.b.). Zgodnie z art. 34 ust. 1 u.p.b., projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (art. 34 ust. 2 u.p.b.). W myśl art. 34 ust. 3 u.p.b. projekt budowlany powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; 3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych; 5) informację o obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W decyzji o warunkach zabudowy ustalono funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu jako zabudowę zagrodową z funkcją agroturystyczną. Wskazać należy, że ustawodawca nie definiuje pojęcia "zabudowa zagrodowa" w ustawie tylko w § 3 pkt 3 rozporządzenia MI. Zgodnie z tym przepisem, przez zabudowę zagrodową rozumie się w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwa rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych i w gospodarstwach leśnych. Definicja ta nie ma wprawdzie charakteru rozstrzygającego, niemniej może stanowić punkt wyjścia do rekonstrukcji omawianego pojęcia. Tym samym zwrot "zabudowa zagrodowa" odnosi się do pewnego zespołu obiektów budowlanych, w ramach którego przynajmniej jeden budynek ma charakter mieszkalny (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2014 r., II OSK 2333/12). Należy podkreślić, że zabudowa zagrodowa związana jest głównie z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Na wymienioną zabudowę składają się budynki gospodarcze i inwentarskie, którym jedynie towarzyszy budynek mieszkalny. Takie rozwiązanie nie jest natomiast charakterystyczne dla zabudowy mieszkaniowej, która nie jest w żaden sposób powiązana z prowadzeniem produkcji rolnej. W konsekwencji nie można zatem przyjąć, że zabudowa mieszkaniowa kontynuuje funkcję zabudowy zagrodowej. Powyższy pogląd został również zaaprobowany w orzecznictwie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2014 r., II OSK 316/13, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2013 r., II OSK 951/12). Zgodnie z treścią decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla inwestycji skarżących ustalono następujące warunki zabudowy: funkcja zabudowy i zagospodarowania terenu - zabudowa zagrodowa z funkcją agroturystyczną; warunki i zasady zagospodarowania terenu: - linii zabudowy - ustala się nieprzekraczalną linię zabudowy na [...] m od drogi powiatowej dz. nr [...], - łączna powierzchnia zabudowy - do 15% powierzchni całej nieruchomości, składającej się z działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], - wysokość zabudowy - do [...] m, - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej - do [...] m, - dach dwu lub wielospadowy o kącie nachylenia od 20° do 45° - dla budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego, - szerokość elewacji frontowej ustala się na [...] m z 20% tolerancją; 3) ustalenia dotyczące obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej: - przedmiotowy teren ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej - drogi powiatowej dz. nr [...], - kanalizacja - odprowadzenie ścieków do szczelnego zbiornika na nieczystości lub przydomowej oczyszczalni ścieków, - zaopatrzenie w prąd na podstawie warunków przyłączenia wydanych przez zarządców sieci, - zaopatrzenie w wodę na podstawie warunków przyłączenia wydanych przez zarządców sieci, - wody opadowe muszą być zagospodarowane na własnym terenie, - usuwanie odpadów stałych - segregacja u źródła w pojemnikach usytuowanych na terenie własnej posesji i wywóz przez odpowiednie służby. Ponadto wskazano, że inwestycja nie zalicza się do mogących pogorszyć stan środowiska, przedmiotowy teren nie znajduje się w strefie ochrony ujęć wody, w obszarach chronionych na postawie przepisów o ochronie przyrody, w strefie ochrony konserwatorskiej, nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolne i nieleśne. Dokonując analizy projektu budowlanego stwierdzono, że jest on zgodny z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie parametrów zabudowy. Istotne było rozstrzygnięcie, czy inwestycja wpisuje się w również określoną w decyzji o warunkach zabudowy funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu, jako zabudowa zagrodowa z funkcją agroturystyczną. W § 3 pkt 3 rozporządzenia MI wskazano, że zabudowa zagrodowa to w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Sąd podziela stanowisko organu, że najbardziej charakterystyczną częścią takiej zabudowy jest budynek mieszkalny rolnika, jak również budynki gospodarskie lub inwentarskie występujące w rodzinnej gospodarce rolnej, hodowlanej, ogrodniczej lub leśnej. Co prawda ustawodawca wymienił wyżej wymienione obiekty budowlane jako przykłady zabudowy zagrodowej, nie wykluczając możliwości lokalizowania innych obiektów budowlanych. Oznacza to, że budynki mieszkalne, gospodarskie lub inwentarskie powinny mieć rolę dominującą i one determinują cechy innej zabudowy w ramach zabudowy zagrodowej. Ten typ zabudowy został bowiem przez ustawodawcę uwypuklony, jak ten, który ma istotne znaczenie przy definiowaniu pojęcia zabudowy zagrodowej. Nie może również umknąć uwadze fakt, że taka zabudowa ma mieć cechy charakterystyczne dla rodzinnej gospodarki rolnej, hodowlanej, ogrodniczej i leśnej. Definicja zabudowy zagrodowej w tej części jest określona w sposób ostry i jednoznaczny. Zabudowa zagrodowa powinna zatem swą wielkością odpowiadać standardowej rodzinnej zabudowie rolniczej. Ponadto, powinna służyć rodzinnej gospodarce rolnej, hodowlanej, ogrodniczej oraz gospodarce leśnej, nie zaś innym formom działalności. Sąd wskazuje, że w projektowanym budynku brak jest wyodrębnienia wyraźnej części mieszkalnej. Brak jest wykazania powiązania funkcjonalnego projektowanej zabudowy z rodzinną gospodarką rolną, hodowlaną, ogrodniczą, czy gospodarką leśną. Przy czym, jak wynika z projektu budowlanego, działki inwestycyjne nie były i nie są zabudowane. Na działkach tych nie istniała i nie istnieje zabudowa o charakterze zagrodowym. Analiza zaprojektowanych w budynku pomieszczeń, ich przeznaczenia i usytuowania, prowadzi do wniosku, że budynek nie stanowi, jak określono w decyzji o warunkach zabudowy, budynku mieszkalnego, w ramach którego przewidziano nadto część służącą świadczeniu usług agroturystyki. Nie budzi wątpliwości Sądu fakt, że dominującą funkcją budynku jest świadczenie jedynie usług określanych przez inwestora jako agroturystyka. Przedłożony przez skarżących do zatwierdzenia projekt budowlany w zakresie określenia funkcji budynku wskazuje, że ma to być przede wszystkim budynek usługowy (turystyka, rekreacja, organizowanie imprez okolicznościowych, SPA), do którego dodatkiem ma być funkcja mieszkalna. W projekcie wskazano bowiem, że sporny obiekt będzie posiadał [...] pokoje z łazienkami, [...] sale wielofunkcyjne o powierzchni ponad [...] m˛, strefę SPA, siłownię, szatnię, bawialnię, recepcję, szatnię i inne pomieszczenia charakterystyczne dla tzw. obiektów hotelowych czy też "domów weselnych". Nie uszło uwagi Sądu, że pierwotnie skarżący przedłożyli ten sam projekt jako dotyczący obiektu budowlanego z kategorii XIV (budynki zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego, jak: hotele, pensjonaty, domy wypoczynkowe, schroniska turystyczne) a dopiero później dokonano zmiany na kategorię I (budynki mieszkalne jednorodzinne). W zmienionym projekcie dokonano jedynie kosmetycznych modyfikacji w zakresie nazewnictwa pomieszczeń (zamiast sal: bankietowej i śniadań są sale wielofunkcyjne, zamiast pokoi dla nowożeńców są zwykłe pokoje). Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w zakresie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji (art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a.). Zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy prawa. W świetle powyższych wywodów Sąd nie podziela zarzutu skargi wskazującego, że wezwanie inwestorów do usunięcia nieprawidłowości na podstawie art. 35 ust. 3 P.b. było nieprecyzyjne. Skoro z załączonej do akt dokumentacji wynika, że projektowany budynek nie stanowi budynku mieszkalnego z funkcją agroturystyczną w zabudowie zagrodowej lecz budynek zamieszkania zbiorowego o charakterze hotelu czy też tzw. "domu weselnego", to wezwanie inwestora do doprowadzenia przedłożonego projektu do zgodności z przedłożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę, decyzją o warunkach zabudowy oraz kategorią obiektu budowlanego w zakresie funkcji, zdaniem Sądu, jest czytelne i wystarczająco precyzyjne. A zatem, wobec braku stwierdzenia naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd, uznając zarzuty skargi za niezasadne, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.