IV SAB/Wr 300/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zasiłku celowego na wniosek z października 2013r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 3 października 2014 r. skarżąca wniosła z do tutejszego Sądu a pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. skargę na bezczynność Dyrektora tego Ośrodka (dalej organ) w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zasiłku celowego na wniosek z października 2013r. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2014 r. skarżąca został wezwana do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia . Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 22 listopada 2014 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie wykazała, że złożyła zażalenie w stosownym trybie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie organem wyższego stopnia nad Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona zażaleniem do tego organu Pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem niniejszej skargi złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Należało zatem przyjąć że strona skarżący nie dopełnił wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.