II SA/Rz 1363/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w sprawie ze skarg: Z. J., J. J. i L. Ż. na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE L. Ż. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w postaci odprowadzenia wód opadowych z południowej strony osiedla [...] z rejonu ulic C. i C. w [...]. W skardze wnoszący ją zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego nią rozstrzygnięcia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w związku z uruchomieniem "dużych środków publicznych" na dalszy etap postępowania i ewentualne ich "marnotrawstwo" oraz ze względu na naruszenia własności prywatnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wystąpienie ze skargą na decyzję administracyjną nie powoduje wstrzymania jej wykonalności, o czym stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Jeśli jednak skarżący złoży stosowny wniosek, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania objętego skargą aktu (czynności). Przesłanką uwzględnienia żądania strony jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, na co wskazuje art. 61 § 3 P.p.s.a. Podstawową kwestią przy ocenie zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej jest zbadanie, czy rozstrzygnięcie, którego wniosek ten dotyczy nadaje się w ogóle do wykonania. Przymiot wykonalności posiadają te akty z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wykonaniu w powyższym rozumieniu nie podlega zatem decyzja ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego. Nie kreuje ona bowiem po stronie podmiotów żadnych praw i obowiązków nadających się do wykonania, mogących podlegać egzekucji. Skoro więc nie wywołuje ona żadnych skutków materialnoprawnych, w szczególności nie dając inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych, to brak jest podstaw do twierdzenia o możliwości wystąpienia któregokolwiek ze skutków wskazanych w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17.07.2013 r. II OZ 601/13, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sam skarżący wskazuje zresztą na szkodę związaną ewentualnie z kolejnymi etapami postępowania. Z uwagi na powyższe orzeczono o odmowie wstrzymania wykonania wymienionej na wstępie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r., podstawę czego stanowił art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.