II SA/Wr 900/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku A. L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania lokalu użytkowego postanawia: I. odmówić przywrócenia terminu; II. zwrócić skarżącemu kwotę 150 (słownie: sto pięćdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 23.12.2019 r., sygn. akt II SA/Wr 900/18, oddalił skargę A. L. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...].08.2018 r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z [...].06.2018 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania lokalu użytkowego przy ul. [...], lokal [...] we W. A. L., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Skarga kasacyjna została opłacona wpisem w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 27.02.2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 150,- zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych ustalono, że skarżący nie uiścił uzupełniającego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, skoro termin do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej upłynął 24.03.2020 r., a wpis uzupełniający nie został uiszczony, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 30.06.2020 r. odrzucił skargę kasacyjną. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29.07.2020 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wniósł w dniu 20.07.2020 r. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że wbrew twierdzeniom uzasadnienia postanowienia z 30.06.2020r., doręczyciel nie zostawił 03.03.2020 r. w oddawczej skrzynce pocztowej awizo jak również doręczyciel nie zostawił w skrzynce pocztowej powtórnego awizo 11.03.2020 r. O fakcie zobligowania skarżącego do uiszczenia wpisu uzupełniającego pełnomocnik powziął wiedzę dopiero z dniem doręczania postanowienia z 30.06.2020 r. Powołując się wobec tego na treść art. 86 p.p.s.a. pełnomocnik podniósł, że w niniejszej sprawie strona nie dokonała uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w wyniku fizycznego nie dostarczenia jej awizo jaki i powtórnego awizo w skrzynce pocztowej pełnomocnika skarżącego. Skutkiem powyższego było złożenie reklamacji do właściwego Urzędu Pocztowego. W takim stanie sprawy racjonalne argumenty wskazują, że pomimo argumentów formalnoprawnych uzasadnienia postanowienia z 30.06.2020 r., dotyczących zagrożenia COVID - 19 należy wziąć pod uwagę ogólne rozprężenie związane z zagrożeniem epidemiologicznym, które mogło mieć miejsce w tej konkretnej sprawie. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył potwierdzenie zgłoszenia reklamacyjnego z 18.07.2020 r. oraz dowód uiszczenia wpisu uzupełniającego. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14.10.2020 r., sygn. akt II OZ 783/20, oddalono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 30.06.2020 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi kasacyjnej za niezasadny. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wedle art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednym z przewidzianych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. warunków przywrócenia terminu przez sąd jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie NSA z 29.05.2019 r., sygn. akt I OZ 430/19). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie została odebrana przez pełnomocnika skarżącego. Zwrócono ją do Sądu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Na podstawie art. 73 p.p.s.a. Sąd uznał ją za skutecznie doręczoną. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej twierdząc, że w sprawie miała miejsce wadliwa awizacja przesyłki oraz powołując się na ogólne rozprężenie związane z zagrożeniem epidemiologicznym, które mogło mieć miejsce w tej konkretnej sprawie. Odnosząc się do powyższych okoliczności Sąd stwierdza brak podstaw do tego, żeby kwestionować prawidłowość doręczenia. Świadectwo faktu i daty awizowanej przesyłki nie zostało skutecznie obalone w toku postępowania sądowoadministracyjnego ani w trakcie postępowania reklamacyjnego. Pełnomocnik, poza przedłożeniem zgłoszenia reklamacyjnego z 18.07.2020 r., nie przedstawił bowiem żadnych dokumentów na uprawdopodobnienie okoliczności uchybienia w pracy doręczającego albo skutecznego zareklamowania usługi pocztowej. Oceniając w takiej sytuacji złożony wniosek należało stwierdzić, że nie zostały spełnione łącznie przesłanki wymienione w art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a., warunkujące przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Za wykazaną należało uznać jedynie przesłankę złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Pełnomocnik nie uprawdopodobnił natomiast w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, które świadczyłyby na jego korzyść. W niniejszej sprawie w żaden sposób nie zostało obalone domniemania prawdziwości adnotacji Poczty Polskiej dotyczących awizowania przesyłki oraz daty zwrotu do nadawcy umieszczonych na kopercie zawierającej wezwanie przesyłki, jak i znajdującego się przy kopercie zwrotnego potwierdzenia odbioru. W rozpoznawanej sprawie do obalenia tego domniemania nie są też wystarczające niesprecyzowane twierdzenia na temat ogólnego rozprężenia związanego z zagrożeniem epidemiologicznym. Należy też przypomnieć że w związku z rozprzestrzenianiem się zagrożenia epidemiologicznego terminy procesowe i sądowe w postępowaniach sądowych nie rozpoczynały się, a rozpoczęte uległy zawieszeniu dopiero od dnia 31.03.2020 r. W niniejszej sprawie termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu uzupełniającego rozpoczął bieg 18.03.2020 r. i upłynął 24.03.2020r. Dlatego też Sąd uznał powoływane przez pełnomocnika okoliczności za niewystarczające do stwierdzenia, że w czasie biegu terminu do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem pełnomocnika skarżącego i było od niego całkowicie niezależne. To na profesjonalnym pełnomocniku spoczywa obowiązek takiego zorganizowania jego działań, aby zapewnić prawidłową ochronę interesów nie tylko swoich, ale nade wszystko interesów klientów. Błędy w tym zakresie, skutkujące niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający skarżącego. Mając na uwadze powyższe i ustawowe wymogi wynikające z art. 87 § 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu uzupełniającego Sąd postanowił na podstawie o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.