II OSK 1683/21

SENTENCJA Dnia 15 lutego 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. sp. k. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 143/19 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. sp. k. w K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 31 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 143/19, oddalił skargę [...] sp. z o.o. sp.k. w K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z 31 grudnia 2018 r., którym uchylono postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z 3 września 2018 r. o zawieszeniu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu administracji z 22 lipca 2016 r. o zmianie decyzji tego organu z 29 września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz orzeczono o braku podstaw prawnych do zawieszenia postępowania. Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z 3 września 2018 r. zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu administracji z 22 lipca 2016 r. o zmianie decyzji z 29 września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z uwagi na to, że toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda Małopolski wydając zaskarżone postanowienie wskazał, że stanowiące podstawę zawieszenia postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności nie dotyczy decyzji, która zakończyła wznowione postępowanie. Skarżący w skardze zarzucił naruszenie przepisów postępowania polegające na tym, że zaskarżonego postanowienia nie doręczono ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikowi skarżącego. Sąd pierwszej instancji zarzut skargi uznał za niezasadny. Niezależnie od zarzutu skargi stwierdził, że zaskarżone postanowienie było zgodne z prawem. Skarżący w skardze kasacyjnej, zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, przytoczył na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. podstawy, z których wynika, że zarzuca naruszenie: - art. 134 § 1 w zw. z art. 151 i w zw. z art. 106 § 4 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo że istniały podstawy do jej uwzględnienia z uwagi na to, że zaskarżonym postanowieniem naruszono art. 126 w zw. z art. 107 § 3 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., - art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 i art. 106 § 4 p.p.s.a. polegające na oddaleniu skargi, mimo że zaskarżonym postanowieniem naruszono art. 126 w zw. z art. 107 § 3 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. We wnioskach skargi kasacyjnej zażądano uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wniesiono też o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz zrzeczono się rozprawy. Ponadto złożono wniosek o dopuszczenie dowodu z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 maja 2019 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 529/17, którym uchylono postanowienie Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 października 2017 r. o stwierdzeniu, że wyroku tego Sądu z 14 lipca 2017 r., wydany w tej sprawie, jest prawomocny od 5 października 2017 r. Wskazany dowód miał zostać przeprowadzony na okoliczność, że wyrok WSA w Krakowie z 14 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 529/17, nie jest prawomocny i postępowanie w tej sprawie jest w toku. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej podstawy (wskazane naruszenia przepisów prawa). Rozpoznając zatem w tak określonych granicach sprawę NSA uznał, że skarga kasacyjna nie jest zasadna. W skardze kasacyjnej w ogóle nie odniesiono się do wskazanej podstawy podjęcia zaskarżonego postanowienia, uznanej przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku za zasadną. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że w ocenie skarżącego kasacyjnie wznowione postępowanie powinno być nadal zawieszone z uwagi na to, że okazało się, iż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 529/17. Zatem, skarżący kasacyjnie w istocie nie kwestionuje stanowiska organu administracji, zaakceptowanego przez Sąd pierwszej instancji, związanego z tym, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 29 września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją o zmianie tej decyzji, lecz uważa, że postępowanie to powinno być zawieszone z innego powodu, przy czym powołuje się na okoliczności mające uzasadniać zawieszenie tego postępowania, które powstały po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Z zawartego w skardze kasacyjnej wniosku dowodowego wynika bowiem, że powołuje się na formalne rozstrzygnięcie w postaci postanowienia Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z 21 maja 2019 r., którym uchylono postanowienie Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z 27 października 2017 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku WSA w Krakowie z 14 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 529/17. Dodać należy, że ze znanych Sądowi drugiej instancji z urzędu akt sprawy II SA/Kr 529/17 oraz II SA/Kr 13/18 wynika, że skarga kasacyjna od wydanego w tej sprawie wyroku została wniesiona 3 stycznia 2018 r., równolegle z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargą o wznowienie postępowania zakończonego tym samym wyrokiem. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został prawomocnie oddalony postanowieniem WSA w Krakowie z 19 stycznia 2018 r., skarga o wznowienie postępowania została prawomocnie odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z 20 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1166/18, zaś skarga kasacyjna został odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z 14 września 2018 r., które zostało uchylone postanowieniem NSA z 24 stycznia 2019 r., sygn. akt II OZ 1411/18, z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z doręczeniem wyroku z 14 lipca 2017 r. podmiotowi wnoszącemu skargę kasacyjną. W następstwie wskazanego postanowienia NSA WSA w Krakowie wyjaśnił okoliczności doręczenia wyroku i doszedł do wniosku, że doręczenie nie było prawidłowe, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że skarga kasacyjna została wniesiona skutecznie. Ta okoliczność zaś spowodowała uchylenie postanowienia o stwierdzeniu, że wyrok z 14 lipca 2017 r. jest prawomocny. Z powyższego wynika, że skarżący kasacyjnie na uzasadnienie skargi kasacyjnej powołuje się na okoliczność, która nie istniała w chwili wydania zaskarżonego przed Sądem pierwszej instancji postanowienia i na którą nie powoływał się w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji. W związku z tym nie mogła ona stanowić podstawy wydania zaskarżonego wyroku. Tym samym oparte na niej podstawy kasacyjne są niezasadne. Mając powyższe na uwadze NSA na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił. Wobec tego, że skarżący kasacyjnie w skardze kasacyjnej zrzekł się rozprawy, a pozostałe strony postępowania w terminie czternastu dni od doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, NSA – na podstawie art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. – skargę kasacyjną rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.