II W 161/25

<p>Sygn. akt II W 161/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 czerwca 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący<strong> <!-- -->: Sędzia Wojciech Langer</strong> </p> <p>Protokolant: Katarzyna Szczygieł</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2025 roku</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. H.</span> </strong> </p> <p>córki <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>obwinionej o to, że:</p> <p>w dniu 15 marca 2024 r. w <span class="anon-block">miejscowości J.</span>, w rejonie <span class="anon-block">posesji nr (...)</span>, gmina <span class="anon-block">K.</span>, dokonała zaśmiecenia miejsca dostępnego dla publiczności poprzez wyrzucenie śmieci na drogę gminną,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 145 kw</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->uznaje</strong> obwinioną <span class="anon-block">A. H.</span> za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 145 § 1 kw i na mocy art. 39 § 1 kw <strong> <!-- -->odstępuje</strong> od wymierzenia kary;</p> <p>II.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> <strong> <!-- -->zwalnia</strong> obwinioną <span class="anon-block">A. H.</span> w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. Akt II W 161/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z 23 czerwca 2025 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 15 marca 2024 roku obwiniona <span class="anon-block">A. H.</span> dokonała zaśmiecenia miejsca dostępnego dla publiczności poprzez wyrzucenie śmieci na drogę gminną w miejscowości <span class="anon-block">J.</span>, w rejonie posesji nr. <span class="anon-block">(...)</span>. Wysypany popiół znajdował się w tym miejscu około jednego dnia, następnie został przez obwinioną usunięty.</p> <p>Obwiniona <span class="anon-block">urodziła się w (...)</span> roku. Pracuje na własnym gospodarstwie domowym. Jest osobą niekaraną.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowody:</em> </strong> <em> <!-- --> zeznania <span class="anon-block">M. L.</span> k. 3 - 7, zeznania <span class="anon-block">J. L.</span> k. 8- 9, 56 – 57, nagranie z monitoringu k. 18, przesłuchanie obwinionej k. 23 – 24, informacje o nieruchomości k. 32 – 35, zdjęcia wiadomości tekstowych k. 51 – 53, zdjęcia drogi k.54 – 55, wyjaśnienia obwinionej k. 56, zeznania <span class="anon-block">S. H.</span> k. 57.</em> </p> <p>Obwiniona nie przyznaje się do wyrzucania śmieci. Wyjaśnia, że nasypała popiół w miejscu, w którym znajduje się wyjazd z ich posesji tj. na poboczu drogi, czyli gruncie należącym do gminy. W miejscu tym według obwinionej powstała wyrwa, którą wysypany popiół miał zapełnić. Zaznacza, że nie miała na celu zaśmiecenia drogi, chciała utwardzić ją dla bezpieczeństwa swojego i innych. Wyjaśnia również, że już kilkanaście godzin później popiół został przez nią posprzątany.</p> <p>Materiał dowodowy (na który składają się wzajemnie spójne zeznania świadków, wyjaśnienia obwinionej i materiał zdjęciowy) wskazuje, że obwiniona popełniła zarzucony czyn. Na zdjęciu wyraźnie wyróżnia się rozsypany, szary popiół na fragmencie pobocza. Potwierdzają to też zeznania świadków, w szczególności męża obwinionej, który potwierdza również, że został on wysypany w celu wyrównania uskoku, a następnego dnia zaś został przez obwinioną posprzątany. Dokonanie czynu przez <span class="anon-block">A. H.</span> widać też na nagraniach z kamer załączonych do akt sprawy.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 145)">art. 145 Kodeksu wykroczeń</a> stanowi, że ten kto zanieczyszcza lub zaśmieca obszar kolejowy lub miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę, plac, ogród, trawnik lub zieleniec, podlega karze grzywny nie niższej niż 500 złotych. Z ustalonych okoliczności wynika niezbicie, że obwiniona wysypała popiół na pobocze drogi należącej do gminy, czyli miejsce dostępne dla publiczności wymienione przykładowo w podanym artykule. Popiół jest odpadkiem, czyli de facto wysypywanie go stanowiło zanieczyszczanie terenu.</p> <p>Nawet jeżeli w miejscu tym znajdowała się wyrwa, nie uprawniało to obwinionej do rozsypywania w tym miejscu podobnych materiałów, bo skutkowało to zanieczyszczeniem miejsca publicznego.</p> <p>Wobec powyższego zasadne jest uznać, że obwiniona swoim zachowaniem wypełnia znamiona wykroczenia opisanego w art. 145 kw, było to bowiem zachowanie zawinione i społecznie szkodliwe.</p> <p>Zgodnie z art. 39 § 1 kw w wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie można - biorąc pod uwagę charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy - zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary albo odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego. Zdaniem sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie i nie ma konieczności karania obwinionej grzywną ze względu na małą społeczną szkodliwość czynu. Obwiniona dokonała zaśmiecenia drogi, jednak po niedługim czasie usunęła zanieczyszczenie. W przekonaniu sądu sam udział obwinionej w rozprawie i zapoznanie się ze stanowiskiem Sądu, pozwoli jej zrozumieć i przyjąć do wiadomości, że kolejne ewentualne naruszenia porządku prawnego spotkają się ze zdecydowaną reakcją wymiaru sprawiedliwości, dlatego też sąd odstąpił od wymierzenia jej kary.</p> <p>Sąd mając na uwadze sytuację materialną obwinionej, zwolnił ją w całości od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, uznając, że ich ponoszenie byłoby dla niej zbyt uciążliwe.</p> </div>