II OZ 1254/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 254/10 odrzucającego skargę kasacyjną Stowarzyszenia [...] w T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 254/10 odrzucającego skargę Stowarzyszenia [...] w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia [...] w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pomimo wezwania pełnomocnika składającego skargę kasacyjną do uzupełnienia braków formalnych tejże skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia jemu pełnomocnictwa przez stronę skarżącą – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik przesłał jedynie pełnomocnictwo udzielone przez P. P. oraz E.G. Sąd wskazał, że nie jest w stanie stwierdzić, czy osoby które wniosły skargę oraz które podpisały pełnomocnictwo są rzeczywiście członkami zarządu i w konsekwencji czy były one uprawnione do dokonania tych czynności w imieniu Stowarzyszenia. Tym samym uznano, że mimo wezwania pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, co stanowiło podstawę do jej odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego Stowarzyszenia zaskarżając to postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie, podnosząc, że Stowarzyszenie w złożonych dokumentach wykazało umocowanie podpisanych członków Zarządu do działania w imieniu Stowarzyszenia w niniejszej sprawie. W toku postępowania przed sądem pierwszej instancji pełnomocnik skarżącego Stowarzyszenia wraz z pismem z dnia 6 czerwca 2011 r. (k.128-129) złożył do akt sprawy protokół z Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia [...] w T., w którym w pkt 5 wskazano wybranych przez Zebranie członków Zarządu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej: p.p.s.a.) odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym podlega skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalna, jak również skarga kasacyjna, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Jednocześnie artykuł 37 § 1 p.p.s.a. nakłada na pełnomocnika obowiązek dołączenia przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Podkreślić należy, że w chwili złożenia skargi kasacyjnej w aktach niniejszej sprawy znajdowało się co prawda pełnomocnictwo udzielone adwokatowi G. G., oraz Regulamin Stowarzyszenia, jednakże brak było dokumentu wskazującego imiennie Członków Zarządu, w tym Prezesa Stowarzyszenia, co było niezbędne do dokonania oceny czy osoby które podpisały pełnomocnictwo były upoważnione do reprezentowania Stowarzyszenia. Z samego bowiem regulaminu wynika jedynie, że osobami uprawnionymi do reprezentowania Zarządu są Prezes i jeden z członków Zarządu. Brak dokumentu wskazującego na skład osobowy Zarządu Stowarzyszenia uniemożliwiał ocenę czy pełnomocnictwo udzieliły osoby upoważnione. Stąd zasadnym było wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wobec faktu, iż pełnomocnik w zakreślonym terminie nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi kasacyjnej niewadliwym było jej odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. Podkreślić należy, że sposób uzupełnienia owych braków wariantywnie przedstawił także Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi (zwykłej). Mimo to pełnomocnik skarżącego nadal wnosił kolejne środki zaskarżenia nie wykazując prawidłowego umocowania. Zauważyć należy, że dopiero po wezwaniu samej strony do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie jednego z możliwych sposobów konwalidacji umocowania, braki powyższe skutecznie uzupełniono, pismem z dnia 6 czerwca 2011 r. co pozwoliło dopiero na rozpoznanie zażaleń. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie oddalił.