II OZ 982/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2815/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. K. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Uzasadnienie. J. K. wniósł 26 listopada 2019 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponieważ z treści skargi nie wynikała data, numer zaskarżonego aktu oraz dane zaskarżonego organu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 29 listopada 2019 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia poprzez wskazanie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, ewentualnie wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu, wyjaśnienie, na czym bezczynność polega – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wraz z pouczeniem o konsekwencji jego niewykonania doręczono skarżącemu 4 grudnia 2019 r., wobec czego termin do jego wykonania upłynął 11 grudnia 2019 r. W zakreślonym terminie ww. braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Sąd wskazał, że skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez określenie zaskarżonego aktu oraz organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, i w terminie nie wykonał wezwania. Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że nie rozumie wezwania do sprecyzowania przedmiotu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wedle art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze treść powyższych przepisów wskazać trzeba, że prawidłowe określenie zakresu żądania jest obowiązkiem strony skarżącej, zaś sąd administracyjny powinien poinformować o skutkach niewłaściwego wypełnienia tego obowiązku i wezwać do sprecyzowania skargi pod rygorem jej odrzucenia. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 135/18, iż nieokreślenie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Strona wezwana do sprecyzowania skargi powinna zastosować się do wezwania sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest bowiem nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu skargi decydować za stronę, jakie było jej żądanie. Wskazać należy, że Sąd nie jest inicjatorem postępowania, nie jest zatem jego rolą sugerowanie, czy wskazywanie stronie przedmiotu zaskarżenia. Sąd udziela stronie jedynie niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań, pozostawiając jej wybór konkretnego zachowania. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji wobec nieprecyzyjnej treści skargi powziął wątpliwość co do przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji prawidłowo, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia poprzez wskazanie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, ewentualnie wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu, wyjaśnienie, na czym bezczynność polega. Wezwanie to zostało odpowiednio i jasno sformułowane, jak również zawierało stosowne pouczenie o skutkach jego niewykonania w wymaganym terminie. Pomimo doręczenia powyższego wezwania w dniu 4 grudnia 2019 r. nie uzupełnił braku formalnego skargi. Brak sprecyzowania żądania skarżącego co do przedmiotu zaskarżenia, uniemożliwiło natomiast podjęcie przez Sąd czynności wynikających z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania, a w konsekwencji stanowiło obligatoryjną podstawę do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.