VII SA/Wa 1561/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wznowienia postępowania postanawia: oddalić wniosek M. W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] i uchylił w całości postanowienie Starosty O. Nr [...] z dnia [...] wznawiające postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na budowę cmentarza grzebalnego dla parafii Rzymsko – Katolickiej [...] w Z. na terenie objętym działką nr [...] położoną w Z., gm. W., zakończonego decyzją ostateczną Starosty O. z dnia [...]. Nr [...] i umorzył postępowanie organu I instancji w zakresie wznowienia postępowania. Pismem z dnia 3 sierpnia 2007r., zawierającym skargę na powołane na wstępie postanowienie M. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r. FZ 65/2004, nie publ.). Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 w/w ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca we wniosku nie wykazała, że istotnie zachodzą przesłanki wskazanych w przywołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku. W świetle powyższego oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 powołanej prawo o postępowaniu przed sądami orzeczono, jak w sentencji postanowienia.