Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SA/Gl 804/20

Administrative courts2020-10-15
Case number
II SA/Gl 804/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Judgment date
2020-10-15
Type
Wyrok WSA w Gliwicach

Judges

Grzegorz DobrowolskiŁucja FraniczekTomasz Dziuk

Ruling

Oddalono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk,, Sędzia NSA Łucja Franiczek, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2020 r. sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę. UZASADNIENIE UZASASDNIENIE Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta B. ustalił dla B. G. opłatę za pobyt ojca w Domu Pomocy Społecznej. Decyzja ta została skutecznie doręczona stronie dnia [...] r. Przedmiotowa decyzja zawierała również pouczenie o środkach prawnych. Od tej decyzji odwołanie złożyła jej adresatka, przy czym odwołanie zostało złożone dnia 6 marca 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku Białej zaskarżonym obecnie postanowieniem uznało, że termin do złożenia odwołania upłynął dnia [...] marca 2020 r. zatem zostało złożone po terminie i stwierdził uchybienie do złożenia odwołania. Skargę na to postanowienie złożyła adresatka. Stwierdziła w nim, ze przyczyną uchybienia była jej choroba. Na dowód tego przedłożyła zwolnienie lekarskie stwierdzające, że była niezdolna do pracy od dnia 25 lutego 2020 r. do 7 marca 2020 r. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. W rozstrzyganej sprawie bezsporne jest (czego skarżąca nie kwestionuje), że doszło do uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. Zasadne było zatem stwierdzenie uchybienia 14 dniowemu terminowi do złożenia środka prawnego. W sprawie nie mogło dojść również do przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie zaś z § 2 tego artykułu "prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin". W odwołaniu sporządzonym dnia 5 marca 2020 r. (złożonym 6 marca 2020 r.) skarżąca nie podnosiła kwestii choroby, którą aktualnie miała przechodzić, nie złożyła również wniosku o przywrócenie terminu, do złożenia odwołania. Wniosek taki został złożony dopiero wraz ze skargą do Sądu dnia 25 marca 2020 r. Zatem nie została w sprawie spełniona przesłanka przewidziana w art. 58 § 2 k.p.a. Do skargi zostało dołączone zwolnienie lekarskie stwierdzające, że skarżąca jest niezdolna do pracy (kod 1) do dnia 7 marca 2020 r. Nie ma to wpływu na treść rozstrzygnięcia, ale Sąd zwraca uwagę, że odwołanie zostało złożone w siedzibie organu dnia 6 marca 2020 r. czyli w okresie, kiedy skarżąca była niezdolna do pracy. Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.