II FSK 2296/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del). Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. P. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 846/09 w sprawie ze skargi J. P. i B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 lipca 2010r. w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 846/09 odrzucił skargę J. P. i B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 września 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002 oraz zwrócił B. P. i L. P. kwotę 2000,00 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że pełnomocnik skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi B. P. i J. P. w kwocie 2000,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona w sposób prawem przewidziany w dniu 28 czerwca 2010 r. Należny wpis od skargi pełnomocnik uiścił w dniu 7 lipca 2010 r. Sąd stwierdził, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 5 lipca 2010 r. Wpis od skargi został natomiast uiszczony w dniu 7 lipca 2010 r. a zatem po terminie. Wskazał dalej Sąd, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W tej sytuacji, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę oddalić. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego postanowienia zaskarżono je w całości zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przyjecie skargi przez Sąd do merytorycznego rozpoznania. Wniósł także o wyznaczenie rozprawy. W uzasadnieniu stwierdzono, że brak jest przepisu który stanowiłby, iż w razie niezapłacenia wpisu od skargi w terminie 7 dni Sąd mógłby odrzucić skargę. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną odrzucenie skargi jest możliwe, jeżeli w dacie postanowienia wpis nie jest uiszczony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw zatem podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zastrzeżenie wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie odnosi się do sposobu wezwania czy terminu w jakim strona powinna uiścić wpis określony w wezwaniu przewodniczącego, ale określa, w odniesieniu do skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania formę w jakiej należy orzec o skutkach braku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Zatem, jeśli strona w zakreślonym w wezwaniu terminie nie uiści wpisu, wówczas sąd postanawia o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienia postępowania. Natomiast w przypadku innych pism przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest w treści omawianych przepisów, wystarczających przesłanek aby wywodzić, że warunkiem odrzucenia skargi jest, aby w dacie wydania postanowienia brak było wpisu. Należy podkreślić też, że termin uiszczenia należnej opłaty, przez co należy rozumieć również wpis (art. 212 § 1 p.p.s.a.) jest terminem ustawowym i zarówno sąd jak i strona nie mogą tego terminu zmieniać. Sąd I instancji ustalił, a strona skarżąca tego ustalenia nie kwestionowała w skardze kasacyjnej, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało jej doręczone 28 czerwca 2010 r. natomiast wpis został uiszczony w dniu 7 lipca 2010 r. zatem z przekroczeniem zakreślonego w wezwaniu 7 dniowego terminu. Uiszczenie wpisu powinno bowiem nastąpić 5 lipca 2010 r. Nie jest również kwestionowane, że w wezwaniu do uiszczeniu wpisu skarżący został pouczony o terminie w jakim wpis powinien zostać uiszczony oraz skautkach prawnych uchybienia zakreślonego terminu. Powyższe prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że wpis został uiszczony po terminie i w konsekwencji skargę, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. oddalił . Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.