Art. 3. 1. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. 2. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności: 1) umowę pożyczki; 2) umowę kredytu w

Art. 1. Ustawa określa: 1) zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki; 2) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakresie informacji udzielanych przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki oraz obowiązki konsumenta, kredytodawcy i pośrednika kredytowego w związku z zawartą umową o kredyt konsumencki; 3) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakre

Art. 3. 1. Przez umowę o kredyt hipoteczny rozumie się umowę, w ramach której kredytodawca udziela konsumentowi kredytu lub daje mu przyrzeczenie udzielenia kredytu zabezpieczonego hipoteką lub innym prawem związanym z nieruchomością mieszkalną lub przeznaczonego na sfinansowanie niezwiązanego z działalnością gospodarczą lub prowadzeniem gospodarstwa rolnego nabycia lub utrzymania: 1)

Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) konsument - konsument w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny; 2) kredytodawca - przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, który w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej, udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu; 3

Art. 4. 1. Ustawy nie stosuje się do umów: 1) w których konsument nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania oraz innych kosztów związanych z udzieleniem lub spłatą kredytu konsumenckiego; 2) leasingu, jeżeli umowa nie przewiduje obowiązku przeniesienia własności przedmiotu umowy na konsumenta; 3) zawieranych z podmiotami, o których mowa w art. 3 pkt 32 i 33 ustawy z dnia

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) całkowita kwota do spłaty - sumę kwoty konsumenckiej pożyczki lombardowej i całkowitego kosztu konsumenckiej pożyczki lombardowej; 2) całkowity koszt konsumenckiej pożyczki lombardowej - wszelkie koszty, które konsument jest obowiązany ponieść w związku z umową konsumenckiej pożyczki lombardowej, obejmujące: a) odsetki, b)

Art. 82. W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2016 r. poz. 1528) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 uchyla się pkt 3; 2) w art. 3 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „ ” ; 1a. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się także umowę o kredyt niezabezpieczony hipoteką, który jest przeznaczony na remont domu albo

Art. 2. Ustawę stosuje się także do umów o kredyt konsumencki, który spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia swojemu członkowi.

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

1. Ani z Ustawy z 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim, ani z Dyrektywy Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. nie wynika pozbawienie konsumenta prawa do skredytowania kosztów prowizji. Zaś od kredytu każdy pożyczkodawca ma prawo (choć nie obowiązek) naliczać odsetki, które nie przekraczają odsetek maksymalnych. Jakakolwiek inna interpretacja prowadziłaby — wbrew

1. Ani z Ustawy z 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim, ani z Dyrektywy Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. nie wynika pozbawienie konsumenta prawa do skredytowania kosztów prowizji. Zaś od kredytu każdy pożyczkodawca ma prawo (choć nie obowiązek) naliczać odsetki, które nie przekraczają odsetek maksymalnych. Jakakolwiek inna interpretacja prowadziłaby — wbrew

<p>Sygn. akt I C 127/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 czerwca 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Wągrowcu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p> Przewodniczący: sędzia Sebastian Sawicki</p> <p> Protokolant: starszy sekretarz sądowy Joanna Lauber</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2025 roku w Wągrowcu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powód

Przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim nie wyłączają możliwości zawarcia w umowie kredytu konsumenckiego postanowień przewidujących obowiązek zapłaty odsetek kapitałowych obliczonych również od kredytowanych przez przedsiębiorcę pozaodsetkowych kosztów kredytu.

<p>Sygn. akt I C 824/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 13 maja 2026 roku</strong> </p> <p>Powódka <span class="anon-block">M. M.</span> wniosła o zasądzenie od Banku <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">A.</span> kwoty 177,24 złotych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 28 maja 2025 r. do dnia zapłaty, oraz kosztami

Zawarcie umowy tytułowanej jako umowa o „kartę kredytową” i jednocześnie jako „kredyt konsumencki” , która stanowi postawę dochodzenia roszczeń powoda stanowiło wykorzystanie art. 36d pkt 2 u.k.k. i ominięcie limitów pozaodsetkowych kosztów kredytu. Według jej treści celem jej zawarcia, było umożliwienie korzystania pozwanemu z karty kredytowej w ramach przyznanego limitu kredytowego. Jednak konst