I SA/Lu 1240/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. i M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. Ł. i M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2015 r. skarżący zostali wezwani, każde z osobna, do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w kwocie [...]złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru (k. 22 i 23), przesyłki zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu zostały doręczone skarżącym w sposób prawem przewidziany – obojgu w dniu 9 listopada 2015 r. W zakreślonym terminie wpis nie został opłacony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone M. Ł. i M. Ł. w dniu 9 listopada 2015 r. to w przypadku obojga skarżących siedmiodniowy termin przysługujący na uiszczenie wpisu upłynął zatem z dniem 16 listopada 2015r. Wpis od skargi nie został zapłacony. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 ( 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.