I OPP 26/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie sędzia NSA Jerzy Siegień sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 17 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A.T., J.B., L.G., M.S., M.K., K.K., E.K., M.K.1, Z.L. i D.Z. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 1117/22 ze skargi kasacyjnej A.T., J.B., L.G., M.S., M.K., K.K., E.K., M.K.1, Z.L. i D.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 września 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2450/20 w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 284/17 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 września 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2450/20, uwzględnił skargę A.T., J.B., L.G., M.S., M.K., K.K., E.K., M.K.1, Z.L. i D.Z. (dalej zwani "skarżącymi") w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 284/17 i wymierzył Prezydentowi m.st. Warszawy grzywnę w wysokości 4.000 zł oraz stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Od powyższego wyroku skarżący pismem z 22 listopada 2021 r. złożyli skargę kasacyjną wnosząc o jej rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym. Odezwą z 31 maja 2022 r. WSA w Warszawie przekazał akta niniejszej sprawy wraz ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Akta sprawy wpłynęły na biuro podawcze NSA w dniu 20 czerwca 2022 r. i tego dnia sprawa została zarejestrowana w NSA pod sygn. I OSK 1117/22. W dniu 3 sierpnia 2022 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 1117/22 ze skargi kasacyjnej A.T., J.B., L.G., M.S., M.K., K.K., E.K., M.K.1, Z.L. i D.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 września 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2450/20. Pełnomocnik skarżących zarzucił, że mimo upływu siedem miesięcy od dnia przekazania skargi kasacyjnej przez WSA w Warszawie do NSA nie została ona rozpoznana, co stanowi o naruszeniu prawa skarżących do rozpoznania ich sprawy bez zbędnej zwłoki i z tego tytułu wnosi o stwierdzenie przewlekłości postępowania w tej sprawie oraz przyznanie na rzecz każdego ze skarżących kwoty 20.000 zł od Skarbu Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej jako "ustawa"). Konieczne jest zatem ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie zaś do art. 2 powołanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej zawiłości, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być jednak oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich wniesionych spraw bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Należy również zauważyć, że ww. ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewną wskazówkę może stanowić jednak art. 14 tej ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie NSA wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OPP 27/11, z 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem ustalenia faktyczne danej sprawy. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 20 czerwca 2022 r. (data prezentaty). Po prawidłowym i terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu posiedzenia niejawnego zgodnie z kolejnością wpływu. Od momentu rejestracji skargi kasacyjnej do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania przed NSA upłynęły niecałe 2 miesiące. Wobec tego należy uznać, że czas który upłynął od momentu zarejestrowania sprawy w Naczelnym Sądzie Administracyjnym do momentu wniesienia skargi na przewlekłość postępowania nie pozwala na stwierdzenie, że doszło do przewlekłości postępowania. Z uwagi na powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okres oczekiwania na wyznaczenie terminu posiedzenia niejawnego w niniejszej sprawie nie może stanowić o nieuzasadnionej zwłoce sądu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.