I OZ 809/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 198/11 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od rozpoznania skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B w związku z niepoddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 9 marca 2011 r. T. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B w związku z niepoddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W skardze zawarł wniosek o "rozpoznanie sprawy przez organ spoza wyżej wymienionych województw i sądów" (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i Warszawie). Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 9 marca 2011 r., poprzez wskazanie imion, nazwisk sędziów, których wyłączenia się domaga oraz odrębnego uzasadnienia (wskazującego na przyczynę wyłączenia oraz uprawdopodobnienie istnienia tej przyczyny) odnoszącego się do każdego sędziego z osobna – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 18 maja 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 22 maja 2011 r. nazwanym przez skarżącego "zażaleniem", T. K. wniósł o uchylenie zarządzenia z dnia 29 kwietnia 2011 r., wskazując, że jego wniosek z 9 marca 2011 r. nie zawiera braków formalnych. Takie braki – w ocenie skarżącego – zawiera procedura sądowoadministracyjna, w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości wyłączenia Sądu od rozpoznania danej sprawy. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2001 r., sygn. akt III SA/Wr 198/11, Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od rozpoznania jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B w związku z niepoddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Sędzia Przewodniczący wskazał na treść art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który określa wymogi, jakim powinien odpowiadać wniosek o wyłączenie sędziego oraz podał, że skoro w wyznaczonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku, do czego był wzywany, wniosek skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Na to zarządzenie T. K. złożył zażalenie wnosząc o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy sygn. akt II SA/Wr 562/08, będącej aktualnie przedmiotem skargi kasacyjnej, która to sprawa dotyczy skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Należy zauważyć, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Wskazać również należy, ze stosownie do przepisu art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze wskazanej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków pisma zawierającego wniosek o wyłączenie sędziów, poprzez wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyny uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego z sędziów oraz prawidłowo pouczył skarżącego o skutkach niewykonania wezwania. Jednak pomimo tego, w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania zarządzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 9 czerwca 2011 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego w innej sprawie o wskazanej sygnaturze akt, nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.