II SA/Rz 1088/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. i J.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi M.S. i J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu garażowo-gospodarczego - postanawia – I. zwolnić skarżących od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżących adwokata. UZASADNIENIE Sygn. II SA/Rz 1088/17 U Z A S A D N I E N I E M.S. i J.S. (dalej: Skarżący) wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata argumentując, że sytuacja materialna nie pozwala im na zlecenie prowadzenia sprawy adwokatowi z wyboru. Skarżący nie rozumieją treści wydawanych rozstrzygnięć administracyjnych, które zaskarża sąsiad. Skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z córką i pięcioletnią wnuczką. Podali, że utrzymują się z pracy skarżącego (1490 zł, umowa na czas określony do 30 listopada 2017 r.) oraz że wspólny budżet zasilają środki z zasiłku wychowawczego na wnuczkę w kwocie 500 zł. Córka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie pracuje również skarżąca M.S. Skarżący w miesiącu wydatkują na mieszkanie wraz z mediami 350 zł, na leki dla skarżącej 100 zł, na obiady szkolne dla wnuczki 120 zł, na odzież, środki higieny, kosmetyki 300 zł, pomoce szkolne dla dziecka i odzież 100 zł, wyżywienie ok. 600 zł. Jako majątek skarżący wskazali jedynie mieszkanie o powierzchni 58 m² i wartości 50.000 zł. Skarżący oświadczyli, że nie posiadają żadnego wartościowego majątku ruchomego i oszczędności. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Skarżący przedstawili swoją sytuację w sposób przekonujący; załączyli do wniosku zaświadczenie o chorobie przewlekłej skarżącej i potrzebie stałego leczenia farmakologicznego, zaświadczenie z PUP o statusie córki jako osoby bezrobotnej, kserokopie: umowy o pracę skarżącego na czas określony do 30 listopada 2017 r. (potwierdza ona również wysokość zarobków), odpisu skróconego aktu urodzenia wnuczki, potwierdzenia wpłaty za obiady szkolne. Tym samym Skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W chwili ubiegania się o prawo pomocy kończy się okres umowy o pracę skarżącego na jaki została zawarta. To wynagrodzenie praktycznie w całości dostarcza środków do życia rodzinie. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, o co wnioskowali Skarżący, wykazując tym samym istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., w skrócie P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.