II GSK 1645/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P K R R i T o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt II GSK 1645/14 w zakresie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi kasacyjnej T P Spółki z o.o. z siedzibą w W od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2902/13 w sprawie ze skargi T P Spółki z o.o. z siedzibą w W na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie koncesji postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt II GSK 1645/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T P Spółki z o.o. z siedzibą w Wod wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2902/13 w sprawie ze skargi T P Spółki z o.o. z siedzibą w W na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [..] sierpnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie koncesji. W dniu 13 listopada 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o uzupełnienie wyroku NSA o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został przedstawiony w piśmie procesowym organu z dnia 31 sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, co uzasadnia wydanie postanowienia uzupełniającego wyrok z dnia 8 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W wyroku z dnia 8 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł co do kosztów postępowania, w tym koszów zastępstwa procesowego, gdyż wniosek pełnomocnika organu w przedmiocie kosztów zawarty został dopiero w piśmie z dnia 31 sierpnia 2015 r. Pismo to nie stanowiło odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. z tego względu, że zostało wniesione po upływie czternastodniowego terminu, o jakim mowa w powyższym przepisie przepisie. Zgodnie z treścią art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została doręczona pełnomocnikowi organu w dniu 21 maja 2014 r. Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał w dniu 4 czerwca 2014 r. Pismo procesowe organu z dnia 31 sierpnia 2015 r., w którym zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zostało złożone w dniu 3 września 2015 r., a więc po terminie o jakim mowa w art. 179 zd. 1 p.p.s.a. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a., jest nazwanym pismem procesowym. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (por. uchwała NSA z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publ: ONSAiWSA z 2013 r. nr 3 poz.38 oraz wyrok SN z 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868; H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2010, str. 419 ). Przyjąć w związku z tym należy, że możliwość zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego istnieje jedynie za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną - w terminie o jakim mowa w art. 179 zd. 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pismo procesowe pełnomocnika organu zostało złożone po terminie określonym w art. 179 zd. 1 p.p.s.a. Tym samym nie stanowiło ono odpowiedzi na skargę kasacyjną. Skutek w postaci zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego mógłby zostać uwzględniony jedynie w sytuacji gdyby został on zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a., względnie gdyby obecny na posiedzeniu NSA w dniu 8 września 2015 r., pełnomocnik zgłosił takie żądanie. Powyższego w sprawie zabrakło. Pełnomocnik organu obecny na rozprawie w dniu 8 września 2015 r., nie wyartykułował wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Z protokołu rozprawy wynika, że wnosił on o oddalenie skargi kasacyjnej. Tym samym nie rozszerzył swego żądania o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W sytuacji gdyby pełnomocnik organu wyraźnie wskazał (co zostałoby odnotowane w protokole rozprawy), że poza wnioskiem o oddalenie skargi kasacyjnej wnosi również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego – wówczas takie koszty należałoby zasądzić. Z uwagi na powyższe wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika w przedmiocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. 193 p.p.s.a.