II FZ 307/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Op 49/08 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 15 stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie częściowego zwolnienia z podatku od nieruchomości postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Op 49/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił skarżącemu S. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W motywach rozstrzygnięcia wyjaśniono, że pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r. skarżący domagał się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 9 kwietnia 2008 r. oddalającego skargę S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie częściowego zwolnienia z podatku od nieruchomości. W treści żądania skarżący potwierdził, że był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy (9 kwietnia 2008 r.), jednakże z powodu choroby zdiagnozowanej jako półpasiec głowy i kręgów szyjnych zapomniał o posiedzeniu Sądu. O sprawie przypomniał sobie dopiero w dniu 25 kwietnia 2008 r. Do wniosku skarżący dołączył kserokopie zwolnień lekarskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał, że okoliczności powołane przez stronę nie dają podstaw do przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd zwrócił uwagę, że skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 27 grudnia 2007 r. do dnia 17 marca 2008 r., a zatem po zakończeniu choroby miał czas na uporządkowanie istotnych dla niego spraw. W zażaleniu S. D. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych wskazując, że podstawa prawna rozstrzygnięcia została oparta na wybiórczo wybranych, niepublikowanych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Przepisy art. 86 § 1 zdanie 1 oraz art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dają bowiem możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, że uprawdopodobni ona brak swojej winy w opóźnieniu. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m. in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt III CRN 448/71, publ. OSP 1972, nr 7, poz. 144, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, publ. OSNP-wkł. 1999, nr 8, poz. 6). Ponadto podkreślenia wymaga, że przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 1999 r., sygn. akt III SA 7804/98, nie publ.). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadniony jest wniosek Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie dochował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Z dołączonych do wniosku kopii zwolnień lekarskich wynika, że niezdolność do pracy skarżącego trwała w okresie między 27 grudnia 2007 r. a 31 marca 2008 r. (w zaskarżonym postanowieniu błędnie wskazano datę 17 marca 2008 r.). Rozprawa odbyła się zaś w dniu 9 kwietnia 2008 r., a zatem po upływie ponad tygodnia od chwili zakończenia choroby. Jednocześnie uwzględnienia wymaga, że S. D. został zawiadomiony o terminie rozprawy i prawidłowo pouczony o zasadach doręczania uzasadnienia wyroku, w tym konsekwencjach złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia po upływie terminu. W świetle powyższych okoliczności trudno dopatrzyć się jakichkolwiek przeszkód, które uniemożliwiałyby skarżącemu terminowe złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że powoływanie przez Sąd pierwszej instancji niepublikowanych orzeczeń sądowych pozostaje bez wpływu na trafność kwestionowanego przez stronę rozstrzygnięcia. Nie znajduje również uzasadnienia zawarte w zażaleniu żądanie "zasądzenia kosztów procesu". Stosownie do art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 527 i powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.